بیانیه گروه هفت: در صورت شکست مسیر دیپلماتیک، فشارها بر جمهوری اسلامی ادامه خواهد یافت
وزرای خارجه کشورهای عضو گروه هفت در بیانیه پایانی نشست پاریس، ضمن تاکید بر حمایت از تلاشهای دیپلماتیک برای حلوفصل پرونده هستهای ایران، اعلام کردند جمهوری اسلامی «هرگز نباید» به سلاح هستهای دست یابد.
در بیانیه پایانی نشست پاریس آمده که در صورت نبود راهحل دیپلماتیک، کشورهای عضو به هماهنگی برای اعمال فشارهای اقتصادی و سیاسی به منظور محدود کردن توانایی جمهوری اسلامی در «بیثباتسازی منطقه و جهان» ادامه خواهند داد.
اعضای گروه هفت همچنین بر اجرای کامل تحریمهای بازگرداندهشده از طریق سازوکار ماشه تاکید کردند و از همه کشورهای عضو سازمان ملل خواستند این محدودیتها را اجرا کنند.
گروه هفت در بخش دیگری از این بیانیه، جمهوری اسلامی را به حمایت از گروههای مسلح غیردولتی در منطقه و ارائه کمک نظامی به روسیه در جنگ اوکراین متهم کرده است.
اعضای این گروه همچنین حملات جمهوری اسلامی به کشورهای همسایه و آنچه اخلال در تجارت جهانی و امنیت انرژی از طریق ایجاد مانع در تردد دریایی در تنگه هرمز خواندند را محکوم کرده و از تهران خواستند به حملات علیه کشتیهای غیرنظامی در این آبراه پایان دهد.
حضور ماموران پلیس در مدرسهای در رم پس از تهدید به بمبگذاری، ۲۰ آبان
در ادامه تهدیدها به بمبگذاری در کشورهای اروپایی، دریافت ایمیلهای تهدیدآمیز به تخلیه دستکم ۳۰۰ مدرسه در ایتالیا انجامید. در جمهوری ایرلند و ایرلند شمالی، مقامها با غیرمعتبر دانستن پیامهای مشابه، از مدارس خواستند به فعالیت خود ادامه دهند.
جوزپه والدیتارا، وزیر آموزش ایتالیا، چهارشنبه ۲۰ آبان گفت مدارس تخلیهشده پیامی یکسان دریافت کردهاند و انتظار میرود شمار مدارس دریافتکننده این پیام افزایش یابد.
او ارسال گسترده این پیام را نشانهای از بیاعتبار بودن تهدید دانست.
یکی از مدارس رم در پیامی به والدین نوشت: «در پی هشدار سراسری بمبگذاری، همه دانشآموزان به محلی امن منتقل شدهاند و همچنان زیر نظر کادر آموزشی قرار دارند.»
جورجا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، در پیامی در شبکههای اجتماعی تاکید کرد این تهدیدها خطری به همراه ندارند و پلیس و دیگر نهادهای دولتی وضعیت را زیر نظر گرفتهاند.
به گفته ملونی، قرار است برای بررسی آخرین تحولات و هماهنگی اقدامات بعدی، نشستی به ریاست او در مقر دولت برگزار شود.
خبرگزاری رویترز به نقل از یک منبع دولتی ایتالیا گزارش داد در بررسیها، هیچ نشانهای از معتبر بودن تهدیدها به دست نیامده است.
او ارسال این پیامها را بخشی از راهبردی «با هدف ایجاد ترس و نگرانی» توصیف کرد.
سخنگوی پلیس رم نیز از ادامه تحقیقات درباره این موضوع خبر داد.
بر اساس نسخهای از ایمیل تهدیدآمیز که در اختیار رویترز قرار گرفته، فرستنده پیام خود را «میخائیل آندروپوف، رهبر ولایت میسوگینیستان» معرفی کرده است؛ نامی که در تهدیدهای اخیر علیه رسانهها و پروازها در اروپا نیز دیده میشود.
شبکه نووا در بلغارستان و رادیو و تلویزیون عمومی ایرلند، آرتیای، ۱۵ آبان ایمیلهایی حاوی تهدید به بمبگذاری با همین نام دریافت کردند.
فرستنده این ایمیلها مسئولیت تهدیدهای اخیر علیه پروازها در اروپا را نیز بر عهده گرفته است.
