سازمان تجارت دریایی بریتانیا از حمله به یک نفتکش در شمال قطر خبر داد

«وصیت‌نامه‌ات را بنویس.» این‌ جمله‌ای بود که به گفته نبیان، پیش از آن‌که در سلول انفرادی برگه‌ای به او بدهند و بپرسند پیش از اعدام برای آخرین وعده غذایی چه می‌خواهد، بازجویان به او گفتند.

نبیان، که نام شناسنامه‌ایش عرفان حاج‌بیانی دهقانی است، معترضی ۲۶ساله از اصفهان است که پس از بازداشت در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه در ایران، به اعدام محکوم شد.

نبیان در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال از مکانی نامعلوم، از شکنجه، اعتراف اجباری، اعدام نمایشی و هم بند بودن با معترضانی گفت که بعدها اعدام شدند.

او گفت زمانی که انفرادی بود چند دقیقه پس از آن‌که به او گفته شد وصیت‌نامه‌اش را بنویسد، چشم‌بسته به اتاق دیگری برده شد و از او خواستند روی چهارپایه‌ای بایستد و سپس طنابی دور گردنش انداختند.

نبیان گفت: «همه خاطرات زندگی‌ام از جلوی چشمم گذشت. فکر می‌کردم دیگر هیچ‌وقت خانواده‌ام را نمی‌بینم.»

به گفته نبیان، در همان حالت و در حالی‌که طناب نزدیک به ده دقیقه دور گردنش بود بازجویان به پرسش درباره اعتراضات، رمز تلفنش و اتهام‌های مرتبط با پرونده میدان علیخانی ادامه دادند؛ پرونده‌ای که از محاکمه گروهی پس از درگیری‌های مرگبار در جریان اعتراضات ۱۸ دی ماه در اصفهان شکل گرفت.

اعتراف زیر فشار

نبیان گفت پس از آن او را مقابل دوربین نشاندند و وادار کردند بگوید کتک نخورده و از نظر جسمی آسیبی ندیده است.

او گفت اگر نگاهش را برمی‌گرداند یا پاسخ‌هایی را که بازجویان می‌خواستند نمی‌داد، ضبط را متوقف می‌کردند، کتکش می‌زدند و دوباره فیلم‌برداری را از سر می‌گرفتند.

نبیان گفت پس از فیلم‌برداری، یکی از بازجویان به او گفت: «قرار است اعدامت کنند. حکم صادر شده است.»

نبیان خواست با خانواده‌اش تماس بگیرد، اما اجازه ندادند. چند دقیقه بعد، در حالی که دست‌بند به نیمکت بسته شده بود، دوباره درخواستش را مطرح کرد.

«خواهش می‌کنم، می‌توانید به آن‌ها بگویید اجازه بدهند با خانواده‌ام صحبت کنم؟ می‌خواهم برای آخرین‌بار صدای خانواده‌ام را بشنوم.»

تازه آن زمان بازجویان به او گفتند که همان لحظه اعدام نمی‌شود و قرار است به زندان منتقل شود.

از میدان علیخانی تا بازداشت

نبیان که در اعتراضات آبان ۹۸ و ۱۴۰۱ هم حضور فعال داشت، ۱۸ دی ماه به اعتراضات اصفهان پیوست. به گفته نبیان، در میدان علیخانی نیروهای امنیتی با گلوله جنگی و ساچمه‌ای به معترضان شلیک می‌کردند. در همین میدان چهار یا پنج ساچمه به پای راست او اصابت کرد.

نبیان که می‌ترسید اگر برای درمان به بیمارستان برود بازداشت شود، خودش را به خانه رساند. او که نمی‌دانست چگونه ساچمه‌ها را خارج کند، در حالی که خون زیادی از پایش می‌رفت، خودش زخم را تمیز کرد و بست.

100%

او گفت بعدتر برای پیدا کردن دختر بچه‌ای که از مادرش جدا شده بود دوباره به خیابان رفت و پیکر بی‌جان او را پیدا کرد.

نبیان با وجود آن‌چه دیده بود، روز بعد دوباره به خیابان‌ رفت. او با اشاره به خشونتی که ۱۸ دی‌ماه دیده بود و شلیک به معترضان، گفت: «نمی‌توانستیم چشم‌هایمان را ببندیم.»

رویدادهای میدان علیخانی بعدها مبنای یکی از مهم‌ترین پرونده‌های اعدام در جریان اعتراضات دی‌ماه شد. به گفته وکیلی که با ایران‌اینترنشنال گفت‌وگو کرد، ۵۹ نفر بازداشت شدند و ۱۲ نفر به اعدام محکوم شدند.

