سفارت آمریکا در یمن: حوثیها عامل آوارگی گسترده غیرنظامیان یمنی هستند
سفارت آمریکا در یمن در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی را عامل آوارگی گسترده غیرنظامیان یمنی معرفی کرد و اعلام کرد از شهریورماه تاکنون بیش از ۲۰۰ هزار نفر در این کشور مجبور به ترک خانههای خود شدهاند.
در ویدیوی منتشرشده از سوی این سفارت آمده است: «هیچکس نمیخواهد خانهاش را ترک کند و در اردوگاه آوارگان زندگی کند.»
نیل هاپ، عالیترین مقام هیات نمایندگی آمریکا در یمن، همچنین گفت آوارگان به مناطق تحت کنترل حوثیها نمیروند، بلکه از حوثیها فرار میکنند و افزود: «زندگی زیر سلطه حوثیها زندگی نیست، بلکه ظلم و ستم است.»
خبر کمک ۲۰۰ میلیون دلاری تهران به حزبالله لبنان، که با واکنش ایالاتمتحده هم مواجه شد، خشم شهروندان را برانگیخت. مخاطبان ایراناینترنشنال با اشاره به فقر و کاهش قدرت خرید، حکومت را به نادیده گرفتن نیازهای ایرانیان و هزینه کردن منابع کشور برای نیروهای نیابتی متهم کردند.
تامی پیگات، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در گفتوگو با یک رسانه لبنانی گفت حزبالله «برای انتشار چنین داستانهایی از قول منابع ناشناس، همه دلایل لازم را دارد، اما پولی آنجا نیست».
به گفته این مقام آمریکایی، حزبالله با «داستانهای جعلی درباره سرازیر شدن پول از ایران» میخواهد نشان دهد هنوز میتواند از هوادارانش حمایت کند. این در حالی است که فشار آمریکا بر منابع مالی این گروه افزایش یافته است.
پیگات درباره وضعیت جمهوری اسلامی هم گفت: «صادرات نفت ایران در محاصره است، ارزش پولش در حال سقوط آزاد است و حکومت نگران پشت سر خود است.»
در پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال، شماری از شهروندان با مقایسه هزینههای زندگی و درآمد خود با مبالغ ادعایی اختصاصیافته به حزبالله، از سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی ابراز انزجار کردند.
برخی نیز با اشاره به مشکلات معیشتی خانوادهها، ناتوانی شهروندان در تامین هزینههای زندگی و نیازهای اولیه و وضعیت بیماران، گفتند هزینهکرد حکومت برای لبنان در شرایط بحران اقتصادی ایران، نشانه بیاعتنایی به فقر ایرانیان است.
یکی از شهروندان با اشاره به وضعیت معیشتی مردم گفت: «به هر خانواده حزبالله ۸۰۰ میلیون تومان میدهید، اما برای مردم ایران نفری ۵۰۰ هزار تومان سبد کالا واریز میکنید و چند ساعت بعد همان را هم پس میگیرید. پول این کشور حق مردم است، نه حزبالله.»
شهروندی دیگر گفت: «به سربازی که هشت ماه زیر موشک بود و هیچ راه فراری نداشت، هفت میلیون تومان حق جنگ دادند؛ بعد به حزبالله، از پول ما، ۸۰۰ میلیون دادند.»
خبرگزاری رویترز ۱۵ مهر در گزارشی نوشت حزبالله این پول را در ماه سپتامبر دریافت کرده و قرار است در مرحله نخست به هر خانواده سه هزار دلار پرداخت کند.
نرخ دلار در بازار آزاد ارز ایران اکنون حدود ۲۶۷ هزار تومان است و سه هزار دلار معادل حدود ۸۰۰ میلیون تومان میشود.
شهروندی از نیشابور نوشت مردم ایران در فقر زندگی میکنند، اما جمهوری اسلامی سرمایههای کشور را در اختیار گروههای نیابتی خود قرار میدهد.
مخاطبی از ملارد نیز با اشاره به کمک مالی به حزبالله گفت سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی فشار اقتصادی را بر مردم ایران تشدید کرده است.
مقایسه کمک به حزبالله با دستمزد کارمندان و کارگران
بخش دیگری از واکنشها به مقایسه مبلغ کمک به حزبالله با حقوق کارکنان دولت، کارگران، کارمندان و هزینههای زندگی اختصاص یافته است.
