پزشکیان: اگر آمریکا پیشنهاد جدید جمهوری اسلامی را بپذیرد، به آن پایبند خواهیم ماند
پزشکیان در گفت‌وگو با سی‌بی‌اس نیوز گفت اگر آمریکا پیشنهاد هفت-روزه جمهوری اسلامی درباره تنگه هرمز را بپذیرد، روند اجرای آن بلافاصله آغاز خواهد شد و نیروهای نظامی حکومت ایران نیز به آن پایبند خواهند ماند.
او این پیشنهاد را در چارچوبی یادداشت تفاهم اسلام‌آباد با همان اهداف دانست و گفت: «در نهایت درخواست‌هایی که در آن یادداشت و تفاهم‌نامه گنجانده شده بود، اکنون به مراحلی تقسیم شده‌اند تا بتوانیم بر اساس آن مراحل پیش برویم.»
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، جمعه سوم مهر در جمع خبرنگاران بیرون از سالن شورای امنیت سازمان ملل گفت: «جدول زمانی هفت‌روزه به‌محض پذیرش این طرح از سوی آمریکا آغاز خواهد شد.»
به گفته او، اجرای گام‌های اولیه حدود چهار تا پنج روز طول می‌کشد و تنگه هرمز در روز ششم بازگشایی خواهد شد.
عراقچی با اشاره به برنامه هسته‌ای افزود: «در روز هفتم، گفت‌وگوها با آمریکا برای دستیابی به توافق نهایی درباره موضوعات مورد توافق دو طرف آغاز خواهد شد.»
به نوشته آسوشیتدپرس این پیشنهاد از طریق میانجی‌ها به واشینگتن منتقل شده است. کاخ سفید در پاسخ به پرسش‌های آسوشیتدپرس، بدون اعلام پذیرش یا رد آن، گفت مقام‌های آمریکایی درباره جنگ ایران گفت‌وگوهای «مثبت و سازنده‌ای» با میانجی‌ها دارند.
کاخ سفید همچنین اعلام کرد آمریکا عبور حجم قابل‌توجهی از صادرات نفت از تنگه هرمز را تسهیل می‌کند.
اخلال جمهوری اسلامی در عبور و مرور از این آبراه، که پیش از جنگ یک‌پنجم نفت و گاز مورد معامله در جهان از آن عبور می‌کرد، به اهرم اصلی فشار تهران تبدیل شده و پیامدهای آن فراتر از خاورمیانه احساس شده است.
آسوشیتدپرس نوشت پیشنهاد تازه شباهت زیادی به تفاهم‌نامه خرداد ماه دارد، اما جدول زمانی آن کوتاه‌تر است. توافق پیشین یک دوره موقت ۶۰روزه را پیش‌بینی می‌کرد، ولی با ازسرگیری حملات نیروهای نظامی جمهوری اسلامی به کشتی‌رانی در تنگه هرمز به‌سرعت فروپاشید. تهران و واشینگتن یکدیگر را به نقض آن توافق متهم می‌کنند.
ترامپ پیشتر گفته است برای رسیدن به توافق عجله‌ای ندارد، حتی در شرایطی که افزایش بهای نفت به تورم دامن می‌زند.
تلاش تازه برای توافق هم‌زمان با تحرکات دیپلماتیک در نیویورک مطرح شده است. مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، بامداد جمعه میزبان نخست‌وزیر قطر بود؛ کشوری که در گفت‌وگوهای غیرمستقیم چندساعته حکومت ایران و آمریکا در سازمان ملل در هفته جاری نقش میانجی داشت.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، نیز چهارشنبه گفته بود: «اگر فرصتی برای تبادل نظر و پیام وجود داشته باشد، این کار را خواهیم کرد.»
با این حال، یک فرد آگاه از رایزنی‌ها به آسوشیتدپرس گفت عربستان سعودی به تازه‌ترین تلاش برای دستیابی به توافق بدبین است. او به شرط فاش نشدن نامش درباره مذاکرات خصوصی صحبت کرد.
