العربیه: بغداد به نیروهای خود دستور داد مانع حملات از خاک عراق به کشورهای همسایه شوند


به گزارش العربیه، عراق به نیروهای خود دستور داد مانع استفاده از خاک این کشور برای حملات موشکی و پهپادی به کشورهای همسایه شوند.
صباح النعمان، سخنگوی فرمانده نیروهای مسلح عراق نیز جمعه ۱۶ مرداد اعلام کرد «طرحی امنیتی» برای خنثی کردن حمله احتمالی به عربستان سعودی در حال اجرا است.
همزمان، یک مقام عربستان سعودی در گفتوگو با شبکه سیانان اعلام کرد «گزارشهای اطلاعاتی متعدد» وجود دارد که «شبهنظامیان عراقی در هماهنگی با حوثیها قصد دارند در آینده بسیار نزدیک و با هدایت سپاه پاسداران جمهوری اسلامی، به عربستان سعودی حمله کنند.»
در ادامه این اقدامات امنیتی منطقهای، دفتر نخستوزیری عراق نیز از اعزام نیروهای نظامی بغداد و افزایش سطح آمادگی نظامی خبر داد.






اسرائیل و ایالات متحده، آزمایش برنامهریزیشده سامانه دفاع موشکی «پیکان» را با موفقیت در مرکز اسرائیل انجام دادند. این آزمایش در بحبوحه ادامه تنشها با حکومت ایران، بخشی از برنامهای چندساله برای تقویت توان مقابله با موشکهای بالستیک دوربرد بود.
سازمان دفاع موشکی اسرائیل و آژانس دفاع موشکی آمریکا هدایت این آزمایش را با مشارکت ارتش و صنایع هوافضای اسرائیل بر عهده داشتند.
مقامها جزییات فنی یا نوع رهگیر پرتابشده را اعلام نکردند، اما وزارت دفاع اسرائیل گفت آزمایش تازه برای ارزیابی فناوریهای طراحیشده در برابر تهدیدهای کنونی و آینده منطقه انجام شده است.
سامانه پیکان شامل رهگیرهای پیکان ۲ و پیکان ۳ است و بالاترین لایه شبکه دفاع هوایی و موشکی اسرائیل را تشکیل میدهد.
فلاخن داوود، گنبد آهنین و سامانه در حال توسعه پرتو آهنین، دیگر اجزای این شبکهاند.
پیکان برای رهگیری موشکهای بالستیک دوربرد طراحی شده است. پیکان ۳ میتواند برخی تهدیدها را خارج از جو زمین هدف قرار دهد. این سامانه با استفاده از رادارهای گرین پاین و سوپر گرین پاین، تجهیزات فرماندهی و کنترل آتش و موشکهای رهگیر فعالیت میکند.
مقامهای اسرائیلی اعلام کردند که پیکان طی سه سال گذشته برای مقابله با موشکهای شلیکشده از سوی ایران و یمن به کار گرفته شده و شماری از تهدیدها را خارج از جو زمین رهگیری کرده است.
اسرائیل این سامانه را یکی از مهمترین ابزارهای دفاعی خود در برابر حکومت ایران و گروههای شبهنظامی مورد حمایت تهران، از جمله حوثیهای یمن، میداند.
یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، آزمایش اخیر را نشانه قدرت صنایع دفاعی و تواناییهای فناوری این کشور خواند.
او گفت که پیکان در جریان جنگ، تهدیدهای متعددی را از سوی ایران و جبهههای دیگر رهگیری کرده است.
همزمان وزارت دفاع اسرائیل اعلام کرد تولید موشکهای رهگیر و افزایش ذخایر آنها شتاب گرفته است.
امیر بارام، مدیرکل این وزارتخانه، گفت اسرائیل همچنان در «وضعیت اضطراری» قرار دارد و همزمان تولید و ارتقای سامانه را افزایش میدهد.
صنایع هوافضای اسرائیل توسعهدهنده اصلی پیکان است و شرکتهای التا، البیت، تومر و رافائل نیز در ساخت رادار، سامانه کنترل آتش و رهگیرهای آن مشارکت دارند.
شرکت آمریکایی استارک اروسپیس نیز یکی از پیمانکاران این برنامه است.