یک معلم ساکن تهران با ۱۸ سال سابقه کار گفت: «حقوق یک سال من حدود ۳۰۰ میلیون تومان است، بعد شما ۸۰۰ میلیون پول ما را به لبنانیها دادید.»
یک کارمند فرمانداری نیز با اشاره به ۲۹ سال سابقه کار و مدرک کارشناسی ارشد خود گفت مجموع دریافتی ماهانهاش ۳۵ میلیون تومان است.
مقامهای جمهوری اسلامی انتقال این مبلغ را بهطور رسمی تایید نکردهاند. دولت آمریکا نیز روایت مطرحشده درباره انتقال پول را رد کرده است.
تامی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در بیانیهای حزبالله را متهم کرد که «با داستانهای جعلی درباره ورود پول از ایران، تلاش میکند آبروی خود را حفظ کند».
با این حال، آنچه در پیامهای شهروندان برجسته است، خشم آنان نسبت به فاصله میان درآمد مردم ایران و منابع مالی اختصاصیافته به متحدان منطقهای جمهوری اسلامی است.
شهروندی یادآوری کرد مسعود پزشکیان و معاونش از اولویت داشتن مردم سخن میگویند، اما همزمان منابع مالی کشور را در اختیار حزبالله قرار میدهند.
او همچنین نگرانی خود را از نقش این کمکها در ادامه درگیریهای مسلحانه و کشته شدن غیرنظامیان بیان کرد.
اینجا مردم وسایل خانه را برای خرید دارو میفروشند
شماری از شهروندان در پیامهای خود، کمک به حزبالله را با هزینههای روزمره زندگی در ایران مقایسه کردند و از پیامدهای بحران معیشتی گفتند.
شهروندی گفت همسر و پسرش برای تامین مخارج خانه ناچار شدهاند تلفنهای همراه خود را بفروشند.
او افزود در حالی که خانوادهاش برای تامین هزینههای روزمره با مشکل روبهروست، حکومت منابع مالی کشور را به لبنان اختصاص میدهد.
شهروند دیگری با اشاره به افزایش هزینه درمان پدرش گفت: «فقط سه قلم داروی فشار خون و قلب برای پدرم خریدم که هشت میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شد. برای خرید بقیه داروها پول نداشتم. انسولین هم پیدا نمیشود. قبلا این داروها حتی ۵۰۰ هزار تومان هم نمیشد.»
او از کمک ۲۰۰ میلیون دلاری به حزبالله در شرایطی که خانوادهاش توان خرید داروهای ضروری را ندارد، انتقاد کرد.
ایراناینترنشنال پیشتر گزارش داده بود کمبود گسترده دارو و افزایش قیمتها، شماری از بیماران را به قطع درمان، کاهش دوز دارو یا مصرف یک روز در میان داروهایشان وادار کرده است.
برخی دیگر با اشاره به افزایش قیمت مواد غذایی و ناکافی بودن درآمد و کمکهای معیشتی، سیاست هزینه کردن منابع کشور در خارج از مرزها را محکوم کردند.
شهروندی در همین زمینه گفت وضعیت کار و درآمد خانوادهاش چنان وخیم شده که از پس مخارج زندگی برنمیآیند.
او افزود حکومت برای پرداخت یارانه و کالابرگ بر مردم ایران منت میگذارد، اما برای حمایت مالی از گروههای مورد حمایت خود در لبنان هزینه میکند.
رویترز اواخر خرداد نیز گزارش داده بود حزبالله پس از متحمل شدن خسارتهای جنگ، در انتظار دریافت حمایت مالی بیشتر از جمهوری اسلامی است.
وزارت خزانهداری آمریکا پیشتر خبر داده بود تهران در ۱۰ ماه نخست سال ۲۰۲۵ یک میلیارد دلار به این گروه منتقل کرده است.
انتقاد از اولویتهای هزینهکرد منابع کشور
برخی مخاطبان با محاسبه معادل ریالی کمک ۲۰۰ میلیون دلاری، تلاش کردند ابعاد این مبلغ را در مقایسه با نیازهای اقتصادی خانوارهای ایرانی نشان دهند.
یکی از شهروندان گفت این مبلغ میتواند به تامین هزینههای زندگی دهها هزار خانواده ایرانی کمک کند.
