وزارت کشور بحرین با هشدار درباره خطر احتمالی، از مردم خواست به مکانهای امن بروند
وزارت کشور بحرین شنبه ۳۰ آبان با انتشار هشداری درباره وجود خطر احتمالی، از شهروندان و ساکنان این کشور خواست آرامش خود را حفظ کنند و به نزدیکترین مکان امن بروند.
این وزارتخانه در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس همچنین از مردم خواست برای حفظ امنیت عمومی، اخبار و اطلاعات را از طریق کانالهای رسمی دنبال کنند.
انتشار بازی سرقت بزرگ خودرو۶، «جیتیای ۶» را باید یکی از بزرگترین رویدادهای صنعت سرگرمی در سالهای اخیر دانست. این محصول تنها در نخستین روز عرضه، شامل پیشفروشها، ۳.۷۹ میلیارد دلار فروش داشت که بالاترین فروش در میان انواع محصولات رسانهای تاریخ است.
این بازی همچنین با ثبت رکوردهای تازه در میزان ترافیک اینترنت، بار دیگر نشان داد که بازیهای ویدیویی دیگر صرفا بخشی از صنعت سرگرمی نیستند، بلکه به پدیدههایی با تأثیر اقتصادی و فرهنگی در مقیاس جهانی تبدیل شدهاند.
اما جیتیای ۶، فراتر از رکوردهای تجاری و فناوری، در کشورهای مختلف با واکنشهایی متفاوت و گاه متناقض روبهرو شدهاست. این بازی در ورژنهای قدیمیتر به آزادی در انجام انواع جرائم، از سرقت گرفته تا آدمکشی، معروف و حتی نام شهری خیالی که بازی در آن جریان دارد، یعنی وایس سیتی Vice City، مترادف شهر فساد یا شهر رذیلت شده است.
حالا با انتشار نسخه ۶، در آمریکا پلیس هشدار داده که گیمرها دنیای مجرمانه و خیالی این بازی را با رفتارهای واقعی در زندگی روزمره اشتباه نگیرند، و سرعت غیرمجاز، ماشیندزدی و حمله به آدمها در دنیای واقعی همچنان جرم است.
همزمان در روسیه، یکی از نمایندگان کلیسای ارتدوکس از علاقهمندان این بازی خواست توبه کنند و بهجای چنین سرگرمیهایی به امور واقعی و مفید زندگی بپردازند.
در چین نیز انتشار رسمی بازی با مانع جدی تاییدیههای دولتی روبهرو شده و حتی دستورالعملهای گزارششده برای پخشکنندگان بازی در پلتفرمهایی مانند Douyin، محدودیتهایی برای نمایش سرقت خودرو، خشونت و برخی صحنههای جنسی مطرح کردهاند.
این واکنشها چندان هم دور از انتظار نیست. مجموعه جیتیای همواره بهخاطر نمایش خشونت، قانونشکنی، روابط جنسی و هجو ارزشهای اجتماعی و سیاسی آمریکا جنجالبرانگیز بوده است. با این حال، شاید جالبترین نکته درباره نسخه جدید این مجموعه، نه خشونت و قانونشکنی، بلکه تصویری باشد که از رابطه عاطفی میان دو شخصیت اصلی آن ارائه میکند.
از مندی تا لوسیا؛ ماجرای یک دوستپسر متفاوت
در همان ساعات اولیه انتشار جیتیای ۶، یکی از صحنههایی که توجه کاربران شبکههای اجتماعی را جلب کرد، مواجهه جیسون، شخصیت مرد بازی، با زنی به نام مندی بود. جیسون در یکی از اولین ماموریتهایش به خانه مندی میرود تا سینک ظرفشویی را تعمیر کند. در این صحنه، مندی با بیکینی وارد میشود و تلاش میکند جیسون را اغوا کند؛ اما جیسون در نهایت پیشنهاد او را رد میکند.
این صحنه بهسرعت در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد و به یکی از موضوعات بحثبرانگیز میان بازیکنان تبدیل شد. برای بسیاری، جالب بود که در بازیای با شهرت جیتیای، شخصیت مرد اصلی بهجای استقبال از یک فرصت جنسی، مرزهای رابطه خود را حفظ میکند.
اما ماجرای جیسون به همینجا ختم نمیشود. بخش دیگری از تجربه بازی به رابطه او با لوسیا، شریک عاطفی و همکارش در دنیای خلافکاری، اختصاص دارد. لوسیا در ابتدای بازی، هنگامی که جیسون با مندی مواجه میشود، در زندان است، و جیسون منتظر آزادشدن و وصال او است. سرانجام پس از این که این دو به هم میرسند، روابط عاطفی میان آنها نقش عمدهای در بازی ایفا میکند.
بازیکن میتواند جیسون را در انجام فعالیتهای ظاهرا ساده اما معناداری همراهی کند: خرید غذا و نوشیدنی برای لوسیا، خرید لباس برای یکدیگر، بیرون رفتن، انجام تفریحات مشترک، گفتوگو، پاسخ دادن به پیامها و حتی گرفتن دست یا در آغوش کشیدن شریک عاطفیاش.
این رفتارها صرفا جزییات تزئینی بازی نیستند؛ بلکه بر سطح رابطه جیسون و لوسیا تاثیر میگذارند و میزان صمیمیت و نوع تعاملات عاطفی در دسترس آنها را تغییر میدهند. در مقابل، بیتوجهی طولانیمدت به شریک عاطفی یا رفتارهایی که به او آسیب میزند، میتواند این رابطه را تضعیف کند.