به گفته مسئولان برنامه، در بهروزرسانیهای اخیر از هوش مصنوعی، تجربههای عملیاتی و روشهای تولید خودکار استفاده شده است.
دادههای آزمایش تازه قرار است در توسعه نسل بعدی این سامانه به کار گرفته شود.
این آزمایش در حالی انجام شد که تنشهای جمهوری اسلامی با اسرائیل و آمریکا همچنان بالاست و از سوی دیگر، واشینگتن و تهران مذاکرات درباره بازگشایی تنگه هرمز را ادامه میدهند.
برنامه پیکان با پشتیبانی مالی و فنی آمریکا اجرا میشود و از باسابقهترین طرحهای مشترک دفاع موشکی دو کشور به شمار میرود.
نتایج تازهترین پیمایش مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) نشان میدهد کاربران ایرانی بهطور متوسط روزانه چهار ساعت و سه دقیقه از اینترنت استفاده میکنند؛ رقمی که حدود ۳۹ درصد کمتر از میانگین جهانی است.
یافتهها همچنین از کاهش کاربران پرمصرف و افزایش هزینه دسترسی به اینترنت جهانی حکایت دارد.
این پیمایش که در خرداد ۱۴۰۵ به سفارش وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت جمهوری اسلامی انجام شده، تجربه چهار هزار و ۶۰ نفر از ساکنان ۱۵ سال به بالای مناطق شهری و روستایی را بررسی کرده است. مصاحبهها بهصورت حضوری انجام شدهاند.
وبسایت «فیلتربان» با استناد به دادههای ایسپا گزارشی تهیه کرده که افزایش فیلترینگ، اختلالهای زیرساختی و هزینه ابزارهای عبور از محدودیتها را از عوامل احتمالی کاهش حضور کاربران در اینترنت میداند.
با این حال، پیمایش ایسپا به تنهایی رابطه علت و معلولی میان این عوامل و کاهش زمان استفاده را اثبات نمیکند.
مقایسه نتایج تحقیق ۱۴۰۵ با پیمایش خرداد ۱۴۰۴ ایسپا نشان میدهد الگوی مصرف اینترنت طی یک سال تغییر کرده است. سهم کسانی که روزانه کمتر از یک ساعت از اینترنت استفاده میکنند، از ۱۸.۹ درصد به ۲۲.۶ درصد رسیده است. در مقابل، سهم بزرگترین گروه مصرفکنندگان که در پیمایش سال ۱۴۰۴ روزانه دو تا پنج ساعت آنلاین بودند، از ۴۲.۸ درصد به ۲۴.۷ درصد کاهش یافته است؛ هرچند بازه زمانی این گروه در پیمایش جدید به سه تا پنج ساعت تغییر کرده است.
دو پیمایش از نظر حجم نمونه، شیوه مصاحبه، سفارشدهنده و برخی جزییات طراحی، یکسان نیستند؛ بنابراین مقایسه مستقیم نتایج آنها باید با احتیاط انجام شود.
پیمایش سال ۱۴۰۴ به سفارش انجمن تجارت الکترونیک تهران و با مصاحبه تلفنی از یکهزار و ۲۰۳ نفر انجام شده بود.
شماری از شهروندان در روزهای گذشته به ایراناینترنشنال گفتند پس از جنگ و دسترسی دوباره به اینترنت، حجم بستههای اینترنت همراهشان با سرعتی غیرعادی تمام میشود.
به گفته این کاربران، به دلیل «دزدی» اپراتورها، آنان برای حجم کمتر، ناچارند در فاصلههای کوتاهتر پول بیشتری بپردازند.
استفاده از فیلترشکن همچنان میان کاربران فراگیر است. بر اساس تحقیق جدید ایسپا، ۷۴.۴ درصد کاربران از فیلترشکن استفاده میکنند؛ این میزان در پیمایش سال گذشته، با احتساب ابزارهای رایگان و پولی، ۷۸.۶ درصد بود.
همزمان، هزینه خرید فیلترشکن افزایش یافته است.
در پیمایش جدید ایسپا، ۶.۳ درصد کاربران ماهانه بین ۵۰۰ هزار تا یک میلیون تومان و شش درصد بیش از یک میلیون تومان برای فیلترشکن میپردازند.
این یافته نشان میدهد دسترسی به اینترنت بدون محدودیت برای بخشی از کاربران بیش از گذشته به توان مالی آنها وابسته شده است.
