راجر ویکر، سناتور جمهوریخواه، درباره رونمایی از طرح سامانه دفاع موشکی «گنبد طلایی» از سوی ترامپ گفت این اقدام «به دفاع از سرزمین ما و نیروهای نظامی مستقر در خارج از کشور در برابر تهدید موشکهای پیشرفته دوربرد از سوی چین، روسیه، ایران و کرهشمالی کمک خواهد کرد».
او با اشاره به اختصاص ۲۵ میلیارد دلار برای این پروژه افزود: «نمیتوانیم بدون برتری فضایی و ارتقای توان دفاع هوایی و موشکی، بازدارندگی خود را حفظ کنیم.»
به گزارش وبسایت ساینس دیلی، نتایج پژوهش گروهی از دانشمندان درباره مناسبات موجود در جامعه موشها نشان میدهد که آنها نیز مانند بسیاری از پستانداران، در یک ساختار اجتماعی سلسلهمراتبی زندگی میکنند که در آن برخی بر دیگران غالب هستند.
این ساختار به کاهش درگیریها و تعیین شرکای جفتگیری کمک میکند.
پیشتر این فرض وجود داشت که برخی موشها رفتاری ثابت دارند و مستقل از طرف مقابل عمل میکنند، یا اینکه ویژگیهای فیزیکی ممکن است جایگاه اجتماعی را روشن کنند اما نتایج منتشر شده از پژوهش جدید نشان میدهند موشها جایگاه اجتماعی یکدیگر را از طریق نشانههای شیمیایی منتقلشده در هوا (بوها) یا از راه تماس مستقیم (نشانههای غیر فرار) تشخیص میدهند.
آزمایش لوله شفاف و واکنش موشها به ناشناختهها
تیم پژوهشی موسسه کریک از آزمایشی استفاده کرد که در آن دو موش نر از دو طرف وارد یک لوله شفاف میشوند و در میانه به هم میرسند. در این موقعیت، معمولا موش مطیعتر عقبنشینی میکند.
پژوهشگران ابتدا تعاملات موشهایی را که در یک قفس زندگی میکردند بررسی کردند تا جایگاه هر موش را در سلسلهمراتب اجتماعی مشخص کنند. سپس آنها را در برابر موشهای ناآشنا قرار دادند.
نتایج نشان داد که موشهای غریبه میتوانند جایگاه اجتماعی یکدیگر را شناسایی و با جایگاه خود مقایسه کنند و بر این اساس تصمیم بگیرند که عقبنشینی کنند یا نه.
موشها به نور، اندازه و هورمون وابسته نیستند
آزمایشها در تاریکی نیز انجام شد تا مشخص شود آیا نشانههای فیزیکی یا اندازه بدن در تشخیص جایگاه اجتماعی نقش دارند یا نه.
نتیجه نشان داد که تاریکی تاثیری بر توانایی موشها در شناسایی جایگاه اجتماعی طرف مقابل ندارد.
همچنین عقیمسازی موشها و حذف هورمونهای جنسی هم تاثیری بر عملکرد آنها نگذاشت.
نقش دو سیستم بویایی و جبرانی موشها
پژوهشگران سپس دو سیستم بویایی موشها را که یکی برای تشخیص بوهای هوایی (سیستم بویایی معمولی) و دیگری برای تشخیص نشانههای شیمیایی در تماس مستقیم (سیستم وومرونازال) است، غیرفعال کردند.
وقتی فقط یکی از این دو سیستم از کار انداخته شد، موشها همچنان قادر به شناسایی جایگاه اجتماعی بودند اما وقتی هر دو سیستم غیرفعال شدند، این توانایی از بین رفت.
این نشان میدهد که موشها برای تشخیص جایگاه اجتماعی از هر دو سیستم استفاده میکنند و در صورت نیاز میتوانند از یکی بهعنوان جایگزین استفاده کنند.
شباهت با انسانها و بررسیهای آینده
مانند موشها، انسانها نیز میتوانند جایگاه اجتماعی دیگران را نسبت به خود بسنجند؛ گرچه این کار بیشتر از طریق نشانههای دیداری مانند زبان، حالت چهره یا لباس انجام میشود.
نوین بوراک، نویسنده اول مقاله و دانشآموخته دکترای آزمایشگاه «پردازش عصبی وابسته به وضعیت» در موسسه کریک گفت: «ما نشان دادیم موشها از طریق نشانههای شیمیایی، غریبهها را ارزیابی میکنند و بدون نیاز به تاریخچهای از درگیری، جایگاه اجتماعی آنها را تشخیص میدهند. این پدیدهای جالب است که انسانها هم انجام میدهند، گرچه عمدتا با نشانههای بصری.»