به گفته این منبع، عربستان و دیگر کشورهای خلیج فارس در تابستان از بازگشت به مذاکرات حمایت می‌کردند و آماده پذیرش توافقی بودند که نقشی موقت در مدیریت تنگه هرمز به ایران بدهد. اما تصرف سواحل راهبردی دریای سرخ در یمن به دست حوثی‌ها و حمله به یک خط لوله حیاتی عربستان، محاسبات ریاض را تغییر داده است.
پیشنهاد جمهوری اسلامی لبنان را دربر می‌گیرد، اما مشخص نیست آیا درگیری ازسرگرفته‌شده میان حوثی‌های مورد حمایت تهران و عربستان سعودی نیز مشمول آن می‌شود یا نه.
هم‌زمان، یحیی رحیم صفوی، مشاور نظامی رهبر جدید جمهوری اسلامی، با اشاره به تهدید تنگه باب‌المندب از سوی حوثی‌ها گفت آمریکایی‌ها «با مشکل تازه‌ای به نام تنگه باب‌المندب روبه‌رو هستند».
او افزود: «فکر می‌کنم روندی که در حال شکل‌گیری است به نفع ماست و آمریکایی‌ها مجبور خواهند شد شروط ایران را بپذیرند.»
در داخل ایران نیز نشانه‌هایی از اختلاف بر سر ادامه جنگ یا مصالحه دیده می‌شود. به نوشته آسوشیتدپرس، برخی تندروها خواهان ادامه یا تشدید جنگ برای گرفتن امتیازهای بیشتر هستند و از اقدامات دیپلماتیک پزشکیان و عراقچی انتقاد کرده‌اند.
محمدباقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی و رییس هیات مذاکره‌کننده در گفت‌وگوهای پیشین با آمریکا، در اظهاراتی به این اختلاف‌ها اشاره کرد. او از یک سو، دیدگاهی را نقد کرد که از جنگ سخن می‌گوید اما سازوکاری برای پایان مقتدرانه آن ندارد و از سوی دیگر، جریانی را که توانمندی‌های ملی را دست‌کم می‌گیرد.
قالیباف نوشت: «خطای نخست کشور را در وضعیت بحران دائمی نگه می‌دارد، در حالی که خطای دوم، منابع و عزت ملی را به دشمن واگذار می‌کند.»
دانون در گفت‌وگو با فرداد فرحزاد، در پاسخ به این پرسش که آیا تغییر حکومت ایران سیاست رسمی اسرائیل است یا صرفا یک امید، گفت: «ما هم امیدواریم و هم خواهان آن هستیم. تصمیم نگرفته‌ایم که این موضوع یکی از اهداف عملیات باشد، اما قطعا آن را می‌خواهیم.»
او افزود اسرائیل این تغییر را نه‌فقط برای مردم ایران، بلکه برای کل منطقه می‌خواهد و با اشاره به مواضع بحرین و امارات متحده عربی در برابر جمهوری اسلامی گفت مساله به اسرائیل محدود نیست.
به گفته دانون، مردم میانه‌رو در خاورمیانه خواهان زندگی در صلح هستند، در حالی که جمهوری اسلامی می‌کوشد افکار تندروانه خود را به کشورهای دیگر صادر کند.
سفیر اسرائیل در بخش دیگری از مصاحبه، در پاسخ به پرسشی درباره احتمال رویارویی تازه میان اسرائیل و جمهوری اسلامی، گفت: «اگر به اسرائیل حمله کنند، برای این رژیم بسیار دردناک خواهد بود.»
او مقام‌های جمهوری اسلامی را «خطرناک و تندرو» توصیف کرد، اما گفت آنها از پیامدهای حمله مستقیم به اسرائیل آگاه‌اند. دانون افزود: «موضع ما بسیار روشن است: اگر به ما حمله شود، تلافی می‌کنیم و این تلافی بسیار دردناک خواهد بود.»
