ترامپ: اهداف مرتبط با بخش انرژی ایران را برای مرحله آخر حفظ خواهیم کرد


دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در گفتوگو با فاکسنیوز گفت حملات آمریکا به ایران تا زمانی ادامه خواهد یافت که او دستور توقف آنها را صادر کند. او افزود جمهوری اسلامی «هنوز اندکی توان برای جنگیدن دارد، اما توان زیادی ندارد.»
ترامپ همچنین گفت اهداف مرتبط با بخش انرژی ایران را برای «مرحله آخر» عملیات حفظ خواهند کرد. او درباره زمان یا شرایط اجرای این مرحله توضیح بیشتری ارائه نکرد.
اظهارات ترامپ در حالی مطرح میشود که حملات متقابل آمریکا و جمهوری اسلامی ادامه دارد و دو طرف در روزهای اخیر مواضع نظامی یکدیگر را در ایران و منطقه هدف قرار دادهاند.






روزنامه نیویورکتایمز سهشنبه ۲۳ تیر گزارش داد ریچارد برمن، قاضی پرونده، رضا ظراب تاجر ایرانیتبار را به مدت زمانی که پیشتر در بازداشت گذرانده بود محکوم کرد و هیچ حبس تازهای برای او در نظر نگرفت. ضراب از سال ۲۰۱۸ از بازداشت خارج شده بود، اما زیر نظر مقامهای فدرال زندگی میکرد.
همکاری رضا ضراب، تاجر طلای ایرانیتبار، یکی از مهمترین مسیرهای مالی جمهوری اسلامی برای دور زدن تحریمهای آمریکا را افشا کرد و نزدیک بود شماری از قدرتمندترین چهرههای سیاسی و اقتصادی ترکیه را با بحران جدی روبهرو کند. با این حال، یک دهه پس از آغاز پرونده، ماجرا بدون صدور حکم حبس تازه برای او به پایان رسید.
رضا ضراب در دوران جوانی و در مقام یک تاجر جسور طلا در ترکیه، به سازماندهی طرحی میلیارد دلاری برای پولشویی درآمدهای نفتی ایران کمک کرد؛ عملیاتی که تحریمهای آمریکا با هدف محدود کردن برنامه هستهای ایران را دور میزد. این شبکه در سال ۲۰۱۶ و با بازداشت ضراب در ایالات متحده فروپاشید.
ضراب که با احتمال چند دهه زندان روبهرو بود، تصمیم گرفت با دادستانهای فدرال همکاری کند. او جزئیات طرح را در اختیار مقامهای آمریکایی قرار داد و گفت رجب طیب اردوغان، رییسجمهوری ترکیه، دستور اجرای این سازوکار را صادر کرده بود.
ضراب توضیح داد که چگونه درآمدهای نفتی ایران به طلا تبدیل و از این طریق پولشویی میشد و چگونه برای پیشبرد عملیات به مقامها رشوه پرداخت میکرد.
او در دادگاهی در منهتن، با استفاده از ماژیکهای رنگی، نمودارها و مسیرهای انتقال پول را روی پوستر ترسیم کرد تا سازوکار مالی را برای هیات منصفه توضیح دهد.
شهادت ضراب در ترکیه موجی سیاسی به راه انداخت و برای دادستانهای فدرال منهتن اهمیت فراوانی داشت. اطلاعات او به محکومیت مهمت هاکان آتیلا، یکی از مدیران بانک دولتی هالکبانک، کمک کرد و زمینه را برای طرح اتهام علیه خود این بانک فراهم ساخت.
اما دولت ترامپ در ماه مارس با ترکیه به توافق رسید تا پرونده کیفری علیه هالکبانک را متوقف کند. دولت آمریکا اعلام کرد این تصمیم در ازای همکاری دولت ترکیه برای آزادی گروگانهایی گرفته شده است که حماس در غزه نگه داشته بود.
روز سهشنبه، پرونده شخص ضراب نیز در دادگاه فدرال منهتن به پایان رسید. رابرت آنلو، وکیل ضراب، از قاضی برمن بهدلیل توجه به «همه شرایط منحصربهفرد مرتبط با آقای ضراب» قدردانی کرد.