با وجود محدودیتها، شبکههای اجتماعی خارجی همچنان انتخاب اصلی بیشتر کاربران است.
یافتههای ایسپا نشان میدهد ۷۱.۵ درصد پاسخدهندگان یا فقط از شبکههای اجتماعی خارجی استفاده میکنند یا همزمان در پلتفرمهای داخلی و خارجی حضور دارند.
تنها ۲۴ درصد گفتهاند صرفا از شبکههای اجتماعی داخلی استفاده میکنند.
میانگین حضور روزانه در شبکههای اجتماعی خارجی دو ساعت و پنج دقیقه گزارش شده، در حالی که این رقم برای پلتفرمهای داخلی یک ساعت و ۳۷ دقیقه است.
این دادهها نشان میدهد سیاست هدایت کاربران به شبکههای داخلی تاکنون نتوانسته استفاده از پلتفرمهای خارجی را به حاشیه براند.
اظهارات مقامهای جمهوری اسلامی و سازماندهی تجمعهای حامی حکومت پس از اعتراضات دی ۱۴۰۴، از تغییری در سیاست خیابانی حکومت حکایت دارد؛ تغییری که هدف آن دیگر تنها مهار معترضان نیست، بلکه حفظ خیابان بهعنوان عرصه نمایش مشروعیت و قدرت است.
محمد شجاعی، از سخنرانان حامی حکومت، در یکی از تازهترین اظهارات خود از هواداران جمهوری اسلامی خواست خیابانها را خالی نکنند. او وضعیت امروز را با دوران جنگ ایران و عراق مقایسه کرد و گفت: «آن روز میدان، جبهه جنگ بود و امروز میدان به خیابان آمده است.»
شجاعی در ادامه هشدار داد خالی کردن خیابانها میتواند زمینه را برای وقوع کودتا و تضعیف حاکمیت فراهم کند.
این اظهارات، در کنار مواضع مشابه مقامهای جمهوری اسلامی در هفتهها و ماههای اخیر، از یک چرخش معنادار در نگاه حکومت به خیابان حکایت دارد؛ فضایی که تا چندی پیش، بیش از هر چیز با اعتراض و تهدید امنیتی شناخته میشد، اکنون به یکی از مهمترین عرصههای رقابت سیاسی و مدیریت فضای عمومی بدل شده است.
خیابان در ایران، بیش از آنکه صرفا یک فضای شهری باشد، یکی از معدود عرصههایی است که جامعه میتواند در آن خود را به شکلی جمعی، آشکارا و فیزیکی بازنمایی کند. در شرایطی که امکان فعالیت آزاد احزاب، تجمعهای اعتراضی، تشکلهای مستقل و بسیاری از اشکال مشارکت سیاسی محدود است، خیابان به فضایی بدل شده که مطالبات اجتماعی، نارضایتیها و حتی همبستگیهای جمعی، بیش از هر جای دیگری در آن نمایان میشود.
آصف بیات، جامعهشناس ایرانی، در کتاب «سیاستهای خیابانی؛ جنبش تهیدستان در ایران»، خیابان را صرفا محل برگزاری اعتراض نمیداند. از نگاه او، خیابان جایی است که سیاست روزمره در آن شکل میگیرد؛ جایی که گروههای اجتماعی، بهویژه آنهایی که دسترسی محدودی به نهادهای رسمی قدرت دارند، از طریق حضور در فضای عمومی، مطالبات خود را به عرصه سیاست وارد میکنند.
در این چارچوب، صِرف «حضور» در خیابان نیز یک کنش سیاسی محسوب میشود؛ حتی پیش از آنکه شعاری داده شود یا بیانیهای خوانده شود. بیات از «سیاست خیابانی» به عنوان شکلی از سیاست یاد میکند که در آن، فضای عمومی به میدان منازعه بر سر قدرت و حق حضور تبدیل میشود. در چنین نگاهی، خیابان تنها محل عبور و مرور یا برگزاری راهپیمایی نیست؛ عرصهای است که در آن گروههای مختلف اجتماعی میکوشند نشان دهند چه کسی حق دارد در فضای عمومی دیده شود، چه کسی روایت مسلط را شکل میدهد و چه کسی نماینده جامعه است.