او همچنین تاکید کرد جمهوری اسلامی به همین دلیل به‌جای حمله مستقیم به اسرائیل، به عربستان سعودی حمله می‌کند و از حوثی‌ها و دیگر نیروهای نیابتی استفاده می‌کند.
در پاسخ به پرسشی درباره احتمال دستیابی واشینگتن و تهران به توافقی هسته‌ای که همه نگرانی‌های امنیتی اسرائیل را برطرف نکند، دانون بر بی‌اعتمادی دولتش به جمهوری اسلامی تاکید کرد.
او گفت: «ما به این رژیم بسیار بدبین هستیم. می‌دانیم که دروغ می‌گویند.»
دانون با اشاره به آرشیوی که اسرائیل از تهران به دست آورده است، گفت اسناد آن نشان می‌داد مقام‌های جمهوری اسلامی در جریان مذاکرات برجام به باراک اوباما، رییس‌جمهوری وقت آمریکا، دروغ گفته‌اند. او افزود معتقد است تهران اکنون نیز همین رویکرد را دنبال می‌کند.
سفیر اسرائیل گفت: «وقتی با آنها مذاکره می‌کنید، باید مطمئن شوید اهرم‌های فشار بسیار بسیار قدرتمندی علیه آنها در اختیار دارید؛ در غیر این صورت، به توافق پایبند نخواهند ماند.»
دانون در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت مجتبی خامنه‌ای و اینکه آیا اسرائیل اطلاعاتی درباره حضور او دارد، از ارائه جزئیات خودداری کرد و گفت: «اگر هم داشته باشیم، نمی‌توانیم آن را در میان بگذاریم.»
او افزود: «اطلاعات بسیار خوبی درباره وضعیت ایران داریم و آنها این را می‌دانند. وقتی به رهبرانشان حمله کردیم، این موضوع را به آنها ثابت کردیم و اگر مجبور شویم دوباره این کار را انجام دهیم، همچنان اطلاعات بسیار خوبی داریم.»
بخش دیگری از این گفت‌وگو به اقدام دانون در بردن دستگاه استارلینک نزد نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل اختصاص داشت؛ اقدامی که ویدیوی آن در شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافت.
دانون گفت پس از آنکه نخست‌وزیر اسرائیل در سخنرانی خود دستگاه استارلینک را نشان داد، از او اجازه گرفت دستگاه را به نماینده جمهوری اسلامی بدهد.
او افزود: «خیلی مودبانه نزد نماینده جمهوری اسلامی رفتم و از او پرسیدم آیا می‌خواهد آن را به ایران ببرد و به مردم بدهد.»
به گفته دانون، هدف این اقدام، تاکید بر دسترسی مردم ایران به اطلاعات و حمایت از آزادی آنها بود. او مقام‌های جمهوری اسلامی را به «مظلوم‌نمایی» در سازمان ملل متهم کرد و گفت: «آنها قربانی نیستند؛ قربانیان، مردم ایران‌اند.»
فرحزاد در ادامه از او پرسید آیا جلوگیری دولت اسرائیل از استفاده فلسطینیان غزه از استارلینک، با این موضع در تناقض نیست.
دانون وجود معیار دوگانه را رد کرد و در پاسخ به دسترسی به وای‌فای و انتشار ویدیو از غزه اشاره کرد. او گفت: «فکر می‌کنم همه مردم جهان باید به اطلاعات دسترسی داشته باشند.» او در این پاسخ توضیح مشخصی درباره اجازه استفاده از خودِ استارلینک در غزه ارائه نکرد.
سفیر اسرائیل همچنین خروج شماری از هیات‌ها از سالن مجمع عمومی هنگام سخنرانی نخست‌وزیر کشورش را «نمایشی» توصیف کرد و گفت این اقدام از پیش قابل پیش‌بینی بود.
