مکرون: سفر محمد بن سلمان مرحله مهمی در روابط فرانسه و عربستان سعودی است
امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، سفر محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، به فرانسه را «مرحلهای مهم» در روابط پاریس و ریاض توصیف کرد.
مکرون گفت فرانسه و عربستان سعودی در برابر چالشهای منطقهای همواره برای صلح و ثبات تلاش کردهاند و رایزنیهای خود در این زمینه را ادامه خواهند داد.
او افزود همکاری دو کشور همچنین بر پروژههای بزرگ، فناوریهای پیشرفته، سرمایهگذاری و رویدادهای بینالمللی استوار است. مکرون گفت دو کشور تاکنون دستاوردهای زیادی داشتهاند و میتوانند همکاریهای خود را بیش از این گسترش دهند.
این سفر در شرایطی انجام میشود که جنگ و تنشهای نظامی در خاورمیانه ادامه دارد و عربستان سعودی در تلاش است روابط و همکاریهای خود را با بازیگران منطقهای و فرامنطقهای گسترش دهد. ریاض در کنار تلاش برای تقویت مناسبات با کشورهای منطقه، همکاریهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی خود با قدرتهایی از جمله آمریکا و کشورهای اروپایی را نیز دنبال میکند.
خبرگزاری رویترز یکشنبه اول شهریور در تازهترین گزارش تصویری خود از وضعیت آتشسوزیهای جنگلی در شمال شرق صربستان اعلام کرد نیروهای اعزامی اتحادیه اروپا از یکشنبه به عملیات اطفای حریق در دلیبلاتسکا پیوستهاند.
این خبرگزاری ۳۱ مرداد گزارش داده بود هرچند وضعیت نسبت به روزهای قبل باثباتتر به نظر میرسد، اما آتش هنوز مهار نشده است و وزش باد شدید میتواند به گسترش دوباره آن منجر شود.
صربستان ۳۰ مرداد، پس از چند هفته تلاش برای مهار حریق دلیبلاتسکا و آتشسوزیهای جنوبغربی کشور، سازوکار حفاظت مدنی اتحادیه اروپا را فعال کرد. این کشور عضو اتحادیه اروپا نیست، اما در چارچوب این سازوکار به کمکهای اضطراری کشورهای عضو دسترسی دارد.
اعزام بالگرد و بیش از ۱۲۰ آتشنشان اروپایی
بر اساس بیانیه ۳۱ مرداد وزارت کشور صربستان، کمکهای اروپایی شامل چهار بالگرد اطفای حریق بلکهاوک مستقر در رومانی، اسلواکی و جمهوری چک، ۵۵ آتشنشان و ۲۴ خودرو از آلمان است. افزون بر این، ۶۹ آتشنشان و ۱۵ خودرو از رومانی اعزام شدهاند.
آندریاس بکراث، رییس دفتر نمایندگی اتحادیه اروپا در بلگراد، ۳۱ مرداد در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ما در حفاظت از جان و معیشت مردم و میراث طبیعی منحصربهفرد ماسهزار دلیبلاتسکا، در کنار صربستان ایستادهایم.»
ماسهزار دلیبلاتسکا در حدود ۸۰ کیلومتری بلگراد قرار دارد و ترکیبی منحصربهفرد از تپههای شنی و مناطق جنگلی است. آتشسوزیها در این منطقه حفاظتشده از اواخر ژوئیه ادامه داشته و در مقاطعی به سکونتگاههای اطراف نزدیک شده است.
لوکا چاوشیچ، رییس اداره وضعیتهای اضطراری صربستان، ۳۱ مرداد گفت اولویت نیروهای امدادی حفاظت از مناطق مسکونی و جان ساکنان است. به گفته او، پیشبینی بادهای شدید به این معناست که خطر هنوز برطرف نشده است. آتشسوزیهای بزرگ دیگری نیز در رشتهکوه ناهموار استولووی در جنوبغربی صربستان فعال گزارش شدهاند.