این آزمایشگاه به بررسی تاثیر وضعیتهای فیزیولوژیک بدن مانند بارداری، استرس یا خواب بر فعالیتهای عصبی میپردازد و هدف آن ارائه دیدگاهی جامعتر درباره کارکرد مغز در سلامت و بیماری است.
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد حاضران در این تجمع که سهشنبه ۳۰ اردیبهشت برگزار شد، عکسهایی از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و پلاکاردهایی با شعارهای «فرزندان ما را اعدام نکنید» و «لغو فوری حکم اعدام» در دست گرفتند.
آنها همچنین با سر دادن شعارهایی خواهان حمایت اقشار مختلف جامعه از «کارزار سهشنبههای نه به اعدام» و زندانیان محکوم به اعدام در ایران شدند.
در هفتهها و ماههای گذشته نیز تجمعات مشابهی در مقابل زندان اوین در تهران و دیگر شهرهای ایران شکل گرفت.
دستکم ۱۲۹ نفر از ابتدای اردیبهشت اعدام شدند
همزمان با تجمع خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام، شصتونهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با پیوستن شماری از زندانیان در زندانهای مهاباد، بوکان و یاسوج به این کارزار، به ۴۴ زندان گسترش یافت.
اعضای این کارزار در بیانیه این هفته خود با بیان اینکه زندگی شهروندان در سایه فساد سیستماتیک و ناکارآمدی ساختار استبدادی حاکم بر ایران مختل شده و از ابتداییترین نیازها مانند آب و برق محروم شدهاند، بار دیگر هشدار دادند: «روند صدور و اجرای احکام غیرانسانی اعدام با ارادهای آشکار از سوی حاکمیت نهتنها متوقف نشده بلکه افزایش نیز یافته است.»
این بیانیه با اشاره به اینکه جمهوری اسلامی از ابتدای اردیبهشتماه بیش از ۱۲۹ نفر از جمله چهار زن را اعدام کرده است، تاکید کرد: «در واکنش به این خشونت و نقض سیستماتیک حق حیات، شاهد افزایش اعتراضات خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام و حمایت گسترده جوانان در شهرهای مختلف از این کارزار هستیم.»
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، بار دیگر از همه مردم درخواست کردند که در هر کوچه و برزن، صدای اعتراض خود را علیه مجازات ضدانسانی اعدام بلند کنند و با حضور در کنار خانوادههای دادخواه، آنها را در تجمعات اعتراضیشان تنها نگذارند.
کارزار نه به اعدام
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با شدت گرفتن موج اعدامها در ایران، با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام، از سوی زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج آغاز شد.
در هفتههای بعد، زندانهای دیگری به این کارزار پیوستند و اکنون در شصتونهمین هفته، زندانیان محبوس در ۴۴ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
زندانهای اراک، اردبیل، ارومیه، اسدآباد اصفهان، اوین، بانه، برازجان، بوکان، بم، بهبهان، تبریز، تهران بزرگ، جوین، چوبیندر قزوین، حویق تالش، خرمآباد، خورین ورامین، خوی، دستگرد اصفهان، دیزلآباد کرمانشاه، رامهرمز، رشت، رودسر، زاهدان، سپیدار اهواز، سقز، سلماس، شیبان اهواز، طبس، عادلآباد شیراز، قائمشهر، قزلحصار کرج، کامیاران، کهنوج، گنبدکاووس، لاهیجان، مرکزی کرج، مریوان، مشهد، مهاباد، میاندوآب، نظام شیراز، نقده و یاسوج، زندانهایی هستند که به این کارزار پیوستهاند.
در ماههای اخیر، افزایش شمار اجرای احکام اعدام و همچنین صدور و تایید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، با موجی از اعتراضات در داخل و خارج از کشور روبهرو شده است.
امین عادلاحمدیان، وکیل مهدی حسنی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام نیز ۳۰ اردیبهشت خبر داد درخواست اعاده دادرسی موکلش برای سومین بار در دیوان عالی کشور رد شده است.
مریم حسنی، دختر این زندانی سیاسی هم با اعلام این خبر در شبکه ایکس نوشت: «متاسفم برای حکومتی که مردمش مجبورند برای کمترین حقوق انسانی خود فریاد بزنند. و دردناکتر اینکه همه میدانیم چه بیگناههایی برای هیچ محکوم به احکام سنگین هستند.»
از سوی دیگر، نخستین شماره نشریه آنلاین «بامداد بیدار» با هدف آگاهیرسانی درباره زندانیان اعدامشده و زندانیان زیر حکم اعدام در ایران، منتشر شد.
محتوای این نشریه که حرکتی در ادامه کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» است، از سوی گروهی از زندانیان سیاسی در ایران تولید و مدیریت میشود.