بهنوشته نیویورکتایمز این پایان، در مقایسه با ابعاد سیاسی و حقوقی پرونده، بسیار کمفروغ بود. پرونده ضراب وزارت دادگستری آمریکا را تکان داد و روابط واشینگتن و آنکارا را بهشدت تحت فشار قرار داد. اردوغان بارها این پرونده را توطئهای علیه ترکیه توصیف کرده و برای متوقف کردن پیگرد هالکبانک بهشدت بر دولت ترامپ فشار آورده بود. او این پیگرد را ادامه همان تلاش نافرجام برای کودتای سال ۲۰۱۶ علیه خود میدانست.
ضراب در ایران و در خانوادهای شناختهشده در تجارت طلا به دنیا آمد. پدرش در کودکی او، خانواده را به ترکیه منتقل کرد و بعدتر، با افزایش بیثباتی سیاسی در این کشور، به دبی رفت. ضراب در نوجوانی وارد کسبوکار ارزی پدرش شد و در میانه دهه ۲۰ زندگی خود، فعالیت مستقلش را راه انداخت.
او در ابتدا مبادلات مالی میان تاجران کشورهایی مانند روسیه، جمهوری آذربایجان و رومانی را تسهیل میکرد. بهگفته دادستانها، مشتریانش بهتدریج شامل ایرانیانی شد که در پی دور زدن تحریمهای فزاینده آمریکا بودند.
ضراب در مارس ۲۰۱۶، هنگامی که همراه همسر و دخترش راهی دیزنیورلد بود، بازداشت شد. او حدود یک سال و نیم در بازداشتگاه متروپولیتن بروکلین نگهداری شد و بخشی از این دوره را در سلول انفرادی گذراند.
ضراب در ابتدا اتهامها را رد کرد، اما در اکتبر ۲۰۱۷ بهطور محرمانه به هفت فقره اتهام کیفری، از جمله دور زدن تحریمهای آمریکا و توطئه برای کلاهبرداری بانکی، اعتراف کرد.
یک ماه بعد، یکی از زندانیان در بازداشتگاه فدرال بروکلین به ضراب نزدیک شد و به او گفت «افراد قدرتمندی در ترکیه» خواهان مرگ او هستند. آن زندانی برای اثبات تهدید، چاقویی نیز به او نشان داد.
وکیل ضراب در نامهای پیش از صدور حکم به دادگاه نوشت که موکلش با همکاری با دادستانهای آمریکایی، «فساد در مقیاسی جهانی» را افشا کرده و برای این کار بهای شخصی سنگینی پرداخته است.
بهگفته او، دولت ترکیه در واکنش، بیش از ۱۷۰ میلیون دلار از داراییهای ضراب را مصادره و تحقیقات جداگانهای را به ظن جاسوسی علیه او آغاز کرد.
ضراب در دادگاه هاکان آتیلا، معاون مدیرکل بخش بانکداری بینالملل هالکبانک، شاهد اصلی دادستانی بود. او شهادت داد که میلیونها دلار به وزیر اقتصاد ترکیه و مدیرعامل هالکبانک رشوه داده است.
ضراب برای ارائه شهادتش نمودارهای رنگی، پوسترها و جدولهایی تهیه کرده بود که مسیر انتقال پولها را نشان میداد. با این حال، او در دادگاه آشکارا پذیرفت که همکاری با مقامهای آمریکایی تصمیمی عملی بوده است.
او گفت: «همکاری سریعترین راه برای پذیرفتن مسئولیت و خارج شدن فوری از زندان بود.»
هاکان آتیلا در نهایت به دو سال و نیم زندان محکوم و سپس به ترکیه اخراج شد.
در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، ویلیام بار، دادستان کل وقت آمریکا، از دادستانهای فدرال منهتن خواست به جای متهم کردن هالکبانک، این بانک را به پرداخت جریمه وادار کنند. جفری برمن، دادستان وقت منطقه جنوبی نیویورک، این درخواست را نپذیرفت و پرونده کیفری علیه بانک را پیش برد.
با کنار گذاشته شدن پرونده علیه هالکبانک، وکیل ضراب به قاضی نوشت که همکاری گسترده موکلش «تا حد زیادی بیمعنا شده است».
او تاکید کرد که بر اساس توافق جدید، هالکبانک حتی مجبور نیست یک سنت جریمه بپردازد.