این تهدیدها در هفته گذشته دهها پرواز را مختل کردند. برخی هواپیماها ناچار به فرود خارج از برنامه شدند و برخی دیگر با همراهی جنگندهها به مقصد رسیدند.
تهدید به بمبگذاری در مدارس جمهوری ایرلند و ایرلند شمالی
مقامهای جمهوری ایرلند و ایرلند شمالی ۲۰ آبان پیامهای تهدیدآمیز ارسالشده به مدارس را غیرمعتبر ارزیابی کردند.
پلیس جمهوری ایرلند با اشاره به دریافت «پیامی با محتوای کلی» در شماری از مدارس گفت بررسیها نشان میدهند تهدید معتبر نیست و نیازی به تخلیه مدارس وجود ندارد.
این نهاد با اشاره به افزایش تهدیدهای جعلی بمبگذاری در روزهای اخیر، از مردم خواست در صورت دریافت چنین پیامهایی، با پلیس تماس بگیرند.
اداره آموزش ایرلند شمالی نیز به مدارس دریافتکننده ایمیل توصیه کرد به فعالیت خود ادامه دهند.
به گفته این اداره، پیام تازه مشابه تهدید ماه گذشته است که پلیس آن را جعلی دانسته بود.
پلیس ایرلند شمالی اعلام کرد این پیام از خارج از بریتانیا فرستاده شده است.
آنتونی مکنالی، از مقامهای ارشد پلیس، گفت: «ما چنین مواردی را بسیار جدی میگیریم و نگرانی مردم، کارکنان مدارس، دانشآموزان و والدین را درک میکنیم.»
خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، ۱۵ آبان هشدار داد وقوع این تعداد رویداد با شیوه اجرایی یکسان در اروپا نمیتواند صرفا تصادفی باشد و «منطقیترین فرض» را تلاش برای «تهاجم ترکیبی و نوعی جنگ روانی» دانست.
هیچ کشوری مسئولیت تهدیدهای اخیر را متوجه طرف مشخصی نکرده است. با این حال، بسیاری از مقامها خرابکاریهای پیشین را به حمایت اروپا از اوکراین در برابر تهاجم روسیه مرتبط دانسته و مسکو را به راهاندازی کارزاری از اقدامات اخلالگرانه «ترکیبی» متهم کردهاند.
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی برای ۳۲ تن از شهروندان حاضر در مراسم خاکسپاری خسرو علیکردی، وکیل دادگستری که در مشهد جان باخت، پرونده قضایی تشکیل داده است.
وبسایت حقوق بشری هرانا با اعلام این خبر گزارش داد این شهروندان از سوی دادسرای عمومی و انقلاب سبزوار با اتهام «عضویت در دسته یا جمعیت یا شعب جمعیتهایی که در داخل کشور با هدف بر هم زدن امنیت کشور تشکیل شده است» مواجه شدهاند.
هویت ۱۶ تن از این شهروندان، علی آدینهزاده، اسماعیل امامینژاد، رضا تاجآبادی، احمد خالقی، سامان خیرآبادی، امیر درده، بهرام رحمانی، محمد سدیدی، امیرعباس صفا، سعید علیآبادی، جواد علیکردی، محمدرضا علیکردی، محمد کارگر، سینا کراچی، حسین کیخسروی و مرتضی کیوانلو شهرستانکی اعلام شده است.
۱۶ شهروند دیگر نیز حسین پژوم، نسرین حسنی، ابوالفضل حسینی، امین حسینی، وحیده حقپرست، مهدی فرزان، جواد قرهقلی، محمود قرهقلی، احمد گلمیشی، مختار گلمیشی، یحیی لندرانی، محمدحسین محبیزاده، محمدرضا محمدی، علی منوچهرینیا، مجتبی نجفی و ساریا هاشمی معرفی شدهاند.
پرونده این افراد از شعبه هفتم دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب سبزوار به مسئولیت حمیدرضا صفایی اوندری، به شعبه سوم بازپرسی این شهرستان ارجاع داده شده است.
تاکنون اطلاعات بیشتری درباره مستندات انتساب اتهام به شهروندان یادشده منتشر نشده است.
مراسم هفتم خسرو علیکردی ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در مشهد برگزار شد و حاضران با سردادن شعارهای اعتراضی یاد او را گرامی داشتند.
دادستان مشهد از بازداشت ۳۹ نفر در این مراسم خبر داد، اما فعالان حقوق بشر شمار بازداشتشدگان را بیش از ۵۰ نفر برآورد کردند و گفتند این بازداشتها با خشونت شدید نیروهای امنیتی همراه بوده است.