مخاطب دیگری با خطاب قرار دادن مجتبی خامنهای، گفت: «ملت خودت را رها کردهای و از پول ملت ایران به مردم لبنان میدهی. ارث پدرت که نیست. چراغی که به خانه رواست، به لبنانیها حرام است.»
در پیام دیگری، یکی از شهروندان با اشاره به فشار تورم و هزینههای روزمره گفت دولت برای افزایش اندک اعتبار کالابرگ با محدودیت روبهروست، اما صدها میلیون دلار به حزبالله اختصاص میدهد.
شماری از مخاطبان نیز حمایت مالی از حزبالله را نه اقدامی جداگانه، بلکه بخشی از سیاست چندین ساله جمهوری اسلامی در تامین مالی گروههای نیابتی منطقه دانستند.
در پیامهای این مخاطبان، خشم از وضعیت معیشتی با مخالفت با سیاست خارجی جمهوری اسلامی پیوند خورده است.
سر الکس فرگوسن، سرمربی افسانهای منچستریونایتد، در کتاب جدیدش درباره مرگ، مشکلات جسمانی و احتمال ندیدن افتتاح ورزشگاه جدید این باشگاه صحبت کرده است.
فرگوسن ۸۴ ساله در کتاب «بازیهای زندگی من» که درباره ۲۱ مسابقه مهم دوران حرفهای اوست، به تجربههای شخصی سالهای اخیر خود پرداخته است. مرگ همسرش، لیدی کتی، و خونریزی شدید مغزی در سال ۲۰۱۸، نگاه او به زندگی را تغییر داده است.
سایت گل به نقل از فرگوسن درباره مرگ نوشت: «من کسی نیستم که مدام به آنچه خالق برایم در نظر گرفته فکر کنم و از مردن هم نمیترسم. مرگ همیشه همراه ماست، حتی در غیرمنتظرهترین لحظات. من بیشتر به این فکر میکنم که بیشترین استفاده را از زندگی ببرم. هنوز کارهای زیادی دارم که میخواهم انجام دهم و افراد زیادی هستند که میخواهم با آنها وقت بگذرانم.»
او درباره ورزشگاه جدید منچستریونایتد گفت: «هر از گاهی مرگ به ذهنم میآید. وقتی یونایتد برنامه ساخت یک ورزشگاه فوقالعاده جدید برای جایگزینی اولدترافورد را اعلام کرد، با خودم فکر کردم آیا زنده خواهم بود که افتتاح آن را جشن بگیرم؟ امیدوارم ساخت آن هرچه سریعتر آغاز شود، چون اگر پنج سال طول بکشد، نزدیک ۹۰ ساله خواهم بود. با این حال، میدانم به هر شکلی در مراسم افتتاحیه خواهم بود؛ چه حضوری و چه در روح.»
فرگوسن همچنین درباره خونریزی مغزی سال ۲۰۱۸ و شرایط خطرناکی که پشت سر گذاشت، گفت: «دنیای من تا مرز پایان پیش رفت. روزی که در بیمارستان سالفورد روی من عمل شد، چهار بیمار دیگر نیز به دلیل همین مشکل تحت عمل جراحی قرار گرفتند. فقط دو نفر از ما زنده ماندیم.»
او ادامه داد: «من زنده ماندم، نه به این دلیل که درمان ویژهای دریافت کردم، بلکه به دلیل مجموعهای از اتفاقات خوششانس؛ خانوادهام سریع عمل کردند، مشاورههای مناسب در دسترس بود، امدادگران دقیقا میدانستند چه کاری انجام دهند، بهموقع دو بار اسکن شدم، پزشکان در سریعترین زمان ممکن عمل کردند و در دوران بهبودی نیز مراقبت فوقالعادهای دریافت کردم. خوششانسم که هنوز اینجا هستم.»
فرگوسن بازگشت خود به اولدترافورد برای دیدار منچستریونایتد و ولورهمپتون را نیز یکی از تاثیرگذارترین لحظات زندگیاش دانست و گفت استقبال هواداران به او احساس تعلق دوباره به این باشگاه را داد.
منچستریونایتد قصد دارد ورزشگاهی با ظرفیت حدود ۱۰۰ هزار نفر احداث کند. این پروژه که در سال ۲۰۲۵ مطرح شد، در صورت دریافت مجوزهای لازم، ممکن است پنج تا شش سال زمان ببرد.