درخواست کمک از روسیه پیش از فعال شدن سازوکار اروپا
صربستان پیش از دریافت کمکهای اتحادیه اروپا، برای استفاده از یک هواپیمای آبپاش سنگین از روسیه درخواست کمک کرده بود.
رویترز ۲۹ مرداد، به نقل از وزارت کشور صربستان گزارش داد یک فروند هواپیمای ایلیوشین ایلـ۷۶پی متعلق به وزارت موقعیتهای اضطراری روسیه، شامگاه ۲۸ مرداد در شهر نیش فرود آمد و از ۲۹ مرداد در عملیات مهار آتش دلیبلاتسکا شرکت کرد.
چاوشیچ در آن مقطع گفته بود هواپیمایی با چنین ظرفیتی در ساز و کار حفاظت مدنی اتحادیه اروپا موجود نیست. کمیسیون اروپا نیز ۲۹ مرداد تایید کرده بود صربستان تا آن زمان این ساز و کار را فعال نکرده است. بلگراد یک روز بعد درخواست رسمی خود را ارائه کرد و سپس کمکهای اروپا را پذیرفت.
صربستان تابستان امسال یک بالگرد اطفای حریق و یک گروه واکنش اضطراری برای کمک به اسپانیا فرستاده بود، اما گسترش آتشسوزیها در کشورهای متعدد، ظرفیتهای هوایی اتحادیه اروپا را زیر فشار گذاشت.
۲۲ کانون فعال آتش در مقدونیه شمالی
طبق گزارشی که رویترز ۲۹ مرداد منتشر کرد، موج آتشسوزیها در مقدونیه شمالی ادامه دارد و ۲۲ حریق فعال در این کشور ثبت شده است. الکساندر گودف، فرمانده آتشنشانی استرومیتسا، ۳۱ مرداد به خبرگزاری محلی مکفکس گفت حریق اطراف روستاهای وودوچا و بانیتسا و منطقه سوفیلار مهار شده، اما یک کانون در منطقهای صعبالعبور همچنان فعال است.
از آلمان تا یونان؛ آیا آتشها خاموش شدهاند؟
برخی حریقهای بزرگی که در هفتههای گذشته خبرساز شده بودند، اکنون خاموش شدهاند، اما در اسپانیا و یونان حریقهای تازه یا کانونهای کاملا مهارنشده وجود دارد.
مقامهای شهرستان دورن آلمان در بهروزرسانی رسمی ۳۰ مرداد اعلام کردند آتشسوزی هورتگنوالد بهطور کامل خاموش شده است. این حریق که بزرگترین آتشسوزی ثبتشده در ایالت نوردراین-وستفالن بود، حدود ۳۰۰ هکتار را سوزاند و نزدیک به ۲ هزار نفر را وادار به ترک خانههایشان کرد.
در بلژیک، حریق منطقه حفاظتشده «های فنز» در نزدیکی مرز آلمان، پس از سوزاندن بیش از ۳ هزار هکتار مهار شده است. با این حال، دولت منطقه والونیا در بیانیه اول شهریور اعلام کرد ۱۴۰ تا ۱۶۰ نیروی امدادی برای مقابله با شعلهور شدن دوباره کانونها در منطقه فعالیت میکنند و محدودیت ورود به مناطق جنگلی ادامه دارد. این بیانیه تاکید میکند هرچند این حریق مهار شده، اما عملیات اطفا و مراقبت پایان نیافته است.
در فرانسه، آتشسوزیهای عظیم ژیروند و لاند که صدها هزار نفر را وادار به تخلیه خانههایشان کردند، دیگر در حال گسترش نیستند. فرمانداری ژیروند در اطلاعیه ۱۲ مرداد اعلام کرد بخشی از حریق تثبیت شده، اما در نوار ساحلی همچنان فعال است و نیروها خاموش کردن دود و کانونهای داغ را ادامه میدهند. بیشتر ساکنان اجازه بازگشت یافتهاند، اما محدودیت ورود به مناطق سوخته همچنان برقرار است.