در پرونده مربوط به بازداشتهای مراسم هفتم علیکردی، شماری از بازداشتشدگان، از جمله جواد علیکردی، نرگس محمدی، طیبه نظری مکیآبادی، سپیده قلیان، محمد زنگنه و وحیده حقپرست، به حبس محکوم شدهاند.
پرونده شماری دیگر همچنان در جریان است؛ جلسات دادگاه تعدادی برگزار شده و عدهای نیز احضار شدهاند، اما هنوز محاکمه نشدهاند.
مراسم خاکسپاری این وکیل دادگستری ۱۶ آذر ۱۴۰۴ در سبزوار برگزار شد.
پیکر علیکردی ۱۵ آذر ۱۴۰۴ در دفتر کارش پیدا شد و بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی و برخی فعالان سیاسی و مدنی، مرگ او را «قتل حکومتی» خواندند.
این وکیل دادگستری در شبکه اجتماعی ایکس، خود را «وکیل معترضان جنبش زن، زندگی، آزادی، زندانی سیاسی پیشین، محروم از تحصیل دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران و دانشجوی ستارهدار مقطع ارشد دانشگاه علامه» معرفی کرده بود.
در ماههای گذشته، تشکیل پروندههای قضایی و امنیتی، احضار، بازداشت و صدور احکام سنگین علیه خانوادههای دادخواه، وکلا، فعالان حقوق بشر و دیگر کنشگران مدنی و سیاسی افزایش یافته و نگرانیها را درباره محدود شدن حق دادخواهی و آزادی بیان تشدید کرده است.
این فشارها در سالهای اخیر علیه طیف گستردهای از شهروندان اعمال شده و از جمله به پیگرد قضایی افراد بهدلیل دادخواهی، شرکت در مراسم یادبود جانباختگان، تجمعات اعتراضی و دیگر فعالیتهای مسالمتآمیز منجر شده است.
اوکراین میکوشد با پیوستن هرچه سریعتر به اتحادیه اروپا، روند خروج خود را از مدار نفوذ مسکو تکمیل کند، ولی اختلافهای سیاسی، نگرانیهای اقتصادی و کاهش حمایت افکار عمومی اروپا، تحقق این هدف را با موانعی جدی روبهرو کرده است.
خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۲۰ آبان گزارش داد با وجود ابراز امیدواری برخی رهبران اروپایی به پذیرش اوکراین در چند سال آینده، بیش از ۱۲ دیپلمات و مقام کشورهای عضو در گفتوگوهای خصوصی با این خبرگزاری، چشمانداز محتاطانهتری ترسیم کردهاند.
بر اساس این گزارش، کییف و اتحادیه اروپا پیش از نهایی شدن عضویت اوکراین باید بر موانع بزرگی غلبه کنند.
این چالشها از پیامدهای جنگ و فساد ریشهدار تا هزینههای اقتصادی و تغییر توازن قدرت در اتحادیه اروپا را در بر میگیرد.
جرالد کناوس، رییس اندیشکده «ابتکار ثبات اروپا»، گفت در بسیاری از کشورهای اروپایی، سیاستمداران انتظار ندارند اوکراین حتی تا ۱۰ سال دیگر نیز به اتحادیه اروپا بپیوندد.
او افزود هر نشانهای از جدی نبودن اتحادیه در پذیرش اوکراین میتواند روحیه مردم این کشور را تضعیف کند؛ پیامدی که به گفته این تحلیلگر، «هیچکس در اروپا خواهان آن نیست».
رویترز نوشت حتی در پروندههایی با پیچیدگی کمتر، انطباق با معیارهای سیاسی، دموکراتیک و اقتصادی اتحادیه اروپا به سالها مذاکره و اصلاحات قانونی نیاز دارد.
نامشخص بودن سرانجام مناقشه کنونی، سابقه فساد و وسعت اوکراین نیز به دشواریهای مسیر عضویت در اتحادیه اروپا دامن زده است.
یک دیپلمات ارشد اروپایی عضویت اوکراین در چند سال آینده را «غیرواقعبینانه» دانست. دیپلمات دیگری نیز گفت انتخابات سراسری سال آینده در چند کشور اروپایی، فرصت دولتها را برای جلب حمایت از گسترش اتحادیه محدود خواهد کرد.
