سی‌ان‌ان: اسرائیل با وجود آتش‌بس به حملات در جنوب لبنان ادامه می‌دهد

این مسابقه یادآور تقابل خاطره‌انگیز دو تیم در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل است؛ جایی که آرژانتین پس از تساوی بدون گل در وقت‌های قانونی، با گل دقیقه ۱۱۸ آنخل دی‌ماریا روی پاس لیونل مسی به پیروزی رسید و راهی مرحله یک‌چهارم نهایی شد. حالا، ۱۲ سال بعد، دو تیم بار دیگر در مرحله حذفی جام جهانی برابر هم قرار گرفته‌اند؛ با این تفاوت که آرژانتین به عنوان مدافع عنوان قهرمانی وارد میدان می‌شود و سوئیس به دنبال خلق یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ فوتبال این کشور است.

آرژانتین برای رسیدن به این مرحله، ابتدا در مرحله یک‌هشتم نهایی با نتیجه ۳ بر ۲ مصر را شکست داد؛ دیداری که مانند مسابقه قبلی برابر کیپ‌ورد، با فراز و نشیب‌های فراوان همراه بود و شاگردان لیونل اسکالونی برای صعود کار آسانی نداشتند.

در مقابل، سوئیس پس از پیروزی ۲ بر صفر برابر الجزایر در دور نخست حذفی، در مرحله بعد پس از ۱۲۰ دقیقه تساوی بدون گل، کلمبیا را در ضربات پنالتی شکست داد تا برای نخستین بار در ۷۲ سال گذشته به جمع هشت تیم برتر جام جهانی برسد.

نگاه‌ها در این مسابقه بیش از هر چیز به لیونل مسی دوخته شده است. کاپیتان ۳۹ ساله آرژانتین همچنان رهبر فنی تیمش محسوب می‌شود و با هشت گل، یکی از بهترین گلزنان این دوره از رقابت‌هاست. در کنار او، بازیکنانی مانند انزو فرناندز، کریستیان رومرو، لائوتارو مارتینس و خولیان آلوارس از مهره‌های کلیدی اسکالونی هستند.

در سوی مقابل، گرانیت ژاکا، کاپیتان سوئیس به همراه مانوئل آکانجی و روبن وارگاس ستون‌های اصلی تیم مورات یاکین به شمار می‌روند، اما غیبت یوهان مانزامبی، هافبک و بهترین گلزن سوئیس در این جام، به دلیل مصدومیت زانو، خبر ناخوشایندی برای این تیم پیش از دیدار با مدافع عنوان قهرمانی است.

بازیکنان و کادر فنی سوئیس در آستانه این دیدار بارها از کیفیت مسی تمجید کرده‌اند، اما تاکید دارند که تنها برای متوقف کردن او به میدان نمی‌روند و هدفشان صعود به نیمه‌نهایی است. مورات یاکین نیز اعلام کرده تیمش برای کاهش تاثیر مسی باید مالکیت توپ را در اختیار بگیرد و با حفظ تمرکز، از فرصت تاریخی پیش روی خود استفاده کند.

در سوی مقابل، آرژانتین امیدوار است با عبور از این مانع، یک گام دیگر به دفاع از عنوان قهرمانی خود و ثبت دو قهرمانی متوالی نزدیک شود.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده از ونزوئلا، مقامات شنبه ۲۰ تیر اعلام کردند دست‌کم چهار هزار و ۱۱۸ نفر در این فاجعه جان باخته‌اند و بیمارستان‌ها، پناهگاه‌های موقت و گروه‌های امدادی، همچنان با نیازهای فزاینده پزشکی و اجتماعی روبه‌رو هستند.

آمارهای دولتی منتشرشده نشان می‌دهند از زمان وقوع زمین‌لرزه‌ها در عصر چهارشنبه سوم تیر به وقت محلی، دست‌کم ۱۶ هزار و ۷۴۰ نفر زخمی و ۱۷ هزار و ۹۰۷ نفر آواره شده‌اند.

