«او مرا دعوت کرد، من هم میروم»، این جمله دونالد ترامپ که پنجشنبه از دفتر بیضی کاخ سفید شنیده شد، تاییدی بر حضورش در بازی سوم فینال NBA بود که به دعوت جیمز دولان، مالک نیکس و یکی از حامیانش رقم خواهد خورد.
به نوشته نشریه اکیپ؛ این حضور استثنایی فضای شب مسابقه را برای هواداران بهطور اساسی تغییر خواهد داد. نیکس هشدار داده که ورود هرگونه کیف به سالن ممنوع خواهد بود و تماشاگران باید دستکم دو ساعت پیش از آغاز بازی برای کنترلهای «به سبک فرودگاهی» حاضر شوند.
سیبیاس نیوز نوشته که اطراف گاردن، که مرکز عبوری مهمی در قلب منهتن است، تدابیر امنیتی گسترده خواهد بود؛ صدها مأمور سرویس مخفی، محاصره کامل محیط، بدون فنزون و بدون دسترسی خودرو.
آدام سیلور، رئیس انبیای، درباره محدودیتهای ناشی از حضور رئیسجمهور گفت: «فکر میکنم هواداران درک خواهند کرد.» اما حضور ترامپ صرفاً یک چالش لجستیکی نیست.
آخرین رئیسجمهور در حال خدمت که در یک بازی NBA حاضر شد، باراک اوباما بود؛ در سال ۲۰۱۵ برای نخستین بازی فصل شیکاگو بولز که از هواداران پرشور آن است. نخستین حضور یک رئیسجمهور در سکوها به سال ۱۹۷۹ بازمیگردد، زمانی که جیمی کارتر برای دیدار بین هاکس و بولتز در واشینگتن حاضر شد؛ پس از آن در سال ۱۹۹۷ بیل کلینتون برای تماشای بولزِ مایکل جردن مقابل واشینگتن حضور یافت.
به گفته انبیای، با این حال، هرگز یک رئیسجمهور در حال خدمت به فینال نرفته است.
اوباما در سال ۲۰۱۹ برای بازی دوم فینال در تورنتو حاضر بود، اما دیگر در دفتر بیضی نبود. دوشنبه، ترامپ یک رکورد جدید در تاریخ NBA ثبت خواهد کرد؛ لیگی که سالها آن را به سخره گرفته و در شهری که به او رأی نمیدهد.
از نخستین دوره ریاستجمهور ترامپ، هیچ قهرمان NBA دعوت کاخ سفید را نپذیرفته است. گلدن استیت واریرز که در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ قهرمان شد، نخستین تیمی بود که دعوت را رد کرد؛ تیمی که پس از قهرمانی ۲۰۱۵ برای دیدار با باراک اوباما به کاخ سفید رفته بود.
دونالد ترامپ بخش بزرگی از لیگ را علیه خود کرده است؛ لیگی که آن را «بیش از حد سیاسی» میدانست. در سال ۲۰۲۰، او بازیکنان را متهم کرد که با خودداری از بازی در اعتراض به خشونت پلیس «بسکتبال را نابود میکنند».
او همچنین در چندین گردهمایی انتخاباتی مستقیماً به لبران جیمز حمله کرد. خصومت متقابل بوده است: جیمز، مانند بسیاری از بازیکنان، علناً مخالفت خود را با سیاستهای رهبر حزب جمهوریخواه اعلام کرده است. جاش هارت، که اکنون با نیکس در فینال حضور دارد، نیز از جمله آنهاست.
فرنچایزی که اکنون با نیویورک در فینال روبهروست نیز از این موضوع دور نمانده است. گرگ پاپوویچ، چهره نمادین اسپرز و رئیس عملیات این فرنچایز، یکی از منتقدان سرسخت ترامپ در ورزش آمریکاست.
او اندکی پیش از انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ گفته بود: «او رقتانگیز است، یک مرد کوچک.» موضعی که در تضاد کامل با برخی مالکان فرنچایز است، از جمله سهامدار اقلیت مایکل دل که متعهد شده ۶.۲۵ میلیارد دلار برای تأمین مالی «حسابهای ترامپ» که در چارچوب قانونگذاری رئیسجمهور ایجاد شدهاند، اختصاص دهد.
با این حال، آدام سیلور از این اتفاق استقبال کرد. او پنجشنبه گفت: «رئیسجمهور در بازی سوم خوشآمد است.» «ورزش آنچه ما را به هم پیوند میدهد برجسته میکند، نه آنچه ما را جدا میکند. همانطور که در نیویورک میبینیم حس تعلق ایجاد میکند، و من هیجانزدهام که یک نیویورکی دیگر را در شور و شوق پیرامون این نیکس ببینم.»
از کنار زمین تا سکوهای ریاستجمهوری
از زمان بازگشت به کاخ سفید، ترامپ ورزشگاهها را به صحنه سیاسی جدید خود تبدیل کرده است: سوپربول، دیتونا ۵۰۰، مسابقات دانشگاهی کشتی، مبارزات UFC، فینال جام باشگاههای جهان، یو اس اوپن. او در این رویدادها با واکنشهای متفاوتی مواجه شده است، از تشویق تا هو کردن.
با نیکس، تاریخ بسیار پیشتر از سیاست آغاز میشود. او در سال ۱۹۹۴ نیز در بازی سوم فینال در مدیسن اسکوئر گاردن حضور داشت؛ جایی که نیویورکیها مقابل راکتس شکست خوردند (۸۹-۹۳، شکست ۴-۳ در سری).
آدام سیلور میگوید: «پیش از ورود به سیاست، او هوادار بزرگی بود» و به یاد میآورد که «چندین بازی را با او دیده است.» عکسهایی از حضور او کنار زمین از دهه ۱۹۹۰ تا دهه ۲۰۱۰ وجود دارد. در سال ۲۰۰۴ در یک آگهی تبلیغاتی برای لیگ بازی کرد. در سال ۲۰۱۰، بهطور طنزآمیز، در ویدیویی ظاهر شد تا لبران جیمز را متقاعد کند به تیم محبوبش بپیوندد.
نیویورک صحنه اصلی اوست؛ شهری که امپراتوری ترامپ و برج نمادینش در خیابان پنجم در آن شکل گرفت، اما همچنین یکی از صحنههای خصمانهترین برخوردها با او. در سه کارزار ریاستجمهوریاش، هرگز این ایالت را نبرده است.
در نوامبر، نیویورکیها در جهت مخالف رأی دادند و سوسیالیست، زهران ممدانی، را به شهرداری رساندند. او نیز دوشنبه در سالن خواهد بود. ممدانی هشدار داد: «من در بخشی کاملاً متفاوت از ورزشگاه خواهم بود»، بلیت را با پول شخصی خریده و جایی نزدیکتر به سقف تا «ردیف سلبریتیها» خواهد نشست.
به ندرت پیش آمده یک مسابقه بسکتبال تا این اندازه از زمین بازی فراتر برود.