آمریکا دستور خروج کارکنان غیرضروری سفارت و خانوادههای آنها از عربستان سعودی را صادر کرد
وزارت خارجه آمریکا یکشنبه سوم آبان با هشدار درباره وجود مناطقی با خطرات امنیتی بالا در عربستان سعودی، اعلام کرد که به دلیل نگرانیهای امنیتی، به کارکنان غیرضروری دولت آمریکا و اعضای خانواده کارکنان این کشور دستور داده است عربستان سعودی را ترک کنند.
بر اساس اطلاعیه وزارت خارجه آمریکا، حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی حملاتی علیه عربستان سعودی، از جمله به فرودگاههای غیرنظامی و دیگر زیرساختهای حیاتی این کشور، انجام دادهاند. این حملات به کشته و زخمی شدن غیرنظامیان و اختلال شدید در سفرها منجر شده است.
وزارت خارجه آمریکا هشدار داد که درگیریها ممکن است بهسرعت تشدید شود و به مناطق دیگر گسترش یابد.
بر اساس این اطلاعیه، کارکنان دولت آمریکا در عربستان سعودی، پس از حملات اخیر موشکی و پهپادی به فرودگاههای این کشور، برای استفاده از هر فرودگاهی در عربستان سعودی باید مجوز ویژه رییس نمایندگی دیپلماتیک آمریکا را دریافت کنند. در روزهای اخیر وزارت خارجه آمریکا هشدارهای دیگری درباره سفر به عربستان سعودی صادر کرده بود.
ماریا کورینا ماچادو پس از بازگشت به ونزوئلا در کلیسایی در ایالت لارا، سوم آبان ۱۴۰۵
ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل، پس از نزدیک به یک سال دوری به کشورش بازگشت. او قصد دارد با آسیبدیدگان زمینلرزه و خانوادههای زندانیان سیاسی دیدار و برای برگزاری انتخابات آزاد تلاش کند.
ماچادو یکشنبه سوم آبان با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، بازگشت خود به ونزوئلا را اعلام کرد و نوشت: «من اینجا هستم. کنار شما.»
تیم رسانهای ماچادو تصاویری از حضور او در ایالت لارا در غرب مرکزی ونزوئلا منتشر کرد. در این تصاویر، او در کلیسایی واقع در میدان مردم سانتا روزا دیده میشود.
ماچادو جزییات بیشتری درباره محل حضور کنونی یا چگونگی بازگشت خود به ونزوئلا منتشر نکرده است.
بازگشت ماچادو در حالی صورت گرفته که اختلاف بر سر زمان بازگشت او به ونزوئلا، روابطش با دولت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، را تحت تاثیر قرار داده است.
ماچادو از مدتها پیش از آنکه آمریکا در ژانویه ۲۰۲۶ نیکلاس مادورو، رییسجمهوری وقت ونزوئلا، را از قدرت برکنار کند، تلاش داشت دولت ترامپ را به متحد خود تبدیل کند.
حامیان ماچادو در افتتاح دفتر حزب ونته ونزوئلا، دوم آبان ۱۴۰۵
با این حال، ترامپ بارها از دلسی رودریگز، معاون سابق مادورو و رییسجمهوری موقت ونزوئلا، حمایت کرده و از توافقهای مربوط به تولید نفت و دیگر طرحهای تجاری شرکتهای آمریکایی در این کشور استقبال کرده است.
ترامپ همچنین در ماه سپتامبر اعلام کرد هنوز برای بررسی برگزاری انتخابات دموکراتیک در ونزوئلا زود است.
ماچادو ۱۷ مهر در گفتوگو با فایننشالتایمز خواستار برگزاری انتخابات در ونزوئلا تا ژوئیه ۲۰۲۷ (تیر ۱۴۰۶) شد و گفت برای فراهم کردن زمینه برگزاری انتخابات تا آن زمان، فرصت کافی وجود دارد.
رودریگز نیز دوم مهر وعده برگزاری انتخابات در ونزوئلا را داد، اما تاریخ مشخصی اعلام نکرد. او همچنین از آغاز گفتوگوهای دولت با مخالفان خبر داد.
ترامپ اول مهر در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، برای نخستین بار پس از بازداشت مادورو با رودریگز دیدار کرد. این دیدار همزمان با نخستین سفر رودریگز به آمریکا پس از به دست گرفتن قدرت انجام شد.