کارشناسان سازمان ملل به سرپرستی مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، گفتند متهمان در یک جلسه غیرعلنی محاکمه شدند؛ جلسه‌ای که معیارهای دادرسی عادلانه را نقض کرد و متکی به اعتراف‌های تلویزیونی اجباری است.

عفو بین‌الملل نیز جداگانه این روند را «محاکمه‌ای جمعی و به‌شدت ناعادلانه» توصیف کرد و شکنجه، اعتراف‌های اجباری و محرومیت متهمان از دسترسی به وکیل را مستند کرد.

«کشتارگاه الف‌تا»

نبیان گفت ۱۵ اسفند بازداشت و به کلانتری قائمیه منتقل شد. او گفت ماموران آن‌جا رمز تلفنش را خواستند و ماده‌ای نامشخص را به‌صورت وریدی به او تزریق کردند.

سپس او را به بازداشتگاهی منتقل کردند که به گفته خودش، الف‌تا در اصفهان بود.

نبیان این بازداشتگاه را ساختمانی حدودا ۱۰ طبقه توصیف کرد که برای حبس انفرادی و شکنجه استفاده می‌شد: «من به آن می‌گویم کشتارگاه الف‌تا.»

او گفت لباس‌هایش را از تنش درآوردند، روی او آب ریختند و با شلنگ و باتوم کتکش زدند. به گفته او، یک‌بار دست‌هایش را بالای سرش بستند و حدود یک ساعت کتکش زدند.

خالکوبی ستاره داوود و اتهام جاسوسی برای اسرائیل

نبیان گفت خالکوبی‌هایش به یکی از محورهای اصلی بازجویی‌ها تبدیل شد. این خالکوبی‌ها شامل نوشته‌هایی به زبان عبری، ستاره داوود در سمت راست گردنش و نمادهای ایران باستان، از جمله درفش کاویانی روی بازویش بود.

او گفت بازجویان بارها به قسمت‌هایی از بدنش که خالکوبی داشت، از جمله نوشته عبری روی پشتش، ضربه زدند.

100%

نبیان گفت: «یکی از آن‌ها مدام می‌گفت: آن‌قدر می‌زنمت تا شروع کنی به عبری حرف زدن.»

او گفت بازجویان متهمش کردند که جاسوس اسرائیل است، از اسرائیل پول می‌گیرد و آموزش دیده است. نبیان این اتهام‌ها را رد کرد.

زندان دستگرد و صدور حکم

نبیان ۲۹ اسفند به زندان دستگرد اصفهان منتقل شد اما کارکنان پذیرش زندان ابتدا به‌دلیل جراحاتش، از جمله شکستگی انگشت و آسیب به زانوهایش، از پذیرش او خودداری کردند.

بر اساس حکمی که ایران‌اینترنشنال دیده است، نبیان در مرحله رسیدگی بدوی حکم اعدام گرفت اما حکم او در مرحله تجدیدنظر شکست و به ۱۱ سال زندان تبدیل شد.

نبیان به اتهام تبلغ علیه نظام به یک سال زندان و به اتهام نگهداری موادمخدر ۱۰ سال حکم گرفت. او اتهام مربوط به مواد مخدر را رد کرد و گفت مقام‌ها درباره میزان آن هر بار چیزی گفته‌اند.

استفاده مقام‌های جمهوری‌اسلامی از اتهام موادمخدر برای محکوم کردن مخالفان سیاسی پیش از این هم سابقه دارد.

برای نمونه، سازمان حقوق بشر برای ایران مستقر در نروژ، پرونده زهرا بهرامی، معترض ایرانی‌هلندی را که پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ بازداشت و در سال ۱۳۹۰ اعدام شد، پرونده‌ای ساختگی مرتبط با مواد مخدر توصیف کرده است که در آن او را شکنجه کردند تا اعتراف کند.

مرکز حقوق بشر در ایران، مستقر در آمریکا هم در آن زمان گفت نهادهای امنیتی ایران در چندین پرونده مواد مخدر جاسازی کرده و اتهام‌های مربوط به مواد مخدر را به پرونده زندانیان سیاسی افزوده بودند.

هم‌بندی‌هایی که بعدها در ارتباط با پرونده علیخانی اعدام شدند

نبیان در زندان دستگرد با دیگر متهمان پرونده علیخانی هم‌بند بود. در میان آن‌ها ساسان آزادوار و عرفان اسفندیاری بودند که هر دو بعدها اعدام شدند.