این تردیدها در حالی مطرح میشود که اوکراین همچنان با حملات روسیه روبهرو است.
سرهی کورتسکی، نخستوزیر اوکراین، ۲۰ آبان اعلام کرد نیروهای روسیه شش پست بزرگ برق در چهار منطقه مرکزی و خطوط راهآهن در شرق و مرکز کشور را هدف قرار دادهاند.
روسیه از اسفند ۱۴۰۰ تهاجم گسترده علیه اوکراین را آغاز کرد؛ جنگی که به خونینترین رویارویی نظامی اروپا پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شده است.
تلاش نظامیان اوکراینی برای سرنگون کردن پهپاد روسی، منطقه زاپوریژیا، ۱۱ آبان
کاهش حمایت اروپاییها از عضویت اوکراین
بر اساس نظرسنجی بنیاد آلمانی «برتلسمان» در ماه اکتبر، حمایت ساکنان اتحادیه اروپا از عضویت اوکراین در سالهای آینده به ۴۷ درصد رسیده است؛ در حالی که مارس ۲۰۲۲ این رقم ۶۹ درصد بود.
در فرانسه و لهستان، ۵۷ درصد پاسخدهندگان با چنین چشماندازی مخالفت کردند و در آلمان نیز سهم مخالفان به ۵۹ درصد رسید.
قدرت گرفتن احزاب پوپولیست مخالف پذیرش اوکراین، مانع دیگری است. عضویت هر کشور به تایید هر ۲۷ عضو نیاز دارد و فرانسه نیز احتمالا این موضوع را به همهپرسی خواهد گذاشت.
در مقابل، هئورهی تیخی، سخنگوی وزارت خارجه اوکراین، تاکید کرد پیوستن کشورش به سود اتحادیه است، زیرا اوکراین ارتشی یکمیلیونی، جنگآزموده و آماده نبرد دارد.
رهبران کشورهای بالتیک نیز استدلال میکنند حضور اوکراین با ارتش بزرگ و تجربه جنگ پهپادی، اروپا را قدرتمندتر و امنتر خواهد کرد.
به باور تحلیلگران، با توجه به مخالفت آمریکا با پیوستن اوکراین به ناتو، عضویت در اتحادیه اروپا میتواند مهمترین امید کییف برای دستیابی به پیروزی ژئوپلیتیکی در پایان جنگ باشد و انگیزه اصلاحات دموکراتیک را حفظ کند.
همزمان با انتشار این گزارش، مقامهای روسیه، اوکراین و آمریکا دومین روز مذاکرات صلح را در ابوظبی آغاز کردند.
کییف و واشینگتن گفتوگوهای ۱۹ آبان را «سازنده» توصیف کردند، ولی تاکنون نشانهای از پیشرفت تعیینکننده دیده نشده است.
هیات اوکراینی در نشست با نمایندگان اروپا و آمریکا در حاشیه مذاکرات ابوظبی، ۱۹ آبان
هزینههای اقتصادی و نگرانی از تغییر توازن قدرت
رویترز در ادامه نوشت اتحادیه اروپا برآورد تازهای از هزینه پذیرش اوکراین منتشر نکرده است. این هزینه به توافق درباره دسترسی به بازار و مقررات دوره گذار بستگی دارد.
مارین لوپن، سیاستمدار راستگرا و پیشتاز رقابت انتخابات ریاستجمهوری سال آینده فرانسه، هشدار داده است عضویت کییف، پاریس را با رقابت ناعادلانه و کاهش سهم یارانههای کشاورزی روبهرو خواهد کرد.
حزب «آلترناتیو برای آلمان» نیز در سپتامبر با ارائه طرحی به پارلمان این کشور، خواستار کنار گذاشتن گزینه عضویت اوکراین شد.
جمعیت حدود ۴۰ میلیونی اوکراین پیش از جنگ، احتمالا این کشور را به پنجمین یا ششمین عضو پرجمعیت اتحادیه تبدیل خواهد کرد.
از آنجا که در بخشی از رایگیریهای اتحادیه، کشورهای پرجمعیتتر وزن بیشتری دارند، کییف نفوذ سیاسی چشمگیری خواهد یافت.
اوکراین همچنین مشمول کمکهای توسعهای قابل توجه خواهد شد و شهروندانش در نهایت حق رفتوآمد و کار در سراسر اتحادیه را خواهند داشت؛ امتیازهایی که ممکن است در دوره گذار محدود یا به تعویق انداخته شوند.