ترامپ: آمریکا کنترل کامل ونزوئلا را در اختیار دارد
ترامپ یکشنبه در کاخ سفید گفت از بازگشت ماچادو به ونزوئلا اطلاعی ندارد و بهطور ضمنی نشان داد آمریکا به حمایت از دولت رودریگز ادامه خواهد داد.
او درباره ماچادو گفت: «او زن بسیار خوبی است، اما ما در ونزوئلا خیلی خوب پیش میرویم.»
رییسجمهوری آمریکا همچنین در مصاحبهای با شبکه فاکسنیوز در همان روز گفت ایالات متحده «کنترل کامل ونزوئلا» را در اختیار دارد.
ترامپ افزود: «ما بسیار منصفانه رفتار میکنیم، اما هر هفته میلیونها بشکه نفت از آنجا خارج میکنیم.»
کاخ سفید و وزارت ارتباطات ونزوئلا، که مسئول پاسخگویی به پرسشهای رسانهها از سوی دولت این کشور است، بلافاصله به درخواست رویترز برای اظهارنظر درباره بازگشت ماچادو پاسخ ندادند.
ماریا کورینا ماچادو هنگام ورود به کلیسایی در ایالت لارا، ونزوئلا، سوم آبان ۱۴۰۵
تلاش ماچادو برای برگزاری انتخابات آزاد
دیوید اسمولانسکی، مشاور ارشد ماچادو در امور خارجی، به رویترز گفت ماچادو قصد دارد با آسیبدیدگان زمینلرزههای مرگبار تیرماه، خانوادههای زندانیان سیاسی، نمایندگان جامعه بینالمللی و رهبران مختلف جنبش دموکراسیخواه ونزوئلا دیدار کند.
اسمولانسکی افزود: «او فعالانه برای تعیین زمان برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه تلاش خواهد کرد.»
ماچادو ۹ تیر اعلام کرد برای بازگشت به ونزوئلا و کمک به بازماندگان زمینلرزهها هر اقدامی که لازم باشد انجام خواهد داد.
دو زمینلرزه ویرانگر سوم تیر در ونزوئلا دستکم شش هزار و ۵۰۰ کشته بر جای گذاشت و هزاران نفر نیز مفقود شدند.
ماچادو در موضعگیری دیگری درباره آینده اقتصادی ونزوئلا تاکید کرده است تنها یک «دولت جدی و دموکراتیک» میتواند ثبات مورد نیاز سرمایهگذاران را در این کشور فراهم کند.
این موضع در حالی مطرح شده که شرکتهای بینالمللی انرژی ماه گذشته در مراسمی با حضور رودریگز و کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، متعهد به گسترش پروژههای خود در ونزوئلا شدند.
خروج مخفیانه از ونزوئلا و اختلاف با واشینگتن
کمیته نوبل نروژ ۱۸ مهر ۱۴۰۴ اعلام کرد که جایزه صلح نوبل سال ۲۰۲۵ به ماچادو تعلق گرفته است. این کمیته دلیل انتخاب ماچادو را فعالیت برای ترویج حقوق دموکراتیک مردم ونزوئلا و تلاش برای گذار مسالمتآمیز به دموکراسی اعلام کرد.
دولت مادورو خروج ماچادو از ونزوئلا را ممنوع کرده بود، اما او در اواخر سال ۱۴۰۴، پس از بیش از یک سال زندگی مخفیانه، کشور را پنهانی ترک کرد تا جایزه صلح نوبل را دریافت کند.
تمایل ماچادو برای بازگشت به ونزوئلا در ماههای گذشته به یکی از عوامل اختلاف او با دولت آمریکا تبدیل شده بود.
رویترز خرداد گزارش داد مقامهای آمریکایی از ماچادو خواسته بودند بازگشت خود به ونزوئلا را به تعویق بیندازد.
در همین حال، بخشی از مخالفان دولت ونزوئلا و دولت موقت این کشور تازهترین دور مذاکرات خود را در ماه مهر برگزار کردند.
این مذاکرات با هدف ایجاد تغییراتی در ساختار دیوان عالی کشور و شورای انتخابات و انجام اصلاحات دیگر پیش از برگزاری احتمالی انتخابات آینده دنبال میشود.