این جزییات در نگاه نخست شاید چندان مهم به نظر نرسند، اما در بازیای که بازیکن معمولا انتظار دارد در نقش یک خلافکار قدرتمند ظاهر شود، قرار گرفتن چنین فعالیتهایی در مرکز تجربه بازی، معنای متفاوتی پیدا میکند.
آیا جیتیای ۶ در حال آموزش رابطه عاطفی است؟
شاید نتوان گفت جیتیای ۶ یک بازی آموزشی درباره روابط عاطفی است؛ اما میتوان گفت این بازی در حال وارد کردن برخی از عناصر یک رابطه سالم به دنیای سرگرمی تعاملی است.
در بسیاری از بازیهای جریان اصلی، مردانگی با قدرت، تسلط، ثروت، خشونت و موفقیت در تصاحب زنان تعریف شده است. در نسخههای قبلی جیتیای نیز بخش مهمی از جذابیت بازی بر همین خیالپردازیها استوار بود. اما در نسخه جدید، در کنار همان دنیای آشنای جرم و جنایت، تصویر دیگری از جذابیت مردانه به نمایش گذاشته میشود: مردی که به شریک عاطفیاش توجه میکند، به نیازهای او اهمیت میدهد، برای خوشحال کردنش وقت میگذارد و در برابر وسوسههای بیرونی به تعهد خود پایبند میماند.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم مخاطبان بازیهای ویدیویی فقط نوجوانان نیستند و این محصولات به بخش مهمی از فرهنگ عمومی نسلهای جدید تبدیل شدهاند. آنچه بازیکن در یک بازی تجربه میکند، لزوما به رفتار واقعی او تبدیل نمیشود؛ اما بازیها میتوانند الگوهایی از رفتار، انتخاب و تعامل اجتماعی را در برابر مخاطبان قرار دهند.
به همین دلیل، نمایش چنین رفتارهایی در یک بازی فوقالعاده محبوب میتواند اهمیت فرهنگی داشته باشد. وقتی بازیکنی که برای ساعتها در نقش جیسون قرار میگیرد، برای پیشبرد رابطه خود باید به نیازهای لوسیا توجه کند، عملا نوع دیگری از موفقیت را تجربه میکند؛ موفقیتی که نه از راه غلبه بر دیگران، بلکه از مسیر همراهی و مراقبت به دست میآید.
با این همه، شاید یکی از جالبترین واکنشها به این بخش از بازی، انتقاد برخی چهرههای جریان مردانه افراطی در فضای مجازی باشد. بعضی از استریمرها و کاربران، خرید گل و مواد غذایی برای لوسیا یا انجام کارهای خانه توسط جیسون را به تمسخر گرفتند و آن را نشانه ضعف یا تسلیم مردانه دانستند.
این واکنشها خود به موضوعی قابل تامل تبدیل شدهاند: چرا برای برخی افراد، توجه به شریک عاطفی و انجام کارهای روزمره برای او، با مفهوم ضعف مردانه گره خورده است؟
در واقع، شاید جیتیای ۶ ناخواسته به یکی از بحثهای مهم فرهنگی امروز وارد شده باشد؛ تقابل میان برداشت سنتی از مردانگی که بر سلطه و استقلال مطلق تاکید میکند و برداشت دیگری که مسئولیتپذیری، همدلی و توانایی ساختن یک رابطه متقابل را بخشی از هویت مردانه میداند.
البته نباید فراموش کرد که جیتیای ۶ همچنان یک بازی بزرگسالانه و سرشار از خشونت و رفتارهای مجرمانه است. قرار نیست چند ماموریت خرید گل و انجام کارهای خانه، ماهیت کلی آن را تغییر دهند. اما شاید همین همنشینی دو دنیای متضاد است که این جنبه از بازی را جالبتر میکند.
در نهایت، شاید یکی از پیامهای غیرمنتظره جیتیای ۶ این باشد که حتی در دنیایی پر از سرقت، خشونت و تعقیب پلیس، داشتن یک رابطه خوب و کسی که بتوان روی او حساب کرد، میتواند بخشی از رویای زندگی باشد.
شاید این بار، یکی از جذابترین خیالپردازیهای مردانه در دنیای جیتیای، نه سرقت یک بانک یا خرید یک عمارت چندمیلیوندلاری، بلکه بلد بودن هنر یک دوستپسر خوب بودن باشد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گفت رهبران کنونی احتمالا در مقایسه با رهبران پیشین جمهوری اسلامی معقولتر هستند، اما مذاکره با آنها همچنان بسیار دشوار است. او همچنین خواستار توافقی دائمی با جمهوری اسلامی شد که در آینده نیز مانع دستیابی تهران به سلاح هستهای شود.
همزمان، با ادامه تلاشهای قطر برای میانجیگری بین تهران و واشینگتن، کاظم غریبآبادی، معاون وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، محاصره را اقدامی جنگی خواند و گفت حکومت ایران برای شکستن محاصره هر اقدامی که لازم باشد انجام خواهد داد.
ترامپ شنبه ۳۰ آبان در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز درباره رهبران کنونی جمهوری اسلامی بار دیگر گفت تاکنون دو بار رهبری ایران را کنار زده و اکنون با سومین گروه از رهبران این کشور سروکار دارد.
او افزود: «این افراد احتمالا معقولتر هستند، اما مذاکره با آنها بسیار دشوار است. ما به توافق میرسیم و آنها روز بعد آن را نقض میکنند.»
رییسجمهوری آمریکا این وضعیت را «نهاییترین شکل تغییر رژیم» توصیف کرد و گفت هرگز اهمیت چندانی به حکومت ایران نداده است.