او با نام بردن از هیات‌های لیبی، تونس و الجزایر، گفت نمایندگان بیش از ۱۰۰ کشور در سالن ماندند.
دانون در پاسخ به درخواست فرحزاد برای معرفی کشورهایی که به گفته نخست‌وزیر اسرائیل، در تماس‌های خصوصی بابت حمله به ایران از او تشکر کرده‌اند، نامی مطرح نکرد، اما گفت بسیاری از کشورهای مسلمان اقدامات اسرائیل علیه حزب‌الله، عملیات پیجرها و توان اطلاعاتی این کشور درباره رهبران حکومت ایران را تحسین می‌کنند.
او با اشاره به نمایش تصویر قاسم سلیمانی از سوی هیات جمهوری اسلامی هنگام سخنرانی نخست‌وزیر اسرائیل گفت: «آنها می‌دانند موضوع فقط سلیمانی نیست؛ ما می‌توانیم به هر کسی که مردم یهود را تهدید کند دست پیدا کنیم، نه‌فقط در اسرائیل، بلکه در سراسر جهان.»
بر اساس تصویر رای دادگاه تجدیدنظر، اعتراض این هشت نفر به حکم شعبه ۱۲۲ دادگاه کیفری دو شهرستان قم رد شده و رای صادر‌شده قطعی است.
علاوه بر پرستو احمدی، نام امیرعلی پیرنیا، عبدالرضا بچاری، مجید محسنی‌مقدم، سهیل فقیه‌نصیری، محمدامین طاهری، محسن لشگری و تهمینه منزوی در میان تجدیدنظرخواهان آمده است.
دادگاه تجدیدنظر نوشته است حکم اولیه را با توجه به محتویات پرونده، گزارش مرجع انتظامی و «اظهارات و اقرار محکوم‌علیهم» مطابق موازین شرعی و قانونی می‌داند.
در رای آمده است که تجدیدنظرخواهان «ایراد و یا اعتراضی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم آورد» مطرح نکرده‌اند. دادگاه همچنین اعلام کرده است از نظر رعایت مقررات شکلی دادرسی نیز ایرادی به حکم وارد نیست و با رد اعتراض، آن را تایید کرده است.
در بخش مربوط به محکومیت، اتهام این افراد «مشارکت در جریحه‌دار کردن عفت و اخلاق عمومی از طریق تولید و انتشار محتوای مبتذل و خلاف اخلاق و موازین شرعی و قانونی به قصد هنجارشکنی در جامعه اسلامی در بستر فضای مجازی» توصیف شده است.
مجازات تایید‌شده برای هر یک از این هشت نفر، ۷۴ ضربه شلاق تعزیری و دو مجازات تکمیلی شامل دو سال ممنوعیت از «هر نوع فعالیت سمعی و بصری و موسیقایی» و دو سال ممنوعیت خروج از کشور است.
ایران‌اینترنشنال پیشتر در گزارشی در ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ خبر داده بود که پرستو احمدی و هشت نفر از نوازندگان و دست‌اندرکاران این اجرا در دادگاه بدوی به این مجازات‌ها محکوم شده‌اند.
نام احسان غلامی نیز در میان محکومان مرحله بدوی بود، اما در فهرست تجدیدنظرخواهان رای حاضر دیده نمی‌شود. بر اساس گزارش پیشین، حکم او غیابی بود و امکان واخواهی در دادگاه صادرکننده حکم را داشت.
دادگاه بدوی در شرح پرونده، تک‌خوانی احمدی بدون «حجاب شرعی»، محل اجرای برنامه، حضور نوازندگان مرد و انتشار گسترده ویدیو در فضای مجازی و رسانه‌های خارج از کشور را از عوامل انتساب اتهام دانسته بود.
همچنین دفاعیات متهمان و وکلای آنها، از جمله استناد به ماهیت هنری اثر، نبود قصد مجرمانه و مشخص نبودن نقش برخی افراد، در مرحله بدوی پذیرفته نشده بود.
