احمد وحیدی، فرمانده کل سپاه پاسداران، جمعه ۲۲ آبان در گفت‌وگو با دفاع‌پرس اعلام کرد که «هر اقدام خصمانه دشمن، با ضربات هولناک و دردناک پاسخ داده خواهد شد.»
فرمانده کل سپاه پاسداران گفت: «دشمن از شکست‌های پی‌درپی که خورد درس بگیرد؛ وگرنه درس‌های بزرگتری در راه است.»
احمد وحیدی همچنین اعلام کرد «خون‌خواهی» کشته‌شدن علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، «محقق خواهد شد.»
آیا قدرت‌های غربی در گوادلوپ راه را برای به قدرت رسیدن روح‌الله خمینی باز کردند؟ و چرا همان کشورها، نزدیک به نیم قرن بعد، هنوز نتوانسته‌اند از چرخه تنش با جمهوری اسلامی بیرون بیایند؟
علی صدرزاده، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاست ایران، در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال، دو برداشت رایج را به چالش می‌کشد: اینکه غرب خمینی را به قدرت رساند و اینکه جمهوری اسلامی با رفتن رهبرش فرو می‌ریزد.
صدرزاده می‌گوید نشست گوادلوپ در سال ۱۳۵۷ زمانی برگزار شد که انقلاب در ایران جریان داشت، شاه در پی یافتن نخست‌وزیر بود و رهبران آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان درباره سرانجام بحران اتفاق‌نظر نداشتند. در روایت او، توافق این کشورها بر سر رفتن شاه، تصمیمی برای به قدرت رساندن خمینی نبود. او می‌گوید سقوط حکومت شاه به سود این کشورها نبود و آن‌ها در نهایت ناچار شدند خمینی را بپذیرند.
اما به گفته صدرزاده، اطرافیان خمینی در پاریس در این پذیرش نقش داشتند. او از ابراهیم یزدی، صادق قطب‌زاده و ابوالحسن بنی‌صدر نام می‌برد که به روایت او، به دولت‌های غربی اطمینان می‌دادند حکومت آینده ضدغربی نخواهد بود. صدرزاده مصاحبه خمینی با روزنامه فیگارو را نمونه‌ای می‌داند از اینکه چگونه تصویری از یک روحانی مسالمت‌جو به مخاطبان فرانسوی عرضه شد، در فضایی که بخش مهمی از روشنفکران و مطبوعات فرانسه با شاه مخالف بودند.
به باور صدرزاده، در سال‌های جنگ ایران و عراق هم دولت‌های غربی بخشی از شعارهای جمهوری اسلامی را برای مصرف داخلی می‌دانستند. او می‌گوید تهران پس از جنگ فرصت یافت برای عملی کردن آن شعارها برنامه‌ریزی کند. از نگاه او، تفاوت در افق تصمیم‌گیری هم مهم بود: با تغییر دولت‌ها در اروپا و آمریکا، اولویت‌ها عوض می‌شد، در حالی که تداوم رهبری در تهران امکان برنامه‌ریزی چنددهه‌ای را فراهم می‌کرد.
صدرزاده در توضیح چرایی بقای جمهوری اسلامی می‌گوید تصور وابستگی کامل حکومت به علی خامنه‌ای اشتباه بود. او با استناد به گفته‌های عباس عراقچی درباره پیش‌بینی جانشین‌ها، استدلال می‌کند که ساختار قدرت برای ادامه کار پس از حذف افراد آماده شده بود. به باور او، تحریم و حمله هوایی می‌توانند به حکومت ضربه بزنند، اما به‌خودی‌خود به تغییر حکومت نمی‌انجامند. او می‌گوید مقام‌های جمهوری اسلامی همین دوام آوردن را پیروزی حساب می‌کنند.
در پایان، وقتی از صدرزاده پرسیده می‌شود راه خروج از چرخه‌ای که از تنش در تنگه هرمز تا فشار اقتصادی و سرکوب در داخل امتداد دارد چیست، او از یک «بن‌بست تاریخی» حرف می‌زند. صدرزاده می‌گوید از تماس‌هایش با مردم در ایران چنین برداشت می‌کند که بسیاری خواهان پایان جمهوری اسلامی‌اند، اما راهی برای تحقق آن نمی‌بینند. خودش معتقد است «جمهوری اسلامی ماندنی نیست»، اما برای پرسش تعیین‌کننده، اینکه این حکومت چه وقت و چگونه خواهد رفت، پاسخ قطعی ندارد.