با این حال، جنبش سیاسی ماچادو در این مذاکرات حضور ندارد.
ادموندو گونزالس، نامزد سابق انتخابات ریاستجمهوری از جنبش سیاسی ماچادو که در اسپانیا زندگی میکند، بازگشت او را در پیامی جداگانه تایید کرد و گفت بهزودی به ماچادو خواهد پیوست.
فروزان جمشیدنژاد (اولین نفر از راست) و همراهان فیلم «کمی نور» در جشنواره زوریخ ۲۰۲۶
فیلم «کمی نور» ساخته علی عسگری، پس از حضور در بخش مسابقه جشنواره ونیز، نمایشهای جهانی خود را ادامه میدهد. فروزان جمشیدنژاد، بازیگر فیلم، در گفتوگو با ایراناینترنشنال حضور در این اثر را «ادای دین» به معترضان ایرانی دانست و از تجربه مهاجرت و آزادی بازیگری در خارج از ایران گفت.
«کمی نور» ۲۹ و ۳۰ مهر در جشنواره موسسه فیلم آمریکا (AFI) در لسآنجلس به نمایش درآمد و برای نخستین نمایش آن، نشست گفتوگو با جمشیدنژاد نیز در برنامه جشنواره قرار داشت.
این فیلم همچنین در جشنوارههای شیکاگو، لندن، هامبورگ در آلمان و زوریخ در سوئیس به نمایش درآمد. «کمی نور» در هامبورگ در بخش مسابقه حضور داشت و شماری از بازیگران و عوامل آن نیز در نمایشهای هامبورگ و زوریخ شرکت کردند.
نخستین نمایش جهانی «کمی نور» در بخش مسابقه اصلی هشتادوسومین جشنواره بینالمللی فیلم ونیز برگزار شد و این فیلم برای دریافت شیر طلایی رقابت کرد.
این فیلم داستان یک پزشک در ایران را روایت میکند که پس از بازداشت و محرومیت از طبابت، امید به آینده را از دست میدهد و تصمیم میگیرد به زندگیاش پایان دهد. با این حال، در آخرین روزی که با اعضای خانوادهاش میگذراند، دوباره دلایلی برای ادامه زندگی پیدا میکند.
این اثر محصول مشترک ایران، سوئیس، ایتالیا، کانادا و ترکیه است و علاوه بر جمشیدنژاد، میثاق زارع، صدف عسگری، رامتین دقیق و مینا رحیمزاده نیز در آن بازی کردهاند.
فیلمنامه این فیلم ۸۷ دقیقهای را علی عسگری و شادمهر راستین نوشتهاند و میلاد خسروی تهیهکنندگی آن را بر عهده داشته است.
جمشیدنژاد در گفتوگویی دیگر با ایراناینترنشنال گفته بود بازی در «کمی نور» فرصتی برای همکاری دوباره با بازیگران و عوامل ایرانی پس از سالها بود؛ هنرمندانی که بهدلیل جنگ ناچار شدند کشور محل ساخت فیلم را ترک کنند و آن را در سرزمینی دیگر به پایان برسانند.
«کمی نور» با پرداختن به تاثیر اعتراضات و سرکوب بر زندگی ایرانیان، در کنار ناامیدی و فشارهای اجتماعی، به پیوندهای خانوادگی و یافتن دلایلی برای ادامه زندگی میپردازد.
میثاق زارع ۲۰ شهریور در جشنواره ونیز گفت در برابر سرکوب حکومتی در ایران، بسیاری از مردم نمیتوانند کاری انجام دهند و این ناتوانی، ناامیدی بیشتری ایجاد میکند و در نهایت به بیحسی میانجامد.
او افزود در چنین شرایطی، سینما برای فعالان این حوزه صرفا هنر نیست، بلکه به سلاحی برای ایستادگی در برابر سانسور تبدیل شده است.
جمشیدنژاد، بازیگر ایرانی ساکن نروژ، سال ۱۴۰۱ با فیلم «عنکبوت مقدس» در بخش مسابقه جشنواره کن حضور داشت.
جمشیدنژاد: حضور در «کمی نور» برایم نوعی ادای دین بود
جمشیدنژاد در گفتوگو با ایراناینترنشنال گفت موضوع اعتراضات و سرکوب مردم ایران مهمترین عامل پذیرش بازی در این فیلم بود و این اتفاق را برای خود «شبیه یک معجزه» توصیف کرد.
