اسحاق هرتزوگ، رییسجمهوری اسرائیل، در یک پیام ویدیویی خطاب به مردم ایران به مناسبت چهارشنبهسوری گفت برای آنان «آرزوهای گرم» دارد و ابراز امیدواری کرد این جشن باستانی نویدبخش تغییر باشد. او افزود: «امیدوارم این چهارشنبهسوری با خود یک تغییر واقعی به همراه داشته باشد.»
اسحاق هرتزوگ گفت: «مردم ایران، برایتان آرزوهای گرم دارم. به مناسبت جشن آتش چهارشنبهسوری، که سنتی باستانی و منحصر بهفرد از مردم شماست، امیدوارم این جشن بهترین آرزوها، گرمی، شادی و تغییری را که شایسته آن هستید به همراه داشته باشد.»
او در گفتوگو با مراد ویسی، تحلیلگر ارشد ایراناینترنشنال، گفت: «فکر کنم همه ما بعد از ۴۷ سال درگیر بودن با این حکومت جنایتکار روزشماری میکنیم برای اینکه بالاخره این نظام از میان برود و در فردای فروپاشی به آنچه که مردم ایران واقعا لایقش هستند، برسیم، یعنی به آزادی کامل و فرصتی برای زندگی دوباره، فرصتی برای ترقی و پیشرفت و آبادی کشور. امیدوارم آن روز هرچه زودتر برسد.»
او افزود: « اما باید شرایط را نیز در نظر گرفت. همانطور که همه مشاهده کردیم، این نظام کوچکترین ابایی در سرکوب مردم ندارد، حاضر است صدها هزار نفر کشته شوند ولی همچنان یک طوری در قدرت باقی بمانند. بنابراین حرکت باید به شکلی هوشمندانه پیش برود. فراخوان نهایی به موقع صادر خواهد شد و فرصتش خواهد رسید.»
شاهزاده رضا پهلوی با تاکید بر اینکه در شرایط فعلی باید نیروهای سرکوب هرچه بیشتر تضعیف شوند و پوشش هوایی اسرائیل و آمریکا در این کار و از نظر تعادل قوا کمکی بود که نیاز به آن وجود داشت، گفت: «این کارزار ضربه بسیار شدیدی به ساختارهای سرکوب رژیم در سپاه و بسیج وارد کرد.»
او افزود: «فراتر از این پوشش هوایی گروههای داخل کشور هستند، اعضای گارد جاویدان که به عناوین مختلف از نظر سازماندهی و کارهای تشکیلاتی امکان زدن ضربههای بیشتر از درون به بدنه نظام را دارند.»
گارد جاویدان
شاهزاده رضا پهلوی با تاکید بر حفظ امنیت اعضای گارد جاویدان، گفت: «زمانی که بیشتر مطمئن شویم که توان سرکوب نظام به حداقل ممکن رسیده، آن زمان میتوان ریسک بیشتری کرد تا مردم بتوانند مجددا خیابانها را تسخیر کنند و در نهایت کشور را از رژیم پس بگیرند و نهادهای کلید را در اختیار بگیرند. در آن زمان فراخوان نهایی صادر خواهد شد.»
او در معرفی گارد جاویدان گفت: «گارد جاویدان برآمده و جوشیده از خود مردم است و در این مرحله بیشتر حالت پدافندی دارد و در واقع به حفاظت از جان افراد کمک میکند و به نهادهایی ضربه میزند که نظام از آنها برای ایجاد رعب و وحشت و کشت و کشتار استفاده میکند.»
شاهزاده رضا پهلوی گفت که در مرحله کنونی گارد جاویدان از درون به نهادهای سرکوب فشار وارد میکند وعملیاتی را انجام میدهد که فراتر از توان شهروندان عادی و غیرمسلح است.
او افزود بسیاری از تحرکاتی که در کشور دیده شده، خودبهخودی رخ ندادهاند و بر مبنای کار سازمانی و با هماهنگی بوده است.
شاهزاده رضا پهلوی با ابراز رضایت از فعالیت گارد جاویدان گفت امیدوار است که اعضای این گارد با توانمندی بیشتر و با امکانات بیشتری که باید در اختیارشان قرار بگیرد، بهزودی بتوانند نقش ویژه خود را ایفا کنند.