ترامپ پیش از این در ۲۱ آبان در گفتوگویی با برنامه رادیویی «هیو هیت» گفته بود اگر رهبران جمهوری اسلامی تا پایان دوره ریاستجمهوری او در قدرت بمانند، آن را بهمنزله شکست خود خواهد دانست.
رییسجمهوری آمریکا در گفتوگوی تاکید کرد مصمم است به توافقی دست یابد که دولتهای آینده آمریکا نیز نتوانند آن را تغییر دهند.
او گفت:«کاری که من انجام میدهم این است که مطمئن شوم حتی اگر چهار، ۱۵ یا ۲۰ سال دیگر رئیسجمهوری بیکفایت داشته باشیم، توافقی که من به دست میآورم دائمی خواهد بود. اجازه نخواهم داد کسی به آنها امکان دستیابی به سلاح هستهای بدهد.»
این اظهارات یک روز پس از آن مطرح شد که ترامپ جمعه ۲۹ آبان در نشست خبری کاخ سفید گفت جمهوری اسلامی خواهان توافق است، اما حاضر نیست توافقی را بپذیرد که برای او قابل قبول باشد.
ترامپ در این نشست تاکید کرد: «ما یک توافق واقعی میخواهیم، نه یک توافق ساختگی.»
او همچنین رهبران جمهوری اسلامی را متهم کرد که برای دههها طرفهای مذاکرهکننده را فریب دادهاند و بار دیگر گفت تهران نباید به سلاح هستهای دست پیدا کند.
رییسجمهوری آمریکا پیشترپنجشنبه ۲۸ آبان در گفتوگویی کوتاه با اکسیوس گفته بود برای تصمیمگیری درباره اقدام بعدی واشینگتن در قبال ایران عجله ندارد و پس از آغاز سال میلادی جدید درباره آن تصمیم خواهد گرفت.
سفر هیات قطری به تهران پس از دیدار میانجیگران با فرستادگان ترامپ
همزمان با اظهارات تازه ترامپ، کاظم غریبآبادی، معاون حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، شنبه ۳۰ آبان تایید کرد که یک هیات قطری جمعه شب به تهران سفر کرده و پس از دو ساعت گفتوگو، ایران را ترک کرده است.
غریبآبادی گفت جمهوری اسلامی همچنان با میانجیگران، از جمله قطر، در تماس است و گفتوگوهای حضوری و مجازی برای بررسی امکان ایجاد فرصتی دوباره برای دیپلماسی ادامه دارد.
او افزود: «ما با واسطهها از جمله قطریها در تماس هستیم و هم به شکل حضوری و هم مجازی گفتوگوها و رایزنیهای لازم را انجام میدهیم تا ببینیم آیا میتوان فرصت دیگری به دیپلماسی داد یا نه.»
پیش از تایید سفر هیات قطری به تهران، وبسایت اکسیوس جمعه ۲۹ آبان بهنقل از دو منبع آگاه گزارش داده بود که استیو ویتکاف و جرد کوشنر، فرستادگان ویژه ترامپ، پنجشنبه در برلین با محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخستوزیر قطر، و علی الذوادی، فرستاده ویژه او، دیدار کردهاند.
بهگزارش اکسیوس، محور این دیدار تلاشهای میانجیگرانه قطر برای ازسرگیری آتشبس، احیای مذاکرات هستهای و جلوگیری از بازگشت به جنگ گسترده میان آمریکا و جمهوری اسلامی بوده است.
نخستوزیر قطر پیش از این در واشینگتن با ترامپ و جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، دیدار کرده بود.
علی الذوادی نیز پیشتر در ترکیه با عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، ملاقات کرده و درباره گفتوگوهای خود با مقامهای آمریکایی به او توضیح داده بود.
در روزهای گذشته نیز هیاتی فنی از جمهوری اسلامی برای ادامه رایزنیها به دوحه سفر کرده بود.
با وجود این تماسها، منابع آگاه به اکسیوس گفتهاند تاکنون پیشرفت چشمگیری در تلاشهای دیپلماتیک حاصل نشده است.
هنوز جزئیات مذاکرات هیات قطری در تهران منتشر نشده و مشخص نیست آیا در این سفر، پیشنهاد تازهای از سوی واشینگتن به مقامهای جمهوری اسلامی منتقل شده است یا نه.
عباس عراقچی نیز در گفتوگویی با روزنامه ایران منتشر شد، گفت تهران خواهان توافقی است که تضمین کند جنگ دیگری آغاز نخواهد شد.
او تاکید کرد جمهوری اسلامی پیش از ورود به مذاکرات جدید، خواهان تضمینهایی درباره جدیت آمریکا در دستیابی به توافق است.
عراقچی همچنین گفت پیشنهاد دو روزه تهران برای برقراری آتشبس، بازگشایی تنگه هرمز و ازسرگیری مذاکرات همچنان روی میز قرار دارد.
او رفع محاصره دریایی، آزادسازی داراییهای مسدودشده ایران، فراهم شدن امکان صادرات نفت و برقراری آتشبس در همه جبههها را از شروط تهران برشمرد.
وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی درباره ذخایر اورانیوم غنیشده نیز تاکید کرد که این مواد نباید از ایران خارج شوند، اما گفت امکان یافتن راهحلی منصفانه درباره آنها وجود دارد.
تهران محاصره اقتصادی را اقدام جنگی خواند
همزمان با این تحولات، غریبآبادی شنبه در جمع خبرنگاران در پاسخ به پرسشی درباره حرکت نفتکشهای حامل نفت ایران به سمت چین و احتمال ارتباط آن با شکستن محاصره اقتصادی آمریکا گفت جمهوری اسلامی این محاصره را اقدامی جنگی میداند.
