اینتر میلان بار دیگر فاتح ایتالیا شد. نراتزوری با پیروزی ۲-۰ مقابل پارما در ورزشگاه سن‌سیرو، بیست‌ویکمین قهرمانی خود را در سری‌آ، سه هفته زودتر از پایان فصل جشن گرفت. این قهرمانی داستانی از سقوط به چاه ناامیدی و صعود دوباره به اوج قدرت بود.
فصل برای اینتر سیاه شروع شد. تیم در سه هفته اول دو بار شکست خورد و در لیگ قهرمانان نیز مقابل پاری‌سن‌ژرمن تحقیر شد.
خروج ناگهانی اینزاگی و انتخاب کریستین چیوو، مدافع سابق این تیم، در ابتدا تصمیمی عجولانه به نظر می‌رسید. منتقدان فکر می‌کردند چیوو فقط یک «پزشک خانواده» برای درمان موقت است، اما او ثابت کرد که یک رهبر واقعی است.
چیوو تیمی را که دچار افسردگی ورزشی شده بود، دوباره متحد کرد و به آن‌ها یاد داد چگونه برای رسیدن به اهداف خود بجنگند.
استراتژی هوشمندانه و ثبات مدیریتی
اینتر در این فصل یاد گرفت چگونه «حسابگر» باشد. آن‌ها در بازی‌های بزرگ گاهی امتیاز از دست دادند، اما در برابر تیم‌های کوچک‌تر هیچ اشتباهی نکردند.
پیروزی‌های متوالی در ماه‌های ژانویه و فوریه، فاصله آن‌ها را با رقبا زیاد کرد. در این میان، نقش مدیریت باشگاه بسیار پررنگ بود.
آن‌ها با حفظ آرامش و حمایت از پروژه چیوو، اجازه ندادند سونامی ناامیدی باشگاه را غرق کند.
ماروتا، مدیر باتجربه اینتر، توانست برای سومین بار با سه مربی مختلف، اسکودتو را برای این باشگاه به ارمغان بیاورد.
درخشش ستاره‌ها در شب قهرمانی
در بازی سرنوشت‌ساز مقابل پارما، مارکوس تورام در وقت‌های تلف‌شده نیمه اول قفل دروازه را باز کرد.
در نیمه دوم، هنریک مخیتاریان روی پاس لائوتارو مارتینز گل دوم را زد تا جشن ۷۴ هزار هوادار در سن‌سیرو تکمیل شود.
لائوتارو، بارلا، چالهان‌اوغلو و دی‌مارکو ستاره‌های کلیدی این فصل بودند که با تکیه بر تجربه خود، اینتر را به سمت قهرمانی هدایت کردند.
جشن و پایکوبی در خیابان‌های میلان
ساعت ۲۲:۴۰ سوت پایان بازی به صدا درآمد و میلان به رنگ آبی و مشکی درآمد. بازیکنان روی زمین چمن به رقص و پایکوبی پرداختند و هواداران با پیراهن‌هایی که عدد ۲۱ روی آن نقش بسته بود، پیروزی را جشن گرفتند.
پس از خروج از ورزشگاه، نوبت به میدان «دومو» رسید. بازیکنان تا ساعت ۲ بامداد از تراس‌های میدان با سیل خروشان هواداران هم‌خوانی کردند. میلان پس از دو سال دوباره طعم شیرین قهرمانی ایتالیا را چشید.
سخنان فروتنانه سرمربی
کریستین چیوو که اکنون نامش در کنار بزرگانی چون مورینیو به‌عنوان مربیانی که در سال اول قهرمان شده‌اند قرار گرفته، جشن خود را به شکلی متفاوت برگزار کرد.
او پس از بازی به رختکن رفت تا در آرامش سیگار بکشد.
چیوو در کنفرانس خبری گفت: «این قهرمانی متعلق به پسران من و مربیان قبلی است که زیرساخت‌ها را ساختند. من فقط سعی کردم همدل باشم و غرورم را کنار بگذارم.»
اینتر حالا پس از این قهرمانی، خود را برای فینال کوپا ایتالیا آماده می‌کند، در حالی که رقبای سنتی مثل میلان و یوونتوس، فصلی ناامیدکننده را پشت سر گذاشتند.