«کنسرت کاروانسرا» که با عنوان «کنسرت فرضی» نیز شناخته می‌شود، ۲۱ آذر ۱۴۰۳ در کاروانسرای تاریخی دیرگچین قم اجرا و ویدیوی آن در یوتیوب منتشر شد. احمدی در این اجرا بدون حجاب اجباری، همراه با گروهی از نوازندگان، هفت قطعه از جمله «مرا ببوس»، «لحظه دیدار نزدیک است» و «از خون جوانان» را خواند.
انتشار این اجرا با واکنش گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی و برخورد مقام‌های جمهوری اسلامی روبه‌رو شد. مجموعه تاریخی دیرگچین پلمب و مدیر آن به دادگاه معرفی شد. وزیر میراث فرهنگی و گردشگری نیز از برکناری دو مدیر مرتبط با این مجموعه به دلیل آنچه «سهل‌انگاری» خواند، خبر داد.
احمدی سوم دی ۱۴۰۳ همراه با وکلای خود به دادسرای ناحیه ۳۸ امنیت اخلاقی تهران مراجعه کرد و پس از تفهیم اتهام، با وثیقه سه میلیارد تومانی تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد. هم‌زمان، گزارش‌هایی از آزادی موقت نوازندگان این اجرا با وثیقه‌های دو میلیارد تومانی منتشر شد.
این خواننده پیشتر نیز پس از انتشار قطعاتی در همراهی با جنبش «زن، زندگی، آزادی» در مهر ۱۴۰۱ و خرداد ۱۴۰۲، با تشکیل پرونده قضایی مواجه شده بود.
او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس خطاب به آبلاردو د لا اسپریلا، رییس‌جمهوری کلمبیا، نوشت: «ملت ایران سپاسگزار شما و ملت کلمبیا برای تصمیم اصولی‌تان در قطع روابط دیپلماتیک با جمهوری اسلامی است.»
شاهزاده رضا پهلوی افزود: «کلمبیا در برابر تروریسم، جرائم فرامرزی و نقض سیستماتیک حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی، موضع روشنی اتخاذ کرده است.»
او با تاکید بر اینکه «ایرانیان کسانی را که در مبارزه برای آزادی در کنارشان می‌ایستند، هرگز از یاد نخواهند برد»، ابراز امیدواری کرد روابط دو کشور در آینده بر پایه ارزش‌های مشترک شکل بگیرد.
شاهزاده رضا پهلوی نوشت: «من چشم‌انتظار روزی هستم که یک ایران آزاد و کلمبیا، روابط مستحکم و دوستی پایداری را بر اساس ارزش‌های مشترکِ آزادی، امنیت و دموکراسی بنا کنند.»
قطع روابط دیپلماتیک به دلیل نقض حقوق بشر و نگرانی‌های امنیتی
این پیام پس از آن منتشر شد که وزارت امور خارجه کلمبیا در بیانیه‌ای به تاریخ پنج‌شنبه دوم مهر، ۲۴ سپتامبر، اعلام کرد قطع روابط دیپلماتیک با جمهوری اسلامی از ۲۸ شهریور، ۱۹ سپتامبر، اجرایی شده است.
بر اساس این بیانیه، روابط کنسولی دو کشور ادامه خواهد یافت.
بوگوتا نگرانی‌های امنیتی، ارتباطات جمهوری اسلامی با گروه‌های تروریستی، نقض حقوق بشر و اقدامات حکومت ایران در منطقه و پرونده هسته‌ای را از دلایل این تصمیم برشمرد.
وزارت امور خارجه کلمبیا گفت این اقدام در راستای اصول سیاست خارجی این کشور در زمینه امنیت ملی، امنیت نیمکره و مبارزه با جرایم فراملی صورت گرفته است.
این وزارتخانه در بیانیه خود به ارتباطات میان جمهوری اسلامی و گروه‌های تروریستی بین‌المللی، از جمله گروه‌های مرتبط با قاچاق مواد مخدر، اشاره کرد و این ارتباطات را تهدیدی علیه امنیت کلمبیا دانست.
