دونالد ترامپ یکشنبه در مصاحبه با انبیسی تاکید کرد که «تنگه هرمز باز است» پیشتر نیز سنتکام اعلام کرد جمهوری اسلامی کنترل تنگه هرمز را در اختیار ندارد و تردد کشتیها در این آبراه ادامه دارد. سپاه پاسداران شنبه اعلام کرد: «این آبراه تا اطلاع ثانوی بسته شده است.»
روزنامه تلگراف به نقل از گزارش تازه سازمان مبارزه با یهودستیزی آنلاین (FOA) نوشت، هزاران حساب کاربری جعلی و هماهنگ که گفته میشود به حکومت ایران مرتبط هستند، در یک کارزار سازمانیافته، بازماندگان حمله هفتم اکتبر به جشنواره موسیقی نُوا را هدف آزار، تهدید و انتشار اطلاعات نادرست قرار دادهاند.
بر اساس این گزارش، بازماندگان این حمله با «یک کارزار دیجیتال چندلایه و مستمر» روبهرو هستند، در حالی که شبکههای اجتماعی در حذف پستها، ویدیوها و پیامهای توهینآمیز عملکرد موثری نداشتهاند. نویسندگان گزارش میگویند محتوایی که ابتدا توسط رباتهای اینترنتی منتشر میشد، اکنون توسط کاربران واقعی نیز بازنشر و تقویت میشود.
به گفته تهیهکنندگان گزارش، هدف این کارزار هماهنگ، «پاک کردن، تحریف و توجیه» حمله هفتم اکتبر است؛ اقدامی که هم از طریق زیر سوال بردن واقعیتهای این حمله و هم با حمله مستقیم به بازماندگان آن دنبال میشود.
در این گزارش آمده است که در شبکههای اجتماعی مطالبی منتشر شده که در آنها برای بازماندگان آرزوی مرگ شده، روایتهای آنان از حمله انکار شده و با الفاظ نژادپرستانه، جنسیتزده و توهینآمیز مورد حمله قرار گرفتهاند.
به نوشته تلگراف، این کارزار از انکار کامل حمله و ادعای صحنهسازی بودن آن با استفاده از «بازیگران بحران» و خون مصنوعی، تا انتشار مطالبی که ارتش اسرائیل را مسئول این رویداد معرفی میکنند، طیف گستردهای از روایتها را در بر میگیرد.
گزارش این سازمان همچنین شبکه اجتماعی ایکس را «کانون» انتشار ادعاهای مربوط به عملیات پرچم دروغین و نظریههای توطئه توصیف کرده و نوشته است که تیکتاک نیز مملو از مطالب آزاردهنده علیه بازماندگان، میمهای یهودستیزانه و ویدیوهایی است که با استفاده از روندهای پرمخاطب، پیامهای نفرتپراکن یا تمسخر رنج غیرنظامیان را افزایش میدهند.
در این گزارش آمده است که بسیاری از بازماندگان، از جمله شماری از افرادی که در غزه گروگان بودند، به طور مستقیم هدف این حملات قرار گرفتهاند.
یکی از نمونههای مورد اشاره، «نوآ آرگامانی» است؛ زنی که ویدیوی ربوده شدن او همراه با شریک زندگیاش «آویناتان اور» در هفتم اکتبر بازتاب گستردهای در جهان داشت. این دو در غزه جدا از یکدیگر نگهداری میشدند و از سرنوشت هم اطلاعی نداشتند. آرگامانی پس از ۲۴۵ روز در عملیات ارتش اسرائیل آزاد شد، در حالی که آویناتان اور پس از دو سال اسارت، در آخرین توافق تبادل گروگانها آزاد شد.
با وجود تجربه اسارت، به گفته نویسندگان گزارش، آرگامانی در فضای مجازی با برچسبهایی مانند «تروریست» و «فاحشه» هدف حملات گسترده قرار گرفته است.
این گزارش همچنین میگوید انکار خشونتهای جنسی انجامشده در جریان حمله هفتم اکتبر نیز به طور گسترده در شبکههای اجتماعی رواج یافته است.
از دیگر افرادی که نامشان در گزارش آمده، «رومی گونن» است که از جشنواره نُوا ربوده شد. او پس از آزادی درباره آزارهایی که در دوران اسارت متحمل شده بود سخن گفت، اما از آن زمان هدف حملات گسترده آنلاین قرار گرفته است.
تلگراف همچنین بخشهایی از گفتوگوی «عمری ساسی»، یکی از برگزارکنندگان جشنواره نُوا، را منتشر کرده است. او که در این حمله دوستان و اعضای خانواده خود را از دست داده، از آن زمان تاکنون هر هفته تحت درمان روانشناس قرار دارد.
ساسی با یادآوری روز حمله گفت مهاجمان افرادی را که حاضر به رفتن به غزه نبودند، در محل میکشتند و سپس خودروهای متوقفشده را به آتش میکشیدند. او همچنین گفت شاهد شلیک آرپیجی و پرتاب نارنجک به خودروهای حامل غیرنظامیان و تیراندازی با سلاحهای خودکار به سوی افرادی بوده که در حال فرار بودند.