شاهزاده رضا پهلوی در بخش دیگری از گفتوگوی خود با ایراناینترنشنال تاکید کرد که نیروهای نظامی و انتظامی باید هرچه زودتر تصمیم خود را بگیرند زیرا آنها فرصت بسیار کمی دارند: « شما هنوز میتوانید به مردم ملحق شوید و حساب خود را از نظام و نیروهای سرکوبگرش جدا کنید. شما میتوانید در آینده کشور بخشی از راه حل باشید. به مردم بپیوندید و در مقابل سرکوبگران سپر دفاعی مردم باشید. وقتی که با مردم باشید در آینده هم جایی خواهید داشت.»
شاهزاده رضا پهلوی افزود کسانی که تصمیم میگیرند علیرغم این فرصت همچنان مدافع و در واقع تضمین کننده ادامه حیات این نظام باشند، فردا باید پاسخگوی مردم باشند. اکنون این فرصت وجود دارد که این افراد بتوانند به مردم بپیوندند به جای آنکه همراه با نظام سقوط کنند و جان خود را از دست بدهند. آنهایی که در برابر مردم میایستند خود هدف خواهند بود.»
شاهزاده رضا پهلوی در ادامه گفت: «من خود از یک خانواده نظامی میآیم. خودم خلبان بودم. ارزش نقش کسانی را که از مملکت دفاع میکنند میدانم. چه در ارتش، چه در پلیس و چه در ژاندارمری، ما به این افراد برای حفظ امنیت کشور نیاز داریم.»
او افزود: «این افراد میتوانند در فردای ایران نقش بسزایی داشته باشند. من همیشه گفتهام تا زمانی که دست کسی به خون مردم آلوده نباشد، دلیلی ندارد که نتواند در فردای این نقش ایفا کند.»
شاهزاده رضا پهلوی تاکید کرد که هدف این است که دوران گذار با بیشترین ثبات و امنیت ممکن طی شود و شرایطی فراهم شود که در نهایت مردم مجلس موسسان را تشکیل بدهند و بهصورت دموکراتیک آینده کشور را از نظر اداری و حکومتی تعیین کنند.
او گفت: «فراموش نکنید که من اینجا از یک هدف ملی صحبت میکنم. این خیزش و جنبش ملی در قالب ایرانیت ما در برابر آن امتی است که خمینی خواست جایگزین هویت ملی ما کند.»
شاهزاده رضا پهلوی افزود جمهوری اسلامی از همان روز اول با نوروز درافتاد، با چهارشنبه سوری درافتاد، با تمام جشنهای فرهنگی ایرانی درافتاد، چون اصلا ایران برایشان مطرح نبود. آنچه برای آنها مطرح بود، حکومت اسلام و امت بود. اصلا توجهی به ملت نداشتند.
او گفت: «وقتی میگوییم ارتش ملی، یعنی ارتش ملت، نه یک مشت سرباز امتی که میخواهد یک ایدئولوژی را صادر کند و در مقابل مردم ایران را بدبخت، گرسنه و فقیر کند. هدف آنها نه بهزیستی مردم، بلکه حمایت از گروههای تروریستی نیابتی است. تفاوت اینجاست.»
دوران گذار
شاهزاده رضا پهلوی در بخش دیگری از گفتوگوی خود با ایراناینترنشنال، به «پروژه شکوفایی» اشاره کرد و گفت که در این پروژه تمرکز ویژهای بر صد روز اول و این مساله شده است که پس از فروپاشی جمهوری اسلامی، نیروهای جایگزین در دوران انتقالی چه نقشی دارند.
او گفت:«اصلا دلیل پروژه شکوفایی این است که بهجز فعالان سیاسی که باید در بخش سیاسی کار خود را انجام دهند، در بخشهای حرفهای و تخصصی برنامهریزیهای لازم انجام گیرد و درباره آنها نظر داده شود. مثلا حقوقدانان در بخش قضایی نظر دهند که در دوران گذار، عدالت چگونه اجرا خواهد شد و با مقامات رژیم چگونه برخورد خواهد شد یا در بخش اقتصاد، اقتصاددانان نظر دهند که چگونه اقتصاد کشور را بازسازی کنیم، چگونه سرمایهگذاری را جلب کنیم یا در حوزههای دیگر مثل بهداشت و آموزش و … چه باید کرد.»