نبیان همچنین حدود دو روز با ابوالفضل سپاهی، یکی دیگر از متهمان پرونده علیخانی، هم‌بند بود.

او گفت سپاهی برایش تعریف کرده بود که در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه از پشت هدف گلوله جنگی قرار گرفته و گلوله به لگنش اصابت کرده است. سپاهی همچنین از شکنجه‌هایی گفته بود که در بازداشت تحمل کرده بود، از جمله این‌که مشعل بوتان را نزدیک چشمش گرفته بودند.

سپاهی بعدها همراه با امیرحسین صفری در میدان علیخانی در ملاءعام اعدام شد.

نبیان همچنین از شروین باقریان، یکی دیگر از متهمان پرونده علیخانی که در دستگرد با او دوست شده بود، به‌عنوان فردی باهوش و خوش‌قلب یاد کرد. باقریان اغلب به اتاق او می‌آمد، شطرنج بازی می‌کرد و با هم‌بندی‌هایش وقت می‌گذراند.

نبیان گفت تنها پس از آزادی بود که اعتراف اجباری باقریان را در تلویزیون حکومتی دید. او گفت: «دلم شکست. مدام فکر می‌کردم این بچه چه چیزهایی را باید از سر گذرانده باشد.»

عفو بین‌الملل گفت باقریان ۲۱ روز به‌طور قهری ناپدید شده بود و زیر شکنجه تن به اعتراف اجباری داده بود و وکیل نداشت.

برای نبیان، نام‌هایی که در گزارش‌های مربوط به اعدام‌ها می‌دید، غریبه نبودند. آن‌ها کسانی بودند که در زندان در کنارشان زندگی کرده، با آن‌ها حرف زده و شناخته بود؛ کسانی که یک به یک اعدام می‌شوند.

حمله هوایی و سرکوب در داخل دستگرد

نبیان هنگام حمله هوایی ۱۰ فروردین به تاسیسات نظامی مجاور زندان، هنوز در دستگرد بود.

ایران‌اینترنشنال پیش‌تر گزارش داده بود که سه موشک به یک پایگاه نظامی و انبار مهمات پشت زندان دستگرد اصابت کرد و بخش‌هایی از زندان آسیب دید. یک سند قضایی حاکی است که شماری از زندانیان کشته شدند و عده‌ای دیگر در آتش‌سوزی پس از آن جان باختند.

نبیان گفت انفجارها برق، آب و دسترسی تلفنی را قطع کرد و آن‌قدر شدید بود که زندانیان را از تخت‌های طبقه بالا به زمین انداخت: «همه فریاد می‌زدند: بیایید نجاتمان دهید. درها را باز کنید تا بتوانیم بیرون برویم.»

او گفت برخی کارکنان زندان رفتند و زندانیان پشت درهای بسته بندها ماندند. بعدتر، بعضی از درها آسیب دید یا زمانی که زندانیان برای رسیدن به جای امن تلاش می‌کردند، باز شد.

نبیان گفت نیروهای امنیتی و نیروهای سپاه بعدتر وارد زندان شدند و تیراندازی کردند.

بند او همچنان قفل بود. به گفته او، زندانیان دیگر بعدها گفتند که در راهروها پیکرها و کیسه‌های سیاه اجساد را دیده‌اند.

نبیان گفت روز بعد صدای کتک‌زدن و شکنجه زندانیان را می‌شنید. او همچنین از «تونل وحشت» گفت؛ مسیری که در آن زندانیان متهم به دست داشتن در ناآرامی‌ها را مجبور می‌کردند از میان صف‌های نگهبانان عبور کنند و نگهبانان با قنداق اسلحه، باتوم و شلنگ آن‌ها را می‌زدند.

سندی قضایی که بعدها به دست ایران‌اینترنشنال رسید، نام ۷۵ زندانی را به‌عنوان متهمان ناآرامی‌ها و آتش‌سوزی ثبت کرده بود. دست‌کم ۲۶ نفر برای محاکمه به دادگاه ارجاع شدند و ۱۸ نفر با اتهام‌هایی روبه‌رو بودند که می‌توانست مجازات اعدام داشته باشد.

نبیان ۱۸ فروردین با وثیقه آزاد شد. او گفت به‌دلیل ترس از بازداشت دوباره، شکنجه بیشتر، محکومیت طولانی‌مدت یا صدور حکم اعدام دیگر، ایران را ترک کرد.

