خبرگزاری صدا و سیمای جمهوری اسلامی نوشت که بر اساس گزارش‌های اولیه و به گفته منابع آگاه، یک گشت پلیس در شهرستان بمپور هدف حمله قرار گرفته است.
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، گزارش داد که تاکنون دو نفر در جریان این حادثه در شهرستان بمپور در استان سیستان و بلوچستان، کشته شدهاند.
روزنامه گاردین دوشنبه ۱۳ مهر گزارش داد پژوهشگران در شماری از جمجمه‌های افرادی که در کنار فرمانروایان دودمان نخست مصر دفن شده بودند، شکستگی‌ها و آسیب‌هایی یافته‌اند که احتمالا نزدیک به زمان مرگ ایجاد شدهاند.
بر اساس این پژوهش، مقام‌های دربار، صنعتگران و دیگر افرادی که در خدمت پادشاهان نخستین مصر بودند، ممکن است پس از مرگ فرمانروای خود کشته و در کنار او دفن شده باشند.
گورستان سلطنتی ام‌القعاب در نزدیکی شهر باستانی ابیدوس، آرامگاه‌ها و محوطه‌های تدفین فرمانروایان دودمان نخست مصر را در خود جای داده و قدمت بخش‌هایی از آن به حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد.
در این محل تنها اعضای خاندان سلطنتی دفن نشده‌اند. پیرامون آرامگاه‌های اصلی، صدها گور کوچک‌تر نیز قرار دارد که گمان می‌رود به افراد مرتبط با دربار، از جمله زنان درباری، مُهرداران، بازرسان و صنعتگران تعلق داشته باشند.
روزلین کمپبل، پژوهشگر دانشگاه پردو در آمریکا و نویسنده این تحقیق، در مقاله‌ای در نشریه «مرزهای باستان‌شناسی محیطی» نوشت آها، اولین فرمانروای دودمان نخست، تنها چند گور فرعی در اطراف آرامگاه خود داشت، اما جانشینان او صدها نفر را در گورهای پیرامونی دفن کردند.
نظریه‌ای صدساله درباره قربانی کردن انسان
این گورها در دهه ۱۹۲۰ میلادی به دست فلیندرز پتری، مصرشناس انگلیسی، کاوش شدند. پتری معتقد بود افراد دفن‌شده در آنها قربانی شدهاند تا پس از مرگ نیز در خدمت فرمانروای خود باقی بمانند.
با این حال، یک مشکل مهم در برابر این نظریه وجود داشت: پتری هیچ نشانه روشنی از جراحت در بقایای انسانی پیدا نکرده بود.
او احتمال می‌داد این افراد زنده‌به‌گور شده باشند، در حالی که شماری از پژوهشگران بعدی مطرح کردند شاید آنها به مرگ طبیعی مرده و پس از مرگ فرمانروا، بقایایشان برای خاکسپاری دوباره به ابیدوس منتقل شده باشد.
کمپبل برای بررسی دوباره این فرضیه، جمجمه‌های ۴۶ نفر را که از گورهای پیرامون محوطه‌های تدفین شاه جر، شاه جت و ملکه مرنیث به دست آمده بود، بررسی کرد.
این جمجمه‌ها اکنون در مجموعه‌های داک‌ورث دانشگاه کمبریج نگهداری می‌شوند.
او به گاردین گفت بحث درباره اینکه آیا قربانی کردن خدمتگزاران در مصر باستان انجام می‌شده، بیش از یک قرن ادامه داشته، اما این نخستین پژوهشی است که بقایای انسانی این گورها را بررسی می‌کند.
کمپبل در ۱۸ جمجمه نشانه‌هایی از آسیب‌های احتمالا مرگبار، از جمله شکستگی، پیدا کرد. در یک مورد هم اثری از ضربه‌ای شدید و برنده به ناحیه چشم دیده شد.
به گفته او، احتمالا پتری برخی از این شکستگی‌ها را مشاهده کرده بود، اما آنها را آسیب‌هایی ناشی از دوره پس از مرگ دانسته و متوجه نشده بود که ممکن است در زمان مرگ ایجاد شده باشند.