شاهزاده رضا پهلوی تاکید کرد که در دوران اضطرار و مسئولیت اداری موقت، کشور به دست همین نهادهای موجود باید اداره شود، همین وزارتخانهها و کارمندان: «اینها باید بتوانند به کار خود ادامه دهند تا برسیم به مرحلهای که نظام آینده تعیین شود، یعنی وقتی که در آن رفراندوم نهایی بالاخره تصمیم گرفته شود که محتوا و شکل نهایی نظام چه خواهد بود.»شاهزاده رضا پهلوی در پاسخ به این سوال که چه زمانی دولت موقت یا دولت گذار را معرفی خواهد کرد، گفت که این کار در زمان خود انجام خواهد گرفت. بسیاری از افرادی که در این دولت خواهند بود در داخل کشور هستند و به همین دلیل معرفی آنها در حال حاضر، خطراتی را برای آنها ایجاد خواهد کرد. البته بخشی هم در خارج از کشور هستند که با نیروهای درون کشور در تعامل مستقیم هستند.
او گفت: «ما با این افراد در تماس مستقیم هستیم و آنها می دانند که هر یک در کدام بخش از یک ساختار سهگانه باید و یا میتوانند نقشی ایفا کنند. ما به محض رسیدن به مرحله فروپاشی، دولت گذار و هویت اعضای آن را اعلام خواهیم کرد.»
جاویدنامان
شاهزاده رضا پهلوی، در بخش دیگری از گفتوگوی خود خطاب به خانوادههای جانباختگان و جاویدنامان گفت:« این از خودگذشتگی تا پای جان و این دلیری، خصلت هر ایرانی آزاده و میهنپرست است. ایرانیانی که حاضرند برای رسیدن به آینده بهتر حداکثر فداکاری ممکن را از خود نشان دهند. مهم این است که تمام این جانها بیهوده از دست نرفته باشند.»
او افزود:«همه ما واقعا به این شهامتی که بچههای ما از خود نشان دادند افتخار میکنیم، احساس غرور میکنیم. این همان بزرگی کشور ما را نشان میدهد که در طول قرون در مقابل هر نیروی متجاوزی قد علم کرده و ایستاده است. مقابله با جمهوری اسلامی هیچ تفاوتی با دیگر دورههای تاریخ ما ندارد که در آن در مقابل یک هجوم خارجی ایستادگی کردیم، از آرش کمانگیر بگیرید تا کاوه آهنگر.»
شاهزاده رضا پهلوی گفت: «امروز هم آرشها و کاوههای ما در حال مبارزه هستند زیرا میدانند که ما چارهای به غیر از چیره شدن به این نظام اهریمنی نداریم. اگر قرار است نور بر تاریکی پیروز شود، نور چه زمانی نمایان میشود؟ نور چه کسانی هستند؟ همین مردم هستند. تاریکی چیست؟ همین نیروهای اهریمنی ضد ملی ضد ایرانی که باید بر آنان چیره شد.»
او با اشاره به کشتار مردم ایران بهدست جمهوری اسلامی، گفت: «این چه حکومتی است که شما حاضرید بهخاطر حفظش، مردم خود را، بچههای خود را با گلوله جنگی بکشید؟»
شاهزاده رضا پهلوی تاکید کرد که شکی ندارد که این نظام سرانجام از بین خواهد رفت و مردم در نهایت پیروز خواهند شد. برای رسیدن به آن لحظه لازم است که براساس فراخوانها حرکت خود را ادامه دهیم.»
بازگشت به ایران
شاهزاده رضا پهلوی در این گفتوگو بار دیگر تاکید کرد که در اولین فرصت ممکن، حتی زمانی که نظام جمهوری اسلامی همچنان بر سر کار باشد اما این امنیت وجود داشته باشد که بتوان بخشی از کشور را تسخیر کرد.
او گفت نمیداند اولین جایی که آزاد خواهد شد کجا خواهد بود و ممکن است الزاما تهران نباشد، اما بهمحض فراهم شدن شرایط او ترجیح میدهد که شخصا در ایران و در میان هممیهنان خود حضور داشته باشد.