او با اشاره به همبستگی خود با معترضان گفت: «مانند بسیاری از ایرانیان خارج از کشور، قلبم با مردم ایران بود؛ مردمی که برای دستیابی به کوچکترین آزادیها و طبیعیترین حقوق انسانی خود به خیابانها میروند و بهای این خواستههای ابتدایی را با جانشان میپردازند.»
این بازیگر افزود: «برای من، حضور در این فیلم چیزی فراتر از بازیگری بود، نوعی ادای دین بود، ادای دین به تمام کسانی که برای آزادی میجنگند، برای حقوق انسانی خود ایستادگی میکنند و گاهی در این راه جانشان را از دست میدهند.»
او گفت حضور در این اثر را فرصتی میدانست تا بهعنوان بازیگر در روایت رنجها و مبارزات مردم ایران سهمی داشته باشد.
جمشیدنژاد درباره تجربه بازی در فضایی متاثر از اعتراضات به صحنهای اشاره کرد که در آن یکی دیگر از بازیگران، تجربه شخصی خود از اعتراضات را روایت میکرد و افزود در این صحنه یکی از عجیبترین موقعیتهای بازیگری زندگیاش را تجربه کرده است.
او گفت: «در آن لحظه، احساس میکردم واقعا در ایران ایستادهام و دارم به این حرفها گوش میدهم. انگار دیگر صرفا در حال بازی کردن یک صحنه نبودم، بلکه خودم هم بخشی از آن تجربه شده بودم.»
جمشیدنژاد تاکید کرد این لحظه برایش بسیار واقعی و تاثیرگذار بود.
از تئاتر در ایران تا آغاز دوباره بازیگری پس از مهاجرت
جمشیدنژاد درباره آغاز فعالیت هنری خود گفت بازیگری را از ششسالگی با تئاتر شروع کرد و تا ۲۳ سالگی در ایران به فعالیت در این حوزه ادامه داد.
او پس از مهاجرت با دشواریهای ورود به محیطی تازه و تفاوتهای فرهنگی و زبانی روبهرو شد و برای چند سال نتوانست فعالیت حرفهای خود را ادامه دهد.
این بازیگر گفت: «مثل بسیاری از مهاجران، احساس کردم باید همهچیز را از صفر شروع کنم.»
به گفته جمشیدنژاد، پس از هفت سال زندگی در خارج از ایران توانست وارد سینما شود و مسیر حرفهای خود را در این عرصه ادامه دهد.
او سالهای فعالیت در تئاتر ایران را دورهای از تجربه، آزمون و خطا و یادگیری توصیف کرد که به شناخت عمیقترش از فرهنگ ایران و ظرافتهای فرهنگی مردم آن انجامید؛ شناختی که به باور او، همچنان بخش مهمی از نگاهش به انسانها و بازیگری است.
جمشیدنژاد همچنین از علی نرگسنژاد، نویسنده و کارگردان تئاتر، بهعنوان یکی از تاثیرگذارترین افراد در مسیر بازیگری خود نام برد.
او گفت بخش بزرگی از آموختههای بازیگریاش را مدیون نرگسنژاد است و همچنان از آموزشها و نگاه او در کار خود بهره میبرد.
جمعی از بازیگران و همراهان «کمی نور» در جشنواره فیلم هامبورگ
تجربه آزادی بازیگری بدون حجاب اجباری
جمشیدنژاد گفت مهاجرت، با وجود وقفهای که در فعالیت حرفهایاش ایجاد کرد، نگاه او را عمیقتر کرد و فرصت آشنایی با جهانی فراتر از مرزهای ایران را برایش فراهم آورد.
او مهمترین تاثیر مهاجرت بر بازیگری خود را تجربه آزادیهایی دانست که در ایران از آنها برخوردار نبود.
این بازیگر افزود: «برای اولین بار توانستم بهعنوان یک زن، با تمام آزادیهای فردیام، واقعی و بدون محدودیتهای تحمیلشده بازی کنم. دیگر مجبور نبودم حجاب داشته باشم و میتوانستم بدون آن محدودیتها، با آزادی بیشتری در برابر دوربین حضور پیدا کنم.»