او گفت: «من کشورم را واقعا دوست دارم. همیشه باور داشتم ایران آزاد خواهد شد. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم از ایران خارج شوم.»

رویترز چهارشنبه ۱۵ مهر با استناد به گزارش مرکز مشترک اطلاعات دریایی، به رهبری نیروی دریایی آمریکا، که ۱۲ مهر منتشر شده بود، از ادامه حمله‌ها، تلاش برای حمله و اقدامات ایذایی سپاه پاسداران در تنگه هرمز خبر داد.

این اقدامات شامل پرواز پهپادها بر فراز کشتی‌ها، زیر نظر گرفتن شناورها و تماس با خدمه از طریق بی‌سیم دریایی است. این مرکز اعلام کرد: «این اقدامات همچنان نشان‌دهنده قصد [حکومت] ایران برای تثبیت حضور خود در مسیرهای اصلی کشتیرانی و حفظ فشار بر شناورهای عبوری است.»

بر اساس داده‌های سه منبع امنیت دریایی که حوادث را با تکیه بر اطلاعات دریافتی از منطقه بررسی کرده‌اند، از شش تا ۱۳ مهر دست‌کم ۱۲ حمله به کشتی‌های حامل نفت، گاز طبیعی مایع‌شده و گاز مایع در محدوده تنگه هرمز رخ داد.

به گفته این منابع، این بالاترین شمار حمله‌ها در یک هفته از زمان آغاز جنگ ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴ است.

داده‌های جداگانه سازمان بین‌المللی دریانوردی، نهاد وابسته به سازمان ملل در امور کشتیرانی، از ثبت ۹ حادثه مرتبط با کشتی‌ها در همین بازه حکایت دارد. منابع دریایی می‌گویند این سازمان معمولا برای راستی‌آزمایی و ثبت رسمی حوادث به زمان بیشتری نیاز دارد.

• 

  روبیو: تهران از فرصت‌های متعدد برای توافق هسته‌ای با واشینگتن استفاده نکرد

بر اساس آمار این سازمان، نزدیک‌ترین آمار هفتگی به این رقم، مربوط به بازه ۲۲ تا ۲۸ تیر بود که در آن هشت حادثه ثبت شد.

افزایش صادرات در سایه ناامنی

داده‌های کشتیرانی منتشرشده در ۱۳ مهر نشان داد صادرات نفت کشورهای خلیج فارس در حدود نیمی از روزهای سپتامبر از سطح پیش از جنگ فراتر رفت. با این حال، به نوشته رویترز، حمله‌ها به نفتکش‌ها و محدودیت‌های لجستیکی، چشم‌انداز تداوم صادرات در این سطح را مبهم کرده است.

کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، نیز پنجم مهر میانگین انتقال روزانه نفت از تنگه هرمز را حدود ۱۳ میلیون بشکه اعلام کرد و گفت این میزان در یکی از روزهای هفته پیش از آن از ۲۰ میلیون بشکه، یعنی سطح پیش از جنگ، فراتر رفت.

با این حال، صادرات کلی نفت خلیج فارس و حجم نفت عبوری از هرمز دو شاخص متفاوت‌اند. فایننشال تایمز به نقل از داده‌های شرکت کپلر نوشت جریان کلی نفت از خلیج فارس به سطح پیش از جنگ نزدیک شده، اما حجم عبوری از هرمز همچنان حدود یک‌سوم کمتر است و بخشی از صادرات به مسیرهای دیگر، از جمله خطوط لوله، منتقل شده است.

• 

  تصاویر ماهواره‌ای از فعالیت مجدد یک سایت هسته‌ای در شمال شرق تهران حکایت دارد

خطر حمله به کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. وزارت خارجه هند ۱۴ مهر اعلام کرد اصابت پرتابه‌ای ناشناس به نفتکش «آن پیس» با پرچم پاناما، هنگام عبور از تنگه هرمز، ۱۲ خدمه آن را زخمی کرد.

فایننشال تایمز همچنین گزارش داد مالکان نفتکش‌ها برای ترغیب خدمه به عبور از این مسیر، به ناخداها معادل ماهانه ۱۰۰ هزار دلار و برای هر سفر ۵۰ هزار دلار پاداش پرداخت می‌کنند.