مرکز هماهنگی وضعیتهای اضطراری دولت منطقهای والنسیا در اسپانیا اعلام کرد آتشسوزی سگوربه در پارک طبیعی سیرا کالدرونا در شرق اسپانیا، پس از سوزاندن حدود ۶۳۰ هکتار، تثبیت شده است. روزنامه اسپانیایی الپائیس این خبر را یکشنبه یکم شهریور منتشر کرد.
در یونان نیز، آتشسوزی مرگبار جزیره سالامیس در غرب آتن که دو کشته و ۹ زخمی بر جای گذاشت، ۲۶ مرداد کاملا تحت کنترل اعلام شد. با این حال، سازمان آتشنشانی یونان یکم شهریور اعلام کرد حریق تازه آگیوس نیکولائوس در منطقه لاکونیا در جنوب این کشور فقط تا حدی مهار شده و نیروها همچنان با کانونهای پراکنده مقابله میکنند.
بیش از ۶۱۹ هزار هکتار در اتحادیه اروپا سوخت
مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا در بهروزرسانی ۲۹ مرداد اعلام کرد از ابتدای سال ۲۰۲۶ تا آن تاریخ، هزار و ۷۶۸ آتشسوزی در اتحادیه اروپا شناسایی شده و ۶۱۹ هزار و ۶۱۳ هکتار سوخته است.
این میزان از مساحت سوخته در مدت مشابه سال ۲۰۲۵، که بدترین سال ثبتشده به شمار میآید، کمتر است؛ اما در قیاس با میانگین بلندمدت اروپا بهمراتب بالاتر به شمار میآید.
خبرگزاری رویترز یکشنبه اول شهریور گزارش داد نیروهای گارد ساحلی، ارتش و حفاظت مدنی تونس با پشتیبانی دو بالگرد به عملیات جستوجو برای یافتن سه مفقود ادامه میدهند.
این قایق بامداد پنجشنبه با ۱۵ سرنشین که بیشتر آنان جوان بودند، به مقصد ایتالیا حرکت کرد و در آبهای ساحلی تونس غرق شد.
رییس دیدهبان حقوق بشر تونس به رویترز گفت تنها فرد نجاتیافته ۴۸ ساعت در دریا سرگردان بود و سپس یک کشتی تجاری او را نجات داد.
به گفته او، هفت نفر از سرنشینان قایق اعضای یک خانواده بودند و یک مرد و همسر باردارش نیز در میان سرنشینان حضور داشتند.
همه سرنشینان اهل منطقه بنقردان در جنوب شرقی تونس بودند. دهها جوان شنبهشب در این شهر، در نزدیکی مرز لیبی، تجمع کردند و خواستار تسریع عملیات جستوجو شدند. پلیس برای متفرق کردن معترضان گاز اشکآور شلیک کرد.
یکی از مرگبارترین مسیرهای مهاجرت
مسیر مدیترانه مرکزی از سواحل شمال آفریقا به اروپا یکی از مرگبارترین مسیرهای مهاجرت در جهان است.
مهاجرانی از آفریقا و خاورمیانه اغلب با قایقهای شلوغ یا نامناسب برای دریانوردی از این مسیر برای رسیدن به اروپا استفاده میکنند.
در یکی از مرگبارترین حوادث اخیر، هشت مرداد در جریان تلاش گسترده مهاجران برای ورود از مراکش به منطقه اسپانیایی سبته، دستکم ۹۶ نفر جان باختند. ۸۲ نفر از آنها پس از ورود به مرزهای اسپانیا و ۱۴ نفر درون مرزهای مراکش کشته شدند.
۲۳ تیر نیز یک قایق حامل حدود ۶۰ مهاجر، از جمله زنان و کودکان، در سواحل شرقی لیبی واژگون شد. ۱۰ نفر از سرنشینان این قایق نجات یافتند و بیم آن میرفت که دستکم ۵۰ نفر در دریا جان باخته یا مفقود شده باشند.
