امشب و پیش از دیدار انگلستان و کرواسی در ورزشگاه ومبلی، هری کین از پیتر شیلتون پیراهن ویژه‌ای دریافت کرد. کین که ۹۱ گل ملی دارد، دراین‌باره گفت: «موضوع من نیستم، موضوع تیم است.»
او گفت: «عاشق حضور در تمام اردوهای تیم ملی انگلستان هستم. عاشق بازی کردن در هر مسابقه و نمایندگی کشورم به بهترین شکل ممکن هستم.»
همچنین توماس توخل، سرمربی انگلستان، درباره رکوردشکنی هری کین گفت: «او شایسته توپ طلای ۲۰۲۶ بود و حالا با ۱۲۶ بازی، رکورد تاریخ تیم ملی را می‌شکند.»
چگونه «رویای افسانه‌ای» هری کین به حقیقت پیوست؟
کین ۳۳ ساله در دوران حضورش در تیم ملی، احساسات گوناگونی را تجربه کرده است.
او پس از از دست دادن ضربه پنالتی در شکست انگلستان مقابل فرانسه در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲، به‌سختی جلوی اشک‌هایش را گرفت.
در مقابل، پس از پیروزی مقابل کرواسی در جام جهانی تابستان امسال، همراه هواداران ترانه «Wonderwall» را خواند؛ لحظه‌ای که آن را یکی از «محبوب‌ترین لحظات تمام دوران حضورش» در تیم ملی انگلستان توصیف کرد.
کین که در لندن متولد شده و در چینگفورد بزرگ شده است، از کودکی که رویای فوتبال داشت به کاپیتان تیم ملی کشورش، بهترین گلزن تاریخ انگلستان و برنده توپ طلای ۲۰۲۶ تبدیل شد.
اکنون این مهاجم بایرن مونیخ بیش از هر بازیکن مرد دیگری در تاریخ فوتبال انگلستان بازی ملی انجام داده است.
هوادار تیم ملی
به نوشته بی‌بی‌سی اسپرت، کین از سنین پایین عاشق فوتبال شد. او در پنج سالگی، در یکی از تکالیف مدرسه درباره آرزویش برای فوتبالیست شدن نوشت.
آخر هفته‌ها و تعطیلاتش را همراه پدرش، پاتریک، و برادرش، چارلی، در پارک محلی ریج‌وی به فوتبال بازی کردن می‌گذراند.
آن‌ها از درختان به‌عنوان تیرهای دروازه استفاده می‌کردند. دو برادر به نوبت شوت می‌زدند و پاتریک درون دروازه می‌ایستاد.
در دبستان لارکس‌وود، کین و دوستانش در حیاط مدرسه فوتبال بازی می‌کردند؛ جایی که فقط اجازه داشتند از توپ تنیس استفاده کنند.
کاپیتان آینده انگلستان در آن زمان برای تیم ریج‌وی روورز در لیگ فوتبال یکشنبه‌ها بازی می‌کرد؛ تیمی که دیوید بکام، الگوی دوران کودکی کین، نیز از بازیکنان سابق آن بود.
بکام، هافبک پیشین منچستریونایتد که بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۹ در ۱۱۵ مسابقه برای انگلستان بازی کرد، زمانی که کین دانش‌آموز مدرسه چینگفورد فاندیشن بود، برای رئال مادرید بازی می‌کرد.
کین گفت: «او یک پیراهن رئال مادرید به مدرسه متوسطه ما فرستاده بود.»
او افزود: «دیدن پیراهن بکام که در مدرسه آویزان بود و دانستن اینکه او در محیطی مشابه من بزرگ شده است، انگیزه بزرگی به من می‌داد.»
کین؛ رهبر تیم
زمانی که کین ۱۱ سال پیش نخستین بازی ملی خود را انجام داد، وین رونی کاپیتان انگلستان و جو هارت دروازه‌بان این تیم بود.
هارت درباره مهاجم جوان تاتنهام که پس از به ثمر رساندن ۲۶ گل در ۴۲ مسابقه لیگ و جام حذفی فصل ۱۵-۲۰۱۴ به تیم ملی دعوت شده بود، به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «اولین واکنشم وقتی به تیم ملی آمد این بود که این دیگر کیست؟»
او ادامه داد: «بعد با خودم گفتم: عجب، بازیکن خوبی است! بعد هم مرتب به تیم ملی برمی‌گشت و واکنشم این بود که خدای من، دارد بهتر و بهتر می‌شود!»
هارت افزود: «در دوران کرونا به تاتنهام رفتم و در تمرین‌ها کار به جایی رسیده بود که او آن‌قدر خوب بود که حتی برای مهار شوت‌هایش شیرجه هم نمی‌زدم. با خودم فکر می‌کردم: عاشقتم، اما داری دیوانه‌ام می‌کنی.»
کین در دوران حضورش در تیم ملی انگلستان زیر نظر پنج سرمربی مختلف بازی کرده است.
او علاوه بر هاجسون و توخل، سرمربی کنونی انگلستان، ۸۱ بازی از ۱۲۵ بازی ملی نخست خود را زیر نظر گرت ساوت‌گیت انجام داد.
کین همچنین در سال ۲۰۲۴ زیر نظر لی کارسلی، سرمربی موقت انگلستان، بازی کرد و در تنها مسابقه‌ای که سم آلاردایس در سال ۲۰۱۶ هدایت تیم ملی را بر عهده داشت نیز به میدان رفت.