سناتورهای دموکرات آمریکا سهشنبه ۲۳ تیر با جلوگیری از آغاز بررسی لایحه سالانه مجوز بودجه دفاعی، ضربهای کمسابقه به یکی از معدود لوایحی وارد کردند که معمولا از حمایت دوحزبی برخوردار است.
این لایحه اما امسال بهدلیل اختلاف بر سر سطح هزینههای دفاعی و از سرگیری جنگ با جمهوری اسلامی به بنبست رسیده است.
طرح آغاز بررسی «لایحه مجوز دفاع ملی» (NDAA) با بودجه ۱.۱۵ تریلیون دلاری با ۵۰ رأی موافق در برابر ۴۶ رأی مخالف شکست خورد. این لایحه برای تصویب به دستکم ۶۰ رأی نیاز داشت.
تقریبا همه سناتورها مطابق خطمشی حزبی خود رأی دادند. تنها استثنا جان تون، رهبر اکثریت جمهوریخواه سنا، بود که رأی خود را در پایان از «موافق» به «مخالف» تغییر داد تا از نظر آییننامهای بتواند این طرح را در آینده دوباره به صحن سنا بازگرداند.
چهار سناتور نیز در رأیگیری حضور نداشتند: جان فترمن (دموکرات، پنسیلوانیا)، جیم جاستیس (جمهوریخواه، ویرجینیای غربی)، میچ مککانل (جمهوریخواه، کنتاکی) و الکس پادیلا (دموکرات، کالیفرنیا).
این لایحه پیشتر در ۱۱ ژوئن با رأی دوحزبی ۱۸ موافق در برابر ۹ مخالف از کمیته نیروهای مسلح سنا عبور کرده بود، اما از آن زمان مذاکرات جمهوریخواهان و دموکراتها بر سر تعیین سقف هزینههای دفاعی و غیرنظامی بینتیجه مانده و فضای سیاسی بهشدت قطبی شده است.
دموکراتها همچنین از شروع دوباره درگیری نظامی با جمهوری اسلامی و اقدام دولت ترامپ بدون دریافت مجوز از کنگره بهعنوان یکی از مهمترین دلایل مخالفت خود با این لایحه نام بردند.
بهگفته آنان، دولت از زمان آغاز جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴ هرگز مجوز قانونی لازم را از کنگره دریافت نکرده است.
چاک شومر، رهبر دموکراتهای سنا، پیش از رأیگیری گفت: «اکنون کاخ سفید رسما به کنگره اطلاع داده که درگیریها از سر گرفته شده، حملات آمریکا دوباره آغاز شده و نیروهای ما همچنان برای عملیات بیشتر مستقر هستند. با این حال، جمهوریخواهان میخواهند سنا لایحه دفاعی را طوری بررسی کند که انگار هیچیک از این اتفاقات رخ نداده است.»
بر اساس این لایحه، ۱.۱ تریلیون دلار به وزارت دفاع، ۴۱ میلیارد دلار به وزارت انرژی برای مدیریت زرادخانه هستهای آمریکا و ۱۱ میلیارد دلار به سایر فعالیتهای مرتبط با دفاع اختصاص مییابد.
این طرح همچنین افزایش ۳.۶ درصدی حقوق نیروهای نظامی و بودجه بیشتری برای آموزش، مسکن، خدمات درمانی و مراقبت از کودکان خانوادههای نظامیان در نظر گرفته است.
با این حال، نبود توافق میان دو حزب برای افزایش همزمان بودجه دفاعی و بودجه بخشهای غیرنظامی، روند تصویب نهتنها لوایح بودجه سالانه بلکه لایحه مجوز دفاع ملی را نیز متوقف کرده است.
راجر ویکر، رییس جمهوریخواه کمیته نیروهای مسلح سنا، رأی دموکراتها را اقدامی «بیسابقه» توصیف کرد و گفت: «اینکه حتی اجازه آغاز بررسی لایحه دفاع ملی داده نشود، سابقه نداشته است و نشان میدهد سناتور شومر دیگر هیچ تمایلی به همکاری ندارد؛ در حالی که بخش بزرگی از این لایحه به صورت دوحزبی تهیه شده بود. این واقعا یک سقوط بیسابقه است.»