همچنین ۹ اردیبهشت یک قایق حامل مهاجران پس از از کار افتادن، هشت روز در دریای مدیترانه سرگردان ماند. در این حادثه دستکم ۱۷ نفر جان باختند، هفت نفر در نزدیکی طبرق لیبی نجات یافتند و ۹ نفر مفقود شدند.
دیدهبان حقوق بشر، عفو بینالملل و ۴۴ سازمان حقوق بشری و بشردوستانه دیگر ۲۵ تیر در بیانیهای مشترک اعلام کردند توافق مهاجرتی میان تونس و اتحادیه اروپا به گسترش و عادیسازی نقض جدی حقوق مهاجران و پناهجویان در تونس منجر شده است.
یادداشت تفاهم مشارکت راهبردی و جامع میان اتحادیه اروپا و تونس تیر ۱۴۰۲ در تونس امضا شد. بر اساس بخش مهاجرتی آن، اتحادیه اروپا ۱۰۵ میلیون یورو برای تقویت کنترل مرزها، رهگیری قایقهای مهاجران، مبارزه با قاچاق و بازگرداندن مهاجران در اختیار تونس قرار داد. منتقدان میگویند این توافق، بدون پیشبینی نظارت موثر بر رعایت حقوق بشر، مدیریت مرزهای اروپا را به نیروهای امنیتی تونس واگذار کرده است.
این سازمانها از اتحادیه اروپا خواستند تامین مالی برنامههای مهاجرت و کنترل مرزی با مشارکت نیروهای امنیتی تونس را متوقف کند.
این روزنامه آمریکایی یکشنبه یکم شهریور نوشت کارگران در کارخانهای در امارات، قطعات رهگیرهای موسوم به «گاردین» را که با چاپگر سهبعدی ساخته شدهاند، به یکدیگر متصل میکنند. نمونه معرفیشده در گزارش نیویورکتایمز حدود ۵ هزار دلار قیمت دارد. این نسخه از رهگیرهای گاردین میتوانند با سرعتی نزدیک به ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت پهپادهای ایرانی را در آسمان سرنگون کنند.
این کارخانه نخستین مرکز تولید استارتآپ پاوراس در خاورمیانه و بخشی از برنامه این شرکت برای تبدیلشدن به یک تامینکننده جهانی فناوری مقابله با پهپاد است.
به گزارش نیویورکتایمز، سخنگوی پاوراس گفت کارخانههای وابسته به این شرکت در حال حاضر ماهانه حدود ۳ هزار رهگیر پهپادی تولید میکنند. پاوراس در تلاش است شبکهای از کارخانهها ایجاد کند تا تولید جهانی خود را تا اواسط سال ۲۰۲۷ به ماهانه ۱۵ هزار رهگیر افزایش دهد.
این شرکت هویت مشتریان و تولیدکننده طرف قرارداد خود در امارات را اعلام نکرد.
این رهگیرها به موشکهای کوچک شباهت دارند و برای برخورد مستقیم با تهدیدهای هوابرد و انهدام آنها پیش از رسیدن به هدف طراحی شدهاند.
پاوراس یک شرکت آمریکایی فعال در زمینه فناوریهای دفاعی و سامانههای خودران است که سال ۲۰۲۵ تاسیس شد و دفتر مرکزی آن در وست پالم بیچ فلوریداست. این شرکت سامانههای هوایی و دریایی بدون سرنشین را برای کاربردهای دفاعی و حفاظت از زیرساختهای حیاتی تولید و یکپارچه میکند.
پاوراس رهگیرهای خانواده گاردین را بر پایه طرحی اوکراینی ساخته است. این طرحی پیشتر در مقابله با نسخههای روسی پهپاد شاهد جمهوری اسلامی کارآمد بود.
راهاندازی این کارخانه در شرایطی صورت گرفت که با کاهش ذخایر رهگیرهای ساخت آمریکا، نیاز به تسلیحات ارزانتر برای مقابله با حملات پهپادی افزایش یافته است.