دو زمین‌لرزه قدرتمند به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵، با فاصله تنها ۳۹ ثانیه از یکدیگر رخ دادند و بخش‌های وسیعی از ایالت ساحلی لا گوایرا را ویران کردند. زمین‌لرزه دوم، شدیدترین زلزله ثبت‌شده در ونزوئلا طی بیش از یک قرن بود.

خورخه رودریگز، رییس مجلس ملی ونزوئلا، آمار به‌روز قربانیان را در تلگرام اعلام کرد.

مقام‌ها گفتند هزاران نفر همچنان مفقودند و خانواده‌ها، با وجود پایان عملیات رسمی نجات، به جست‌وجو در میان ساختمان‌های فروریخته ادامه می‌دهند.

در مناطق به‌شدت آسیب‌دیده، بستگان قربانیان همچنان با دست آوارها را کنار می‌زنند، به این امید که اجساد اعضای مفقود خانواده خود را پیدا و دفن کنند.

تیم‌های بین‌المللی نجات نیز تمرکز خود را از تلاش برای یافتن بازماندگان به پشتیبانی از عملیات بازسازی و کمک به مقام‌های محلی برای جمع‌آوری سازه‌های ناپایدار تغییر داده‌اند.

100%

۱۹ تیر زمین‌لرزه‌ای به بزرگی سه، مرکز کاراکاس را لرزاند و باعث تخلیه احتیاطی چند ساختمان و نگرانی ساکنانی شد که پیش‌تر از فاجعه دو زلزله آسیب دیده‌اند.

خسارت قابل توجهی در پی این لرزش تازه گزارش نشده است.

• 

  قربانیان زلزله ونزوئلا در آستانه ۳ هزار نفر؛ بازماندگان از کندی امدادرسانی انتقاد کردند

نیاز گسترده به بازسازی و کمک‌های بشردوستانه

ابعاد بازسازی همچنان بسیار گسترده است. محله‌های مسکونی کاملی در لا گوایرا به‌شدت ویران شده‌اند و جاده‌ها، ساختمان‌های عمومی، زیرساخت‌های خدماتی و مراکز درمانی، به تعمیر یا جایگزینی نیاز دارند.

دفتر سازمان ملل برای کاهش خطر بلایا، خسارت مستقیم واردشده به خانه‌ها و زیرساخت‌ها را بر اساس ارزیابی‌های این سازمان، حدود ۳۷ میلیارد دلار برآورد کرده است. سازمان ملل خواستار تامین نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار بودجه اضطراری برای حمایت از حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار فرد نیازمند کمک‌های بشردوستانه شده است.

هم‌زمان با ادامه امدادرسانی، نهادهای امدادی، بیمارستان‌های صحرایی، درمانگاه‌های سیار و آشپزخانه‌های عمومی در مناطق آسیب‌دیده ایجاد کرده‌اند.

دلسی رودریگز، رییس‌جمهوری موقت ونزوئلا، برای تامین هزینه بازسازی، خواستار دسترسی به دارایی‌های دولتی این کشور شده است که در خارج مسدود شده‌اند.

او این هفته گفت خواستار آزادسازی حدود ۳۰ تن طلای ونزوئلا شده که به دلیل تحریم‌ها در بریتانیا نگهداری می‌شود.

100%

دولت ونزوئلا از عملکرد خود در برابر این فاجعه دفاع می‌کند.

رودریگز این موضع را که بحران موجود نشان‌دهنده ناکارآمدی نهادهای دولتی است رد کرده و وعده داده است اقدامات بازسازی بدون بروز ناآرامی اجتماعی ادامه یابد.

با این حال، برخی ساکنان از آنچه واکنش کند دولت پیش از رسیدن کمک‌های بین‌المللی توصیف کرده‌اند، انتقاد می‌کنند.

مقام‌های بهداشتی اکنون بر خطرهایی تمرکز دارند که در پناهگاه‌های موقت در حال ظهورند. مکان‌هایی که هزاران آواره همچنان در آن‌ها زندگی می‌کنند.