جمشیدنژاد گفت این تجربه برایش بهویژه در زمانی اهمیت داشت که مبارزه زنان ایران برای آزادی هنوز به نقطهای که امروز میشناسیم نرسیده بود.
او تاکید کرد این تغییر فقط مربوط به شرایط کاری نبود، بلکه به او امکان داد آزادانهتر و صادقانهتر در برابر دوربین خودش باشد.
فاصله از ایران و تلاش برای حفظ ارتباط با مخاطبان
جمشیدنژاد در بخش دیگری از مصاحبه گفت ۱۵ سال است به ایران سفر نکرده و این فاصله جغرافیایی بر رابطه او با جامعه و مخاطبان ایرانی تاثیر زیادی گذاشته است.
او توضیح داد در این مدت جامعه و فرهنگ ایران تغییرات فراوانی را تجربه کردهاند و احساس میکند تا حدی از این تحولات عقب مانده است.
این بازیگر گفت ارتباطش با ایران عمدتا به فضای مجازی و دنبال کردن رویدادها از راه دور محدود شده و این ارتباط نمیتواند جای حضور در جامعه، زندگی در کنار مردم و تجربه مستقیم تغییرات زندگی روزمره آنها را بگیرد.
با این حال، جمشیدنژاد تاکید کرد همچنان در تلاش است ارتباط خود را با جامعه ایران حفظ کند.
فروزان جمشیدنژاد در جشنواره فیلم لندن ۲۰۲۶
او درباره دوگانگی آزادی بیشتر در بازیگری خارج از کشور و دوری از جامعه ایران گفت هنوز در حال تجربه این وضعیت است و به پاسخ قطعی نرسیده است.
جمشیدنژاد با تاکید بر اینکه همچنان خود را یک انسان ایرانی میداند، گفت با وجود دوری از ایران، ارتباطش را با مردم و تحولات جامعه، هرچند از فاصله، حفظ کرده است.
او توضیح داد برای نزدیک شدن به شخصیتها، به تجربهها و احساسات انسانی خود رجوع میکند و تلاش دارد چیزی را به نمایش نگذارد که واقعا درکش نمیکند.
این بازیگر درباره واکنش تماشاگران به نقش خود در «کمی نور» گفت شماری از مخاطبان پس از تماشای فیلم، شخصیت او را به اعضای خانواده خود تشبیه کردهاند.
او افزود: «بارها پیش آمده که مخاطبان بعد از تماشای فیلم به من گفتهاند: "تو دقیقا شبیه خواهر من بودی"، "انگار خواهر بزرگتر من بودی" یا "یاد خاله یا عمهام افتادم".»
جمشیدنژاد چنین واکنشهایی را برای خود معنادار دانست و گفت شاید این نشان میدهد روشی که برای نزدیک شدن به شخصیتها انتخاب کرده، تا امروز به او در برقراری ارتباط واقعی با مخاطبان کمک کرده است.
دادستان قم از توقیف اموال منقول و غیرمنقول، بهویژه رمزارزهای صادق ساعدینیا، مدیرعامل مجموعه «املاک و صنایع ساعدینیا» و از حامیان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، خبر داد و گفت اقدامات مربوط به مصادره اموال او نیز انجام شده است.
علیاصغر سلطانی، دادستان عمومی و انقلاب قم، یکشنبه سوم آبان در نشستی خبری گفت از زمان بازداشت ساعدینیا، بخش قابلتوجهی از داراییهای او، از جمله املاکش در تهران، سهام شرکتهایش در قم و سایر اموال منقول و غیرمنقول، بهویژه رمزارزهایش، توقیف شده است.
او افزود تیمی برای تسریع در روند توقیف و مصادره این داراییها تشکیل شده، اما تعیین ارزش دقیق آنها به اعلام نظر نهایی کارشناسان موکول شده است.
سلطانی گفت ساعدینیا به اتهام «همکاری با دشمن» در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی بازداشت شد و پرونده او در مدت کوتاهی بررسی و برایش مجازات تعیین شد.
کاظم موسوی، رییس کل دادگستری قم، نیز گفت: «ساعدینیا در زندان به سر میبرد و اموال مرتبط با پرونده او در حال کارشناسی و طی مراحل قانونی مصادره است.»