شاهزاده رضا پهلوی گفت که حضورش در ایران میتواند باعث ریزش سریعتر نیروهای جمهوری اسلامی و پیوستن آنها به مردم شود.
او گفت:« بدانید که من حاضرم تمام ریسکهای لازم و حسابشده را بپذیرم تا بتوانم به کشورم برگردم.»
شاهزاده رضا پهلوی در عین حال تاکید کرد که این جنبش در همه جای ایران جاری است و نباید آن را به صورت منطقهای و جغرافیایی تقسیم کرد.
او گفت اگر این جنبش در تمام مملکت شکل بگیرد، نظام مجبور است نیروهایش را در سراسر کشور پخش کند و امکان چنین کاری را ندارد. حتی در تهران در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی مجبور شد عوامل خارجی را برای سرکوب مردم به کمک فرابخواند. «آنها پنج هزار نفر را از افغانستان و لبنان و عراق به کار گرفتند تا مردم تهران را سرکوب کنند، یعنی خود به اندازه کافی نیرو و عامل سرکوب نداشتند.»
شاهزاده رضا پهلوی افزود نظام بهطور کامل از مقابله ما مردم در سراسر کشور و در شهرهای بزرگ ناتوان است و نمیتواند خود را حفظ کند. مساله مهم این است که توازن قوا به سود مردم به هم خورده است.
شاهزاده رضا پهلوی در بخشی دیگر از گفتوگوی خود با ایراناینترنشنال گفت: «من در چهار دهه گذشته همواره بر این نکته تاکید کردهام که مردم نباید رای خود را هدر بدهند. جمهوری اسلامی اصلا رای مردم را در نظر نمیگیرد و از آن صرفا برای این استفاده میکند که بگوید مردم در انتخابات شرکت میکنند، بنابراین ما مشروعیت داریم.»
او سپس با مروری بر رویدادها از زمان محمد خاتمی رییسجمهوری سابق جمهوری اسلامیُ تا امروز و نادیده گرفتن رای و خواست مردم، افزود در جمهوری اسلامی بحث غالب همیشه انتخاب میان بد و بدتر بود. «باید به اینجا میرسیدیم که سرانجام همه متوجه شوند که این نظام اصلاحپذیر نیست. قانون اساسی فرصت تغییرات اساسی را نمیدهد و رای مردم اساسا مطرح نیست.»
چهارشنبه سوری
شاهزاده رضا پهلوی گفت: «من از روز اول گفتم راه اصلی ما نمیتواند انتخابات در داخل نظام و اصلاح رژیم باشد اما شاید باید چهار دهه میگذشت و چندین نسل فدا میشدند تا به جایی برسیم که جامعه امروز رسیده است. نسل زد این موضوع را کاملا درک کرده است.»
او افزود: «امروز همه به این نتیجه رسیدهاند که باید حکومتی سکولار داشت. نظامی که بر ایدئولوژی استوار شده، از همان ابتدا تبعیض را بر جامعه روا کرده. به برخوردش با اقلیتهای قومی و مذهبی نگاه کنید که باعث شده به چه وضعی برسیم. چنین وضعی قبل از انقلاب وجود نداشت. مساله ما هرگز ترک و لر و آذری و بلوچ و سنی و شیعه و کلیمی و زرتشتی نبود.»
شاهزاده رضا پهلوی گفت: «این آیندهای است که نسل امروز درک کرده. اکنون چالش و وظیفه اصلی ما پیروز شدن بر این رژیم به هر شکل ممکن و گذر از آن است تا بتوانیم کشور را از نو بسازیم و آباد کنیم.»
او در پایان این گفتوگو بار دیگر با حماسهآفرینی مردم ایران در طول تاریخ اشاره کرد و گفت اگر ایران تا امروز حفظ شده بهخاطر دلاوری و شجاعت مردم ایران بوده و حفظ سنت و فرهنگ ایرانی بوده است. حفظ آن فرهنگ بهترین پادزهر علیه نیروهای اهریمنی بوده است.»