شومر اما دوشنبه ۲۲ تیر در نامهای به همکارانش، جمهوریخواهان را متهم کرد که لوایحی «نامتوازن» ارائه کردهاند؛ لوایحی که بودجه دفاعی را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد اما برنامههای غیرنظامی را نادیده میگیرد.
او نوشت:«هیچ چیز عادی نیست که طرحی یکجانبه ارائه شود که مشارکت دوحزبی را کنار بگذارد و لوایحی را به تصویب برساند که خانوادهها را نادیده میگیرد، جنگ را طولانیتر میکند و از فساد محافظت میکند.»
کریس مورفی، سناتور دموکرات ایالت کنتیکت، نیز این لایحه را در عمل «لایحه تامین مالی جنگ ایران» خواند و گفت:«این یک لایحه برای تامین مالی جنگ است؛ مجوزی برای جنگ با ایران، جنگی که هیچکس در این کشور خواهان آن نیست.»
تیم ملی فوتبال اسپانیا در مسابقه نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، فرانسه را با نتیجه دو بر صفر شکست داد و نخستین فینالیست این تورنمنت شد. میکل اویارزابال در دقیقه ۲۲ از روی نقطه پنالتی و پدرو پورو در دقیقه ۵۸ گلهای اسپانیا و بازی را به ثمر رساندند.
فرانسه که بهعنوان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی وارد مسابقات شده بود و در مراحل ابتدایی عملکرد درخشانی داشت، برابر اسپانیا هرگز نتوانست بازی همیشگی خود را ارائه دهد و در نهایت با شایستگی شکست خورد.
میکل اویارزابال گل نخست اسپانیا را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند؛ پنالتیای که پس از خطای لوکاس دینیه روی لامین یامال اعلام شد.
در ادامه، پدرو پورو با به ثمر رساندن گل دوم، پیروزی اسپانیا را قطعی کرد.
اسپانیا برای رسیدن به دومین قهرمانی خود در دیدار فینال به مصاف انگلیس یا آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، خواهد رفت.
فرانسه نیز روز شنبه در دیدار ردهبندی به میدان خواهد رفت.
اسپانیا شایسته این پیروزی بود
اسپانیا کاملا شایسته پیروزی در این مسابقه بود.
شاید بسیاری انتظار داشتند اسپانیا برنده شود، اما کمتر کسی تصور میکرد فرانسه تا این اندازه مهار شود.
اونای سیمون در طول مسابقه تقریبا هیچ مهار دشواری انجام نداد و مهمترین مهرههای هجومی دیدیه دشان کاملا از جریان بازی خارج شدند.
اسپانیا با شایستگی راهی فینال شد و چه آرژانتین و چه انگلیس، از حالا باید نگران چالشی باشند که در دیدار پایانی در انتظارشان است.
در تمام مسابقات گذشته جام جهانی ۲۰۲۶ این احساس وجود داشت که اسپانیا هنوز به بهترین سطح خود نرسیده و بسیاری فرانسه را شانس اصلی صعود به فینال میدانستند.
اما اسپانیا پس از عبور از مراحل قبلی، در نیمهنهایی نمایشی کمنقص ارائه داد و تقریبا هیچ فرصتی به فرانسه نداد.
هواداران انگلیس و آرژانتین شاید ترجیح میدادند در فینال با فرانسه روبهرو شوند، اما اکنون اسپانیا نشان داده تیمی به همان اندازه، و شاید حتی خطرناکتر، است.
شباهتهای زیادی میان این تیم و نسل طلایی اسپانیا که بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ سه قهرمانی بزرگ متوالی کسب کرد، دیده میشود؛ استحکام دفاعی، آرایش ۳-۳-۴، هافبکهای بازیساز، استفاده از هافبک در نقش مهاجم کاذب و البته موفقیت.
فرانسه مانند دوسال پیش به اسپانیا باخت
فرانسه، درست مانند شکست برابر اسپانیا در یورو دو سال پیش، این بار هم از رسیدن به هدفش بازماند.
شاید جالب باشد که این نسخه از تیم دیدیه دشان را بتوان کاملترین نسخه دوران مربیگری او دانست.
دشان در تمام مسابقات از چهار مهاجم تخصصی استفاده کرد و با ایجاد تغییراتی در خط هافبک و دفاع کناری، آزادی عمل بیشتری به بازیکنان هجومی داد.