بیش از ۵۰۰ موشک بالستیک و ۲ هزار و ۲۰۰ پهپاد ایرانی از زمان آغاز جنگ به سوی اهدافی در امارات شلیک شدهاند. این حملات دستکم ۱۵ کشته و صدها زخمی بر جای گذاشتند، یک پالایشگاه نفت را تعطیل کردند و دو مرکز داده آمازون را از بین بردند.
جنگ ایران همچنین به برنامههای دیرینه امارات و دیگر کشورها برای تولید تسلیحات در داخل مرزهایشان سرعت بخشیده است.
نیویورکتایمز نوشت پاوراس برای پاسخگویی سریع به نیاز کشورهای متحد آمریکا، با تولیدکنندگان محلی در مناطقی همکاری میکند که به این رهگیرها نیاز دارند. این شیوه به شرکت امکان میدهد بهجای ساخت کارخانههای جدید در آمریکا و صادرات تسلیحات، از ظرفیت کارخانههای موجود در نزدیکی مناطق درگیری استفاده کند.
این الگوی تولید با شیوه متعارف فعالیت در صنایع دفاعی تفاوت دارد؛ صنعتی که به کندی، دیوانسالاری و هزینههای بالا شهرت دارد.
تلاش آمریکا برای کاهش هزینه مقابله با پهپادها
پس از آغاز جنگ ایران، آمریکا و متحدانش در منطقه به دنبال راهکارهای کمهزینهتری برای مقابله با پهپادهای جمهوری اسلامی هستند؛ زیرا هزینه سرنگون کردن این پهپادها با موشکهای پیشرفته پدافندی بهمراتب بیشتر از قیمت هدف است. در همین راستا، آمریکا ۹ خرداد یک سامانه دفاع هوایی را با موفقیت آزمایش کرد که سرنگون کردن پهپادهای ارزانقیمت، از جمله پهپاد شاهد، را بدون استفاده از موشکهای میلیوندلاری امکانپذیر میکند.
فرماندهان با استفاده از سامانه «مدیس» میتوانند متناسب با نوع تهدید، از توپ، موشک یا اخلال الکترونیک برای مقابله با پهپادها استفاده کنند.
والاستریت ژورنال ۹ خرداد گزارش داد نیروی دریایی آمریکا در جریان یک رزمایش مشترک با فیلیپین در ماه آوریل، از خودروی «سامانه یکپارچه دفاع هوایی تفنگداران دریایی» یا «مدیس» برای سرنگون کردن پهپادها استفاده کرد.
این سامانه با استفاده از خودروهای تاکتیکی جدید، توپها و مهمات ویژه میتواند هزینه مقابله با تهدیدهای پهپادی را به شکل چشمگیری کاهش دهد.
سامانه مدیس در شرایطی طراحی شده است که ارتش آمریکا و متحدانش با یکی از چالشهای اصلی جنگهای مدرن روبهرو هستند: چگونه میتوان پهپادهای ارزانقیمت را بدون استفاده از موشکهایی سرنگون کرد که هزینه تولیدشان گاه بیش از ۱۰ برابر قیمت پهپاد هدف است؟
پهپادهای ارزان و زیرساختهای میلیاردی
ران بوسو، تحلیلگر حوزه انرژی، در تحلیلی که خبرگزاری رویترز دوشنبه ۲۲ تیر منتشر کرد، نوشت توسعه پهپادهای ارزانقیمت و تولید انبوه این تسلیحات معادلات جنگهای مدرن را تغییر داده و زیرساختهای حیاتی انرژی را به یکی از آسیبپذیرترین بخشهای اقتصاد جهانی تبدیل کرده است.
تجربه میدانهای نبرد در اوکراین، روسیه و خاورمیانه نشان داده است پهپادهای کوچک و کمهزینه میتوانند از سامانههای سنتی پدافند هوایی عبور کنند و پالایشگاهها، نیروگاهها، پایانههای صادراتی و خطوط لوله را در معرض تهدید قرار دهند.