از انسان تا تندیس
کمپبل افزود بعید است این شکستگی‌ها بر اثر ضربه گرز ایجاد شده باشند؛ سلاحی که در هنر مصر باستان اغلب در دست پادشاهان پیروز و در حال ضربه زدن به دشمنان به تصویر کشیده شده است.
به گفته او، احتمال بیشتری دارد که این جراحات حاصل اصابت اشیایی پهن و مسطح از جنس چوب یا شاخ حیوانات بوده باشند.
او با این حال تاکید کرد نمی‌توان درباره همه افراد دفن‌شده به نتیجه‌ای یکسان رسید. به باور این پژوهشگر، درباره جمجمه‌هایی که نشانه‌ای از آسیب ندارند، نمی‌توان با اطمینان گفت صاحبان آنها قربانی شدهاند و این احتمال وجود دارد که تنها برخی از خدمتگزاران قربانی شده باشند و برخی دیگر نه.
کمپبل همچنین یادآور شد شمار گورهای فرعی به‌سرعت کاهش یافت و ظاهرا با آغاز دودمان دوم مصر، این رسم از میان رفت.
سلیمه اکرام، استاد دانشگاه آمریکایی قاهره، گفت هرچند فرضیه قربانی شدن خدمتگزاران تازه نیست، اهمیت این پژوهش در استفاده از روش‌های دقیق و امروزی برای بررسی بقایا است.
او افزود این سنت عمر کوتاهی داشت و بعدها تندیس‌ها جای انسان‌ها را گرفتند. به گفته اکرام، ممکن است برخی از خدمتگزاران قربانی شدن را امتیازی برای ادامه خدمت به پادشاه خداگونه در زندگی پس از مرگ می‌دانستند، اما احتمال دارد عده‌ای نیز از چنین سرنوشتی وحشت داشته یا برای گریز از آن تلاش کرده باشند.
داون مک‌کورمک، مصرشناس دانشگاه سمفورد در آلاباما، نیز گفت نمونه‌های مشابه قربانی کردن انسان در فرهنگ‌ها و دوره‌های تاریخی مختلف دیده شده است و ممکن است همه افرادی که در این محوطه دفن شدهاند، با چنین سرنوشتی موافق نبوده باشند.
او اضافه کرد می‌توان انتظار داشت که دست‌کم برخی از این افراد با خشونت کشته شده باشند.
به گزارش سی‌ان‌ان، ترکی المالکی، سخنگوی «ائتلاف حمایت از مشروعیت در یمن»، یکشنبه ۱۲ مهر گفت این ائتلاف به ارائه «حمایت کامل عملیاتی» از نیروهای دولت قانونی یمن ادامه خواهد داد. او هدف این پشتیبانی را احیای نهادهای دولتی و پایان دادن به آنچه «کودتای حوثی‌ها» خواند، عنوان کرد.
المالکی همچنین حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی را به ادامه حملات علیه عربستان سعودی و کشتیرانی بین‌المللی در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب متهم کرد و گفت این اقدامات، امنیت منطقه، آزادی کشتیرانی و تجارت جهانی را به خطر می‌اندازد.
رشاد العلیمی، رییس شورای ریاست‌جمهوری یمن، همان روز در سخنرانی تلویزیونی از صدور دستور آغاز عملیات خبر داده و هدف آن را بازپس‌گیری مناطق باقی‌مانده تحت کنترل حوثی‌ها و گسترش حاکمیت دولت بر سراسر کشور اعلام کرده بود. او گفت این تصمیم پس از پایان یافتن فرصت‌های کاهش تنش و در واکنش به ادامه حملات و تهدیدهای حوثی‌ها گرفته شده است.
ماجد النزیلی، سخنگوی نظامی دولت یمن، نیز از آغاز «نبرد آزادسازی» خبر داد و از جنگجویان همسو با حوثی‌ها خواست سلاح‌هایشان را زمین بگذارند و به خانه‌های خود بازگردند. او تاکید کرد نیروهای دولتی به حفاظت از غیرنظامیان متعهدند.
این عملیات پس از پیشروی حوثی‌ها در امتداد ساحل دریای سرخ در ماه سپتامبر آغاز شده است. این گروه بخش‌هایی از مناطق ساحلی تا نزدیکی تنگه راهبردی باب‌المندب را تصرف کرد و تهدید کرد کشتی‌های سعودیِ عبور کننده از این گذرگاه را هدف قرار خواهد داد.