دیوان عالی کشور ۱۲ شهریور حکم ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس و مصادره همه اموال منقول و غیرمنقول ساعدینیا به نفع دولت را تایید کرد. او همچنین به دو سال ممنوعیت اشتغال در حوزه کافهداری پس از پایان حبس محکوم شد.
بر اساس گزارش رسانه قوه قضاییه، انتشار مطالب در حمایت از اعتراضات در شبکههای اجتماعی، تعطیل کردن کافهها و فروشگاهها و تشویق کارکنان به شرکت در اعتراضات از جمله موارد مطرحشده در پرونده ساعدینیا بود.
ساعدینیا در دیماه ۱۴۰۴ پس از حمایت از اعتراضات بازداشت و به زندان لنگرود قم منتقل شد. شعب کافههای او نیز با دستور قضایی پلمب شدند.
پلمب تالار کهکشان غدیر
سلطانی در بخش دیگری از نشست خبری، درباره پلمب تالار کهکشان غدیر قم توضیح داد که پرونده این مجموعه به دلیل رعایت نشدن حجاب اجباری در یک مراسم، همچنان در مرحله بازپرسی قرار دارد.
او گفت برای مسئولان تالار، فردی که حجاب اجباری را رعایت نکرده و دیگر دستاندرکاران مراسم پرونده قضایی تشکیل شده و هنوز رای نهایی صادر نشده است.
خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، ۱۵ مهر گزارش داده بود این تالار پس از حضور علی دایی، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و همسرش در یک مراسم پلمب شد.
دلیل این اقدام، رعایت نکردن حجاب اجباری از سوی همسر دایی عنوان شده بود.
سلطانی همچنین بر تشدید برخورد با زنانی که حجاب اجباری را رعایت نمیکنند تاکید کرد و گفت دستگاه قضایی قم در این زمینه با سایر استانها تفاوت قائل است.
او افزود ۳۷ دستگاه در موضوع حجاب مسئولیت دارند و دستگاه قضایی قم با مواردی مانند «کشف حجاب» برخورد میکند.
در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ و خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، شماری از کسبوکارها به دلیل شرکت در اعتصابها یا حمایت از معترضان پلمب شدند و برخورد با کسبوکارها بر سر حمایت از اعتراضات و رعایت نکردن حجاب اجباری همچنان ادامه دارد.
لغو مسابقات مویتای در قم
سلطانی درباره لغو مسابقات مویتای در قم گفت دستگاه قضایی در تعطیلی این رقابتها نقشی نداشته است.
او در عین حال گفت اداره ورزش و جوانان بدون هماهنگی با نهادهای امنیتی و دستگاه قضایی اقدام به برگزاری مسابقات کرده و به دلیل «هنجارشکنی» پرونده قضایی تشکیل شده است.
دادستان قم افزود گزارشهای نیروهای امنیتی در حال بررسی است و با افرادی که در انجام وظایف خود کوتاهی کردهاند، برخورد خواهد شد.
یک ورزشکار مویتای ۱۷ مهر به ایراناینترنشنال گفته بود مسابقات انتخابی تیم ملی این رشته در قم، با حضور حدود دو هزار و ۸۰۰ شرکتکننده از سراسر کشور، به دلیل ایراد مسئولان به پوشش ورزشکاران زن لغو شد.
به گفته این ورزشکار، سالن مسابقات چهارشنبه مملو از نیروهای یگان ویژه و ماموران اطلاعاتی بود و پنجشنبه رقابتهای زنان بهطور کامل لغو شد. او گفت مسئولان لگ سفید ورزشکاران را «تحریککننده» دانسته بودند.
ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی نیز تجمع حامیان حکومت مقابل سالن مسابقات و سر دادن شعار «این همه لشکر آمده، به عشق رهبر آمده» را نشان میدهد.
این ورزشکار گفت شرکتکنندگان با وجود پرداخت هزینههای سفر و تحمل رژیمهای سخت برای رسیدن به وزن مسابقات، بدون رقابت به شهرهای خود بازگشتند.
پس از اعتراضات دی ۱۴۰۴، برخوردهای قضایی و امنیتی با معترضان ادامه یافته و برای شمار زیادی از بازداشتشدگان احکامی از جمله اعدام، حبس، شلاق و مصادره اموال صادر شده است.