سازمان بهداشت پان‌آمریکن اوایل این هفته هشدار داد ازدحام جمعیت، اختلال در خدمات درمانی و دسترسی محدود به آب پاک، احتمال شیوع بیماری‌ها را افزایش داده است.

این نهاد منطقه‌ای اعلام کرد در همکاری با وزارت بهداشت ونزوئلا در حال تقویت برنامه‌های واکسیناسیون و نظارت بر بیماری‌های تنفسی و گوارشی در پناهگاه‌های اضطراری است.

تیم‌های پزشکی فعال در کاتیا لا مار، از افزایش موارد اسهال و عفونت‌های پوستی و همچنین رشد تقاضا برای درمان بیماری‌های مزمن، از جمله دیابت و فشار خون بالا، خبر داده‌اند.

کارکنان بهداشتی می‌گویند بسیاری از آوارگان پس از آسیب دیدن خانه‌ها و درمانگاه‌های محلی، دسترسی منظم خود را به دارو از دست داده‌اند.

پیش از وقوع زمین‌لرزه‌ها، چند سازمان امدادی با محدودیت‌های دولتی یا اتهام فعالیت سیاسی روبه‌رو بودند. گروه‌های امدادی بین‌المللی اکنون می‌گویند با ادامه عملیات اضطراری، هماهنگی نزدیک‌تری با نهادهای دولتی برقرار شده است.

این فاجعه فشار بیشتری بر خدمات عمومی ونزوئلا وارد کرده است؛ خدماتی که سال‌هاست با مشکلات اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

نهادهای بشردوستانه می‌گویند با عبور از مرحله امدادرسانی اضطراری و آغاز بازسازی، حمایت پایدار بین‌المللی برای احیای نظام درمانی و ساخت دوباره خانه‌ها و زیرساخت‌های عمومی، ضروری خواهد بود.

اما از نظر بدنی، حتی به زحمت عرق کرد.

به نوشته سایت اتلتیک، همانند تمام مسابقه‌هایی که در این جام جهانی به میدان رفته، مسی، بیشتر زمان بازی با مصر را صرف راه رفتن کرد. در مجموع، ۶۳ درصد از حرکات او در این جام جهانی راه رفتن بوده؛ آماری که با اختلاف از همه بازیکنان غیر دروازه‌بان دیگر مسابقات بیشتر است.

حتی همین راه رفتن‌ها نیز نسبت به سایر حرکات او پرتحرک‌تر محسوب می‌شوند، زیرا مسی ۲۵ درصد دیگر از زمان مسابقه را کاملا بی‌حرکت ایستاده است.

او فقط گاهی، دقیق‌تر بگوییم ۸.۶ درصد از زمان بازی، آهسته می‌دود؛ در حالی که میانگین این شاخص در کل مسابقات ۲۳ درصد است. دویدن با سرعت بالا نیز در بازی او بسیار به ندرت دیده می‌شود.

شاید ساده‌ترین توجیه، نسبت دادن همه اینها به سن او باشد؛ فوتبالیستی ۳۹ ساله که بدنش را مدیریت می‌کند و انرژی خود را برای لحظه‌های سرنوشت‌ساز نگه می‌دارد.

اما واقعیت این است که هرچند دیگر شتاب انفجاری گذشته را ندارد، اما راه رفتن همیشه بخشی از سبک بازی مسی بوده است.

او در سال ۲۰۲۴ گفت زمانی که در تیم نوجوانان نیولز اولد بویز از او می‌خواستند تمرین‌های دویدن انجام دهد، «پشت یک درخت قایم می‌شدم.»

اما پشت این ظاهر کم‌تحرک، کارایی فوق‌العاده‌ای پنهان شده است.

مسی از نظر تعداد لمس توپ در یک‌سوم هجومی زمین، سومین بازیکن برتر این جام است.

او با خلق ۱۵ موقعیت مسلم گل، سومین بازیکن برتر این رقابت‌ها محسوب می‌شود.

همچنین با هشت گل، در کنار کیلیان امباپه، صدرنشین جدول گلزنان جام جهانی است.

وقتی به محل راه رفتن‌های مسی نگاه می‌کنید، دلیل این حجم از قدم زدن بهتر مشخص می‌شود.