اکسیوس به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داده است که واشینگتن با ارائه اطلاعات و کمک به تعیین اهداف حملات، از عملیات نیروهای یمنی و عربستان پشتیبانی می‌کند. به نوشته این وب‌سایت، ده‌ها هزار نیروی زمینی وفادار به دولت یمن در عملیات شرکت دارند و ارتش عربستان عمدتاً پوشش هوایی آنان را تامین می‌کند.
یک مقام آمریکایی به اکسیوس گفته است واشینگتن «فعلا قصد ندارد اقدام نظامی مستقیم انجام دهد»، اما اگر عملیات با مشکل روبه‌رو شود، این تصمیم ممکن است تغییر کند. این وب‌سایت بازپس‌گیری صنعا و کنترل باب‌المندب را از اهداف ضدحمله برشمرده است.
هم‌زمان، نیروهای تحت کنترل حوثی‌ها مدعی شدند عربستان در ۲۴ ساعت منتهی به یکشنبه، ۱۰۶ حمله هوایی و موشکی به صنعا و دیگر مناطق یمن انجام داده است. آنان جزئیاتی درباره تلفات یا خسارت‌های این حملات ارائه نکردند.
حوثی‌ها همچنین مدعی شدند در پاسخ، تاسیسات آرامکو در ریاض و منطقه خریص را هدف قرار داده‌اند و در این مراکز آتش‌سوزی‌های گسترده رخ داده است. به گزارش سی‌ان‌ان، عربستان تا زمان انتشار خبر درباره این ادعاها اظهارنظری نکرده بود.
درگیری‌های زمینی نیز در تعز و الجوف ادامه دارد. حوثی‌ها یکشنبه مدعی شدند جاده‌ای حیاتی میان تعز و عدن، مقر دولت یمن، را تصرف کرده‌اند و در الجوف به نیروهای دولتیِ در حال جابه‌جایی برای عملیات تازه، تلفات سنگینی وارد کرده‌اند.
تشدید نبردها تاکنون ده‌ها هزار نفر را آواره کرده است. برنامه جهانی غذا هفته گذشته اعلام کرد که در بخش‌هایی از یمن، سه خانواده از هر چهار خانواده بر اثر افزایش درگیری‌ها با گرسنگی روبه‌رو هستند.
دور تازه نبردها پس از دوره‌ای از کاهش نسبی درگیری‌ها آغاز شده است که با آتش‌بس سال ۲۰۲۲ به میانجی‌گری سازمان ملل شکل گرفت و تا اوج‌گیری دوباره خشونت‌ها در ماه اوت ادامه داشت. برآورد سازمان ملل نشان می‌دهد جنگ یمن تا پایان سال ۲۰۲۱، بر اثر درگیری مستقیم و پیامدهایی چون گرسنگی و بیماری، به مرگ ۳۷۷ هزار نفر منجر شده بود.
به گزارش رویترز، داده‌های مقدماتی شرکت ردیابی کشتی‌ها «کپلر» نشان می‌دهد صادرات نفت خام منطقه در ۲۴ سپتامبر [دوم مهر] و روزهای ۲۷ تا ۲۹ سپتامبر [پنجم تا هفتم مهر ماه] به روزانه ۱۹٫۵ تا ۲۲٫۵ میلیون بشکه رسید. میانگین صادرات از مارس ۲۰۲۵ تا فوریه امسال، پیش از آغاز جنگ، روزانه ۱۸ میلیون بشکه بود.
میانگین متحرک هفت‌روزه صادرات نفت خام نیز در اول اکتبر [نهم مهر] به روزانه ۱۸٫۵ میلیون بشکه رسید. این آمار، محموله‌های عبوری از تنگه هرمز و دریای سرخ، صادرات از پایانه‌ها و انتقال کشتی‌به‌کشتی در دریای عمان را دربر می‌گیرد؛ بنابراین افزایش ثبت‌شده صرفا به عبور نفت از تنگه هرمز محدود نیست.