اگر این چارچوب را بر ایران امروز منطبق کنیم، اهمیت اعتراضات خیابانی در دو دهه گذشته نیز روشنتر میشود. از اعتراضات دانشجویی تیر ۱۳۷۸ و جنبش سبز در سال ۱۳۸۸ تا اعتراضات دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، جنبش «زن، زندگی، آزادی» و در نهایت اعتراضات دی ۱۴۰۴، خیابان به مهمترین عرصه بیان نارضایتی اجتماعی تبدیل شد. هرچه امکان طرح مطالبات در نهادهای رسمی محدودتر شد، خیابان اهمیت بیشتری یافت، نه فقط به عنوان محل اعتراض، بلکه به عنوان آخرین میدان سیاست برای بخشهایی از جامعه که خود را بیرون از سازوکارهای رسمی تصمیمگیری میدیدند.
چارلز تیلی، جامعهشناس و مورخ آمریکایی، در نظریه «سیاست منازعهآمیز» توضیح میدهد که بخش مهمی از رقابتهای سیاسی، خارج از نهادهای رسمی و از طریق کنشهای جمعی در فضای عمومی شکل میگیرد. سیدنی تارو، اندیشمند علوم سیاسی و جامعهشناسی آمریکایی نیز در آثارش نشان میدهد که جنبشهای اجتماعی زمانی اثرگذار میشوند که بتوانند حضور خود را به شکلی پایدار و قابل مشاهده در عرصه عمومی تثبیت کنند. تجربه ایران در ماهها و سالهای اخیر حاکی از این است که خیابان، بیش از هر فضای دیگری، محل بروز این رقابت بوده است.
با این نگاه، واکنش جمهوری اسلامی پس از اعتراضات دی ۱۴۰۴ معنای دیگری پیدا میکند. اگر در سالهای گذشته، سیاست رسمی عمدتا بر کنترل خیابان و جلوگیری از شکلگیری اعتراضات متمرکز بود، تحولات ماههای اخیر حاکی از آن است که حکومت در پی حفظ حضور مستمر نیروهای حامی خود در فضای عمومی است.
در ماههای پس از اعتراضات، برگزاری تجمعهای شبانه، برپایی موکبها، برنامههای مناسبتی و تلاش برای تداوم حضور در میدانها و خیابانهای اصلی شهرها، بخشی از این رویکرد بوده است. همزمان، ایران اینترنشنال صدها پیام از شهروندان در نقاط مختلف کشور دریافت کرده که از بهکارگیری شیوههای مختلف برای تشویق یا سازماندهی حضور در این تجمعها حکایت دارد؛ از فراهم کردن امکانات رفاهی و پذیرایی گرفته تا استفاده از شبکههای سازمانیافته برای انتقال افراد به محل برگزاری مراسم. در نتیجه، اولویت حکومت دیگر تنها جلوگیری از حضور معترضان نیست، بلکه خالی نماندن فضای عمومی نیز به یکی از دغدغههای آن بدل شده است.
اظهارات مقامهای جمهوری اسلامی نیز با این برداشت همخوانی دارد. مجلس خبرگان، استمرار حضور مردم در تجمعات خیابانی را یک ضرورت میداند؛ رییس مجلس شورای اسلامی، خیابان را یکی از چهار جبهه اصلی کشور توصیف میکند؛ سخنگوی دولت چهاردهم و شماری دیگر از مقامهای دولتی نیز در مواضع رسمی خود از حضور مستمر حامیان خود در خیابانها قدردانی میکنند. کنار هم قرار گرفتن این مواضع، از تغییری در تلقی حکومت از خیابان حکایت دارد؛ خیابانی که دیگر فقط محل بروز بحران تلقی نمیشود، بلکه به یکی از عرصههای مدیریت و مهار اعتراضهای مخالفان حکومت نیز تبدیل شده است.
در نهایت، آنچه امروز در ایران بر سر آن رقابت میشود، تنها کنترل یک فضای شهری نیست. منازعه اصلی، بر سر تصاحب عرصهای است که در آن سیاست، مشروعیت و قدرت به شکلی عینی در برابر چشم جامعه بازنمایی میشوند. شاید به همین دلیل است که خیابان، بیش از هر زمان دیگری، در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی تکرار میشود. زیرا همانگونه که آصف بیات سالها پیش نوشت، در جامعهای که بسیاری از راههای مشارکت رسمی محدود شدهاند، خیابان فقط محل اعتراض نیست، بلکه آخرین میدان سیاست است.