فعالان مدنی هدف از این فشارها را ایجاد فضای رعب و جلوگیری از شکلگیری دوباره اعتراضات میدانند.
در پی انتشار ویدیویی از سعید شکیبا که در آن صدای علی خامنهای، دومین رهبر جمهوری اسلامی را تقلید کرده بود، قوه قضاییه از صدور کیفرخواست علیه این دوبلور، بلاگر و طنزپرداز خبر داد.
خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، یکشنبه سوم آبان بدون اشاره به نام شکیبا اعلام کرد این پرونده قضایی در پی انتشار محتوای «توهینآمیز و هتاکانه» از سوی یک بلاگر اینستاگرامی و با ورود دادسرای تهران تشکیل شد و پس از انجام تحقیقات، کیفرخواست او صادر شد.
بر اساس این کیفرخواست، اتهامهای شکیبا «اقدام آگاهانه در تایید اسرائیل در فضای مجازی»، «اهانت» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی از طریق سیاهنمایی و حمایت از خاندان پهلوی» است.
میزان در گزارش خود نوشت با صدور کیفرخواست، پرونده این بلاگر برای رسیدگی به دادگاه ارسال شده است.
شکیبا که در اینستاگرام ویدیوهای طنز و تقلید صدای چهرههای مشهور منتشر میکند، ۲۱ مهر در ویدیویی صدای خامنهای را تقلید کرد.
شامگاه ۲۲ مهر، همه پستهای صفحه اینستاگرام او حذف و یک پست با نشان فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی (فراجا) در آن منتشر شد.
در اطلاعیه فراجا آمده بود که صفحه اینستاگرام شکیبا به دلیل انتشار «محتوای مجرمانه» با دستور مقام قضایی و اقدام فراجا «تا اطلاع ثانویه از دسترس خارج» شده است.
خبرگزاری میزان چهارشنبه ۲۲ مهر از تشکیل پرونده در دادسرای تهران برای یک بلاگر با حروف اختصاری «س. ش.» و «برخورد مقتضی» با او خبر داده بود، اما در آن زمان توضیحی درباره جزییات این برخورد و وضعیت شکیبا ارائه نکرد.
خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، نیز شکیبا را به توهین به خامنهای و خانواده او متهم کرد و ویدیوی منتشرشده را حاوی «توهین، تمسخر و قبحشکنی» خواند.
در پی انتشار این ویدیو، شماری از حامیان حکومت با نوشتن دیدگاههایی زیر پست شکیبا، خواستار برخورد با این طنزپرداز شدند.
پس از حذف پستهای اینستاگرام شکیبا، گروهی از کاربران با ستودن استعداد این طنزپرداز، درباره سرنوشت او ابراز نگرانی کردند و برخی نیز از بازداشت او خبر دادند.
شکیبا همچنین صدای شماری از مقامهای جمهوری اسلامی را تقلید کرده و در ویدیویی جداگانه، از کشتهشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ حمایت کرده بود.
برخورد قضایی و امنیتی با فعالان شبکههای اجتماعی و بلاگرها در ایران در ماههای اخیر ادامه داشته و در مواردی با بازداشت، مسدود شدن صفحات مجازی و انتشار ویدیوهای اعترافات اجباری همراه بوده است.
در یکی از آخرین موارد، سایت هرانا دوم مهر از بازداشت احسان ارباب، بلاگر، و انتشار ویدیویی از اعترافات اجباری او خبر داد. صفحه اینستاگرام ارباب نیز با دستور مقام قضایی مسدود و محتوای آن به جز ویدیوی اعترافات حذف شده بود.
از زمان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، سرکوب شهروندان معترض و فعالان مدنی، سیاسی و صنفی، هنرمندان و ورزشکاران در ایران شدت گرفته و شماری از آنان با بازداشت، پیگرد قضایی و احکام سنگینی از جمله اعدام، شلاق، حبس، مصادره اموال، ممنوعیت خروج از کشور و محرومیت از خدمات اجتماعی روبهرو شدهاند.
مقامهای سریلانکا اعلام کردند دستکم ۴۰ ملوان ایرانی از نفتکشهای تحت تحریم آمریکا که در نزدیکی آبهای سریلانکا سرگردان ماندهاند، به مراقبت فوری پزشکی نیاز پیدا کرده و برای درمان به ساحل منتقل شدهاند.