در سفری به ژاپن، از توکیو و کیوتو تا نارا و هیروشیما، آنچه بیش از دیدنیهای مشهور در خاطرم ماند، برخوردهای روزمره بود؛ فروشندهای که پول اضافه را پس آورد، رهگذری که برای نشان دادن راه همراهم شد و گوزنی که پس از تعظیم، روی دیگری از خود به من نشان داد.
برای شناختن بعضی سرزمینها، عکسها و روایتها کافی نیستند. باید راهی شد، در خیابانهایشان قدم زد و زندگی روزمره مردم را از نزدیک دید تا تصویری فراتر از آنچه پیشتر شنیدهایم، پیش چشممان قرار بگیرد.
برای من، ژاپن یکی از این مقصدها بود.
در دو هفته سفر میان چند شهر، توجه من بارها از بناها و منظرهها به جزییات ساده زندگی کشیده شد: تمیزی خیابانها، نظم رفتوآمد و ادب آدمهایی که گاهی حتی زبان مشترکی با آنها نداشتم.
در رستوران، فروشگاه و تاکسی، هیچگاه احساس نکردم کسی میخواهد از ناآشنایی من با محیط استفاده کند.
یک بار مبلغی بیشتر از آنچه باید پرداخت کردم و بیرون آمدم. فروشنده در خیابان به دنبالم آمد تا پول اضافه را برگرداند. اتفاق کوچکی بود، اما در خاطره سفر من به ژاپن جای بزرگی پیدا کرد.
رهگذری که برای نشان دادن راه، همراه شد
در ژاپن، ناآشنا بودن با زبان گاهی مانع گفتوگو بود. بسیاری از کسانی که با آنها برخورد کردم، انگلیسی نمیدانستند، اما برای کمک کردن راه دیگری پیدا میکردند.
یک بار که نشانی پرسیدم، مخاطبم کار خود را کنار گذاشت و همراه من به خیابان آمد. او آنقدر با من راه آمد تا مطمئن شد مسیر را درست فهمیدهام. توضیح دادن با چند کلمه و اشاره کافی نبود؛ میخواست مطمئن شود به مقصد میرسم.
تاکسیها هم بخشی از تماشای شهر بودند. کنار خودروهای مدرن، تویوتاهای قدیمی دیده میشدند که ظاهرشان یادآور سالهای دور بود. راننده در خودرو را از داخل باز میکرد و روی صندلیها، روکشهای سفید و پاکیزه قرار داشت؛ جزییاتی که حتی یک مسیر کوتاه را به خاطرهای از سفر تبدیل میکرد.
البته این تصویر آرام و منظم در «نارا» کمی تغییر کرد. گوزنها آزادانه در پارک و خیابانها رفتوآمد میکردند و من با بیسکویت به استقبالشان رفتم.
یکی تعظیم کرد و فرصت داد درباره ادب این موجودات قضاوتی خوشبینانه داشته باشم. گوزن بعدی لباس مرا با دندان کشید و دیگری از پشت با شاخ ضربهای زد که به جلو پرتاب شدم.
میان تعظیم و مطالبه بیسکویت، فاصله چندانی نبود.
هیروشیما؛ زندگی در کنار یاد ویرانی
هیروشیما حالوهوای دیگری داشت. شهری سرسبز، زنده و مدرن که دیدنش در کنار ساختمان باقیمانده از بمباران اتمی و موزه، تجربهای متفاوت میساخت.
با دیدن آثار آن ویرانی، فاصله تاریخی کوتاهتر به نظر میرسید. آنچه پیشتر در کتابها خوانده بودم، اکنون در برابر چشمم قرار داشت؛ در شهری که زندگی روزمره در آن جاری بود.
برای من، تاثیرگذارترین بخش، کنار هم دیدن این دو تصویر بود: نشانههای فاجعه و شهری که دوباره ساخته شده است. هیروشیما در خاطرم با همین همنشینی ماند؛ یاد گذشته در کنار ادامه زندگی.
از ژاپن، علاوه بر عکس و خاطره، احترام به دقتی را با خود آوردم که در برخوردهای کوچک دیده بودم؛ در بازگرداندن پول، نشان دادن مسیر و رسیدگی به یک تاکسی قدیمی.