اگرچه او در سراسر زمین حرکت می‌کند، اما نقشه حرارتی مبتنی بر داده‌های ردیابی فیفا نشان می‌دهد بیشترین راه رفتن‌های او در همان منطقه آشنای سمت راست میانه زمین، بین دایره مرکزی و محوطه جریمه حریف، انجام می‌شود.

دقیقا همان جایی که مسی خطرناک‌ترین بازیکن جهان است.

او در آن منطقه توپ را دریافت می‌کند، می‌چرخد و مستقیم به قلب خط دفاعی حمله می‌کند.

پیش از مرحله یک‌چهارم نهایی، مسی ۹۷ بار بین خطوط هافبک و دفاع حریف صاحب توپ شده بود؛ ششمین آمار برتر این جام جهانی.

مسی برای اینکه توجه مدافعان را جلب نکند یا از منطقه محبوبش دور نشود، به جای استارت‌های انفجاری، با تغییرات بسیار ظریف در جایگیری خود فضا ایجاد می‌کند.

او به جای اینکه خودش برای گرفتن توپ بدود، اجازه می‌دهد هم‌تیمی‌هایش با جابه‌جایی‌هایشان، خط دفاعی حریف را حرکت دهند.

در دیدار مقابل کیپ ورد، آرژانتین از سمت راست حمله می‌کند و دوندگی سریع بازیکنان اطراف مسی، خط دفاعی حریف را به همان سمت می‌کشاند.

در همان لحظه که مدافعان به یک سمت متمایل می‌شوند، مسی فقط دو قدم در جهت مخالف برمی‌دارد.

ناگهان کاملا آزاد است؛ تقریبا در فاصله‌ای برابر از چهار بازیکن حریف، اما بدون اینکه هیچ‌یک از آنها مسئول مستقیم مهار او باشد.

استاد پنهان شدن در مناطق خاکستری

رافائل واران، مدافع پیشین رئال مادرید، منچستریونایتد و تیم ملی فرانسه که ۲۱ بار، از جمله در فینال جام جهانی ۲۰۲۲، مقابل مسی بازی کرده است، پیش‌تر به اتلتیک گفته بود مسی استاد قرار گرفتن در همین «مناطق خاکستری» است.

او گفت: «واقعا باید مدام با هم‌تیمی‌هایت صحبت کنی تا مشخص شود مسئولیت هر بازیکن چیست. ویژگی خاص مسی این بود که در مناطقی راه می‌رفت که هیچ‌کس نمی‌دانست چه کسی باید او را مهار کند؛ هافبک؟ مدافع کناری؟ یا مدافع میانی؟»

این درک فوق‌العاده از زمان مناسب، یعنی تشخیص لحظه‌ای که تمرکز مدافعان به سمت دیگری جلب شده، هنگام ضدحمله‌های سریع آرژانتین ارزش بیشتری پیدا می‌کند.

وقتی هم‌تیمی‌هایش با سرعت به عمق دفاع حریف می‌زنند و مدافعان مجبور می‌شوند به عقب برگردند، مسی عقب‌تر می‌ماند و منتظر باز شدن فضا در پشت محوطه جریمه می‌شود.

او نخستین گل خود مقابل اتریش در مرحله گروهی را دقیقا به همین شکل به ثمر رساند.

در حالی که مدافعان سرگرم مهار مهاجمان دیگر بودند، مسی آرام و بدون جلب توجه تا پشت قوس محوطه جریمه پیش رفت و سپس با همان ضربه همیشگی‌اش گلزنی کرد.

توانایی او در پنهان ماندن حتی هنگام راه رفتن، یک مزیت دیگر هم دارد؛ فرار از تله آفساید.

وقتی خط دفاعی حریف جلو می‌آید، مسی عجله‌ای برای بازگشت به موقعیت مجاز ندارد. او ترجیح می‌دهد کمی بیشتر در نقطه آفساید بماند و از دید مدافعان خارج شود.