او تاکید کرد: «محاصره اقتصادی به هیچ وجه قابل پذیرش نیست و هر اقدامی که لازم باشد برای شکستن محاصره اقتصادی انجام خواهیم داد.»
غریبآبادی افزود جمهوری اسلامی این موضع را به طرفهای مقابل و میانجیگران اطلاع داده و آمریکا نیز از آن آگاه است.
در روزهای اخیر رسانههای وابسته به سپاه پاسداران و شماری از چهرههای سیاسی نزدیک به حکومت، احتمال اعزام نفتکشهای ایرانی به سوی چین برای شکستن محاصره دریایی آمریکا را مطرح کردهاند.
خبرگزاری فارس در گزارشی پیشنهاد کرده بود کاروانی از نفتکشهای ایرانی برای انتقال نفت به چین اعزام شود و در صورت ممانعت آمریکا، تاسیسات نفتی کشورهای منطقه هدف حملات تلافیجویانه قرار گیرند.
در این گزارش بهطور مشخص از تاسیسات نفتی امارات متحده عربی، عربستان سعودی و قطر بهعنوان اهداف احتمالی نام برده شده بود.
برخی رسانهها همچنین از تجمع نفتکشها در اطراف جزیره خارک و آمادگی آنها برای حرکت خبر دادهاند. با این حال، مقامهای رسمی جمهوری اسلامی هنوز تصمیم نهایی برای اعزام کاروان نفتکشها یا آغاز چنین عملیاتی را تایید نکردهاند.
سنتکام: محاصره دریایی ایران برای صدوسیامین روز ادامه دارد
در همین حال، فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، شنبه ۳۰ آبان اعلام کرد نیروهای این کشور برای صدوسیامین روز متوالی به اجرای محاصره دریایی ایران ادامه میدهند.
سنتکام گفت این عملیات مانع از صادرات میلیاردها دلار نفت خام از سوی سپاه پاسداران شده و نیروهای آمریکایی همچنان محاصره را با قدرت اجرا میکنند.
ارتش آمریکا پیشتر هشدار داده بود کشتیهایی که برای دور زدن محاصره اقدام به انتقال محموله از یک نفتکش به نفتکش دیگر کنند نیز ممکن است متوقف، بازرسی یا توقیف شوند.
وزارت خزانهداری آمریکا نیز جمعه ۲۹ آبان چهار شهروند ایرانی را به اتهام مشارکت در شبکههای فروش نفت و انتقال درآمدهای آن، با هدف دور زدن تحریمها و محاصره دریایی، تحریم کرد.
این وزارتخانه گفت اقدامات تازه بخشی از کارزار فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی برای متوقف کردن حملات به کشتیرانی در خلیج فارس و بازگشایی تنگه هرمز است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز شنبه گزارش داد دستکم سه نفتکش در تنگه هرمز یا آبهای اطراف آن هدف حمله قرار گرفتهاند.
به گزارش این خبرگزاری، مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا اعلام کرد دو نفتکش هنگام خروج از خلیج فارس با پرتابههایی هدف قرار گرفتند. درباره تلفات احتمالی این دو حادثه گزارشی منتشر نشده است.
همزمان، نیروی دریایی جمهوری اسلامی اعلام کرد نفتکش دیگری در شرق تنگه هرمز با مین دریایی برخورد کرده و آتش گرفته است.
محاصره دریایی بنادر ایران که نخستین بار در فروردین اعمال شده بود، پس از یک دوره تعلیق بهدلیل مذاکرات مرتبط با یادداشت تفاهم اسلامآباد، از ۲۳ تیر از سر گرفته شد و همچنان ادامه دارد.
یک زندانی که پیشتر در زندان وکیلآباد مشهد نگهداری میشد، در گفتوگو با ایراناینترنشنال از شرایط نامناسب نگهداری زندانیان، کمبود شدید غذا، محرومیت از خدمات درمانی و شیوع بیماریهای پوستی در این زندان خبر داد.
او در این گفتوگو همچنین از ضربوشتم زندانیان به دست دو نفر به نامهای اکبر حاجیزاده و سعید احمدی که مسئولیت «وکیل بند» را بر عهده دارند، و شکنجه زندانیان با بستن دستوپای آنها به تخت برای ۲۴ ساعت گفت.
به گفته این زندانی سابق، زندان وکیلآباد مشهد بهجز بند زنان، شش بند دارد. بازداشتشدگانی که به این زندان منتقل میشوند، ابتدا به قرنطینه اطلاعات برده میشوند و پس از آن، بر اساس اتهام و نوع پرونده، به بندهای مختلف انتقال مییابند.
او گفت افرادی را که احتمال میدادند با حکم اعدام روبهرو شوند یا به اتهام جاسوسی بازداشت شده بودند، به بندهای یک و شش منتقل کردهاند.
به گفته او، زندانیان طبقه پایین این دو بند از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروماند و دسترسی به این بخش نیز در اختیار نیروهای اطلاعات است.
این زندانی با اشاره به وضعیت تغذیه در وکیلآباد گفت: «برای هر ۱۵ تا ۱۶ نفر فقط یک دیس برنج و هشت ران مرغ میدهند. صبحانه هم یک ظرف کوچک پنیر و دو تکه نان برای هر نفر است.»
به گفته او، زندانیان با گرسنگی و ضعف جسمی روبهرو هستند، لباس مناسب در اختیار ندارند و امکان خرید مواد غذایی مفید و کافی نیز برای آنها فراهم نیست.
او همچنین از محرومیت زندانیان بیمار از خدمات درمانی و دارویی خبر داد و گفت حتی در صورت بیماری نیز دارو در اختیار آنها قرار نمیگیرد. در نتیجه، زندانیان بیمار بدون دسترسی مناسب به درمان ناچارند بیماری خود را تحمل کنند.