بر اساس این گزارش، ملوانان عادی هنگام عبور از هرمز دست‌کم چهار تا شش برابر دستمزد معمول خود دریافت می‌کنند و بیشتر کشتی‌ها شبانه و با تجهیزات ارسال سیگنال موقعیت‌یابی خاموش از تنگه می‌گذرند.

روایت‌های متضاد تهران و واشینگتن از وضعیت هرمز

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، ۱۵ مهر در نشست خبری مشترک با همتای یونانی خود گفت تنگه هرمز باز است، میزان انتقال نفت از آن تقریبا به سطح پیش از جنگ رسیده و جمهوری اسلامی کنترل این آبراه را از دست داده است. او همچنین بر ضرورت تنوع مسیرهای تامین انرژی برای جلوگیری از تهدید امنیت جهان در پی اختلال در یک منطقه تاکید کرد.

در مقابل، محمدرضا نقدی، مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران، بسته ماندن تنگه هرمز تا زمان برآورده شدن خواسته‌های جمهوری اسلامی را اعلام کرد. او گفت سپاه مسیرهایی را که «غیرقانونی» می‌خواند مسدود می‌کند و حجم نفت انتقال‌یافته با شناورهای کوچک به نفتکش‌ها را «بسیار ناچیز» توصیف کرد.

محمد اکرمی‌نیا، سخنگوی ارتش، نیز اظهارات ترامپ درباره باز بودن تنگه هرمز را «دروغ» خواند.

منوچهر متکی، نماینده تهران در مجلس، همان روز ازسرگیری تردد آزاد کشتی‌ها را به تحقق شروط تهران، از جمله محکومیت حمله‌ها علیه جمهوری اسلامی، رفع محاصره و برداشتن محدودیت‌های هوانوردی غیرنظامی مشروط کرد.

اختلاف بر سر اولویت مذاکرات

تهران پیش‌تر نیز بازگشایی هرمز را به گرفتن امتیاز از واشینگتن پیوند زده بود. عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، سوم مهر طرحی هفت‌روزه برای رفع محاصره دریایی، اعطای معافیت تحریمی فروش نفت و برقراری آتش‌بسی شامل لبنان پیشنهاد کرد. طبق این طرح، تنگه در روز ششم بازگشایی می‌شد و مذاکرات با آمریکا روز هفتم آغاز می‌شد.

دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، چهار مهر این پیشنهاد را رد کرد و گفت فشار اقتصادی ناشی از محاصره دریایی، تهران را به پیشنهاد بازگشایی تنگه واداشته است.

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، نیز ۱۲ مهر گفت پاسخ آمریکا بر پرونده هسته‌ای متمرکز است، در حالی که تهران در مقطع کنونی تنها درباره تنگه هرمز مذاکره می‌کند.

در تازه‌ترین گزارش درباره این اختلاف، شبکه الحدث ۱۵ مهر به نقل از یک منبع ارشد از به‌بن‌بست رسیدن تلاش‌های میانجیگرانه خبر داد. این منبع گفت پیشرفت مذاکرات به پاسخ تهران به خواسته‌های هسته‌ای ترامپ بستگی دارد و به گفته او، تنگه هرمز پس از از دست رفتن کنترل جمهوری اسلامی بر آن، دیگر اولویت واشینگتن نیست.

برخی کاربران این صرافی از پرداخت‌نشدن درخواست‌های برداشت، سقف پایین انتقال پول و پیگیری‌های بی‌نتیجه از پشتیبانی شکایت دارند. پیگیری تازه ایران‌اینترنشنال نیز ادامه پرداخت‌نشدن یکی از درخواست‌های برداشت را تا ۱۴ مهر ۱۴۰۵، تایید می‌کند.

یکی از کاربران به ایران‌اینترنشنال گفت سقف برداشت در برخی حساب‌ها به ۱۰ میلیون تومان یا ۵۰ دلار رمزارز محدود شده است و دریافت همین مبالغ نیز چند روز طول می‌کشد. برخی مشتریان نیز می‌گویند پس از انجام هر برداشت، برای ثبت درخواست بعدی هم باید منتظر بمانند. این وضعیت خارج‌کردن دارایی‌های بیشتر را به فرایندی طولانی تبدیل کرده است.

بررسی نظرهای کاربران این صرافی در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد آن‌ها از کسر سه دلار کارمزد در برخی برداشت‌های ۵۰ دلاری شکایت کرده‌اند. شماری از آن‌ها می‌گویند هنگام غیرفعال‌بودن برداشت ریالی، تنها راه پیشنهادی برای خارج‌کردن پول، تبدیل آن به رمزارز و انتقال با سقف محدود و کارمزد است. یکی از مشتریان در شرح این وضعیت نوشته است: «سرمایه‌ خودم را قطره‌چکانی تحویل می‌دهند.»