وقتی مدافعان دیگر او را گم کردند، تنها با یک حرکت سریع به موقعیت مجاز برمی‌گردد و پشت خط دفاعی فرار می‌کند؛ درست مانند گلی که مقابل کیپ ورد به ثمر رساند.

در آن صحنه، او از نقطه کور مدافع میانی، دینی، حرکت کرد و خود را به پاس بلند لیساندرو مارتینس رساند.

همین صحنه یکی از مهم‌ترین دلایل خطرناک بودن راه رفتن‌های مسی را نشان می‌دهد.

او با این رفتار، مدافعان را دچار احساس امنیت کاذب می‌کند و درست زمانی که ناگهان شتاب می‌گیرد، آنها روی پاشنه پا غافلگیر می‌شوند.

دقیقا می‌داند هر بازیکن کجاست

پپ گواردیولا، پیش از دیدار منچسترسیتی و بارسلونا در سال ۲۰۱۶، همین موضوع را این‌گونه توصیف کرده بود: «انگار فقط دارد آرام قدم می‌زند و شاید کمتر از هر بازیکن دیگری در لیگ اسپانیا بدود. اما وقتی توپ به او می‌رسد، تصویری کامل از زمان و فضا در ذهنش دارد؛ دقیقا می‌داند هر بازیکن کجاست... و بعد ناگهان ضربه می‌زند.»

مسی این استارت‌های ناگهانی را فقط برای لحظه‌هایی نگه می‌دارد که بیشترین آسیب را می‌تواند به حریف وارد کند.

داده‌ها نشان می‌دهد وقتی او شروع به دویدن می‌کند، تقریبا همیشه رو به جلو حرکت می‌کند.

از تمام دوندگی‌های او در زمان مالکیت توپ آرژانتین، ۷۱ درصد در یک‌سوم هجومی زمین پایان یافته و ۲۱ درصد نیز داخل محوطه جریمه به پایان رسیده است.

رنه مولنستین، دستیار وقت تیم ملی استرالیا در جام جهانی ۲۰۲۲، این موضوع را از نزدیک تجربه کرده است.

او به اتلتیک گفت: «در بازی مقابل ما، ۸۰ درصد زمان فقط در زمین پرسه می‌زد و تازه در یک‌سوم هجومی زنده می‌شد؛ جایی که می‌دانست می‌تواند تفاوت ایجاد کند.»

یکی از همین انفجارهای ناگهانی مقابل کیپ ورد رخ داد.

مسی آرام خودش را به لبه محوطه جریمه رساند و سپس با یک شتاب ناگهانی، کوین پینا، هافبک حریف، را غافلگیر کرد و پیش از آنکه او بتواند واکنشی نشان دهد، داخل محوطه جریمه ضربه‌اش را زد.

با توجه به اینکه مسی حتی هنگام راه رفتن هم می‌تواند چنین خطرناک باشد، شاید وسوسه شوید فکر کنید بهترین راه، چسبیدن کامل به او و ندادن حتی یک سانتی‌متر فضاست.

اما همان‌طور که ویلیام گالاس، مدافع پیشین آرسنال و تیم ملی فرانسه که در دوران جوانی مسی مقابل او بازی کرده، توضیح می‌دهد، موضوع به این سادگی نیست: «حتی وقتی فقط راه می‌رفت، آخرین چیزی که یک مدافع می‌خواست این بود که توپ به او برسد. بنابراین وسوسه می‌شدی به او نزدیک شوی.»

او گفت: «اما اگر بیش از حد به او نزدیک می‌شدی، او همان لحظه برنده شده بود؛ چون حتی اگر توپ را دریافت نمی‌کرد، فضای پشت سرت باز می‌شد و دقیقا همان چیزی بود که می‌خواست.»

نمونه‌ای از این دوراهی خطرناک در دیدار مقابل کیپ ورد دیده شد.

دینی، مدافع میانی کیپ ورد، برای مهار مسی با جسارت از خط دفاع جدا شد و به سمت او آمد.

اما مسی بلافاصله از فضای خالی پشت سر او استفاده کرد، خودش را به پاس لائوتارو مارتینس رساند و در موقعیت تک‌به‌تک با ووزینیا، دروازه‌بان حریف، قرار گرفت.