آلودگیمحیطزندانوشیوعبیماریهایپوستی
این زندانی وضعیت بهداشتی قرنطینه را بسیار نامناسب توصیف کرد و گفت فضای این بخش بهشدت کثیف است و شرایط غیربهداشتی باعث ابتلای زندانیان به بیماریهای پوستی میشود.
بهگفته او، ازدحام جمعیت و کمبود امکانات بهداشتی، شرایط زندگی در زندان را دشوارتر کرده است. زندانیان همچنین اجازه هواخوری ندارند و تنها روزانه ۲۰ دقیقه به محوطهای شبیه حیاط خلوت منتقل میشوند.
ضربوشتموشکنجهبهدستوکیلبندها
این زندانی از دو نفر به نامهای اکبر حاجیزاده و سعید احمدی نام برد که بهگفته او مسئولیت «وکیل بند» را بر عهده دارند و زندانیان را به بهانههای مختلف کتک میزنند.
او گفت در یکی از بخشهای بندهای یک و شش، محلی زیر پلهها وجود دارد که دوربین مداربسته ندارد و از آن برای ضربوجرح زندانیان استفاده میشود.
این زندانی یکی از روشهای شکنجه در وکیلآباد را که در زندان به آن «فیکس کردن» میگویند، بستن دستها و پاهای زندانی به تختی به شکل صلیب توصیف کرد.
بهگفته او، این کار معمولا به دست وکیلبند انجام میشود و زندانی ممکن است به مدت ۲۴ ساعت به تخت بسته بماند. حتی اگر در این مدت نیاز به استفاده از دستشویی داشته باشد، او را باز نمیکنند.
او افزود زندانی در تمام مدت فیکس شدن از غذا نیز محروم است و حتی در صورت گرسنگی شدید، غذایی به او نمیدهند.
بهگفته این زندانی، فیکس کردن تنها برای افرادی که با دیگران درگیر میشوند به کار نمیرود و ممکن است بهدلیل نارضایتی وکیلبند از یک زندانی نیز انجام شود.
ازدحامشدیدوکمبودفضایخواب
این زندانی درباره وضعیت اتاقهای بندهای یک و شش گفت اتاقها بین ۲۰ تا ۳۰ مترمربع مساحت دارند و در شرایط عادی ۱۳ تا ۱۵ نفر و در زمان ازدحام تا ۲۸ یا ۳۰ نفر در آنها نگهداری میشوند.
بهگفته او، در اتاقهای پرتراکم، زندانیان شبها ناچارند بهشدت فشرده و کنار یکدیگر روی زمین بخوابند؛ بهطوری که حرکت یا بلند شدن یک نفر میتواند خواب دیگران را مختل کند.
او وضعیت خواب زندانیان را چنین توصیف کرد: «مثل خیار باید کنار هم بخوابیم؛ یک پتو برای زیرمان و یک پتو برای رویمان.»
این زندانی افزود ازدحام بهاندازهای است که برخی افراد حتی مقابل در دستشویی میخوابند.
برخی زنان جوان در ایران بخشهایی از زندگی خصوصی خود، از روابط عاطفی و جنسی گرفته تا سقط جنین و حتی انتخاب لباس زیر، را از خانواده پنهان میکنند؛ در شرایطی که فشار اقتصادی امکان زندگی مستقل را از آنان گرفته و جمهوری اسلامی نیز برای برخی انتخابهای شخصیشان مجازات تعیین کرده است.
مادر لادن میداند دخترش دوستپسر دارد، اما پدرش از این موضوع بیخبر است.
وقتی لادن ۲۱ ساله برای دیدن دوستپسرش از خانه بیرون میرود، مادرش گاهی به پدر میگوید او با دوستان دانشگاهش بیرون رفته است.
این رازی است که مادر و دختر در آن با یکدیگر شریکاند. اما لادن راز دیگری هم دارد که حتی مادرش از آن خبر ندارد. او میخواهد پیش از ازدواج با دوستپسرش رابطه جنسی داشته باشد.
لادن به ایراناینترنشنال گفت: «مادرم میداند دوستپسر دارم، اما اگر بفهمد میخواهم با او رابطه جنسی داشته باشم، احتمالا واکنش خیلی متفاوتی نشان میدهد. خانوادهام نمیفهمند چرا باید برای چیزی صبر کنم که شاید هیچوقت اتفاق نیفتد.»
در خانواده لادن، داشتن دوستپسر موضوعی است که مادر میتواند بیسروصدا با آن کنار بیاید، به شرط آنکه پدر چیزی نداند. اما رابطه جنسی موضوع دیگری است.
بهگفته لادن، در خانوادههایی مانند خانواده او، باکرگی دختر همچنان با آبروی خانواده گره خورده است. رابطهای که والدین شاید با اکراه آن را بپذیرند، اگر تصور کنند به رابطه جنسی رسیده، میتواند به اختلافی جدی تبدیل شود.
لادن میگوید بسیاری از دوستانش دیگر باکرگی را معیاری برای ارزشگذاری زنان نمیدانند. از نظر آنان، رابطه جنسی تصمیمی شخصی است و لزوما نباید تا زمان ازدواج به تعویق بیفتد.
اما قوانین جمهوری اسلامی چنین نگاهی ندارند. بر اساس قانون مجازات اسلامی، رابطه جنسی خارج از ازدواج جرم است.
لادن همچنین نگران پیشگیری از بارداری و احتمال بارداری ناخواسته است؛ آن هم در کشوری که قانون «حمایت از خانواده و جوانی جمعیت» مصوب سال ۱۴۰۰، توزیع رایگان وسایل پیشگیری از بارداری در خدمات بهداشتی عمومی را متوقف و محدودیتهای پیشین سقط جنین را تشدید کرده است.