او افزود حجم انکار واقعیتها و آزارهای مجازی پس از این حمله، آسیبهای روانی او را تشدید کرده است. به گفته ساسی، او در واکنش به این وضعیت نمایشگاهی درباره جشنواره نُوا در لندن برپا کرده و از کسانی که این حمله را ساختگی میدانند دعوت کرده است از این نمایشگاه بازدید کنند.
نویسندگان گزارش میگویند حتی محتوایی که آشکارا قوانین شبکههای اجتماعی را نقض میکند، از جمله فراخوانهای صریح به خشونت، در بسیاری از موارد پس از گزارش کاربران نیز حذف نمیشود.
در این گزارش از شرکتهای شبکههای اجتماعی خواسته شده است با سرعت بیشتری با چنین محتواهایی برخورد کنند و دولتها نیز این پلتفرمها را نسبت به عملکردشان پاسخگو کنند.
گزارش تاکید میکند که «بازماندگان دو بار قربانی میشوند»؛ یک بار در جریان حمله هفتم اکتبر و بار دیگر در کارزارهای مستمر آزار و نفرت در فضای مجازی که آسیبهای روانی آنان را تشدید میکند.
تومر آلدوبی، بنیانگذار و مدیرعامل سازمان مبارزه با یهودستیزی آنلاین، به تلگراف گفت که از هفتم اکتبر تاکنون «یهودستیزی و نفرت افراطی علیه یهودیان، صهیونیستها و اسرائیلیها با سرعتی سرسامآور در سراسر جهان گسترش یافته است» و تاکید کرد که «نباید در برابر این روند سکوت کرد.»
به نوشته تلگراف، تنها شبکه اجتماعی که به یافتههای این گزارش پاسخ داد، تیکتاک بود. این شرکت اعلام کرد قوانین سختگیرانهای علیه یهودستیزی و نفرتپراکنی دارد و اجازه انتشار چنین محتواهایی را نمیدهد.
تیکتاک همچنین اعلام کرد عملیات نفوذ پنهانی با هدف گمراه کردن و دستکاری افکار عمومی در این پلتفرم ممنوع است و این شرکت با استفاده از فناوریهای پیشرفته و تیمهای تخصصی، چنین فعالیتهایی را شناسایی و حذف میکند.
وزارت مدیریت بحران بنگلادش شنبه ۲۰ تیر اعلام کرد که سیل در هفت منطقه چاتوگرام، کاکسبازار، بندربان، رانگاماتی، خاگراچاری، مولویبازار و حبیگنج، زندگی روزمره را مختل کرده، هزاران خانواده را در انزوا قرار داده و ۲۶۷ هزار و ۹۱۸ خانوار را گرفتار ساخته است.
بسیاری از ساکنان، به دلیل زیر آب رفتن خانههایشان، چند روز است که قادر به آشپزی نبودهاند و برخی دیگر نیز پس از آنکه لایههای ضخیم گلولای آشپزخانهها و فضاهای زندگیشان را پوشاند، با مشکلات جدی دستوپنجه نرم میکنند.
هزاران خانواده به مواد غذایی خشک، برنج تختشده، برنج پفکرده یا بیسکویتهایی که نیازی به پختوپز ندارند و کمکهای اضطراری متکی هستند. با این حال، جادههای شستهشده و پلهای آسیبدیده، دسترسی امدادگران به برخی از مناطقی را که بیشترین آسیب را دیدهاند، دشوار کرده است.
نیروهای ارتش و نیروی دریایی با قایق، غذا، آب آشامیدنی، دارو و دیگر اقلام ضروری را به جوامع دورافتاده میرسانند.
اقبال حسین، وزیر مدیریت بحران و امدادرسانی، هنگام بازدید از مناطق آسیبدیده در چاتوگرام گفت: «دولت هر کاری که ممکن است برای حمایت از قربانیان سیل انجام میدهد. کمکهای امدادی، آب آشامیدنی سالم و تجهیزات پزشکی در حال توزیع است و از افرادی که خانههایشان زیر آب رفته میخواهیم به نزدیکترین پناهگاه منتقل شوند.»
بارانهای شدید همچنین اوایل این هفته باعث رانش زمین در اردوگاههای پناهجویان روهینگیا در کاکسبازار شد که در نتیجه آن ۱۶ پناهجو، از جمله زنان و کودکان، جان باختند. بیش از یک میلیون پناهجوی روهینگیا در این اردوگاهها زندگی میکنند؛ جایی که سرپناههای موقت ساختهشده روی دامنههای شیبدار و جنگلزداییشده، بهویژه در فصل بارانهای موسمی، بسیار آسیبپذیر هستند.
بنگلادش یکی از کشورهای جهان است که بیش از همه در معرض بلایای طبیعی قرار دارد و بارانهای فصلی موسمی بهطور منظم موجب سیل، فرسایش رودخانهای و رانش زمین میشوند. دانشمندان میگویند تغییرات اقلیمی بارشهای شدید را مکررتر و شدیدتر میکند و ابعاد و شدت چنین فجایعی را افزایش میدهد.