هوش فوتبالی خارق‌العاده

بیش از هر چیز، سکون و آرامش ظاهری مسی با هوش فوتبالی خارق‌العاده او گره خورده است.

این آرامش به او اجازه می‌دهد آشوب اطرافش را بهتر تحلیل کند و نقطه‌ضعف‌هایی را پیدا کند که می‌تواند به آنها ضربه بزند.

پپ گواردیولا پیش‌تر گفته بود مسی معمولا ۱۰ دقیقه ابتدایی مسابقه را صرف قدم زدن می‌کند تا تصویری ذهنی از روند بازی و آرایش حریف در ذهنش بسازد.

با این حال، پیروزی ۳ بر ۲ آرژانتین مقابل مصر نشان داد که او این نقشه ذهنی را در طول مسابقه نیز مدام به‌روزرسانی می‌کند.

وقتی آرژانتین ۱۵ دقیقه مانده به پایان بازی دو گل عقب بود، مسی از همان جایگاه همیشگی‌اش، که با فاصله از شلوغی جریان بازی قرار داشت، مسیر تازه‌ای برای نفوذ به دفاع مصر پیدا کرد؛ مسیری که یادآور سال‌های نخست حضورش در بارسلونا بود.

نقشه‌های حرارتی نشان می‌دهد مسی در سال‌های ابتدایی حضورش در بارسلونا، بیشتر به عنوان وینگری بازی می‌کرد که کنار خط می‌ماند و با دریبل‌های پیاپی پیش می‌رفت؛ اما به مرور به مناطق مرکزی زمین منتقل شد.

در دیدار مقابل مصر، او دوباره به کناره زمین برگشت و با وجود اینکه دیگر شتاب سال‌های جوانی را ندارد، توانایی دریبل‌زنی‌اش همچنان در بالاترین سطح است؛ به‌گونه‌ای که مدافعان سمت چپ مصر نتوانستند او را مهار کنند.

این هم نمونه دیگری از توانایی مسی در تطبیق دادن حرکاتش با روند مسابقه بود.

هر زمان آرژانتین در ساختن حملات دچار مشکل می‌شود، او عقب‌تر می‌آید تا کیفیت بازی تیمش را افزایش دهد.

شاید حرکاتش کند به نظر برسد، اما هرگز قابل پیش‌بینی نیست.

فداکاری برای مسی

البته راه رفتن‌های مسی زمانی که تیمش مالک توپ نیست، هزینه‌هایی هم دارد.

فوتبال مدرن معمولا از همه بازیکنان می‌خواهد به صورت گروهی و با شدت زیاد پرس کنند؛ کاری که مسی انجام نمی‌دهد و در بازگشت به دفاع نیز چندان فعال نیست.

در نتیجه، بار دفاعی بیشتری بر دوش هم‌تیمی‌هایش قرار می‌گیرد.

اما پابلو زابالتا، هم‌تیمی سابق مسی در تیم ملی آرژانتین و عضو کنونی گروه مطالعات فنی فیفا، می‌گوید همه آنها با میل و رغبت این مسئولیت اضافه را می‌پذیرند.

زابالتا که سال‌ها کنار مسی بازی کرده به اتلتیک گفت: «اگر مهاجمان لازم باشد دو برابر بیشتر بدوند، این کار را انجام می‌دهند. او همان لحظه‌های جادویی را به تیم می‌آورد.»

به همین دلیل، حفظ انرژی مسی برای آن لحظه‌های تعیین‌کننده هجومی، بسیار ارزشمندتر از مشارکت بیشتر او در کارهای دفاعی است.

برای یک تماشاگر عادی، قدم زدن‌های مسی شاید شبیه بی‌تفاوتی یا خارج بودن از جریان بازی به نظر برسد.

اما دقیقا همین چیزی است که خودش می‌خواهد حریف باور کند.

پشت آن دقایق طولانی سکون و بی‌تحرکی، ذهنی قرار دارد که همچنان با همان سرعت گذشته کار می‌کند؛ ذهنی که همیشه آماده است تا در لحظه مناسب، ضربه نهایی را وارد کند.