نگرانی دیگر او واکنش خانواده است. مادرش بخشی از زندگی خصوصی او را پذیرفته و کمک میکند آن را از پدر پنهان نگه دارد، اما لادن میترسد آشکار شدن بخش دیگر این زندگی، حمایت مادر را هم از او بگیرد.
لادن یکی از پنج زن جوان ساکن تهران است که در گفتوگو با ایراناینترنشنال از بخشهایی از زندگی خود گفتهاند که آن از خانوادههایشان پنهان میکنند.
این زنان به شرط محفوظ ماندن هویتشان حاضر به گفتوگو شدند. نامها و برخی جزئیات شخصی آنان تغییر کرده است.
رازهای این پنج زن متفاوت است، اما همگی میان انتظارات خانواده، قوانینی که در زندگی خصوصی آنان دخالت میکند و شرایط اقتصادی که امکان زندگی مستقل را از آنان گرفته، گرفتار شدهاند.
هزینه داشتن حریم خصوصی
یاسمن ۲۴ سال دارد. کار میکند و درآمد خودش را دارد، اما هنوز نمیتواند از خانه پدری جدا شود.
اما پرسش دیگری هم وجود دارد که کسی در خانه مطرح نمیکند: تکلیف نیاز او به رابطه عاطفی و جنسی پیش از ازدواج چیست؟
یاسمن به ایراناینترنشنال گفت: «من هم نیاز دارم با کسی رابطه عاطفی داشته باشم و به او نزدیک باشم. اما نه شرایط ازدواج دارم و نه فضای خصوصی که بتوانم بدون نگرانی با کسی که دوستش دارم وقت بگذرانم.»
در ایران، زندگی جوانان مجرد با والدین امری رایج است. برای بسیاری از زنان، این وضعیت هم نتیجه انتظارات خانوادگی است و هم هزینه بالای زندگی مستقل.
با تورمی نزدیک به ۸۹ درصد و افزایش اجارهبها، درآمدی مانند حقوق یاسمن برای تامین هزینه خانهای مستقل کافی نیست. در خانوادههای سنتیتر، جدا شدن دختر از خانه پدری پیش از ازدواج نیز میتواند پرسشبرانگیز باشد.
پاسخ حکومت به نیاز جوانان، ازدواج است. جمهوری اسلامی با وعده پرداخت وام ازدواج و تشویق زوجها به فرزندآوری، درصدد است این مسیر را ترویج کند.
اما یاسمن نمیخواهد صرفا برای داشتن رابطه جنسی ازدواج کند و در عین حال، توان مالی تشکیل یک زندگی مشترک را هم ندارد.
او میخواهد بدون آنکه به ازدواجی زودهنگام تن دهد، رابطه عاطفی و جنسی داشته باشد.
با این حال، حتی از پس هزینه داشتن فضایی خصوصی برای چنین رابطهای برنمیآید.
برای یکی دیگر از این زنان، مشکل فقط پیدا کردن مکانی خصوصی برای دیدار با شریک عاطفی نیست.
او حتی نمیتواند به خانوادهاش بگوید عاشق چه کسی است.
خانواده بهار نزدیکترین دوست دختر او را میشناسند. این دوست مرتب به خانه آنان رفتوآمد میکند و یکی از مهمترین افراد زندگی بهار است.
اما پدر و مادر بهار نمیدانند که این دو زن با یکدیگر رابطه عاطفی و جنسی دارند.
بهار ۲۷ ساله است و خانوادهاش همچنان از او میپرسند چرا برنامهای برای ازدواج ندارد.
بهار به ایراناینترنشنال گفت: «مادرم همیشه میپرسد چرا دوستپسر ندارم. نمیتوانم به او بگویم دوستدختر دارم. من هم میخواهم عاشق شوم و با کسی که دوستش دارم زندگی کنم. اما کسی که دوستش دارم یک زن است.»
والدین بهار آیندهای را برای او تصور میکنند که در آن با مردی آشنا میشود و ازدواج میکند. اما بهار میخواهد با زنی زندگی مشترک بسازد که خانوادهاش او را از قبل میشناسند.
بهار ابتدا برای گفتوگو مردد بود و تنها پس از صحبت درباره چگونگی حفاظت از هویتش پذیرفت تجربه خود را بازگو کند.
او و شریک عاطفیاش هر دو با خانوادههایشان زندگی میکنند و هیچکدام توان مالی اجاره خانهای مستقل را ندارند.
حتی پیدا کردن چند ساعت فرصت برای با هم بودن، بدون نگرانی از ورود ناگهانی یکی از اعضای خانواده، برایشان دشوار است.
قوانین جمهوری اسلامی نهتنها رابطه آنان را به رسمیت نمیشناسد، بلکه برای آن مجازات تعیین کرده است.
بر اساس قانون مجازات اسلامی، رابطه جنسی میان زنان میتواند مجازات داشته باشد. ازدواج همجنسگرایان نیز در ایران به رسمیت شناخته نمیشود.
برای بهار، آشکار شدن رابطهاش میتواند به معنای رویارویی با انتظارات خانواده باشد، بیآنکه توان مالی ترک خانه را داشته باشد.
بهار گفت: «اگر آنقدر درآمد داشتم که خانه خودم را داشته باشم، شاید مجبور نبودم همهچیز را پنهان کنم. اما الان اگر خانوادهام بفهمند، حتی نمیدانم کجا باید بروم.»