این تحول توازن سنتی میان مهاجم و مدافع را به شکل چشمگیری بر هم زده است. تاسیساتی که ساختشان دههها زمان و میلیاردها دلار هزینه برده، اکنون در برابر حملات انبوه پهپادهایی آسیبپذیرند که قیمت هر یک تنها چند صد تا چند هزار دلار است.
بوسو جمهوری اسلامی را یکی از آشکارترین نمونههای این تغییر توصیف کرد و نوشت تهران از زمان آغاز جنگ اخیر در ۹ اسفند ۱۴۰۴، بارها با استفاده از پهپادها تلاش کرده است کشتیرانی در تنگه هرمز را مختل کند.
این حملات تصور دیرینهای را به چالش کشیدهاند که بر اساس آن، بستن این آبراه تنها با حضور گسترده نیروی دریایی امکانپذیر است.
تهدیدهای پهپادی همچنین کشورهای تولیدکننده نفت و گاز حاشیه خلیج فارس را واداشتهاند برنامههای قدیمی خود را برای کاهش وابستگی به تنگه هرمز احیا کنند.
رقابت بر سر تولید رهگیرهای ارزانتر
نیویورکتایمیز در گزارش خود نوشت آسیبپذیری زیرساختهای حیاتی در برابر حملات پهپادی، امارات را به گسترش ظرفیت داخلی برای تولید تجهیزات دفاعی نیز سوق داده است.
مایکل سیننسکی، همبنیانگذار و معاون اجرایی بازاریابی پاوراس، گفت این شرکت آموزش، قطعات و نرمافزار لازم برای مونتاژ رهگیرها برای یک مشتری در خاورمیانه را در اختیار یک تولیدکننده قراردادی اماراتی قرار داد. به گفته او، این ساز و کار برای افزایش سرعت تولید طراحی شد.
پاوراس تنها شرکت آمریکایی تولیدکننده رهگیر در امارات نیست. شرکت ریتیون در ماه اکتبر از همکاری برای تولید رهگیرهای «کایوت» در این کشور خبر داد. بر اساس گزارش مرکز امنیت نوین آمریکا، اندیشکدهای مستقر در واشینگتن، قیمت هر رهگیر کایوت حدود ۱۲۶ هزار و ۵۰۰ دلار برآورد میشود.
شرکت نوپای «نروس»، مستقر در تورنس کالیفرنیا، نیز در حال توسعه پهپاد رهگیری به نام «بندیت» است که مدل پایه آن حدود ۵ هزار دلار قیمت دارد و میتواند از نظر قیمت با گاردین رقابت کند.
با این همه، تولید رهگیرهای گاردین در منطقه آغاز شده است. چند هفته پس از شروع جنگ، برت ولیکوویچ، مدیر عملیاتی پاوراس، قابلیتهای گاردین را به یک خریدار در دبی نشان داد و اندکی بعد قراردادی دریافت کرد.
در آن زمان، امارات برای انهدام پهپادهای شاهد ۴۰ هزار دلاری از رهگیرهای «پک-۳» استفاده میکرد که بهای هر یک چند میلیون دلار است.
امضاکنندگان با اشاره به رویدادهای پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۱ و اعتراضات دانشجویی سالهای اخیر، از عملکرد معاونت دانشجویی و شورای انضباطی بدوی دانشگاه انتقاد قرار کردند.
آنها نوشتند صدور حکم اخراج و چهار سال محرومیت از تحصیل برای یکی از دانشجویان، برای نخستین بار در تاریخ دانشگاه صنعتی شریف از سوی یکی از ارکان این دانشگاه صورت گرفته است.
به گفته امضاکنندگان، از همان ابتدای صدور احکام، شمار قابلتوجهی از اعضای هیات علمی درباره «مخدوش بودن» روند رسیدگی هشدار دادند و به ترکیب شورای انضباطی بدوی و روند بررسی پروندهها اعتراض کردند.