این ساوت‌گیت بود که توانایی‌های رهبری کین را تشخیص داد و در سال ۲۰۱۷ برای نخستین بار بازوبند کاپیتانی انگلستان را به او سپرد؛ با وجود اینکه کین در آن زمان کاپیتان تاتنهام نبود.
ساوت‌گیت گفت: «من افرادی را می‌خواهم که ویژگی‌های رهبری داشته باشند، مورد احترام گروه باشند و بتوانند در لحظات مناسب پیش‌قدم شوند و مسوولیت بپذیرند.»
کین در ۹۷ مسابقه‌ای که از ابتدا در ترکیب انگلستان حضور داشته، کاپیتان این تیم بوده است؛ آماری که از هر بازیکن دیگری بیشتر است.
کین؛ الگویی برای دیگران
کین با وجود کسب جوایز فردی و دو قهرمانی پیاپی بوندس‌لیگا با بایرن مونیخ، هنوز نتوانسته تیم ملی کشورش را به قهرمانی در یک تورنمنت بزرگ برساند.
او هنگام برگزاری یورو ۲۰۲۸، که انگلستان، اسکاتلند، ولز و جمهوری ایرلند میزبان مشترک آن خواهند بود، به ۳۵ سالگی نزدیک می‌شود.
لوتار ماتئوس، کاپیتان تیم ملی آلمان غربی که در جام جهانی ۱۹۹۰ قهرمان شد، به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «سنش بالاتر رفت، اما مثل شراب قرمز، بهتر هم شد.»
کین که برای حفظ جایگاه خود در بالاترین سطح فوتبال ناچار شده شیوه بازی‌اش را تغییر دهد، در ۳۳ سالگی هنوز آماده نیست به‌طور علنی درباره زمان بازنشستگی صحبت کند.
او به‌تازگی به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «از نظر بدنی احساس فوق‌العاده‌ای دارم.»
کین افزود: «آمارم مثل همیشه در بالاترین سطح است و به‌تازگی در مسابقه مقابل بوروسیا دورتموند به رکورد جدیدی در سرعت دویدن خود رسیدم. به تلاش ادامه می‌دهم تا ببینم چه کارهای دیگری می‌توانم انجام دهم.»
جو هارت، هم‌تیمی سابق کین در تاتنهام و تیم ملی انگلستان، نیز گفت: «او هیچ‌وقت وابستگی خاصی به سرعت نداشته است. همه‌چیز به شیوه فکر کردن، ذهن او و نحوه محاسبه موقعیت‌های بازی برمی‌گردد.»
رکوردهای کین در تیم ملی
انگلستان در ۱۲۵ مسابقه ملی پیشین کین، ۸۳ پیروزی، ۲۲ تساوی و ۲۰ شکست ثبت کرده است.
از ۹۱ گل ملی کین، ۵۸ گل با پای راست، ۱۵ گل با پای چپ و ۱۸ گل با ضربه سر به ثمر رسیده است.
سه گل او از بیرون محوطه جریمه بوده و ۲۶ گل نیز از روی نقطه پنالتی به ثمر رسیده است.
مسیر پیشرفت کین از بازیکنی قرضی در لیتون اورینت تا برنده توپ طلا، بارها روایت شده است.
داستان زندگی او، از دانش‌آموزی نمونه و مردی خانواده‌دوست که با عشق دوران کودکی‌اش ازدواج کرد تا تبدیل شدن به یکی از بزرگان فوتبال انگلستان، به دانش‌آموزان مدرسه سابقش یادآوری می‌کند که هرگز از رویاهایشان دست نکشند.
کین ریشه‌های خود و باشگاه‌هایی را که در مسیر پیشرفتش نقش داشتند، فراموش نکرده است.
او در سال ۲۰۲۰ حامی مالی پیراهن باشگاه لیتون اورینت شد.
روی پیراهن اصلی این تیم، پیامی برای قدردانی از کارکنان خط مقدم مبارزه با همه‌گیری ویروس کرونا درج شده بود.
همچنین در چارچوب این توافق، نشان موسسه خیریه سلامت روان «Mind» و آسایشگاه کودکان «Haven House» روی دو پیراهن دیگر لیتون اورینت قرار گرفت.
کین در آن زمان گفت: «من فقط چند کیلومتر دورتر از ورزشگاه اورینت به دنیا آمدم و بزرگ شدم و بسیار خوشحالم که فرصتی دارم به باشگاهی که نخستین شروع حرفه‌ای را برایم فراهم کرد، ادای دین کنم.»
او افزود: «این کار همچنین فرصتی به من می‌دهد تا از قهرمانان بسیاری که در خط مقدم فعالیت می‌کنند و موسسه‌های خیریه‌ای که در این روزهای دشوار خدمات مراقبتی و حمایتی ارائه می‌دهند، صمیمانه تشکر کنم.»
ماتئوس که تاثیر کین در بایرن مونیخ را از نزدیک دیده است، گفت: «او انسان خوبی است، سفیر خوبی است و کاپیتان تیم ملی انگلستان است که در یک باشگاه آلمانی بازی می‌کند.»
روز پنجشنبه، بازیکنان و هواداران انگلستان به مناسبت شکستن رکورد دیگری از سوی کین و رسیدن او به ۱۲۶ بازی ملی، از این مهاجم تقدیر کردند.