فرانسه برای نخستین بار مرحله گروهی را با عملکردی بینقص پشت سر گذاشت؛ سه پیروزی، ۹ امتیاز و ۱۰ گل زده. سپس پس از برتری قاطع برابر سوئد در مرحله یکهشتم نهایی، از سد پاراگوئه و مراکش نیز گذشت.
سیستمی که در آن کیلیان امباپه بهعنوان مهاجم نوک بازی میکرد، در شش مسابقه بهخوبی جواب داد، اما همه چیز در نیمهنهایی فرو ریخت.
اسپانیا در خلق موقعیتهای بزرگ گل (سه در برابر صفر)، تعداد پاسها، تکلها و نبردهای هوایی عملکرد بهتری داشت.
در نتیجه، دشان نتوانست برای سومین بار پیاپی فرانسه را به فینال جام جهانی برساند.
بلومبرگ بهنقل از منابع آگاه گزارش داد ایالات متحده در حال پیشبرد مذاکراتی برای احداث یک خط لوله است که نفت عراق را به سوریه منتقل کند و در آینده از میزان نفوذ و اهرم فشار جمهوری اسلامی بر عرضه جهانی انرژی بکاهد.
این رسانه سهشنبه ۲۳ تیر نوشت توماس باراک، فرستاده ویژه دونالد ترامپ در امور سوریه و عراق، گفتوگوهایی را با مقامهای دو کشور و همچنین شرکتهایی آغاز کرده است که در احیای خط لوله قدیمی عراق به سواحل غربی سوریه نقش دارند. این خط لوله سالهاست که از مدار بهرهبرداری خارج شده است.
این منابع آگاه به بلومبرگ گفتند اگرچه چند مسیر مختلف برای ایجاد خطوط انتقال جدید در دست بررسی است، اما بازسازی خط لوله کرکوک-بانیاس تمرکز اصلی مذاکرات است.
یکی از مقامهای وزارت امور خارجه آمریکا نیز تایید کرد که دولت این کشور از تلاشهای عراق و سوریه برای توسعه مسیرهای تجاری از طریق بازسازی خط لوله میان دو کشور حمایت میکند و انتظار دارد شرکتهای آمریکایی در ساخت آن مشارکت داشته باشند.
این خبر همزمان با دیدار دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، و علی الزیدی، نخستوزیر عراق، در کاخ سفید منتشر شد. تمرکز اصلی این دیدار بر مساله انرژی و سرمایهگذاری آمریکا در عراق بود.
ترامپ در حاشیه این دیدار به رسانهها گفت آمریکا «توافقهای زیاد و بسیار بزرگی» با عراق امضا خواهد کرد و بخش بزرگی از این توافقها به نفت مربوط میشود.
او گفت شرکتهای آمریکایی نقش اصلی را در توسعه و استخراج نفت عراق خواهند داشت و این همکاریها برای هر دو کشور اشتغال ایجاد میکند. با این حال، هنوز جزئیات قراردادها منتشر نشده است.
خبرگزاری رویترز نیز گزارش داد این توافقها احتمالا شامل سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی در میادین نفت و گاز عراق و همچنین پروژههای زیرساختی مانند خط لوله صادرات نفت از طریق سوریه خواهد بود.
مهار گروههای مسلح مورد حمایت جمهوری اسلامی و آینده حضور نظامی آمریکا در عراق نیز از دیگر محورهای مذاکرات میان دو رهبر بود.
خبرگزاری آسوشیتدپرس هم گزارش داد واشینگتن از دولت جدید عراق انتظار دارد نفوذ شبهنظامیان نزدیک به جمهوری اسلامی را کاهش دهد.
علی الزیدی نیز گفته است این گروهها تا پس از ۳۰ سپتامبر دیگر دلیلی برای ادامه فعالیت نخواهند داشت.
افزایش تنشها در خاورمیانه طی هفته گذشته، بار دیگر ضرورت یافتن گزینههای بلندمدت برای جایگزینی تنگه هرمز را برجسته کرده است.