این شکایت‌ها سابقه چندماهه دارد و در اعتراض‌های تازه نیز تکرار شده است. مشتریان از انتظار چندروزه تا چندماهه برای دسترسی به پول خود، پاسخ‌های تکراری پشتیبانی و نبود زمان مشخص برای رفع مشکل می‌گویند.

ویدیوی حساب کاربری و مکاتبه‌های ارسالی یکی از مشتریان به ایران‌اینترنشنال، نمونه‌ای مستند از این مشکلات است. این مشتری هفته اول مهر درخواست برداشت ۱۰ میلیون تومان را ثبت کرده و هشت روز پس از ثبت درخواست، همچنان پول به حساب بانکی‌اش واریز نشده بود.

پشتیبانی صرافی در پاسخ به پیگیری او، بابت «محدودیت‌ها و تاخیرهای ایجادشده» عذرخواهی کرده و تاخیر پرداخت را به محدودیت‌های بانکی، الزامات شبکه پرداخت و مشکلات زیرساختی نسبت داده است. در یکی از پاسخ‌ها، درخواست برداشت در صف پردازش و «در مراحل پایانی تایید» توصیف شده، اما موعد مشخصی برای پرداخت اعلام نشده است.

درخواست احراز هویت مجدد نیز از دیگر مشکلات گزارش‌شده کاربران است. برخی مشتریان می‌گویند با وجود تکمیل قبلی این مراحل، پس از واریز پول دوباره از آن‌ها خواسته شده احراز هویت کنند. پشتیبانی در مکاتباتی که به دست ایران‌اینترنشنال رسیده، این درخواست را به قوانین صرافی و دلایل امنیتی نسبت داده است.

پاسخ اوکی اکسچنج

ایران‌اینترنشنال برای دریافت توضیح درباره شکایت‌های کاربران با اوکی اکسچنج تماس گرفت. این صرافی در پاسخ به ایران‌اینترنشنال، مسدودی یکی از حساب‌های بانکی خود در ارتباط با پرونده فیشینگ یک شخص را علت بخشی از تاخیرهای برداشت ریالی عنوان کرد. به گفته صرافی، رفع مسدودی حدود دو هفته طول کشیده و اکنون، پس از برطرف‌شدن این مشکل، تمامی تسویه‌ها به‌صورت روزانه انجام می‌شود.

اوکی اکسچنج افزود اختلالات بانکی، مغایرت‌های حساب یا مشکلات حساب بانکی مشتری ممکن است باعث لغو یا انجام‌نشدن برداشت شود. به گفته این شرکت، محدودیت‌ها و سقف‌های روزانه شبکه بانکی برای حواله‌های اینترنتی نیز می‌تواند پرداخت برخی برداشت‌ها را به تاخیر بیندازد.

درباره سقف برداشت، صرافی اعلام کرد این محدودیت‌ها از حدود سه سال پیش، برای مقابله با سوءاستفاده از حساب‌ها، از جمله اجاره حساب برای پول‌شویی وجوه حاصل از فیشینگ، برقرار شده و مربوط به شرایط فعلی نیست. این شرکت گفت کاربران دارای فعالیت مستمر، مطابق سطوح کاربری اعلام‌شده در وب‌سایت، امکان برداشت مبالغ بیشتری دارند و شمار زیادی از کاربران فعال از سقف برداشت روزانه ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان برخوردارند.

اوکی اکسچنج درباره پیشنهاد برداشت رمزارزی به برخی مشتریان توضیح داد که این پیشنهاد احتمالا به‌دلیل مشکل در حساب ریالی کاربر و برای فراهم‌کردن دسترسی سریع‌تر به دارایی او مطرح شده است. این شرکت همچنین روایت مطرح‌شده درباره کارمزد را نادرست دانست و گفت کارمزد برداشت شامل هزینه شبکه و کمیسیون برداشت است و با توجه به شبکه مورد استفاده تفاوت دارد.

این صرافی درباره احراز هویت مجدد نیز گفت کاربران ممکن است در بازه‌های شش‌ماهه، با توجه به میزان فعالیت و بررسی سیستمی پارامترهای امنیتی، برای حفظ امنیت حساب و اطمینان از دسترسی مالک آن، مشمول این فرایند شوند.