دونالد ترامپ گفت اگر رهبران جمهوری اسلامی تا پایان دوره ریاست‌جمهوری او در قدرت بمانند، آن را شکست می‌داند. او در گفت‌وگو با برنامه رادیویی «هیو هیویت» همچنین گفت برای اقدام نظامی دوباره علیه حکومت ایران تردید نخواهد کرد و حاضر است محاصره دریایی را ادامه دهد.
ترامپ در این مصاحبه که ۱۲ نوامبر، برابر با ۲۱ آبان، منتشر شد، در پاسخ به این پرسش که آیا باقی ماندن رهبران جمهوری اسلامی در قدرت پس از خروج او از کاخ سفید به معنای شکست خواهد بود، گفت «بله، شکست خواهد بود. قطعا.»
این پرسش پس از آن مطرح شد که هیویت آنچه را «نابودی برنامه هسته‌ای ایران» خواند، در صدر فهرست دستاوردهای ریاست‌جمهوری ترامپ قرار داد. ترامپ با ترتیب فهرست مخالفتی نکرد و گفت اقدامات دولتش در مرز آمریکا نیز باید به آن اضافه شود.
ترامپ گفت برای اقدام نظامی دوباره تردید نمی‌کند
هیویت با اشاره به دستور ترامپ برای کشتن قاسم سلیمانی در دوره نخست ریاست‌جمهوری‌اش و عملیات‌های نظامی دوره دوم، از او پرسید آیا برای جلوگیری از آنچه مجری «ارعاب متحدان و کشتی‌های آمریکا» از سوی حکومت ایران خواند، دوباره از نیروی نظامی استفاده خواهد کرد. ترامپ پاسخ داد «نه. هیچ تردیدی ندارم.»
او گفت اگر ببیند اوضاع برخلاف انتظارش پیش می‌رود، دست به اقدام نظامی خواهد زد و افزود «ممکن است همین حالا هم این کار را بکنم.»
ترامپ گفت درگیری‌ها سه هفته است که ادامه دارند و تاکید کرد آمریکا در پنج ماه گذشته هیچ سربازی از دست نداده است. او همچنین گفت اکنون نفت بیشتری نسبت به پیش از آغاز جنگ «خارج می‌کنیم».
ترامپ گفت حاضر است محاصره دریایی را ادامه دهد
هیویت از ترامپ پرسید آیا حاضر است محاصره دریایی را حتی اگر سقوط جمهوری اسلامی ۲۶ ماه طول بکشد، ادامه دهد. ترامپ پاسخ مثبت داد و مدعی شد حکومت ایران همین حالا در حال فروپاشی است.
او گفت آمریکا تنگه هرمز را «کاملا» در کنترل دارد و تاکید کرد [حکومت] ایران کنترل این آبراه را از دست داده است. او همچنین گفت نیروهای دریایی و هوایی و پدافند هوایی حکومت ایران از بین رفته‌اند، حکومت حقوق سربازانش را نمی‌پردازد و نرخ تورم به ۳۰۱ درصد رسیده است.
ترامپ احتمال ازسرگیری عملیات تمام‌عیار را مطرح کرد
ترامپ در بخش دیگری از مصاحبه گفت [حکومت] ایران موشکی دارد که می‌تواند به اروپا برسد و افزود اگر آمریکا عملیات خود را گسترش دهد، آن موشک را از بین خواهد برد. او نوع موشک یا برد دقیق آن را مشخص نکرد.
هیویت از ترامپ خواست عملیات رزمی تمام‌عیار را از سر بگیرد و آنچه از زیرساخت صنعتی ایران باقی مانده، از جمله تاسیسات کوه کلنگ‌گزلا، را هدف قرار دهد. ترامپ در پاسخ گفت «ممکن است این اتفاق بیفتد.» او همچنین گفت رییس‌جمهورهای پیشین آمریکا و کشورهای دیگر باید پیش‌تر علیه این تهدید اقدام می‌کردند.