در پاسخ به این نگرانیها، فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، پیشنهاد «عضویت وابسته» اوکراین را مطرح کرده است؛ جایگاهی که حضور مقامهای اوکراینی در نشستهای سران و وزیران را بدون حق رای ممکن میکند.
کییف این پیشنهاد را ناعادلانه میداند، زیرا در تصمیمگیریها سهمی نخواهد داشت.
کمیسیون اروپا تقویت مشارکت تدریجی کشورهای نامزد عضویت در برنامههای انرژی، حملونقل، فناوری دیجیتال و دفاع را پیشنهاد کرده است.
ورود به هر برنامه به احراز معیارهای آن وابسته خواهد بود.
محدود کردن حمایت مالی و ورود محصولات حساس کشاورزی اوکراین به بازار اتحادیه نیز از دیگر پیشنهادهای این کمیسیون است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، خانواده بهار شاهمهری، دانشآموز ۱۷ سالهای که در اعتراضات ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ در نیشابور با شلیک گلوله جنگی کشته شد، تحت فشارهای شدید امنیتی قرار گرفتند تا فرزندشان را «شهید» معرفی کنند.
یک منبع نزدیک به این خانواده به ایراناینترنشنال گفت با وجود مخالفت با روایت رسمی حکومت، فشارها و تهدیدهای امنیتی ادامه یافت و نهادهای امنیتی تلفن همراه بهار را نیز ضبط کردند.
بهار شاهمهری، متولد ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۷ و ساکن نیشابور، دانشآموز سال دوازدهم رشته گرافیک بود و در کنار تحصیل، به آرایشگری اشتغال داشت.
این منبع به ایراناینترنشنال گفت که بهار ۱۷ و ۱۸ دیماه در اعتراضات شرکت کرده بود و هنگامی که در شامگاه ۱۹ دیماه همراه با مادرش به اعتراضات پیوست، از فاصلهای حدود ۱۰ متر هدف شلیک گلوله جنگی قرار گرفت: «گلوله از سمت راست قفسه سینه او وارد و از سمت چپ خارج شد و پس از عبور از بدنش، به کرکره یک مغازه برخورد کرد.»
به گفته او، آثار اصابت گلوله همچنان بر کرکره مغازه محل حادثه قابل مشاهده است.
این منبع افزود بهار با وجود درد و کسالت جسمی در شب ۱۹ دیماه، اصرار داشت در اعتراضات شرکت کند و نگرانی خانواده درباره شلیک گلوله جنگی نیز نتوانست او را از تصمیمش منصرف کند.
بر اساس این روایت، بهار در پاسخ به هشدار مادرش درباره احتمال تیراندازی مرگبار نیروهای امنیتی گفته بود: «مگر خون ما رنگینتر از آن جوانهایی است که جانشان را برای آزادی ما دادند؟»
بهار حدود ساعت هشت شب همراه با مادرش و سه نفر دیگر راهی خیابان شد و در محدوده پارک باهنر، مدرسه محل تحصیل خود و چهارراه ملاصدرا، به جمع معترضان پیوست.
منبع آگاه گفت حدود ساعت ۹:۳۰ شب، نیروهای حکومتی از پشتبامها و ساختمانهای اطراف به سوی معترضان تیراندازی کردند. در جریان این تیراندازی، مردی از ناحیه مچ پا مجروح شد و بهار برای کمک به او تلاش کرد جلوی خونریزی را بگیرد: «او از مرد مجروح خواست همراهش به محل امنی برود، اما با نزدیک شدن نیروهای سرکوب، مرد مجروح از ادامه حرکت بازماند و افراد دیگری برای کمک به او اقدام کردند.»
این منبع افزود که نیروهای حکومتی در ادامه به سوی گروهی از معترضان تیراندازی کردند و شماری از آنان هدف گلوله قرار گرفتند. در پی این تیراندازی، معترضان پراکنده شدند و بهار و همراهانش به خانهای در همان حوالی پناه بردند.
تو کنارم هستی از چه بترسم؟
بر اساس این روایت، بهار و حدود ۱۱ نفر دیگر نزدیک به یک ساعت در این خانه ماندند تا صدای تیراندازی کاهش یابد.
بهار هنگام حضور در این خانه، در پاسخ به نگرانی مادرش درباره ترس از تیراندازی گفته بود: «تو کنارمی، از چی بترسم؟»
پس از آرام شدن نسبی وضعیت، بهار و همراهانش از کوچههای فرعی به سمت خانه حرکت کردند، اما هنگام عبور از خیابان اصلی، بار دیگر با نیروهای مسلح مواجه شدند.