ائتلاف به رهبری عربستان سعودی اعلام کرد ۱۱ غیرنظامی در تازهترین حملات حوثیها به استان نجران در جنوب این کشور زخمی شدند. این خبر اندکی پس از هشدار ریاض درباره احتمال حمله گروههای نیابتی جمهوری اسلامی از شمال و جنوب به این کشور منتشر شد.
سخنگوی این ائتلاف بامداد جمعه ۱۶ مرداد به وقت محلی گفت هفت شهروند سعودی، از جمله یک زن و یک کودک چهار ساله، در این حملات زخمی شدند. کودک چهار ساله دچار سوختگی درجه دو شد. افزون بر این، یک شهروند یمنی، دو شهروند مصری و یک شهروند پاکستانی نیز در میان مصدومان بودند.
در بیانیه ائتلاف آمده است: «شبهنظامیان تروریست حوثی این حملات تروریستی را با گلولهباران کور اهداف غیرنظامی انجام دادند.»
کمتر از یک ساعت پیش از تایید زخمی شدن غیرنظامیان از سوی ائتلاف به رهبری عربستان سعودی، رویترز به نقل از یک مقام سعودی هشدار داد چندین گزارش اطلاعاتی نشان میدهد شبهنظامیان عراقی با حوثیها هماهنگ شدهاند و با هدایت سپاه پاسداران برای حملات قریبالوقوع به عربستان سعودی آماده میشوند.
مقام ارشد سعودی به رویترز گفت ریاض انتظار دارد این حملات بهصورت هماهنگ و از دو جهت صورت گیرد؛ حوثیها از جنوب و شبهنظامیان عراقی از شمال. او که نخواست نامش فاش شود، گفت گزارشهای اطلاعاتی عربستان، ایالات متحده و دیگر کشورهای منطقه از احتمال هدف قرار گرفتن مراکز غیرنظامی و اقتصادی، از جمله زیرساختهای انرژی، بنادر و فرودگاهها حکایت دارند.
این مقام افزود عربستان با رصد کردن جابهجایی پهپادها و موشکها احتمال میدهد این تحرکات نشانهای از آمادهسازی برای عملیات از هر دو جهت باشد.
سیانان نیز به نقل از یک مقام سعودی نوشت این کشور نشستهایی با حضور عراقیها، حوثیها و شماری از اعضای سپاه پاسداران را رصد کرده است. این مقام گفت: «فکر میکنم آنها میخواهند حملات از شمال و جنوب را هماهنگ کنند.»
چند ساعت پیش از اعلامیه ائتلاف به رهبری عربستان سعودی، حوثیها اعلام کرده بودند با موشک و پهپاد مواضع نظامی عربستان را در استانهای مأرب و حضرموت هدف قرار دادهاند. هر دو منطقه نامبرده در بیانیه حوثیها در خاک یمن قرار دارند.
۱۳ مرداد نیز حوثیها مسئولیت حمله به یک نفتکش سعودی به نام وفا در شمال دریای سرخ را بر عهده گرفتند.
در هفتههای گذشته تنشها میان حوثیها و عربستان سعودی شدت گرفته است. عربستان سعودی هفت مرداد اعلام کرد همراه با فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، گروههای مورد حمایت جمهوری اسلامی در عراق را هدف قرار داده است. ریاض این گروهها را مسئول حملات پهپادی به تاسیسات نفتی خود دانست و شبهنظامیان عراقی نیز گفتند به حملات عربستان پاسخ خواهند داد.
در جبهه جنوبی عربستان سعودی نیز تنش افزایش یافته است. حوثیها آنچه را «محاصره دریایی» عربستان در دریای سرخ میخوانند برقرار کرده و مسئولیت چندین حمله به کشتیها و اهداف نظامی سعودی را بر عهده گرفتهاند. عربستان نیز در واکنش، مراکز نظامی حوثیها در یمن را هدف قرار داده است.
در کنار نشانههای تشدید تنش، به نظر میرسد مسیر دیپلماتیک همچنان باز است. مقام ارشد سعودی به رویترز گفت این تهدیدها بهویژه از آن رو نگرانکنندهاند که ریاض همچنان کاهش تنش و دستیابی به راهحلی از مسیر مذاکره را دنبال میکند. او افزود تماسها با همه طرفها، از جمله ایران، و تلاشهای میانجیگرانه ظاهرا در مسیر درست پیش میروند، اما احتمال داد هدف از حملات برنامهریزیشده، مختل کردن این تلاشهای دیپلماتیک باشد.