شاهزاده رضا پهلوی افزود: « وقتی امروز میخواهیم چهارشنبه سوری را برگزار کنیم، فقط بهخاطر این نیست که میخواهیم فرهنگ خود را حفظ کنیم. این کار پیام بسیار محکمی است به این نظام، به کسانی که همیشه سعی کردند هویت ما را از بین ببرند و آن را فدای امت خود کنند. این فرصتی است تا ما نشان دهیم که هستیم. فرصتی است که نه فقط به آنها، بلکه به خود و جهان نشان دهیم که ما کیستیم.»
بهنوشته فارین افرز، سال گذشته، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، روسای جمهوری روسیه و ایران، معاهده مشارکت راهبردی جامع را امضا کردند؛ توافقی که دو کشور را متعهد میکرد در برابر دخالت طرفهای ثالث در امور داخلی و خارجی یکدیگر بایستند.
مسکو و تهران این معاهده را نقطه اوج گسترش روابط میان دو حکومت دانستند.
اما هنگامی که ایالات متحده و اسرائیل برای دومین بار در کمتر از هشت ماه، ۹ اسفند به جمهوری اسلامی حمله کردند، روسیه عمدتا مانند یک تماشاگر به تماشای این جنگ نشست.
پوتین البته کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور تهران، را «نقض ریاکارانه همه موازین اخلاق انسانی و حقوق بینالملل» خواند و وزارت خارجه روسیه خواستار «کاهش فوری تنش، توقف درگیریها و ازسرگیری روندهای سیاسی و دیپلماتیک» شد؛ اما در هیچ یک از این بیانیهها، نامی از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برده نشد و حتی اشارهای به احتمال دفاع روسیه از حکومت ایران نیز صورت نگرفت.
معاهده همکاری راهبردی جامع ایران و روسیه شامل بند دفاع متقابل نمیشود و مسکو شاید به متن معاهده پایبند مانده باشد، اما در عمل کار چندانی برای کمک به یکی از شرکای کلیدی خود در خاورمیانه و یکی از مهمترین همکاران پوتین در جنگ علیه اوکراین انجام نداده است.
واشینگتنپست و سیانان گزارش دادهاند که روسیه ممکن است در زمینه دادههای هدفگیری و تاکتیکهای پیشرفته پهپادی به جمهوری اسلامی کمک کرده باشد، اما چنین کمک محدودی بعید است تفاوت چشمگیری در سرنوشت جنگ ایجاد کند.
بهنوشته فارین افرز، ناتوانی کرملین در کمک به ایران با یک الگوی آشنا همخوانی دارد: هرگاه دوستان روسیه به کمک نیاز داشته باشند، مسکو بیانیههای تند صادر میکند اما اقدام چندانی انجام نمیدهد.
اواخر سال ۲۰۲۳، روسیه در جنگ کوتاه میان متحد پیمانی خود ارمنستان و آذربایجان مداخله نکرد و اجازه داد باکو کنترل منطقه قرهباغ را باز پس گیرد.
یک سال بعد نیز مسکو اجازه داد نیروهای شورشی حکومت بشار اسد در دمشق را سرنگون کنند.
در یک سال گذشته، ایالات متحده همراه با اسرائیل تاسیسات هستهای، پایگاههای نظامی و کارخانههای موشکی ایران را بمباران کرده، مقامات عالیرتبه، فرماندهان نظامی و عوامل هستهای ایرانی را کشته و حتی نیکلاس مادورو، رییسجمهوری ونزوئلا و شریک اصلی مسکو در آمریکای لاتین را تقریبا بدون هیچ دخالتی از سوی روسیه، ربوده است.
فارین افرز نتیجه گرفته است همه این موارد نشان میدهند قدرت روسیه برای شکل دادن به تحولات جهانی محدود است.
با این حال، جنگ کنونی در ایران پیامدهای ناخواستهای دارد که به سود روسیه تمام میشود. هرچه جنگ طولانیتر شود، احتمالا قیمت انرژی افزایش خواهد یافت و این امر به مسکو کمک میکند درآمد بیشتری کسب کند و کسری بودجه ناشی از جنگ اوکراین را جبران کند.