زنی که بهار میخواهد آیندهاش را با او بسازد، میتواند به خانه خانواده او رفتوآمد کند، اما از نگاه پدر و مادر بهار، باید فقط یک دوست باقی بماند.
رازی که نمیشد گفت
ترانه ۲۵ سال دارد و شاغل است. سال گذشته، وقتی عادت ماهانهاش به تاخیر افتاد، آزمایش بارداری داد.
نتیجه مثبت بود.
ترانه ازدواج نکرده بود و دوستپسرش هم شغل ثابتی نداشت. هیچکدام آمادگی بچهدار شدن را نداشتند.
اما پیش از آنکه بتواند درباره خود بارداری فکر کند، به پدرش فکر کرد.
ترانه به ایراناینترنشنال گفت: «وقتی نتیجه آزمایش را دیدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که اگر پدرم بفهمد چه میشود. بعد شروع کردم به فکر کردن درباره اینکه پول سقط جنین را از کجا بیاورم.»
او تصمیم گرفت بدون اطلاع خانواده به بارداری پایان دهد.
پول کافی برای پرداخت هزینه سقط جنین نداشت و ناچار شد از یکی از دوستانش قرض بگیرد.
در ایران، سقط جنین تنها در موارد محدودی، از جمله خطر جدی برای جان مادر یا ناهنجاری شدید جنین و با دریافت مجوز رسمی، قانونی است.
قانون جوانی جمعیت مصوب سال ۱۴۰۰، دسترسی به همین موارد محدود را نیز دشوارتر کرده است.
زنانی در موقعیت ترانه ممکن است ناچار شوند به مراکز فاقد مجوز یا قرصهایی که در بازار سیاه فروخته میشود روی بیاورند، بیآنکه در صورت بروز مشکل، امکان مراجعه آسان برای دریافت کمک داشته باشند.
برای یک زن مجرد، درخواست کمک در مواجهه با بارداری ناخواسته میتواند به معنای آشکار شدن رابطهای جنسی باشد که خانواده از آن خبر ندارد و قانون نیز برای آن مجازات تعیین کرده است.
ترانه در نهایت مخفیانه به بارداری پایان داد.
پس از آن، مدتی نگران وضعیت جسمی خود بود، اما همچنان نتوانست موضوع را با مادرش در میان بگذارد.
مادرش همیشه به او گفته بود که میتواند هر مشکلی را با او مطرح کند.
اما این بار درخواست کمک به معنای آشکار کردن رابطه، بارداری و سقط جنین بود.
ترانه گفت: «اگر میتوانستم با مادرم حرف بزنم، شاید اینقدر احساس تنهایی نمیکردم. اما آن لحظه فقط میخواستم هیچکس نفهمد.»
خانواده ترانه هرگز از آنچه گذشته بود باخبر نشدند؛ حتی زمانی که او نگران سلامت خود بود.
برای سارا، ۲۰ ساله، پنهانکاری از موضوعی بهمراتب کوچکتر آغاز میشود: لباس زیر.
سارا با خانوادهاش زندگی میکند و به لباس زیرهای فانتزی علاقه دارد.
او میگوید این موضوع صرفا به سلیقه شخصیاش مربوط است و لزوما ارتباطی با داشتن شریک جنسی ندارد.
اما مادرش نگاه دیگری دارد.
سارا گفت: «حتی برای خرید چیزی که زیر لباسهایم میپوشم هم باید مراقب باشم. مادرم فکر میکند این نوع لباس زیر فقط برای زنهای متاهل است، اما من میخواهم خودم تصمیم بگیرم چه بپوشم.»
مادر سارا گاهی هنگام مرتب کردن اتاق، کشوها و کمد لباس او را میگردد.
به همین دلیل، سارا بعضی وسایل شخصیاش را در جاهایی نگه میدارد که مادرش کمتر سراغشان میرود.
او بارداری یا رابطهای را پنهان نمیکند. تنها میخواهد بدون آنکه مجبور به توضیح دادن باشد، خودش انتخاب کند چه بپوشد.
در کشوری که حکومت برای پوشش زنان در فضای عمومی قانون تعیین میکند، سارا تلاش میکند دستکم در حریم شخصی خود اختیار داشته باشد؛ حتی اگر این حریم تنها کشویی باشد که کسی بدون اجازه آن را باز نکند.
سنگینی سکوت
زندگی روزمره در خانههای این پنج زن ادامه دارد.
والدین از دخترانشان میپرسند کجا میروند، چه زمانی ازدواج میکنند و چه برنامهای برای آینده دارند.
دختران پاسخ میدهند، اما نه همیشه با تمام حقیقت.
برای بعضی، سکوت راهی برای محافظت از یک رابطه عاطفی است. برای برخی دیگر، وسیلهای برای پنهان کردن تصمیمی درباره رابطه جنسی، تجربهای پزشکی یا حتی یک لباس زیر.
از زمان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، بسیاری از زنان جوان ایرانی آشکارا از قوانین حکومت درباره پوشش و شیوه زندگی سرپیچی کردهاند.
اما در خانه، این کشمکش شکل کمصداتری دارد.
بعضی مادران تا حدی با انتخابهای دخترانشان همراه شدهاند؛ برایشان پوشش درست میکنند، رازهایشان را نگه میدارند و به آنان اطمینان میدهند که میتوانند هر مشکلی را با مادر در میان بگذارند.
با این حال، هر یک از این پنج زن همچنان باید تصمیم بگیرد چه مقدار از زندگی خصوصی خود را میتواند با کسانی که زیر یک سقف با آنان زندگی میکند، در میان بگذارد.
گاهی همان کسی که بیش از همه به کمکش نیاز دارند، کسی است که نمیتوانند حقیقت را به او بگویند.