به گفته منبع آگاه، حدود ۲۰ تا ۳۰ نیروی یگان ویژه و سپاه پاسداران با موتورسیکلت، باتوم و سلاح، در نزدیکی میدان مستقر بودند: «نیروهای حکومتی ابتدا به سمت آنان ساچمه شلیک کردند و سپس یکی از نیروها از جمع جدا شد و از فاصلهای نزدیک به سمت بهار تیراندازی کرد. گلوله به زیر سینه راست بهار اصابت کرد، از سمت چپ بدنش خارج شد و پس از برخورد به کرکره یک مغازه، شیشه پشت آن را نیز شکست.»
محل اصابت گلوله روی کرکره مغازه
این منبع گفت همراهان بهار پس از اصابت گلوله، او را به داخل کوچه مطهری-۲ منتقل کردند و با کمک ساکنان محل، به پارکینگ خانهای بردند.
بهار بر اثر خونریزی شدید رنگپریده شده بود و از سرمای شدید و تنگی نفس داشت.
او در آخرین دقایق هوشیاری خود بارها از مادرش خواسته بود او را در آغوش بگیرد و گفته بود: «مامان سردمه … مامان، نمیتونم نفس بکشم.»
بهار با ماشین شخصی به بیمارستان حکیم نیشابور منتقل شد، اما تلاشها برای نجات جانش بینتیجه ماند.
منبع نزدیک به خانواده به ایراناینترنشنال گفت: «بیمارستان حکیم نیشابور در شامگاه ۱۹ دیماه مملو از مجروحان و پیکرهای کشتهشدگان اعتراضات بود و در آن زمان هیچ نیروی امنیتیای در داخل بیمارستان حضور نداشت.»
به گفته این منبع، خانواده برای جلوگیری از پیامدهای احتمالی امنیتی، نام بهار را هنگام انتقال به بیمارستان «زهرا اولادی» اعلام کردند و پیکر او در سردخانه بیمارستان با همین نام مستعار و شماره ۲۸۷ ثبت شد.
این منبع افزود پس از اعلام جانباختن بهار، خانواده ابتدا برای یافتن پیکر او به بهشت فضل نیشابور مراجعه کردند، اما مسئولان اعلام کردند پیکری با این مشخصات به آنجا منتقل نشده است.
خانواده پس از مراجعه دوباره به بیمارستان و بازگشت به آرامستان، ناچار شدند برای یافتن بهار، پیکرهای منتقلشده در پنج آمبولانس را بررسی کنند.
به گفته این منبع، در هر کدام از آمبولانسها بیش از پنج پیکر زن در داخل کیسه مشکی بود: «خانواده داخل تک تک کیسهها را نگاه کردند و پس از ساعتها جستوجو، سرانجام پیکر بهار برای شناسایی به خانواده نشان داده شد.»
پیکر او در آرامستان روستای شادمهرک به خاک سپرده شد.
فشار نهادهای حکومتی برای تغییر روایت کشتهشدن بهار
یک منبع نزدیک به خانواده به ایراناینترنشنال گفت پس از انتشار گسترده خبر کشتهشدن بهار، مقامها و نمایندگانی از نهادهای مختلف، از جمله آموزشوپرورش، فرمانداری، سپاه پاسداران، آستان قدس رضوی و دانشگاههای آزاد، به خانه و خانواده او مراجعه کردند.
به گفته این منبع، مدیر مدرسه بهار نیز اصرار داشت نام او در فهرست رسمی «شهدا» قرار گیرد، اما خانواده با این درخواست مخالفت کردند.
این منبع افزود افرادی از سپاه پاسداران با حضور بر مزار بهار، خانواده را تهدید کردند که اگر با ثبت نام او در فهرست «شهدا» موافقت نکنند، ممکن است او را وابسته به «گروههای تروریستی» معرفی کنند.
او همچنین از برگزاری جلسهای با حضور مسئولان پزشکی قانونی خبر داد و گفت در این جلسه به خانواده اعلام شد آثار گلوله اصابت کرده به بدن بهار با گلولههای دیگر متفاوت است: «مسئولان تلاش داشتند شلیک گلوله از سوی نیروهای حکومتی را رد کنند، اما خانواده با استناد به مشاهدات مستقیم از لحظه تیراندازی، این ادعا را نپذیرفت.»