بوگوتا همچنین «نقض مستند حقوق بشر» در ایران و حملات تایید‌شده علیه کشورهای غیرطرف درگیری در خاورمیانه را از دیگر دلایل قطع روابط عنوان کرد.
انسداد تنگه هرمز و ممانعت مقام‌های ایرانی از فعالیت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای راستی‌آزمایی دامنه برنامه هسته‌ای ایران نیز از موارد ذکر‌شده در بیانیه بود. وزارت امور خارجه کلمبیا گفت مجموعه این اقدامات، اعتماد بوگوتا به دولت جمهوری اسلامی را تضعیف کرده است.
این وزارتخانه تاکید کرد هنگام ابلاغ تصمیم به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، با استناد به کنوانسیون‌های وین درباره روابط دیپلماتیک و کنسولی، ادامه روابط کنسولی دو کشور را تصریح کرده است. اداره تشریفات کلمبیا نیز روند اقدامات بعدی را به مقام‌های ایرانی اطلاع خواهد داد.
دولت کلمبیا در پایان بیانیه، دفاع از حاکمیت ملی را از ارکان سیاست خارجی خود خواند و بر حفاظت از مرزها، مخالفت با مداخله خارجی و دفاع از شهروندان و منافع این کشور تاکید کرد.
واکنش جمهوری اسلامی
در واکنش به تصمیم دولت کلمبیا، وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی اعلام کرد «تدابیر لازم» را برای صیانت از منافع جمهوری اسلامی اتخاذ خواهد کرد و اتهام‌های مطرح‌شده از سوی بوگوتا علیه ایران و بخشی از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی را رد کرد.
وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی جمعه سوم مهر در بیانیه‌ای اعلام کرد روابط دیپلماتیک ایران و کلمبیا بیش از نیم قرن سابقه داشته و تصمیم بوگوتا برای قطع این روابط را مغایر با منافع دو کشور دانست.
در این بیانیه، وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی تصمیم کلمبیا را ناشی از «نفوذ آمریکا و اسرائیل» دانست و دولت کلمبیا را به ارتباط با شبکه‌های قاچاق مواد مخدر متهم کرد.
وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی همچنین از توقیف ۵۵ کیلوگرم کوکائین در تهران در اواخر شهریور خبر داد و گفت این محموله از کلمبیا به ایران قاچاق شده بود.
این وزارتخانه از مقام‌های کلمبیا خواست برای شناسایی افراد دخیل در قاچاق این محموله و موارد مشابه همکاری کنند.
فیلم که بر اساس کتاب پرفروشی از سلمان رشدی با نام «چاقو» ساخته شده، در ساختار و روایت به آن وفادار می‌ماند و همان راوی صمیمی و راحت کتاب اینجا نریشن فیلم را روایت می‌کند و ما با تصاویری روبرو هستیم که برخی از آنها برای اولین بار نمایش داده می‌شوند، از جمله تصاویر رشدی در بیمارستان پس از حمله که توسط همسر او- ریچل الیزا گریفیث که خود شاعر و نویسنده است- تصویربرداری شده‌اند و تصاویر تکان دهنده‌ای هستند؛ از جمله لحظه به هوش آمدن رشدی و جایی که رشدی به رغم احوال نامساعدش تردیدی در دادن اجازه تصویربرداری ندارد: «این فقط درباره من نیست؛ درباره آزادیه.»
فیلم در چندین بخش مختلف به فتوای خمینی و جایزه‌ای که حکومت ایران برای قتل رشدی تعیین کرده بازمی‌گردد، ضمن این که در ابتدا به ما می‌گوید که ضارب در دادگاه گفته که آیت‌الله خمینی را ستایش می‌کند.
رشدی به کسانی اشاره دارد که دو صفحه از کتاب او را هم نخوانده‌اند و می‌گوید شیاطین زیادی تظاهر به باور خدا می‌کنند.