تعداد محموله‌های گاز طبیعی مایع، ال‌ان‌جی، که از تنگه هرمز خارج شدند نیز در سپتامبر به بالاترین سطح ماهانه از فوریه رسید. آمار کپلر شامل کشتی‌هایی نمی‌شود که ممکن است با خاموش کردن سامانه شناسایی خودکار خود از تنگه عبور کرده باشند.
در مقابل، شرکت اطلاعات کشتیرانی «ماریسکس» در گزارش روز شنبه ۱۱ مهر خود از ادامه حملات به نفتکش‌ها در تنگه هرمز و اطراف آن و گزارش دست‌کم هفت حادثه خبر داد.
بنا بر این گزارش، نفتکش غول‌پیکر «کاظمه ۳» روز اول اکتبر [نهم مهر] هنگام تردد در تنگه هدف اصابت پرتابه‌ای ناشناس قرار گرفت و دچار آتش‌سوزی شد. ماریسکس اعلام کرد همه خدمه سالم بودند و از کشتی تخلیه شدند.
طبق داده‌های کپلر، آخرین فعالیت ثبت‌شده این نفتکش، تخلیه دو میلیون بشکه نفت خام کویت در بندر راس مرکز عمان در ۱۷ سپتامبر [۲۶ شهریور] بوده است. شرکت نفتکش کویت، مالک کشتی، به درخواست اظهارنظر رویترز که خارج از ساعات اداری ارسال شده بود، بلافاصله پاسخ نداد.
مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا نیز از دوم اکتبر [دهم مهر]، روزانه دست‌کم یک حمله در تنگه هرمز یا خلیج عدن گزارش کرده است.
ماریسکس هشدار داد که با افزایش شدید تردد، کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز با تهدید حملاتی روبه‌رو هستند که شدت و پیش‌بینی‌ناپذیری آنها افزایش یافته است. این شرکت احتمال داده که الگوی اخیر حوادث، به‌جای هدف‌گیری کشتی‌های مشخص، ناشی از شلیک موشک‌های نیروهای ایرانی به یک محدوده از پیش تعیین‌شده باشد؛ محدوده‌ای که موشک‌ها ممکن است در آن بازتاب راداری کشتی‌های حاضر را شناسایی و روی آن قفل کنند.
این ارزیابی به‌صورت یک احتمال مطرح شده است، نه نتیجه‌ای قطعی درباره عامل یا شیوه اجرای حملات. به گفته ماریسکس، در چنین شرایطی صرف حضور کشتی در محدوده درگیری هنگام شلیک می‌تواند آن را در معرض خطر قرار دهد.
پیش از آغاز جنگ در اسفند سال گذشته، روزانه حدود ۱۲۵ کشتی تجاری بزرگ از تنگه هرمز عبور می‌کردند و حدود ۲۰ درصد از عرضه روزانه نفت خام و گاز طبیعی مایع جهان از این مسیر می‌گذشت.
به گزارش آسوشیتدپرس، یک مقام پنتاگون یکشنبه، ۱۲ مهر، تایید کرد که بمب‌افکن‌ها به پایگاه‌های اصلی خود در آمریکا بازگشته‌اند. این مقام که اجازه اظهارنظر علنی درباره جابه‌جایی‌های حساس نظامی را نداشت، به شرط ناشناس ماندن صحبت کرد. در این گزارش، توضیحی رسمی درباره علت خروج بمب‌افکن‌ها یا ارتباط مستقیم آن با تحقیقات امنیتی ارائه نشده است.
در همین زمینه، به گزارش رویترز، ۱۲ فروند بمب‌افکن بی۱ در پایگاه فرفورد مستقر بودند. سخنگوی پنتاگون در پاسخی کتبی به این خبرگزاری تایید کرد که همه بمب‌افکن‌های آمریکایی مستقر در این پایگاه به آمریکا بازگشته‌اند و توضیح داد که ملاحظات امنیت عملیاتی، مانع از اعلام جابه‌جایی هم‌زمان با اجرای آن شده بود.
رویترز همچنین نوشت که وال‌استریت ژورنال نخستین بار خروج این هواپیماها را در ارتباط با نگرانی‌های امنیتی درباره طرح‌های احتمالی حمله تروریستی به فرفورد گزارش کرده است. با این حال، سخنگوی پنتاگون در پاسخ نقل‌شده نیز، علت خروج بمب‌افکن‌ها را مشخص نکرد.