ترامپ بودجه نظامی را به ادامه جنگ پیوند زد
ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره درخواستش برای تامین ۳۵۰ میلیارد دلار بودجه نظامی گفت این رقم تقریبا حداقل مبلغی است که باید تصویب شود. او گفت آمریکا هر زمان که بخواهد می‌تواند در جنگ پیروز شود، اما زمان‌بندی اقدامات اهمیت دارد. او همچنین پرسید چرا پس از آغاز عملیات، بودجه لازم برای به پایان رساندن آن در اختیار دولت قرار نگیرد.
در پایان مصاحبه، هیویت پرسید اگر [حکومت] ایران یک مقام ارشد آمریکایی را بکشد، چه اتفاقی خواهد افتاد. ترامپ پاسخ داد «دیگر عمر چندانی نخواهند داشت.» او درباره شکل واکنش احتمالی آمریکا توضیح بیشتری نداد.
ترامپ گفت کشورهای منطقه از او خواسته‌اند حملات را فعلا تشدید نکند
ترامپ در گفت‌وگویی جداگانه با استیون ای. اسمیت در پادکست «استریت شوتر» گفت اگر درخواست کشورهای منطقه نبود، حملات علیه جمهوری اسلامی را تشدید می‌کرد. به گفته او، عربستان سعودی، قطر، کویت، امارات متحده عربی و بحرین ترجیح می‌دهند آمریکا فعلا جنگ را به شیوه کنونی ادامه دهد و فشار بر حکومت ایران را حفظ کند.
ترامپ در پاسخ به این پرسش که چرا جنگ همچنان ادامه دارد، گفت «می‌توانم فورا به آن پایان دهم. به درخواست کشورهایی که قصد حفاظت از آن‌ها را دارم، این کار را کمی طولانی‌تر و کمی متمدنانه‌تر انجام می‌دهیم.» او گفت عربستان سعودی از او خواسته است برای مدتی وضعیت به همین شکل بماند، چون به گفته او، جمهوری اسلامی «در حال فروپاشی» است.
او اسرائیل را نیز در شمار کشورهایی قرار داد که به گفته او، ادامه رویکرد کنونی را ترجیح می‌دهند. ترامپ افزود «آن‌ها از من خواسته‌اند این کار را انجام دهم و من هم انجام می‌دهم. مطمئن نیستم با آن موافق باشم.» وقتی اسمیت پرسید آیا بدون درخواست این کشورها حملات شدیدتری انجام می‌داد، ترامپ پاسخ داد «بله، این کار را می‌کردم.»
ترامپ از احتمال حمله به زیرساخت‌ها و مجموعه زیرزمینی کوه کلنگ گفت
ترامپ گفت آمریکا تاکنون بیشتر پل‌های ایران و بخش عمده‌ای از ظرفیت صنعتی این کشور را هدف قرار نداده و به زیرساخت‌های انرژی، از جمله تاسیسات تولید برق، حمله نکرده است. او تاکید کرد آمریکا می‌تواند زیرساخت‌های انرژی، پل‌ها و ظرفیت تولید ایران را ظرف سه روز از بین ببرد و برای هر دسته یک روز وقت بگذارد. او افزود آمریکا یک پل بزرگ را در واکنش به آنچه «رفتار بسیار بد» جمهوری اسلامی خواند، هدف قرار داده است.
رییس‌جمهوری آمریکا احتمال حمله به مجموعه زیرزمینی موسوم به «کوه کلنگ» را نیز مطرح کرد و گفت «ممکن است این کار را انجام دهم یا ندهم. آن‌ها در آنجا خیلی فعال نبوده‌اند، اما اگر فعال شوند، آنجا را هم بمباران خواهیم کرد.»
ترامپ در این گفت‌وگو نیز گفته‌هایش درباره نابودی نیروی دریایی، نیروی هوایی و پدافند هوایی حکومت ایران و تورم بیش از ۳۰۰ درصدی را تکرار کرد.
ترامپ تاکید کرد دست‌کم ۷۵ هزار معترض کشته شده‌اند
ترامپ گفت نیروهای جمهوری اسلامی دست‌کم ۷۵ هزار معترض را کشته‌اند و شمار واقعی قربانیان را بالاتر دانست. او حکومت ایران را «امپراتوری شر» خواند و گفت آمریکا اجازه نخواهد داد جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای دست یابد.