اوکی اکسچنج در پاسخ خود تعداد کاربران متاثر از تاخیرها و وضعیت درخواست برداشت مشتری مورد اشاره در این گزارش را مشخص نکرد. همچنین توضیح نداد هنگام بررسی احراز هویت مجدد، چه محدودیت‌هایی بر برداشت اعمال می‌شود.

این خبر پس از انتشار با افزودن پاسخ‌های صرافی اوکی‌ اکسچنج به‌روزرسانی شد.

خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۱۵ مهر گزارش داد مرگ داریا شیپیلووا، کارمند آزمایشگاه موسسه تحقیقاتی طاعون، نگرانی‌های بین‌المللی را برانگیخت و حدود ۲۰۰ نفر در پی این رویداد در ابتدا قرنطینه شدند.

مقام‌های روسیه تاکنون مشخص نکرده‌اند عامل ذات‌الریه چه بوده یا شیپیلووا چگونه بیمار شده است. ذات‌الریه می‌تواند عوامل مختلفی، از جمله طاعون، داشته باشد.

تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت این سازمان برای درک کامل آنچه رخ داده، خواستار ارائه اطلاعات بیشتری از سوی مسکو شده است.

او گفت سازمان جهانی بهداشت خواستار اطلاعات بیشتری برای روشن شدن علت ذات‌الریه شدید، شناسایی عامل بیماری‌زایی که به اتخاذ تدابیر بهداشت عمومی منجر شد و بررسی گزارش‌های رسانه‌ای درباره ابتلای کارمند دیگری به ذات‌الریه با علت نامشخص شده است.

او تاکید کرد به‌اشتراک‌گذاری به‌موقع، کامل و شفاف اطلاعات بر اساس مقررات بین‌المللی بهداشت برای روشن شدن گزارش‌های متناقض و ارزیابی دقیق خطرهای احتمالی برای سلامت عمومی ضروری است.

روسیه: هیچ مورد ابتلا به طاعون شناسایی نشده است

نهاد ناظر بهداشت روسیه ۱۵ مهر اعلام کرد «هیچ خطر اپیدمی» برای ساکنان شهر و منطقه ایرکوتسک وجود ندارد و اطلاعات مربوط به وضعیت را در اختیار سازمان جهانی بهداشت قرار داده است.

این نهاد ۱۴ مهر اعلام کرد در میان افرادی که با شیپیلووا در تماس بوده‌اند، هیچ مورد ابتلا به طاعون شناسایی نشده است.

یک مقام محلی نیز گفت ۶۰ درصد افرادی که در ابتدا قرنطینه شده بودند، از قرنطینه خارج شده‌اند.

این نهاد همچنین اعلام کرد آزمایش‌های گسترده در میان افراد تحت بررسی، دو مورد ابتلا به کووید-۱۹ و دو مورد ابتلا به راینوویروس را نشان داده، اما هیچ عامل بیماری‌زای دیگری که موجب بیماری‌های عفونی شود، شناسایی نشده است.

به گفته این نهاد، در بدن شیپیلووا نیز هیچ میکروارگانیسم مرتبط با فعالیت حرفه‌ای او در موسسه پیدا نشده است.

100%

سازمان جهانی بهداشت ۱۴ مهر اعلام کرد روسیه به این نهاد اطلاع داده است هیچ مورد ابتلا به طاعون در شهر ایرکوتسک وجود ندارد. رویترز نوشت نتوانسته مشخص کند آیا این موضوع به معنای رد ابتلای شیپیلووا به طاعون است یا نه.

برخی رسانه‌های غربی با استناد به «رسانه‌های روسیه» که نامی از آنها نبرده‌اند، از مرگ فرد دومی در سیبری بر اثر طاعون خبر دادند.

با این حال، رویترز نوشت نه چنین گزارش‌هایی را در رسانه‌های روسیه یافته و نه مدرکی درباره مرگ فرد دوم پیدا کرده است.

نادر توکلی، رییس دانشگاه علوم پزشکی ایران، ۱۵ مهر در گفت‌وگو با ایسنا گزارش‌های منتشرشده درباره شیوع طاعون در روسیه را «غیررسمی» خواند و گفت طاعون در ایران ریشه‌کن شده است، اما حتی یک مورد بیماری واگیر نیز اهمیت زیادی دارد.

درخواست آمریکا برای انتشار اطلاعات بیشتر

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، ۱۵ مهر گفت روسیه مطابق رویه‌های تعیین‌شده، سازمان جهانی بهداشت را از مرگ این کارمند مطلع کرده است.