شبکه ایبیسی نیوز با استناد به آمار نهادهای دریانوردی گزارش داد از زمان آغاز جنگ ایران، بیشترین حملات ماهانه در تنگه هرمز و آبهای اطراف آن در اکتبر و نوامبر به ثبت رسیده است.
مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا در اکتبر (۹ مهر تا ۹ آبان) ۳۱ حمله در تنگه هرمز و آبهای اطراف آن ثبت کرد.
از اول تا ۱۸ نوامبر (۱۰ تا ۲۷ آبان) نیز حدود ۱۹ حمله دیگر به این مرکز گزارش شد.
این در حالی است که در هفت ماه پیش از آن، از مارس تا پایان سپتامبر، مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا در مجموع ۵۳ گزارش حادثه از همین محدوده دریافت کرده بود.
تنگه هرمز آبراهی باریک میان ایران و عمان است که پیش از آغاز جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴، حدود یکپنجم نفت خام و گاز طبیعی مایع جهان از آن عبور میکرد.
تنشها در آبهای خلیج فارس طی روزهای اخیر شدت گرفته است. مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا شنبه ۳۰ آبان از وقوع دو حمله دیگر به نفتکشها در تنگه هرمز خبر داد.
دادههای این نهاد نشان میدهد در ماههای اخیر، بیشتر کشتیها در بخش جنوبی این آبراه در نزدیکی سواحل عمان هدف قرار گرفتهاند.
تهران از تشدید حملات چه هدفی دارد؟
نعوم ریدان، پژوهشگر ارشد موسسه واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک، در مصاحبه با ایبیسی نیوز گفت هدف تهران این است که عبور کشتیها از مسیر عمان همچنان پرخطر بماند و عرضه انرژی به روال عادی بازنگردد.
ریدان افزود از این مسیر بهعنوان گذرگاهی یاد میشود که آمریکا تردد کشتیها در آن را تسهیل کرده است.
سینا طوسی، پژوهشگر ارشد مرکز سیاست بینالملل، نیز گفت آمریکا برای تداوم صادرات نفت از تنگه هرمز به انتقال کشتیبهکشتی روی آورده است و نفتکشهای کوچکتر پس از عبور از تنگه، محموله خود را به نفتکشهای بزرگتر منتقل میکنند.
بر اساس ارزیابی این تحلیلگر، جمهوری اسلامی با تشدید حملات میکوشد این شیوه انتقال نفت را چنان پرخطر و پرهزینه کند که ادامه آن ممکن نباشد.
طوسی ادامه داد: «هدف گستردهتر ایران این است که نشان دهد تا وقتی آمریکا به محاصره دریایی ادامه میدهد، صادرات نفت نمیتواند روال عادی داشته باشد. تهران همچنین میخواهد با وارد کردن فشار اقتصادی کافی، واشینگتن را به مذاکره برای پایان دادن به درگیری وادار کند.»
آمریکا از ۲۴ فروردین محاصره بنادر جنوبی ایران را آغاز کرد. این محاصره در پی تفاهم اسلامآباد از ۲۸ خرداد تا ۲۲ تیر متوقف شد، اما واشینگتن پس از فروپاشی آتشبس آن را از سر گرفت.
واشینگتن در هفتههای اخیر تلاش کرده است شریانهای مالی جمهوری اسلامی را محدود کند. جلوگیری از صادرات نفت ایران و مسدود کردن مسیرهای انتقال درآمدهای نفتی از محورهای این کارزار بودهاند.
ایبیسی نیوز در ادامه گزارش داد ابرنفتکش «جِم ۲» که با پرچم پاناما تردد میکرد، نزدیک به پنج ماه خارج از تنگه هرمز و در نزدیکی سواحل امارات متحده عربی، متوقف مانده بود.
بر پایه دادههای شرکت اطلاعات دریایی کپلر، محموله این نفتکش دو میلیون بشکه نفت خام عربستان سعودی بود.
دو تن از خدمه به ایبیسی نیوز گفتند این نفتکش بیآنکه برای عبور از تنگه هرمز اقدامی کرده باشد، هدف حمله قرار گرفت.
به روایت آنها، ۱۷ مهر یک پهپاد و روز بعد دستکم سه پهپاد دیگر به کشتی حمله کردند. آتشسوزی گسترده پس از حمله دوم، خدمه را ناچار به ترک نفتکش کرد.
اندکی بعد، سپاه پاسداران اعلام کرد نفتکش جم ۲ هنگام تلاش برای عبور از مسیری «غیرمجاز» در تنگه هرمز با مین دریایی برخورد کرده است.
با این حال، تصاویر ماهوارهای روزهای پس از حمله نشان میدهند این کشتی در نزدیکی سواحل امارات و با فاصله زیادی از این آبراه قرار داشت.
ایبیسی نیوز عکسهایی را که خدمه نفتکش از بقایای پهپاد پس از حمله نخست گرفته بودند، به فابیان هینتس، پژوهشگر جنگ پهپادی، نشان داد.
هینتس گفت این بقایا متعلق به پهپاد ایرانی «حدید ۱۱۰» با موتور جت است.
ایبیسی نیوز در ادامه به نقل از یک تحلیلگر نوشت به نظر میرسد جمهوری اسلامی با هدف گرفتن نفتکشهای بزرگ در تنگه هرمز و دیگر نقاط خلیج فارس میکوشد شرکتهای کشتیرانی را از بهکارگیری ابرنفتکشها منصرف کند.
در روزهای گذشته، گمانهزنیها درباره سرنوشت مذاکرات تهران و واشینگتن و احتمال ازسرگیری عملیات نظامی علیه جمهوری اسلامی بالا گرفته است.