البته خاطره گوزنهای نارا هم باقی ماند. از این پس، اگر گوزنی تعظیم کند، ضمن پاسخ دادن به ادبش، مراقب شاخهایش هم خواهم بود.
تلاش امدادگران برای نجات جان مردم پس از حمله موشکی روسیه به شهر پریلوکی اوکراین، ۱۵ مهر
شمار کشتهشدگان حملات گسترده موشکی و پهپادی روسیه به مناطق مختلف اوکراین به دستکم ۳۲ نفر افزایش یافت که در میان آنان، چند کودک نیز دیده میشوند.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، این حملات را که چهارشنبه ۱۵ مهر انجام شد، از «رذیلانهترین» اقدامات نظامی روسیه توصیف کرد.
خبرگزاری رویترز گزارش داد بیشترین تلفات در شهر پریلوکی در استان چرنیهیف در شمال اوکراین به ثبت رسیده است؛ جایی که حمله موشکی روسیه یک ساختمان مسکونی پنجطبقه را ویران کرد.
سازمان خدمات اضطراری اوکراین پنجشنبه ۱۶ مهر اعلام کرد آمار قربانیان حمله به پریلوکی به ۲۲ نفر رسیده است. به گفته وزیر کشور اوکراین، دستکم پنج تن از کشتهشدگان کودک هستند.
همچنین با کشف پیکر دو نفر دیگر در آوار یک مجتمع مسکونی در کییف، شمار جانباختگان حمله هوایی روسیه به پایتخت اوکراین به چهار نفر افزایش یافت.
مقامهای کییف شامگاه ۱۵ مهر خبر داده بودند سقوط بقایای یک پهپاد در حومه پایتخت دو کشته بر جای گذاشته است.
نجات یک گربه از ویرانههای برجامانده از حمله روسیه به شهر پریلوکی اوکراین، ۱۵ مهر
زلنسکی شمار مجروحان حملات روسیه به مناطق مختلف اوکراین را در مجموع ۱۰۰ نفر اعلام کرد.
او با اشاره به همزمانی این حملات با سالروز تولد ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، گفت: «این هدیه تولدی بود که پوتین به خودش داد؛ کشتن کودکان و کشتن مردم.»
رییسجمهوری اوکراین افزود: «روسها میخواستند ضربهای دردناک و آشکار وارد کنند. این یکی از رذیلانهترین حملات بود.»
به گزارش رویترز، روسیه در جریان این حملات ۷۰ موشک، از جمله شمار زیادی موشک بالستیک پرسرعت، و دهها پهپاد تهاجمی شاهد به سوی اوکراین شلیک کرد.این حملات همچنین به تاسیسات صنعتی و زیرساختهای انرژی اوکراین آسیب رساند.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
مقامهای اوکراینی در هفتههای اخیر بارها از متحدان خود خواستهاند ذخایر موشکهای رهگیر سامانه پاتریوت این کشور را تامین کنند.
پاتریوت تنها سلاح موجود در زرادخانه اوکراین است که توانایی سرنگونی موشکهای بالستیک را دارد.
شماری از شهروندان ۱۴ مهر با برگزاری تجمعی در کییف، خواستار ایجاد کریدور بشردوستانه برای امدادرسانی به ساکنان اولشکی شدند.
اولشکی؛ گرسنگی در سایه مینها و پهپادها
رویترز پنجشنبه ۱۶ مهر در گزارشی دیگر از وخامت بحران انسانی در شهر اولشکی در جنوب اوکراین خبر داد؛ شهری که تحت اشغال روسیه قرار دارد و ساکنان آن با کمبود شدید مواد غذایی و خطر گرسنگی دستوپنجه نرم میکنند.
بر اساس این گزارش، مردم اولشکی برای تهیه آب و غذا ناچارند جان خود را به خطر بیندازند و ساعتها پیاده یا با دوچرخه از جادههای مینگذاریشده عبور کنند.
این شهر در نزدیکی خط مقدم جنگ و در شرق رودخانه دنیپرو قرار دارد. مسیر اصلی خروج از آن به مناطق تحت کنترل روسیه در عمق سرزمینهای اشغالی منتهی میشود.
به گفته شاهدان عینی و گروههای امدادرسان، خودروهای سوخته در بخشهای مختلف این مسیر پراکندهاند و آثار انفجار در طول جاده دیده میشود. پهپادهای تهاجمی نیز پیوسته بر فراز آن پرواز میکنند.