اسمیت همچنین پرسید آیا تلاش‌های منتسب به جمهوری اسلامی برای کشتن ترامپ و دشمنی شخصی او با رهبران ایران در ادامه جنگ نقش داشته است. ترامپ چنین احساسی را واکنشی انسانی خواند و گفت «من از مردم ایران متنفر نیستم، اما فکر می‌کنم رهبری آن‌ها بسیار وحشتناک بوده است.» او حکومت ایران را مسئول کشته شدن شمار زیادی از نظامیان آمریکایی دانست و دشمنی جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل را از دلایل اقدام نظامی واشینگتن برشمرد.
ترامپ از تصمیمش برای آغاز جنگ پیش از انتخابات دفاع کرد
ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره تأثیر جنگ ایران و تعرفه‌های تجاری بر شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات گفت با وجود دشواری آغاز جنگ در آستانهٔ انتخابات، اقدام نظامی را ضروری می‌دانسته است. او توافق هسته‌ای دولت باراک اوباما را مسیری برای دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای توصیف کرد و تاکید کرد در صورت دستیابی جمهوری اسلامی به چنین سلاحی، احتمال استفاده از آن بسیار بالا بود.
ترامپ گفت افزایش قیمت نفت در مقایسه با خطر دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای اهمیت کمتری دارد و انتظار داشته بهای نفت بیش از این افزایش یابد.
مارک تیسن در یادداشتی در واشینگتن‌پست نوشت که میراث دونالد ترامپ را سرنوشت جمهوری اسلامی رقم خواهد زد. او خواستار پایان مذاکرات، گسترش حملات به ایران و حمایت پنهانی از مخالفان حکومت شد.
تیسن، نویسنده ارشد پیشین سخنرانی‌های جورج دبلیو. بوش، در یادداشت ۱۲ نوامبر خود استدلال کرد که شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای لزوما جایگاه ترامپ را در تاریخ تعیین نمی‌کند. او به تجربه رونالد ریگان اشاره کرد که دو سال پس از پیروزی در ۴۹ ایالت، در انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۹۸۶ کنترل سنا را از دست داد، اما میراثش با پایان جنگ سرد گره خورد.
تیسن همچنین از راجر زکهایم، مدیر موسسه رونالد ریگان، نقل کرد که معیار ارزیابی جایگاه ترامپ در تاریخ، دستیابی به یک «پیروزی تاریخی» بر حکومت ایران خواهد بود.
تیسن ادامه مذاکرات با تهران را بی‌فایده دانست
تیسن عملیات نظامی آمریکا علیه حکومت ایران را موفق ارزیابی کرد، اما با استناد به سخنان ترامپ نوشت که واشینگتن باید به دنبال «پیروزی کامل» باشد. به گفته او، بیش از شش ماه مذاکره به رهبری جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهوری آمریکا، رهبران جمهوری اسلامی را به واگذاری بخش‌های باقی‌مانده برنامه هسته‌ای متقاعد نکرده است.
او استدلال کرد که حملات آمریکا برنامه هسته‌ای ایران را به‌طور چشمگیری عقب انداخته، اما ممکن است عزم حکومت را برای دستیابی به سلاح هسته‌ای تقویت کرده باشد. به ارزیابی تیسن، اگر جمهوری اسلامی تا پایان دوره ترامپ دوام بیاورد، رهبران آن ممکن است منتظر تغییر دولت در واشینگتن بمانند و سپس بازسازی برنامه هسته‌ای را آغاز کنند.
زیرساخت‌های انرژی و حمل‌ونقل در فهرست اهداف پیشنهادی قرار گرفتند
تیسن از ترامپ خواست چهره‌های باقی‌مانده رهبری جمهوری اسلامی را از میان بردارد و تاسیسات هسته‌ای، توان موشکی بالستیک و صنایع دفاعی باقی‌مانده حکومت ایران را هدف قرار دهد. او همچنین خواستار نابودی زیرساخت‌های اقتصادی و انرژی شد که به گفته او منابع مالی سپاه پاسداران را تامین می‌کنند.