خانواده همچنین از ضبط تلفن همراه بهار به دست نهادهای امنیتی در سوم خردادماه خبر داد و گفت از آن زمان، آنان از دسترسی به گوشی و تصاویر و ویدیوهای شخصی او محروم شدهاند.
ماموران امنیتی ضمن ضبط تلفن همراه، خانواده را از فعالیت در حسابهای شبکههای اجتماعی بهار منع کردند.
این منبع افزود پس از آن که اعضای خانواده فعالیت در صفحهای به نام بهار را ادامه دادند، چندین بار به نهادهای امنیتی احضار شدند و در این مراجعات، با بازجویی و تهدید درباره انتشار اطلاعات و تصاویر در اینترنت مواجه شدند.
با وجود درخواستهای مکرر خانواده برای بازگرداندن تلفن همراه بهار که حاوی عکسها، فیلمها و خاطرات شخصی اوست، ماموران اعلام کردند گوشی را باز نخواهند گرداند.
وبسایت تابناک، رسانه نزدیک به محسن رضایی، در گزارشی با انتقاد شدید از مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، و امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، تصمیم به اعزام ملیپوشان به عراق از مسیر زمینی را زیر سوال برد و این اقدام را بیتوجهی به «شأن و احترام ایران» توصیف کرد.
این رسانه در گزارشی با عنوان «شأن ایران زیر پای مهدی تاج و امیر قلعهنویی» نوشت که پس از لغو مجوز پرواز مستقیم تیم ملی به بصره از سوی عراق، مسئولان فوتبال ایران باید در تصمیم خود برای انجام دو بازی دوستانه با فلسطین و عراق تجدیدنظر میکردند.
نویسنده تابناک با حمله به تاج و قلعهنویی نوشت: «نه مهدی تاج به عنوان رییس فدراسیون فوتبال و نه امیر قلعهنویی به عنوان سرمربی تیم ملی، شأن ایران را در نظر نگرفتند و اعلام کردند که حاضرند زمینی خود را به عراق برسانند!»
در بخش دیگری از این گزارش، تابناک با استفاده از عنوان «خائنان به ایران در خط مقدم» انتقادهای خود را شدت بخشید و نوشت: «خیانت به وطن، فقط جاسوسی نیست؛ خیانت به وطن اشکال مختلفی دارد که یک شکل آن، حفظ نکردن شأن کشور است.»
نویسنده در ادامه مدعی شد که تصمیم مسئولان فوتبال برای ادامه سفر به بصره، به معنای پذیرش بیاحترامی از سوی میزبان است و نوشت: «خائنان به ایران، قرار نیست همیشه پنهان باشند و به اشکال مختلف جاسوسی کنند، اینجا خائنان به وطن در خط مقدم حضور دارند.»
تابناک همچنین ارزش فنی دیدارهای دوستانه مقابل فلسطین و عراق را زیر سوال برد و استدلال کرد که تیم ملی ایران، با توجه به هدفگذاری برای قهرمانی در آسیا، باید خود را با رقیبانی مانند ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و عربستان سعودی مقایسه کند.
این رسانه در بخش دیگری از گزارش خود، از روند جوانگرایی امیر قلعهنویی نیز انتقاد کرد و کنار گذاشتن موقت بازیکنان باتجربه را اقدامی نمایشی دانست. نویسنده با اشاره به احتمال بازگشت این بازیکنان در اردوهای بعدی، این پرسش را مطرح کرد که آیا کادر فنی اراده لازم برای تغییر نسل در تیم ملی را دارد یا نه.
تابناک در پایان، احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، را نیز مورد انتقاد قرار داد و از او خواست درباره صدور مجوز سفر تیم ملی به عراق پاسخگو باشد.
نویسنده این گزارش با اشاره به اختیارات شورای برونمرزی وزارت ورزش پرسید: «آیا وزیر ورزش و جوانان این توانایی را دارد که در این تصمیم بازنگری کند، اجازه سفر زمینی به تیم ملی را ندهد یا اگر چنین اتفاقی رقم خورد، دستور بازگشت تیم ملی را بدهد؟»
این انتقادها در حالی مطرح شده که تیم ملی فوتبال ایران پس از لغو مجوز پرواز مستقیم به بصره، از تهران به آبادان رفت و ادامه مسیر تا عراق را زمینی طی کرد.