ساکنان میگویند آخرین محمولههای مواد غذایی در ماه مه به یکی از فروشگاههای محلی رسیده و از آن زمان، دسترسی به مواد خوراکی بهشدت دشوار شده است.
زنی ساکن اولشکی که از بیم اقدامات تلافیجویانه نیروهای روسیه خواست نامش فاش نشود، به رویترز گفت: «وقتی شش ماه است نتوانستهاید به فروشگاه بروید، مگر ممکن است چیزی برای خوردن در خانهتان باقی مانده باشد؟»
این زن بهتازگی برای تهیه مایحتاج خود راهی رادنسک در حدود ۲۰ کیلومتری جنوبشرقی اولشکی شده بود، اما هنگام بازگشت بر اثر انفجار مین زخمی شد.
او پس از این حادثه گفت: «هیچ مسیر امنی برای خروج وجود ندارد.»
این زن افزود پیشتر نیز سه نفر در همین مسیر که برخی ساکنان محلی آن را «جاده مرگ» مینامند، کشته شده بودند.
دمیترو لوبینتس، کمیسر حقوق بشر اوکراین، با انتقاد از وضعیت غیرنظامیان در اولشکی گفت: «روسیه هر روز غیرنظامیان را بر سر یک دوراهی قرار میدهد: یا بمانند و از گرسنگی بمیرند، یا شهر را ترک کنند و خطر انفجار مین را به جان بخرند.»
او افزود کییف پیشنهاد برقراری آتشبس محلی و ایجاد مسیرهای امن برای تخلیه ساکنان ارائه کرده بود، اما مسکو این پیشنهاد را رد کرد.
روسیه به وجود مشکلات حاد در تامین مواد غذایی و اقلام پزشکی در اولشکی اذعان کرده، اما مسئولیت این بحران را متوجه اوکراین دانسته است.
از راست: استیو ویتکاف و جرد کوشنر، فرستادگان ویژه آمریکا، و کریل دمیتریف، مشاور پوتین
خبرگزاری رویترز به نقل از پنج منبع گزارش داد مقامهای ارشد روسیه و آمریکا، از جمله جرد کوشنر، فرستاده ویژه ایالات متحده، درباره ورود یک سرمایهگذار آمریکایی به پروژه خطوط لوله گاز نورد استریم مذاکره کردهاند. این پروژه پیش از آغاز جنگ اوکراین، گاز روسیه را به آلمان منتقل میکرد.
این منابع آگاه پنجشنبه ۱۶ مهر گفتند کریل دمیتریف، مشاور نزدیک ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، نیز در این مذاکرات حضور داشته است.
کوشنر که برای برقراری آتشبس میان روسیه و اوکراین تلاش میکند، همکاریهای تجاری را عاملی کلیدی برای بازگرداندن صلح میداند.
توافق احتمالی بر سر نورد استریم میتواند زمینه سودآوری سرمایهگذاران آمریکایی از صادرات گاز به اروپا را پس از پایان جنگ فراهم آورد.
دمیتریف و کوشنر طی هفتههای اخیر در مسکو و نیویورک دیدار کردهاند. هرچند مشخص نیست موضوع نورد استریم تا چه اندازه در این دیدارها مطرح شده، دو منبع به رویترز گفتند این طرح همچنان در دستور کار قرار دارد.
یک مقام کاخ سفید اعلام کرد هرگونه توافق باید حاصل مذاکره روسیه، شرکت تامین مالی توسعه بینالمللی آمریکا و وزارت خزانهداری این کشور باشد و سود مالیاتدهندگان و شرکتهای آمریکایی را تامین کند.
با این حال، او تاکید کرد اخیرا هیچ مذاکرهای درباره نورد استریم انجام نشده است.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
ادامه این جنگ و همچنین تهدیدهای فزاینده مسکو علیه اروپا، روابط روسیه را با بسیاری از کشورهای اروپایی بهشدت تیره کرده است.
رویترز در ادامه گزارش داد دمیتریف که خواهان ازسرگیری صادرات گاز روسیه به آلمان است، ماه گذشته با نمایندگان وزارتخانههای انرژی و خزانهداری آمریکا درباره همکاریهای احتمالی دو کشور در حوزه انرژی گفتوگو کرد.