پیشنهاد او شامل حمله به بزرگراه‌ها، خطوط راه‌آهن، فرودگاه‌ها و بنادر مهمی هم بود که به ادعای او حکومت ایران برای دور زدن محاصره دریایی آمریکا از آن‌ها استفاده می‌کند.
تیسن خواستار حمایت پنهانی برای سرنگونی جمهوری اسلامی شد
تیسن پیشنهاد کرد ترامپ پس از این حملات، پایان عملیات عمده رزمی را اعلام کند و پنهانی از تلاش‌ها در ایران برای تضعیف و در نهایت سرنگونی جمهوری اسلامی حمایت کند. او با اشاره به اینکه دیوار برلین پس از پایان ریاست‌جمهوری ریگان فرو ریخت، نوشت که نتیجه سیاست پیشنهادی‌اش ممکن است پس از خروج ترامپ از کاخ سفید مشخص شود.
او در پایان، مخالفتش را با توصیه به تدوین «راهبرد خروج» از ایران تکرار کرد و نوشت که به باور او، تغییر حکومت در ایران، ونزوئلا و کوبا می‌تواند ترامپ را در کنار ریگان و فرانکلین دی. روزولت در شمار برجسته‌ترین روسای‌جمهوری آمریکا قرار دهد.
سازمان حقوق بشر ایران گزارش داد که امیرسالار داودی، وکیل زندانی، پس از حمله قلبی در سلول انفرادی با سه اتهام امنیتی روبه‌رو شد. به گفته این سازمان، اتهام منتسب به او بر اساس قانون تشدید مجازات جاسوسی، به انتشار فایل صوتی مراسم عقد دو موکل زندانی‌اش مربوط است.
داودی ۱۷ آبان ۱۴۰۵ در سلول انفرادی دچار حمله قلبی شد. به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، او هنگام انتقال به بیمارستان الزهرای اصفهان بیهوش بود و وضعیت جسمی نامساعدی داشت. صبح روز بعد، ماموران بلافاصله پس از ترخیص او را برای تفهیم اتهام به دادگاه بردند.
این سازمان می‌گوید داودی از زمان بازداشت در ۱۹ مهر، از تماس با خانواده و هرگونه ارتباط با خارج از زندان محروم بوده است. به گفته این سازمان، ماموران اجرای احکام با وجود دستور دادستان برای برقراری تماس با خانواده، همچنان مانع این ارتباط شده‌اند.
فایل صوتی مراسم عقد مبنای اتهام شد
به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، در پرونده تازه سه اتهام به داودی تفهیم شده است: «تبلیغ علیه نظام»، «تشویش اذهان عمومی از طریق سامانه‌های رایانه‌ای» و ارسال فایل‌های صوتی و تصویری به «شبکه‌های معاند». اتهام سوم بر اساس بخش دوم ماده ۴ قانون تشدید مجازات جاسوسی مطرح شده و به گفته این سازمان، در صورت محکومیت می‌تواند تا ۱۵ سال حبس و انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی در پی داشته باشد.
فایل مورد استناد به مراسم عقد تلفنی مهشاد کشانی و علیرضا سپاهی بادجانی، دو معترض زندانی، مربوط است. داودی وکالت هر دو را بر عهده داشت و پس از اعلام رضایت پدرانشان به نمایندگی از آن‌ها، خطبه عقد را خواند. او فایل صوتی مراسم را ۱۲ مهر در حساب شخصی اینستاگرامش منتشر کرد. سپاهی بادجانی یک روز بعد اعدام شد.
یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران گفت که در پرونده، ارسال فایل به رسانه‌های خارج از کشور مبنای طرح اتهام قرار گرفته است. به گفته این منبع، فایل ابتدا در استوری حساب شخصی داودی منتشر شد و سپس رسانه‌های داخلی و خارجی آن را بازنشر کردند. این منبع گفت داودی فایل را ضبط نکرده بود و در همان فایل صدای او شنیده می‌شود که از دیگران می‌خواهد نسخه‌ای از آن را برایش بفرستند.
وکیل مدافع به پرونده دسترسی ندارد
به گفته این منبع، داودی ۱۹ مهر در دادگاه و هنگام دفاع از مهشاد کشانی بازداشت شد. درخواست وکیل مدافع داودی برای مطالعه پرونده نیز پذیرفته نشده و او به مستندات و ادله اتهام‌ها دسترسی نداشته است. این منبع گفت گرفتن آخرین دفاع از متهم در چنین شرایطی با حق برخورداری از دفاع موثر در تعارض است.