این آبراه حیاتی با آغاز جنگ در روز نهم اسفند بسته شد و با پایان یافتن جنگ، مناقشه بر سر نحوه مدیریت و بازگشایی آن ادامه داشت. در نهایت، شلیک موشک از سوی جمهور اسلامی به کشتیهای عبور بار دیگر آتش جنگ را شعلهور کرد.
تازهترین دور حملات سپاه به کشتیهای عبوری از تنگه هرمز ۱۶ تیر آغاز شد و آمریکا بامداد ۱۷ تیر نخستین حملات هوایی خود را آغاز کرد؛ حملاتی که تا زمان انتشار این گزارش ادامه یافته است.
احیای خط لوله قدیمی
به گزارش بلومبرگ، بندر بانیاس سوریه بهعنوان یکی از گزینههای اصلی برای انتقال و صادرات نفت عراق مطرح شده و چند شرکت بینالمللی نیز درباره گسترش نقش سوریه بهعنوان قطب صادرات انرژی مذاکره کردهاند.
با این حال، ناامنی در غرب عراق و شرق سوریه، فعالیت هستههای داعش و بیثباتی دولت نوپای سوریه، اجرای این طرح را با چالشهای جدی روبهرو میکند. این پروژه برای عراق اهمیت زیادی دارد، زیرا وابستگی شدید این کشور به تنگه هرمز در جریان جنگ، به کاهش ۶۰ درصدی تولید نفت و فشار بر منابع مالی دولت منجر شد.
بندر بانیاس در ساحل مدیترانه و در غرب سوریه قرار دارد. این بندر که بزرگترین پالایشگاه نفت سوریه را در خود جای داده، یکی از مهمترین مراکز نفتی و صادرات انرژی این کشور به شمار میرود.
باسل السویدان، وزیر کشاورزی سوریه، در گفتوگو با بلومبرگ گفت: «سوریه میتواند به مقصدی کامل برای کاهش ریسک و متنوعسازی مسیرهای صادرات تبدیل شود. این جایگاه، در مرحله پیش رو نقش مهمی برای سوریه رقم خواهد زد.»
با این حال، خطوط لوله سوریه سابقه طولانی در توقف فعالیت دارند. خط لوله کرکوک-بانیاس که نخستینبار در دهه ۱۹۵۰ ساخته شد، یک بار در دهه ۱۹۷۰ و بار دیگر در اوایل دهه ۱۹۸۰، در پی تیره شدن روابط عراق و سوریه، از کار افتاد.
احیای این خط لوله میتواند به یکی از مسیرهای اصلی صادرات نفت عراق به دریای مدیترانه تبدیل شود، اما همین موضوع آن را در دورههای تنش منطقهای به هدفی بالقوه تبدیل خواهد کرد.
گروههای مسلح مورد حمایت جمهوری اسلامی در عراق که از هماکنون مخالفت خود را با گسترش همکاریهای انرژی با سوریه تحت رهبری احمد الشرع آشکارا اعلام کردهاند، ممکن است این پروژه را مغایر با منافع تهران بدانند و در روند اجرای آن اخلال ایجاد کنند.
اکسیوس به نقل از مقامهای آمریکایی و اسرائیلی گزارش داد دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، پنجشنبه ۱۸ تیر، به نخستوزیر اسرائیل گفت اسرائیل باید روند خارج کردن نیروهایش از سوریه و لبنان را آغاز کند زیرا حضور نیروهای این کشور در خاک سوریه ممکن است به تشدید تنشها بیانجامد.
این رسانه آمریکایی در گزارشی که شامگاه سهشنبه ۲۳ تیر منتشر شد، به نقل از یک مقام آمریکایی نوشت ترامپ در این مکالمه تلفنی به بنیامین نتانیاهو گفت: «آنها [سوریها] شما را آنجا نمیخواهند، باید نیروهایتان را به عقب منتقل کنید. همین موضوع درباره لبنان هم صدق میکند.»
همزمان با انتشار این گزارش، نخستین روز از مذاکرات دو روزه اسرائیل و لبنان با میانجیگری آمریکا در رُم آغاز شد. لبنان در این دور از مذاکرات خواستار آغاز فوری روند عقبنشینی اسرائیل از خاک خود و تعیین یک جدول زمانی روشن برای خروج کامل نیروهای اسرائیلی است.