فیلم روند انتشار کتاب آیات شیطانی و آغاز مشکلات را روایت می‌کند، از جمله با تصاویری از ایران و فتوای خمینی که از رادیو پخش می‌شود. در تصاویر تظاهرات خشن معترضان در لندن عکس‌های خمینی دیده می‌شود و اشاره‌ای هم هست به اعلام جایزه پنج میلیون دلاری از سوی دولت ایران.
رشدی می‌گوید که اتفاقات خوب پیش نرفته انقلاب ایران و جنگ با عراق، حکومت را در برهه بسیار بدی قرار داده بود و نتیجه این وضعیت، متاسفانه پر او را گرفت.
بعدتر فیلم به سال ۱۹۹۸ و معامله حکومت ایران با بریتانیا برای از سرگیری روابط می‌رسد به این شرط که رژیم ایران اعلام کند علاقه‌ای به گرفتن جان رشدی ندارد.
وزیر امور خارجه وقت جمهوری اسلامی این موضوع را اعلام می‌کند. رشدی دو سال بعد به آمریکا می‌رود و زندگی مخفیانه‌اش را به تدریج کنار می‌گذارد. حالا رشدی در فیلم این سوال را مطرح می‌کند:«اشتباه کردم؟»
فیلم نشان می‌دهد که در ایران از این حمله چطور استقبال شده است؛ از جمله با نمایش صفحه اول روزنامه جام جم که کاریکاتور بزرگی از رشدی به شکل شیطان منتشر کرده است.
فیلم با بازسازی صحنه حمله آغاز می‌شود و نزدیک به پایان، به نمایش صحنه واقعی می‌رسد. فیلم سعی دارد همه واقعه، حواشی اجتماعی-سیاسی و تاثیرات حسی و روانی آن را از دید رشدی تصویر کند و در این میان نمایش خشونت به یکی از ابزارهای فیلم بدل می‌شود؛ فیلمی که تماشای برخی صحنه‌های آن آسان نیست، اما در نهایت همه چیز را به نفع زندگی به پایان می‌رساند: جایی که رشدی به همراه همسرش به محل فاجعه بازمی‌گردد(« حالا در جایی ایستاده‌ام که قبلا در همان جا سقوط کردم.») و روحیات و احساسات و خاطراتش از آن لحظات را بر زبان می‌راند و پس از آن به فصل جدیدی در زندگی خود اشاره می‌کند، جایی که پیشتر هم اشاره داشت که او به زندگی خود ادامه می دهد و ضارب ۲۴ ساله‌اش حالا در زندان خواهد ماند، در نتیجه برنده این بازی خود اوست.
رشدی در چندین جا زندگی را به یک بازی تشبیه می‌کند که حتی در آن به صحنه شطرنج با مرگ در فیلم مهر هفتم اینگمار برگمان می‌رسد، جایی که یک مرد با فرشته مرگ سر ادامه زندگی‌اش شطرنج بازی می‌کند.
رشدی زنده ماندنش را به این بازی شطرنج با مرگ تشبیه می‌کند و با آن که به معجزه ایمان ندارد، زنده ماندنش را «معجزه‌وار» می‌داند.
اما فیلم باز به اشاره‌های رشدی به سینما بازمی‌گردد و از تکه‌های مختلفی از فیلم‌هایی که او در کتاب به آنها اشاره کرده وام می‌گیرد: از چاقو در آب پولانسکی تا دوازده مرد خشمگین، از روانی هیچکاک تا داستان وست‌ساید.
رشدی توضیح می‌دهد که زمان نوشتن رمان فکر نمی‌کرده که کسی را بیازارد. در یک مصاحبه می‌گوید ادبیات با واقعیت فرق دارد و وقتی نویسنده می‌نویسد اسبی پرواز می‌کند، این تخیل است و معنی‌اش این نیست که یک اسب واقعا پرواز می‌کند.