هنوز مشخص نیست واشینگتن تا چه اندازه به احیای صادرات گاز روسیه به آلمان، بزرگترین مصرفکننده انرژی اروپا، علاقهمند است.
یک مقام آمریکایی با اشاره به موانع موجود، دستیابی به توافق در میانمدت را بعید دانست.
خطوط لوله نورد استریم مشمول تحریمهای ایالات متحده و اتحادیه اروپا هستند و ازسرگیری فعالیت آنها در شرایط کنونی غیرقانونی است.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، میتواند تحریمهای واشینگتن را لغو کند یا کاهش دهد، اما پیروزی احتمالی دموکراتها در انتخابات میاندورهای کنگره در ماه آینده، این روند را دشوارتر خواهد کرد.
آلمان و دیگر کشورهای اروپایی نیز که میلیاردها یورو برای تقویت توان دفاعی خود در برابر روسیه هزینه میکنند، بهشدت مخالف بازگشایی این مسیر انتقال گاز هستند.
سخنگوی وزارت اقتصاد و انرژی آلمان تاکید کرد برلین منابع جایگزینی برای تامین انرژی یافته و تمایلی به صدور مجوز ازسرگیری فعالیت نورد استریم ندارد.
پیش از آغاز جنگ اوکراین، آلمان بیش از نیمی از گاز مورد نیاز خود را از روسیه تامین میکرد. فعالیت خطوط لوله نورد استریم پس از کاهش عرضه گاز از سوی مسکو متوقف شد و انفجارهای زیرآبی سپتامبر ۲۰۲۲ نیز آسیب جدی به آنها وارد کرد.
مذاکرات مسکو و واشینگتن در شرایطی انجام میشود که کشورهای اروپایی بهشدت به اهداف و انگیزههای کرملین بیاعتماد هستند.
روسای پنج سازمان اطلاعاتی اروپایی پیشتر هشدار دادند روسیه تمایلی به پایان سریع جنگ اوکراین ندارد و از مذاکرات با آمریکا برای پیشبرد توافقهای تجاری استفاده میکند.
روابط مسکو و برلین به پایینترین سطح خود رسیده است. آلمان از بزرگترین حامیان نظامی اوکراین است و مقامهای این کشور بارها روسیه را به اجرای حملات ترکیبی سازمانیافته متهم کردهاند.
برخی نمایندگان پارلمان آلمان هشدار دادهاند توافقهای اقتصادی با کرملین میتواند موقعیت روسیه را در ادامه جنگ تقویت کند.
میشائیل کلنر، نماینده پارلمان آلمان و از مسئولان پیشین سیاستگذاری انرژی این کشور، گفت: «این خطر وجود دارد که معاملهای کثیف صورت گیرد و اروپا بهای سنگینی برای آن بپردازد .... آمریکاییها و روسها سود حاصل از آن را میان خود تقسیم خواهند کرد.»
پیشتر در مردادماه، کشف یک پهپاد حامل مواد منفجره در فرودگاه لایپزیگ/هاله آلمان، تنشها میان برلین و مسکو را تشدید کرد.
کارکنان این فرودگاه ۱۴ مرداد پهپادی مجهز به مواد منفجره و چاشنی انفجاری را در محوطه آن پیدا کردند. آلمان، روسیه را مسئول این اقدام دانست، اما کرملین هرگونه دخالت در آن را رد کرد.
در حالی که دولت ائتلافی آلمان با احیای نورد استریم مخالف است، حزب راستگرای آلترناتیو برای آلمان (آاِفد) از بازگشایی آن حمایت میکند.
قرار است دمیتریف اوایل سال آینده میلادی با رهبران این حزب دیدار و درباره ازسرگیری فروش گاز روسیه گفتوگو کند.
واگذاری مالکیت شرکت ادارهکننده نورد استریم به سرمایهگذاران آمریکایی همچنان با موانع حقوقی، سیاسی و اقتصادی همراه است.
شرکت دولتی گازپروم روسیه ۵۱ درصد سهام این مجموعه را در اختیار دارد. دو شرکت آلمانی در مجموع مالک ۳۱ درصد سهام هستند و باقی آن به شرکتهایی فرانسوی و هلندی تعلق دارد.
یک منبع آگاه گفت سهامداران آلمانی قصد فروش سهم خود را ندارند تا در صورت واگذاری سهام گازپروم، نفوذ آلمان در این پروژه حفظ شود.