به نوشته گاردین در گزارش شنبه ۲۰ تیر این روزنامه، طرح مورد نظر، تنها در صورت داوطلبانه بودن پرداخت‌ها و برخورداری از حمایت نهاد مسئول مقررات حمل‌ونقل دریایی سازمان ملل، قابل اجرا خواهد بود.

این در حالی است که شورای حکام سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO)، در مصوبه‌ای غیرالزام‌آور از کشورهای عضو خواسته است ادعای جمهوری اسلامی درباره حاکمیت بر تنگه هرمز و تصمیم تهران برای ایجاد نهادی به‌منظور کنترل تردد کشتی‌ها در این آبراه را به رسمیت نشناسند.

این رویکرد در حالی اتخاذ شده است که تنش‌ها میان حکومت ایران و آمریکا بر سر حملات به کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز همچنان ادامه دارد و دولت آمریکا از جمهوری اسلامی خواسته است تا ۲۰ تیر با انتشار بیانیه‌ای رسمی، باز بودن همه مسیرهای کشتیرانی در تنگه هرمز را اعلام کند و متعهد شود حملات به کشتی‌ها را متوقف می‌کند.

مقام‌های آمریکایی هشدار داده‌اند در صورت خودداری از این اقدام، تهران با «پیامدهای سخت» روبه‌رو خواهد شد.

• 

  مهلت شنبه واشینگتن؛ جمهوری اسلامی باید اشتباه حملات به کشتی‌ها را بپذیرد و تعهد علنی بدهد

بر اساس متن مصوبه غیرالزام‌آور شورای حکام سازمان بین‌المللی دریانوردی که ۱۹ تیر تصویب شد، این شورا تصمیم جمهوری اسلامی را برای «ایجاد نهادی که مدعی کنترل تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز است» به‌شدت محکوم کرد و از کشورهای عضو خواست هیچ یک از اقدامات تهران را برای اعمال کنترل بر این آبراه بین‌المللی، به رسمیت نشناسند.

هم‌زمان، عمان طرحی مبتنی بر الگوی تنگه مالاکا ارائه کرده که بر دریافت هزینه خدمات ناوبری - نه عوارض اجباری برای عبور کشتی‌ها - استوار است.

مسقط با دریافت عوارض اجباری مخالفت کرده و تاکید دارد حقوق بین‌الملل اجازه دریافت هزینه «صرفا برای عبور از تنگه هرمز» را نمی‌دهد.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، ۲۰ تیر برای گفت‌وگو درباره تنگه هرمز و ایمنی کشتیرانی، به عمان سفر کرد.

• 

  آمریکا در نشست شورای امنیت: دیپلماسی با تهران ادامه دارد، اما به تهدیدها پاسخ می‌دهیم

از سوی دیگر، ترکیه اعلام کرد اختلاف بر سر مسیر عبور کشتی‌ها در تنگه هرمز می‌تواند در مذاکرات آخر هفته ایران و عمان، حل و فصل شود.

هاکان فیدان، وزیر خارجه ترکیه، گفت که یکی از عوامل آغاز درگیری‌های اخیر، «نبود برداشت مشترک درباره محدوده‌های دریایی و مقررات عبور کشتی‌ها» بوده است.

مشاور امنیتی نخست‌وزیر عراق: امنیت خلیج فارس مسئولیتی مشترک و جمعی است

قاسم الاعرجی، مشاور امنیتی نخست‌وزیر عراق، ۲۰ تیر در حساب خود در شبکه ایکس نوشت امنیت خلیج فارس «یک منفعت مشترک منطقه‌ای و مسئولیتی جمعی» است که بر احترام به حاکمیت کشورها، پایبندی به اصول حسن همجواری، عدم مداخله در امور داخلی و اتکا به گفت‌وگو و همکاری برای مقابله با چالش‌های مشترک استوار است.