دفتر نخستوزیر اسرائیل در بیانیهای درباره گفتوگوی نتانیاهو با ترامپ اعلام کرد: «نخستوزیر به نوبه خود بر ضرورت ایجاد مناطق حائل امنیتی در امتداد مرزهای اسرائیل تاکید کرد.»
تماس ترامپ و نتانیاهو یک روز پس از دیدار رییسجمهوری آمریکا با احمد الشرع، رییسجمهوری سوریه، در حاشیه نشست ناتو در ترکیه انجام شد.
به گفته مقامهای آمریکایی، دولت ترامپ ماهها تلاش کرد میان اسرائیل و سوریه به یک توافق امنیتی جدید دست یابد، اما در نهایت به این جمعبندی رسید که نتانیاهو حاضر نیست امتیازهایی را که واشینگتن خواستار آن بود، بپذیرد. این امتیازها شامل خروج تدریجی ارتش اسرائیل از مناطقی در خاک سوریه بود که این کشور از زمان فروپاشی حکومت بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ در اشغال خود دارد.
به نوشته اکسیوس بعید به نظر میرسد که سه ماه مانده به انتخابات سرنوشتساز اسرائیل نتانیاهو برای خارج کردن نیروهای اسرائیلی از مناطق تحت اشغال این کشور در سوریه، گام مهمی بردارد یا با هرگونه استقرار دوباره نیروها در لبنان، فراتر از آنچه تاکنون با آن موافقت کرده، موافقت کند. با این حال، درخواستهای ترامپ بر فشارهای فزاینده بر نخستوزیر اسرائیل افزوده است.
اعضای ارشد دولت اسرائیل و همچنین ارتش این کشور خواهان حفظ کنترل نامحدود بر مناطق مرزی سوریه هستند و اینطور استدلال میکنند که چنین کنترلی برای پیشگیری از وقوع یک هفتم اکتبر دیگر در اسرائیل، ضروری است. برخی از اعضای دولت حتی از ایجاد شهرکهای یهودینشین در این مناطق حمایت میکنند.
ملاقات مذاکرهکنندگان لبنان و اسرائیل در رُم
میانجیهای آمریکایی سهشنبه ۲۳ تیر در رم با دیپلماتهای اسرائیلی و لبنانی دیدار کردند تا درباره اجرای توافق چارچوبی که چند هفته پیش میان دو کشور امضا شد، گفتوگو کنند. این مذاکرات ششمین دور گفتوگوهای مستقیم دو طرف از بهار امسال به شمار میآید و انتظار میرود دو روز ادامه داشته باشد.
مهمترین دستور کار این دور از مذاکرات، اجرای چارچوبی است که پنجم تیر با میانجیگری آمریکا امضا شد و تمرکز اصلی آن بر اجرای طرح «مناطق آزمایشی» است.
چارچوبی که تاکنون هر دو کشور با آن موافقت و آن را امضا کرده اند، سه محور اصلی دارد: خروج تدریجی نیروهای اسرائیلی از جنوب لبنان، استقرار ارتش لبنان در مناطق تخلیهشده، پیشبرد روند خلع سلاح حزبالله و کاهش تنش در مرزها. طرح مناطق آزمایشی به محور نخست مرتبط است و بر اساس آن، اسرائیل ابتدا از دو منطقه مشخص در جنوب لبنان عقبنشینی میکند و ارتش لبنان جایگزین آن میشود تا در صورت موفقیت، این الگو به دیگر مناطق گسترش یابد.
لبنان در این دور از مذاکرات خواستار آغاز فوری عقبنشینی اسرائیل و تعیین جدول زمانی روشن برای خروج کامل نیروهای اسرائیلی است. از سوی دیگر، اسرائیل میگوید پیش از عقبنشینی بیشتر، باید اطمینان حاصل شود که این مناطق از سلاحها و زیرساختهای نظامی حزبالله پاکسازی شدهاند. در مقابل، لبنان معتقد است این ارزیابی باید توسط ارتش آمریکا انجام شود، نه اسرائیل.
همزمان، فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا در حال هماهنگی فنی با ارتشهای لبنان و اسرائیل برای اجرای مرحله نخست توافق است. هفته گذشته نیز یک هیات نظامی آمریکایی به بیروت سفر کرده بود تا درباره سازوکار اجرای این طرح گفتوگو کند.