شاهزاده رضا پهلوی در پیامی اعلام کرد هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود و حقوق ایران در دریای کاسپین، قابل معامله یا چشمپوشی نیست.
شاهزاده رضا پهلوی پنجشنبه ۱۵ مرداد در واکنش به ارسال لایحه الحاق ایران به کنوانسیون حقوقی دریای خزر به مجلس شورای اسلامی، پس از هشت سال و با قید فوریت، نوشت: «جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین (کنوانسیون آکتائو) را دارد.»
کنوانسیون آکتائو یا کنوانسیون حقوقی دریای خزر، توافقی چندجانبه میان کشورهای ساحلی این دریاچه است که در پنجمین اجلاس سران این کشورها در مرداد سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸) در شهر آکتائو (آقتاو) قزاقستان، به امضای سران کشورهای آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان، روسیه و ایران رسید.
شاهزاده رضا پهلوی تاکید کرد بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.
او در ادامه نوشت: «پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازهاستقلالیافته در "اعلامیه آلماتی" (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بینالمللی ناشی از قراردادها و پیمانهای آن توسط دولتهای جانشین تاکید کردند.»
به گفته شاهزاده رضا پهلوی، «این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملا جایگاه تاریخی ایران را تضعیف میکند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش میدهد».
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، بهتازگی از ارسال لایحه الحاق ایران به کنوانسیون حقوقی دریای خزر خبر داد که از آن به عنوان «یکی از مهمترین پروندههای ژئوپلیتیکی و حقوقی ایران» نام برده میشود.
به جز ایران، چهار کشور دیگر (آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان، روسیه) به فاصله کوتاهی پس از امضای این کنوانسیون، آن را در مجالس خود تصویب کردند اما دولت جمهوری اسلامی تا پیش از این، لایحهای برای الحاق رسمی به این کنوانسیون، به مجلس شورای اسلامی نفرستاده بود.
تهران در سال دوم دوره دوم ریاستجمهوری حسن روحانی، کنوانسیون خزر را امضا کرد.
ارائه لایحه الحاق به این کنوانسیون به مجلس از آن رو قابل توجه است که تا وقتی همه کشورهای ساحل خزر رسما به آن ملحق نشده باشند، این سند لازمالاجرا نمیشود.
شاهزاده رضا پهلوی تاکید کرد: «موضع من درباره روند کنونی همان است: تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران میدانم.»
این در حالی است که بقائی هنگام اعلام خبر ارسال این لایحه به مجلس، گفت که تصویب آن میتواند از اثرگذاریهای احتمالی، بهویژه «مداخله و سوءاستفاده بازیگران خارج از منطقه»، در غیاب یک چارچوب حقوقی، ممانعت به عمل آورد.
از سوی دیگر حسن قشقاوی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، گفت: «لایحه کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر ارتباطی با تعیین سهم ایران از این دریا ندارد و سهم ایران در توافقی جداگانه مشخص خواهد شد.»
ارائه لایحه الحاق ایران به کنوانسیون حقوقی دریای خزر به مجلس با تشدید تنشها در منطقه و وارد شدن تحرکات در محدوده این دریاچه به درگیریها، همزمان شده است.
ارتش اوکراین سوم مرداد با انجام حملاتی دوربرد در دریای خزر، اعلام کرد شناورهایی را که برای انتقال محمولههای نظامی مرتبط با جمهوری اسلامی استفاده میشدند، هدف قرار داده است.
بنا بر اعلام رسمی حکومت ایران، این حمله یک کشته و یک زخمی بر جای گذاشت.
از آن زمان، مقامهای جمهوری اسلامی با تشدید لفاظیهای تهدیدآمیز خود علیه اوکراین، از پاسخ به اقدام کییف سخن گفتهاند.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، در واکنش به این تهدیدها اعلام کرد تهران با انتقال پهپادهای شاهد و فناوری ساخت آنها به روسیه، عملا از همان ابتدای جنگ اوکراین وارد مناقشه شده و به این کشور حمله کرده است.