کانال دانشجویان متحد اول شهریور گزارش داد امین هادوی، دانشجوی پیشین رشته کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، حدود یک ماه است در بازداشت به سر میبرد و تاکنون اطلاعی از محل نگهداری، دلیل بازداشت، اتهامها و وضعیت پرونده او منتشر نشده است.
این رسانه دانشجویی ۲۸ مرداد نیز گزارش داد کمیته انضباطی دانشگاه صنعتی شریف برای سه دانشجوی دیگر حکم بدوی اخراج صادر کرده و شمار دانشجویانی که تاکنون چنین حکمی گرفتهاند به ۱۰ نفر رسیده است.
بر اساس این گزارش، آریانا کوچکی، دانشجوی مهندسی صنایع، و آرش حاتمی، دانشجوی فیزیک، علاوه بر اخراج به یک سال محرومیت از تحصیل در همه دانشگاههای کشور و علی علیرضایی، دانشجوی علوم ریاضی، به پنج سال محرومیت از تحصیل محکوم شدهاند.
دانشجویان متحد ۲۹ خرداد نیز از صدور حکم بدوی اخراج برای هفت دانشجوی شریف به نامهای رضا دالمن، سپنتا سعیدی، فریبرز کهنزاد، پرنیان خدابخشی، فاطمه خاکپور، حسین شادمان و مسیحا باقری خبر داده بود.
پرونده سه نفر از آنان با محوریت فعالیت در شبکههای اجتماعی و چهار نفر دیگر با محوریت اعتراضات اسفندماه بررسی شده است.
انتقاد از روند رسیدگی به پروندههای انضباطی
اعضای هیات علمی شریف در ادامه نامه نوشتند گفتوگو با دانشجویانی که احکام انضباطی گرفتهاند، نشان میدهد روند رسیدگی در شورای انضباطی بدوی دارای «ابهامات و مسائل جدی» است و احکامی که به اخراج و محرومیت از تحصیل انجامیدهاند باید بازبینی شوند.
آنها تاکید کردند دانشگاه باید محل پرسش، نقد، گفتوگو و آزاداندیشی باشد و اگر در مواجهه با اختلاف و اعتراض، رابطه خود با دانشجو را بر مبنای «حذف و طرد» تعریف کند، «اعتماد میان دانشجو و دانشگاه» را از دست میدهد.
امضاکنندگان از رییس دانشگاه صنعتی شریف خواستند روند منتهی به صدور احکام را بازبینی کند و با پیگیری موضوع در وزارت علوم، از اجرای آنها پیش از بررسی دوباره روند صدورشان در شوراهای انضباطی بدوی و تجدیدنظر جلوگیری کند.
آنها در پایان تاکید کردند نحوه رفتار دانشگاه با دانشجویان در حافظه جمعی باقی میماند و نوشتند نمیخواهند شریف بهعنوان جایی در یادها بماند که «در لحظههای دشوار، به جای گفتوگو، به جای شنیدن و به جای درک کردن، راه حذف دانشجو را انتخاب کرد».
صدور احکام اخراج و محرومیت از تحصیل به دانشگاه شریف محدود نیست. در ماههای اخیر دانشجویانی از دانشگاههای دیگر، از جمله علیرضا جعفرزاده، امیرمحمد کریمی، مهیار افتخاری و امیرمحمد سورمه نیز با حکم اخراج روبهرو شدهاند.
جمهوری اسلامی از آغاز استقرار خود در ایران، بارها دانشجویان و استادان منتقد را بازداشت، از دانشگاه اخراج یا با برخوردهای امنیتی و قضایی مواجه کرده است.
برخوردهای امنیتی و قضایی همراه با محرومیتهای انضباطی علیه دانشجویان در دانشگاههای سراسر ایران از زمان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ و پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ تشدید شده است.
روزنامه شرق ۱۱ خرداد گزارش داد پس از اعتراضات دیماه، دانشگاهها تشکیل و رسیدگی به پروندههای انضباطی دانشجویان را افزایش دادهاند و احکام صادرشده «کمسابقه» است.