الاعرجی افزود عراق با تکیه بر موقعیت راهبردی و نقش منطقه‌ای خود، به حمایت از هر اقدامی که به تقویت ثبات منطقه، تقویت زنجیره‌های تامین، توسعه کریدورهای تجاری و لجستیکی امن و گسترش همکاری با کشورهای همسایه و منطقه منجر شود، ادامه خواهد داد.

او همچنین تاکید کرد هدف از این رویکرد، تامین منافع مشترک، تحکیم امنیت و ثبات و دستیابی به توسعه پایدار در راستای پاسخگویی به خواسته‌های مردم منطقه برای آینده‌ای همراه با صلح و شکوفایی است.

موج بازداشت شهرداران مخالف رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهوری ترکیه، به آنکارا، پایتخت، رسید.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده در شنبه ۲۰ تیر، نیروهای پلیس در ساعات اولیه صبح، ساختمان شهرداری چانکایا را بازرسی کردند.

دادستانی کل آنکارا اعلام کرد در چارچوب تحقیقات درباره شهرداری چانکایا، برای ۳۶ مظنون، از جمله حسین جان گونر، شهردار این منطقه، حکم بازداشت صادر شده و تاکنون ۲۷ نفر بازداشت شده‌اند.

منتقدان دولت ترکیه می‌گویند این بازداشت‌ها و تشکیل پرونده‌های قضایی که در ماه‌های گذشته در دیگر نقاط این کشور از جمله استانبول نیز انجام شده است، برآمده از انگیزه‌های سیاسی است.

انتخابات بعدی ترکیه قرار است سال ۲۰۲۸ برگزار شود، اما اگر اردوغان بخواهد بار دیگر نامزد شود، احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام افزایش می‌یابد، زیرا قانون اساسی ترکیه محدودیت دوره ریاست‌جمهوری تعیین کرده است.

اکرم امام‌اوغلو، شهردار سابق استانبول و مهم‌ترین رقیب سیاسی اردوغان، ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ در حالی که سمت شهردار را در اختیار داشت، به اتهام فساد مالی بازداشت شد.

اتهام تشکیل سازمان مجرمانه و فساد در مناقصه‌ها

تحولات اخیر در حالی رخ می‌دهد که طی ماه‌های گذشته، فشار قضایی و امنیتی بر مخالفان دولت اردوغان بار دیگر افزایش یافته است.

پیش‌تر نیز رسانه‌های ترکیه و نهادهای حقوق بشری از بازداشت فعالان سیاسی، روزنامه‌نگاران و مقام‌های محلی وابسته به اپوزیسیون خبر داده بودند. روندی که منتقدان آن را بخشی از تلاش دولت برای محدود کردن رقبای سیاسی، پیش از انتخابات آینده می‌دانند.

در بیانیه دادستانی آنکارا گفته شده است تحقیقات منجر به صدور حکم بازداشت برای ۳۵ نفر، با هماهنگی دادستانی کل و از سوی اداره مبارزه با جرایم مالی پلیس این شهر انجام شده است.

در این بیانیه آمده است: «برای مجموع ۳۶ مظنون، از جمله حسین جان گونر، شهردار چانکایا، به اتهام تشکیل سازمان مجرمانه، عضویت در سازمان مجرمانه، دریافت رشوه، پرداخت رشوه و دستکاری در مناقصه‌ها، حکم بازداشت صادر شده است.»

بر اساس این بیانیه، دستور بازرسی از محل اقامت این افراد و توقیف اموال و مدارک آنان صادر شده است.

بازداشت‌ها در آنکارا در حالی انجام شده است که این شهر ۱۶ و ۱۷ تیر میزبان سران کشورهای عضو سازمان پیمان نظامی آتلانتیک شمالی (ناتو) بود.

ترکیه برای اینکه نشست بدون دردسر برگزار شود، از هیچ اقدامی فروگذار نکرد؛ از بازسازی فرودگاه نظامی برای فرود سران تا آسفالت کردن مسیر کاروان‌های دیپلماتیک، از ضدگلوله کردن پنجره‌های هتل محل اقامت ترامپ تا بستن خیابان «ایران» برای ورزش صبحگاهی رییس‌جمهوری فرانسه.