سازمان حقوق بشر ایران در بیانیه‌ای در ۱۸ آبان خواستار آزادی فوری داودی و دسترسی او به خدمات درمانی شد. محمود امیری‌مقدم، مدیر این سازمان، مسئولیت جان و سلامت داودی را متوجه مقام‌های جمهوری اسلامی دانست و از اتحادیه اروپا و دولت‌هایی که با تهران روابط دیپلماتیک دارند خواست برای آزادی او اقدام کنند. او همچنین از کانون‌های وکلا در ایران و دیگر کشورها خواست از داودی حمایت کنند.
داودی پیش‌تر به ۳۰ سال حبس محکوم شده بود
داودی، برنده جایزه بین‌المللی حقوق بشری لودویک تراریو در سال ۲۰۲۲، نخستین بار در آبان ۱۳۹۷ در ارتباط با فعالیتش در کانال تلگرامی «بدون روتوش» بازداشت شد. او در این کانال از نقض اصول دادرسی، آزار قضایی وکلا و نقض حقوق بشر انتقاد می‌کرد.
ابوالقاسم صلواتی در آن پرونده ابتدا داودی را به ۳۰ سال حبس و ۱۱۱ ضربه شلاق محکوم کرد. داودی ۱۲ شهریور ۱۴۰۳ به مرخصی سه‌روزه رفت و پس از پذیرش درخواست اعاده دادرسی، اجرای حکم او متوقف شد.
نیویورک تایمز گزارش داده است که مقام‌های جمهوری اسلامی برای فشار بر مخالفان و روزنامه‌نگاران ایرانی خارج از کشور، اموال آنان و در برخی موارد دارایی‌های خانواده‌هایشان را در ایران مسدود یا توقیف کرده‌اند.
یک زوج بازنشسته در ایران اوایل ماه مه، وقتی کارت‌های بانکی‌شان از کار افتاد، فهمیدند که دارایی‌هایشان به دستور وزارت اطلاعات مسدود شده است. به گفته دخترشان، مهرنوش، این اقدام در واکنش به مطالبی بود که خواهرش نوشین، ساکن اروپا، در مخالفت با حکومت ایران در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده بود.
مهرنوش به نیویورک تایمز گفت خانواده‌اش در جریان پیگیری پرونده با ده‌ها نفر دیگر روبه‌رو شدند که آن‌ها هم به‌دلیل فعالیت بستگانشان در خارج از کشور در معرض از دست دادن پس‌انداز یک عمر بودند. به گفته او، دارایی‌های پدر و مادرش، که هر دو کارمند بازنشسته دولت‌اند، پس از حدود پنج ماه از حالت مسدود خارج شد.
مقام‌ها به قانون «همکاری با دولت‌های متخاصم» استناد می‌کنند
نیویورک تایمز برای این گزارش با ۱۲ ایرانی ساکن خارج از کشور که اموال خودشان یا خانواده‌هایشان در ایران هدف مصادره قرار گرفته بود و دو وکیل آگاه از این پرونده‌ها گفت‌وگو کرده است. این روزنامه همچنین اسناد قضایی و پیامک‌های مربوط به مسدودسازی یا توقیف دارایی‌ها را بررسی کرده است. در برخی پرونده‌ها اموال مصادره شده‌اند و در برخی دیگر، افراد در دادگاه به توقیف اموالشان اعتراض کرده‌اند.
مقام‌های حکومت ایران گفته‌اند که این اقدامات تا حدی بر پایه قانونی انجام می‌شود که پس از جنگ ۱۲روزه اسرائیل با جمهوری اسلامی در خرداد سال گذشته تصویب شد. این قانون مجازات متهمان به کمک به «دولت‌های متخاصم»، به‌ویژه آمریکا و اسرائیل، را تشدید کرده و توقیف اموال را برای برخی جرایم الزامی می‌کند.