او بخش زیادی از گزارش‌های رسانه‌ای درباره این رویداد را نادرست خواند و از مردم خواست به اطلاعات منتشرشده از سوی نهاد ناظر بهداشت روسیه اتکا کنند.

100%

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، ۱۴ مهر از مسکو خواست اطلاعات بیشتری درباره این رویداد در اختیار جهان قرار دهد و تاکید کرد واشینگتن وضعیت را «ساعت‌به‌ساعت» و از نزدیک دنبال می‌کند.

روبیو افزود آمریکا در صورتی که مشخص شود وضعیت جدی‌تر از آن چیزی است که تاکنون اعلام شده، راه‌هایی برای کمک به روسیه در اختیار دارد، اما پیش از مداخله به اطلاعات بیشتری نیاز است.

عرب چهارشنبه ۱۵ مهر در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا گفت از آذر ۱۴۰۴، ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی متوقف شد، در حالی که قرار بود منابع حاصل از حذف آن برای حمایت از بیماران اختصاص یابد تا پرداخت از جیب آنان نسبت به قبل تغییری نکند.

به گفته او، تغییر نرخ ارز قیمت هر قلم از داروهای بیماران تالاسمی را بین ۱۰ تا ۱۲ درصد افزایش داده و در برخی اقلامی که ارز ترجیحی آنها به‌تازگی حذف شده، پرداخت از جیب بیمار ممکن است بیش از ۶۰۰ برابر افزایش یابد.

مدیرعامل انجمن تالاسمی افزود دولت از سال ۱۳۷۶ خود را ملزم به پرداخت هزینه‌های دارویی و درمانی بیماران تالاسمی کرده است، اما اکنون این بیماران و خانواده‌هایشان ناچار به پرداخت هزینه‌های سنگین از جیب خود هستند.

ایران‌اینترنشنال ۱۴ مهر گزارش داد افزایش هزینه دارو، آزمایش و خدمات پزشکی باعث شده شماری از بیماران مبتلا به ام‌اس مصرف داروهای خود را کاهش دهند یا درمان را به‌طور کامل کنار بگذارند.

برخی بیماران نیز از کمبود و نایاب شدن داروهای مورد نیاز و وقفه در روند درمان خود خبر داده‌اند.

جهش نرخ ارز و بحران تامین دارو

مدیرعامل انجمن تالاسمی در ادامه مصاحبه خود اعلام کرد از آذر ۱۴۰۴، ارز داروها بر اساس نرخ بازار آزاد محاسبه می‌شود.

او گفت این نرخ از حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان در آن زمان، به ۲۷۰ هزار تومان رسیده و افزایش آن قیمت داروها را به‌طور مداوم بالا برده است.

عرب افزود بیمه‌ها با تاخیر چندماهه افزایش قیمت داروها را در پوشش خود اعمال می‌کنند و بیش از ۱۰ ماه از مطالبات داروخانه‌ها پرداخت نشده است؛ وضعیتی که به گفته او، باعث شده برخی داروخانه‌ها امکان تامین دارو را نداشته باشند.

۱۱ مهر، سلمان اسحاقی، سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، با هشدار درباره مرگ بیماران به‌دلیل کمبود دارو و گرانی درمان، از فساد در نظام سلامت انتقاد کرد و گفت بیمه‌ها بار ناتوانی مالی خود را بر دوش مردم انداخته‌اند.

اسحاقی پیش‌تر نیز هشدار داده بود افزایش قیمت داروهای شیمی‌درمانی، سرطان، هموفیلی و تالاسمی باعث کاهش مصرف و توقف درمان برخی بیماران شده است.

مدیرعامل انجمن تالاسمی اسفند ۱۴۰۴ با اشاره به حذف تدریجی ارز ترجیحی دارو گفته بود دولت برنامه روشنی برای مدیریت سهم پرداختی خانواده‌ها پس از این تغییر ارائه نکرده است.

او هشدار داده بود تاخیر در تخصیص ارز به برخی داروهای حیاتی، خطر کمبود داروهای مورد نیاز بیماران را افزایش داده است.

در سال‌های اخیر، هم‌زمان با تشدید بحران اقتصادی و افزایش هزینه‌های درمان، کارآمدی پوشش بیمه‌ای، به‌ویژه برای اقشار کم‌برخوردار، کاهش یافته و سهم بیشتری از هزینه دارو و درمان بر عهده بیماران و خانواده‌های آنان قرار گرفته است.