خبرگزاری فرانسه گزارش داد این ملوانان شنبه و یکشنبه، دوم و سوم آبانماه، از طریق بندر گال در ۱۱۵ کیلومتری جنوب کلمبو، پایتخت سریلانکا، به ساحل انتقال یافتند.
وزارت امور خارجه سریلانکا تایید کرد هماهنگیهای لازم را برای انتقال ملوانان نیازمند مراقبت پزشکی به خشکی انجام داده است.
توشارا رودریگو، سخنگوی این وزارتخانه، گفت: «ما انتقال این ملوانان را هماهنگ کردیم و به تعهدات بشردوستانه خود عمل کردیم. هزینهها نیز بر عهده سفارت ایران بود.»
به گزارش خبرگزاری فرانسه، نزدیک به ۱۲ نفتکش خالی ایرانی در نزدیکی بندر گال لنگر انداختهاند.
بر اساس این گزارش، ارتش سریلانکا برای زیر نظر گرفتن نفتکشهای ایرانی در خارج از محدوده ۱۲ مایل دریایی (حدود ۲۲ کیلومتری) آبهای سرزمینی این کشور، هواپیماهای شناسایی و قایقهای گشتی اعزام کرده است.
مقامهای سریلانکایی افزودند تحریمهای آمریکا باعث شده بسیاری از کشتیهای ایرانی به سوی تنگه مالاکا و سنگاپور حرکت کنند و تنها شمار اندکی از آنها در نزدیکی آبهای این کشور باقی بمانند.
دولت دونالد ترامپ در ماههای اخیر کوشیده است از طریق اعمال محاصره دریایی، صادرات نفت ایران و مسیرهای انتقال درآمدهای نفتی آن را محدود کند.
روزنامه والاستریت ژورنال ۹ مهر گزارش داد کارزار «طرد اقتصادی» ایالات متحده دهها نفتکش ایرانی و مرتبط با جمهوری اسلامی را در آبهای آسیا سرگردان کرده است.
بر اساس این گزارش، حدود ۲۰ نفتکش خالی ایرانی در فاصله تقریبی ۲۴ کیلومتری سواحل جنوبغربی سریلانکا متوقف ماندهاند و ذخایر اقلام ضروری آنها رو به پایان است.
سازمان اتحاد علیه ایران هستهای نیز ۲۹ مهر اعلام کرد شماری از نفتکشها با پرچم ایران پس از انتقال محمولههای نفت خام خود به کشتیهای دیگر، بهدلیل محاصره دریایی ارتش آمریکا قادر به بازگشت به بنادر ایران نیستند و همچنان در لنگرگاههای خارجی باقی ماندهاند.
این سازمان افزود ۲۰ نفتکش خالی ایرانی در آبهای اطراف سریلانکا سرگردان هستند و یک نفتکش دیگر نیز در نزدیکی بندر دقم عمان توقف کرده است.
طبق این گزارش، دستکم ۱۹ نفتکش متعلق به ناوگان «سایه» حکومت ایران در شمال لنگرگاه ایاوپیال در نزدیکی مالزی حضور دارند و حدود ۲۱ نفتکش دیگر هم در خود این لنگرگاه مستقر هستند.
این شناورها بخشی از شبکه حملونقل دریایی هستند که برای جابهجایی نفت ایران و دور زدن تحریمها به کار گرفته میشود.
پیشینه حضور شناورهای نظامی ایران در آبهای سریلانکا
حضور شناورهای ایرانی در نزدیکی سریلانکا پیشتر نیز در جریان جنگ ۴۰ روزه خبرساز شده بود.
۱۳ اسفند ۱۴۰۴، یک زیردریایی آمریکایی ناوچه «دنا» متعلق به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی را در آبهای بینالمللی نزدیک سریلانکا هدف قرار داد و غرق کرد.
در این حمله ۱۰۴ ملوان ایرانی کشته شدند و نیروی دریایی سریلانکا توانست ۳۲ نفر را نجات دهد.
اندکی بعد، ناو «بوشهر» نیز بهدلیل «نقص فنی» از سریلانکا درخواست کمک کرد و به بندر ترینکومالی در شرق این کشور منتقل شد.