به نوشته نیویورک تایمز، در متن قانون اشاره‌ای به توقیف دارایی بستگان نشده است و به نظر می‌رسد مقام‌ها با تفسیری گسترده از آن، تقریبا هر ابراز مخالفت علنی را «کمک به دشمن» تلقی می‌کنند. مقام‌ها گفته‌اند که دارایی‌های مصادره‌شده را برای جبران خسارت آسیب‌دیدگان جنگ و تعمیر زیرساخت‌های غیرنظامی به کار خواهند گرفت. وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی به پرسش‌های نیویورک‌تایمز درباره این مصادره‌ها پاسخ نداده است.
رسانه‌های ایران در آوریل گزارش دادند که دارایی بیش از ۴۰۰ نفر از ساکنان خارج از کشور بر اساس این قانون مصادره شده است. نیویورک تایمز این اقدامات را بخشی از کارزاری می‌داند که پس از اعتراضات گسترده ضدحکومتی در آغاز سال ۲۰۲۶ [دی ماه ۱۴۰۴] شروع شد و از زمان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه حکومت ایران شدت گرفت.
از خانواده‌ها می‌خواهند بستگانشان را به سکوت وادار کنند
احسان، مخالف جمهوری اسلامی و ساکن قبرس، به نیویورک تایمز گفت پلیس خودروی مادرش را بیش از دو هفته توقیف کرد و به او گفت اگر پسرش حساب اینستاگرامش را نبندد، مغازه‌اش را تعطیل و اموالش را مصادره خواهند کرد. احسان، که ویدئوهای تجمع‌های اعتراضی‌اش را در این حساب منتشر می‌کند، گفت حسابش را نبسته، اما در ماه‌های اخیر تجمع‌های کمتری برگزار کرده است.
رضا، فعال مخالف جمهوری اسلامی در کانادا، نیز گفت آپارتمان، وسایل نقلیه و طلاهایش در ایران امسال مصادره شده‌اند. به گفته او، شماری از مخالفانی که می‌شناسد، از ترس توقیف اموالشان حساب‌های خود را در شبکه‌های اجتماعی غیرفعال کرده‌اند و دیگر در تجمع‌های اعتراضی شرکت نمی‌کنند.
روزنامه‌نگاران از توقیف اموال و دشواری اعتراض می‌گویند
نیکی یزدانی، روزنامه‌نگار ساکن لندن، اسناد قضایی مربوط به توقیف سهمش از دفتر کار پدر درگذشته‌اش در تهران را در اختیار نیویورک تایمز گذاشت. او گفت مقام‌ها همچنین به‌دنبال توقیف سهمش از آپارتمانی هستند که مادرش در آن زندگی می‌کند. نام یزدانی چند ماه پس از جدایی‌اش از ایران اینترنشنال در فهرست افرادی منتشر شد که اموالشان برای مصادره در نظر گرفته شده بود.
رضا غیبی، روزنامه‌نگار که در سال ۲۰۲۲ از ایران خارج شد، گفت از طریق انتشار نامش در همان فهرست از توقیف اموالش باخبر شد. به گفته او، حساب‌های بانکی خودش و دخترانش و چند ملک در ایران توقیف شدند و مقام‌ها تصمیم را فقط حضوری به وکیلش اطلاع دادند و از ارائه سند خودداری کردند.
مرضیه محبی، وکیل حقوق بشر ساکن فرانسه، به نیویورک تایمز گفت مصادره دارایی بستگان مخالفان خارج از کشور طبق قوانین ایران «کاملا غیرقانونی» است. هم‌زمان، محمد کاظمی‌فرد در ماه مه گفته بود قوه قضائیه با سامانه‌ای الکترونیکی، روند شناسایی و توقیف اموال را که پیش‌تر تا ۴۰۰ روز طول می‌کشید، به «چند کلیک» رسانده است.
سعید دهقان، وکیل حقوق بشری، گفت امسال دست‌کم از پنج مورد اطلاع دارد که در آن‌ها دارایی ایرانیان خارج از کشور یا خانواده‌هایشان توقیف شده یا در معرض توقیف قرار گرفته است. به گفته او، بیشتر این افراد عمدا فعالیت‌های مدنی، روزنامه‌نگاری یا سیاسی خود را کم‌سروصدا پیش برده بودند تا خانواده‌هایشان در ایران هدف اقدامات تلافی‌جویانه قرار نگیرند.