گروه‌های رصد پروازهای نظامی، از جمله «ائتلاف ردیابی پروازهای نظامی»، از نخستین روزهای جنگ با ایران، فعالیت ده‌ها بمب‌افکن بی۵۲ و بی۱ را از فرفورد ثبت کرده‌اند. ناظران یکشنبه نیز خروج شمار زیادی از بمب‌افکن‌های بی۱ از این پایگاه را مشاهده کردند.
پرونده امنیتی فرفورد از بامداد پنجم مهر آغاز شد؛ زمانی که پلیس گزارشی درباره سه خودروی مشکوک دریافت کرد که ظاهرا به‌سوی پایگاه حرکت می‌کردند. به گفته پلیس لندن، ماموران مسلح در منطقه وِلفورد، نزدیک پایگاه، پنج مرد را ابتدا به ظن ارتکاب جرایم مرتبط با مواد منفجره بازداشت کردند. این افراد سپس به ظن تدارک اقدام تروریستی نیز تحت بازجویی قرار گرفتند.
پلیس ۷ مهر اعلام کرد که در سه خودروی مورد بررسی هیچ ماده منفجره‌ای پیدا نشده است. پنج مظنون اولیه با قرار وثیقه آزاد شدند، اما تحقیقات ادامه یافت.
در ادامه تحقیقات، فردی با تابعیت دوگانه بریتانیایی و ایرانی نیز هفته گذشته در مرکز لندن به ظن طراحی حمله تروریستی بازداشت شد. بر اساس گزارش یکشنبه آسوشیتدپرس، شمار بازداشت‌شدگان این پرونده به شش نفر رسیده و همه آنان با قرار وثیقه آزاد شدهاند.
مقام‌های بریتانیایی احتمال نقش‌آفرینی تهران در این پرونده را مطرح کرده‌اند؛ جمهوری اسلامی هرگونه دخالت را رد کرده است.
دونالد ترامپ نیز درباره پرونده امنیتی فرفورد گفته بود افراد دخیل در این طرح قصد داشتند «خسارت بزرگی» وارد کنند. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، از «دست داشتن یک عامل خارجی» سخن گفته بود، بی‌آنکه در اظهاراتش نام کشوری را ذکر کند.
فرفورد، در حدود ۱۶۰ کیلومتری غرب لندن، متعلق به بریتانیاست و نیروی هوایی آمریکا از آن استفاده می‌کند. این پایگاه پیشینه‌ای طولانی در پشتیبانی از عملیات بمب‌افکن‌های آمریکایی دارد. بنا بر سوابق رسمی نیروی هوایی آمریکا، فرفورد در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، عملیات ناتو علیه یوگسلاوی در سال ۱۹۹۹ و جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ نقش داشته است.
در جنگ کنونی با حکومت ایران نیز فرفورد به یکی از پایگاه‌های پرواز بمب‌افکن‌های آمریکایی تبدیل شد. بریتانیا در آغاز با درخواست واشینگتن برای استفاده از پایگاه‌هایش مخالفت کرد، اما سپس اجازه داد آمریکا از این تاسیسات برای عملیاتی که لندن آن را «دفاعی» و علیه موشک‌ها و سکوهای پرتاب ایران توصیف می‌کرد، استفاده کند.
خروج بمب‌افکن‌ها در شرایطی صورت می‌گیرد که دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، همچنان گزینه‌های ادامه جنگ با حکومت ایران، از جمله حملات تازه، را بررسی می‌کند.
ترامپ روز شنبه، ۱۱ مهر، هنگام ترک کاخ سفید برای شرکت در گردهمایی‌ای در اوهایو، گفت درباره ایران تصمیم‌هایی خواهد گرفت و افزود: «تنها سؤال این است که از راه آسان پیش می‌رود یا از راه سخت.»
هم‌زمان، حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه ادامه دارد. یک مقام آمریکایی پنجشنبه ۹ مهر گفته بود ناو هواپیمابر «تئودور روزولت» و یک گروه ناوهای آبی‌خاکی در راه منطقه‌اند و این جابه‌جایی‌ها ممکن است شمار ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه را تا پایان اکتبر به سه فروند برساند.
