جمهوری اسلامی این روزها با راهاندازی پویش «جان ایران» تلاش میکند بحران کاهش جمعیت را به یکی از دغدغههای اصلی جامعه تبدیل کند. بحرانی که مقامهای حکومتی سالهاست درباره آن هشدار میدهند و حالا با کمپینهای تبلیغاتی و سیاستهای تشویقی میکوشند برایش راهحلی پیدا کنند.
ایراناینترنشنال در هفته گذشته کارزاری را برای شناسایی پیکرهای جاویدنامان اعتراضات به راه انداخت. پیکرهایی که بنا بر روایت شاهدان و خانوادهها، در حیاط پشتی و انباری بیمارستان الغدیر رها شده بودند.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، خانواده اجمین (آلفرد) مسیحی، جوان ۲۷ ساله ارمنی که ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات میدان هفتحوض تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر کشته شد، پس از خاکسپاری، تحت فشارهای امنیتی قرار دارند.
ایراناینترنشنال در ادامه «کارزار جاویدنامان بیمارستان الغدیر» برای شناسایی هویت جانباختگان و انتشار روایت خانوادههای آنان، به اطلاعات و ویدیویی درباره امیرپارسا اشکبوس، جوان ۲۱ ساله، دست یافته است.
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، پرهام محرابی، نوجوان ۱۸ ساله اهل مشهد، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات بلوار هفتتیر، کنار پل هفتتیر ، در حالیکه در کنار پدرش حضور داشت، با شلیک مستقیم ماموران سرکوبگر کشته شد.
نجفآباد، سومین شهر پرجمعیت استان اصفهان، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی و همزمان با اعتراضات سراسری در دیگر شهرهای ایران، صحنه سرکوب خونین معترضان بود.
ایراناینترنشنال کارزاری مردمی را برای شناسایی جاویدنامان بیمارستان الغدیر راهاندازی کرده است. ما از تمام کسانی که شواهدی درباره جنایتهای ثبتشده در این بیمارستان دارند میخواهیم که اسناد و اطلاعات خود را از طریق بات اینتل مدیا برای ما بفرستند و راوی حقیقت باشند.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، محمد موسایی، ۳۴ ساله، اهل قرچک و پدر یک کودک چهارساله، شامگاه ۱۸ دیماه در جریان تجمعات اعتراضی میدان کلانتری این شهر کشته شد.
گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد ماموران حکومتی از نصب سنگ بر مزار جاویدنام محسن رشیدی خانیآبادی در مراسم چهلم او جلوگیری کردهاند.
حسین حیدری، ۵۰ ساله، ۱۸ دی ماه در حالی بر اثر اصابت گلوله جنگی به پشت سر و پهلو در منطقه هفتحوض تهران کشته شد که دو روز به تولدش مانده بود. خانواده پیکر او را بعد از جستوجوی فراوان در میان اجسادی پیدا کردند که در حیاط پشتی بیمارستان الغدیر، در پتو پیچیده شده بودند.
سامان، شهری توریستی در استان چهارمحال و بختیاری و در نزدیکی شهرکرد در روزهای اعتراضات دیماه به صحنه حضور گسترده معترضان بدل شد.
کوچصفهان، شهری با جمعیتی کمتر از ۱۰ هزار نفر در نزدیکی رشت، مرکز استان گیلان، در شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه شاهد اعتراضهایی بود که پیش از آن در این شهر دیده نشده بود. جایی که حضور گسترده مردم، بهویژه جوانان، در مقیاس این شهر کوچک، اتفاقی بزرگ را رقم زد.
محدوده میدان کلانتری قرچک و بهویژه مجموعه کافهرستوران «سنتنیال» در شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، به یکی از اصلیترین نقاط استقرار نیروهای سرکوب و تیراندازی مستقیم به معترضان تبدیل شد.
مهدی جوزی، ۲۰ ساله شامگاه ۱۸ دیماه در چهارراه مصباح کرج زمانی که در حال کمک به مجروحان بود با شلیک مستقیم گلوله جنگی از ناحیه شکم هدف قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان، بامداد ۲۰ دی جان خود را از دست داد.
محمدابراهیم هاشمبیگی، ۴۲ ساله، دروازهبان و مربی فوتسال و از چهرههای شناختهشده ورزشی در نیریز که سالها با نوجوانان و جوانان این شهر کار کرده بود، در اعتراضهای دی ۱۴۰۴ کشته شد. او هدایت تیمهایی از جمله «شهدای مشکان» را در جام رمضان ۱۳۹۸ برعهده داشت.
شهر کوچک پرهسر در رضوانشهر استان گیلان در شبهای ۱۸ و ۱۹ دی مانند صدها شهر دیگر ایران شاهد حضور گسترده معترضان بود. در جریان اعتراضهای این شهر دستکم دو نفر به دست ماموران سرکوب جمهوری اسلامی کشته شدند.
امیرمحمد شاهکرمی، نوجوان ۱۴ ساله، ۱۸ دی در جریان اعتراضات شهر قدس بازداشت و پس از ۶۰ روز پیکرش تحویل خانواده داده شد.
بابک خاربو، عموی علیرضا خاربو، از جاویدنامان اعتراضهای دیماه، که ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ در شهرستان دیزیچه اصفهان بازداشت شده بود، اکنون با اتهامهای سنگینی روبهروست و حق دسترسی به وکیل از او سلب شده است. به خانواده او گفتهاند که وضعیت این زندانی را پیگیری نکنند.
جمعی از آتشنشانان و مسئولان خدمات اضطراری آمریکا در ایالت ویرجینیا با برگزاری مراسمی رسمی، یاد و نام حمید مهدوی، آتشنشان ایرانی کشتهشده در جریان اعتراضات مردمی دیماه، را گرامی داشتند، مردی که در ساعاتی بحرانی، جان خود را برای نجات دیگران به خطر انداخت.
احمد کاظمی شهرویی، از چهرههای شناختهشده ورزشی و صاحب مغازه لوازم موبایل در بازار روز بندرعباس در جریان اعتراضات ۱۸ دی در این شهر کشته شد. او پیش از مرگ تاکید کرده بود چیزی مهمتر از «مردم» و همراهی با آنها نیست.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد در روزهای اخیر، سنگ مزار شماری از جاویدنامان مخدوش یا با لایههایی از سیمان پوشانده شده است. این اقدام که در «باغ رضوان» رشت و بخشهایی از «بهشت زهرا» در تهران با فشار و تهدید رخ داده، در برخی موارد با واکنش خانوادهها همراه بوده است.
مصیب نظامی، ۳۲ ساله و کشاورز، در جریان اعتراضات ۱۸ دیماه در بروجرد پس از مجروح شدن بهدست نیروهای سرکوبگر و انتقال به بیمارستان، با اصابت «تیر خلاص» به قلبش کشته شد. خانواده او علیرغم وضعیت دشوار مالی، پیشنهاد نهادهای امنیتی برای «بسیجی» معرفی کردن مصیب را نپذیرفتند.