وزارت خزانهداری آمریکا ۲۱ اسفند اعلام کرد برای مهار افزایش قیمتها، بهطور موقت تحریم نفت روسیه را که در دریا قرار دارد، تعلیق کرده است.
در همین حال، چین که نگران ثبات بلندمدت عرضه انرژی از خاورمیانه است، ممکن است بیش از پیش به نفت و گاز روسیه نیاز پیدا کند.
بهنوشته فارین افرز، جنگ ایران حواس آمریکا را نیز منحرف میکند و منابع و تمرکزی را که واشینگتن میتوانست به شرکای اروپایی و اوکراین اختصاص دهد، به خود مشغول میسازد.
روسیه شاید نتواند از شرکای خود محافظت کند، اما همچنان در سازگار شدن با شکستهای راهبردی و بهرهبرداری از دستاوردهای تاکتیکی، مهارت دارد.
همراهی از سر مصلحت
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مسکو و تهران در توسعه یک همکاری مشترک منافعی متقابل دیدند. تا آن زمان، طی چند قرن، دو کشور عمدتا رقیب یکدیگر بودند و برای نفوذ در قفقاز و پیرامون دریای خزر رقابت میکردند.
اما در اوایل دهه ۱۹۹۰، روسیه به دنبال فروش مازاد فناوریهای دفاعی و هستهای غیرنظامی دوران شوروی بود و ایران که از جنگ با عراق و تحریمهای غربی آسیب دیده بود، خریدار مناسبی به نظر میرسید.
در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، روسیه سامانههایی را به ایران تحویل داد که هنوز هم بخش اصلی تجهیزات نظامی ایران را تشکیل میدهند: جنگندههای میگ-۲۹ (MiG-29)، هواپیماهای تهاجمی سوخو-۲۴ (Su-24)، زیردریاییهای دیزلی کیلو (Kilo)، تانکهای تی-۷۲ (T-72) و سامانههای پدافند هوایی اس- ۲۰۰ (S-200).
روسیه بعدها سامانههای کوتاهبرد تور- ام۱ (Tor-M1) و سامانه پدافند هوایی دوربرد اس-۳۰۰ (S-300) را نیز به جمهوری اسلامی تحویل داد.
به نوشته فارین افرز، فروش این تسلیحات برای جمهوری اسلامی مهم بود، اما هرگز به یک اتحاد نظامی واقعی نینجامید. تحویل تسلیحات روسیه پراکنده بود و بهدلیل تحریمهای غرب محدود میشد و شامل پیشرفتهترین سامانهها، مانند اس-۴۰۰ (S-400) یا جنگندههای پیشرفته، نمیشد.
همان زمان که روسیه به ایران سامانههای دفاع هوایی و بالگرد میفروخت، روابط امنیتی خود را با مصر، اسرائیل و کشورهای خلیج فارس نیز حفظ کرده بود. کشورهایی که برخی از آنها رقبای ایران محسوب میشوند.
مقامات ایرانی از این موضوع بیخبر نبودند و نارضایتی عمیقی از آن داشتند.
در سال ۲۰۱۰، مسکو تحت فشار غرب تحویل سامانه اس-۳۰۰ (S-300) به ایران را به حالت تعلیق درآورد و با تحریمهای سازمان ملل علیه تهران موافقت کرد. تحریمهایی که در خلوت با آنها مخالف بود.
در آن زمان، روسیه هنوز میخواست بهعنوان یک عضو مسئول شورای امنیت سازمان ملل و شریک قابل اعتماد ایالات متحده دیده شود. بنابراین رهبران روسیه، تهران را بیشتر بهعنوان یک مهره در مذاکرات با واشینگتن و بروکسل در نظر میگرفتند تا یک شریک واقعی.
پیوندهایی که دو کشور را به هم متصل کرد
به نوشته فارین افرز، جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۵ روسیه و ایران را وارد ائتلافی تاکتیکی برای حمایت از حکومت اسد کرد اما تنها پس از حمله گسترده پوتین به اوکراین در سال ۲۰۲۲ بود که روابط تهران و مسکو به شراکتی بسیار نزدیکتر و متوازنتر تبدیل شد.
در این مرحله، ایران برای نخستین بار به تامینکننده تسلیحات برای روسیه تبدیل شد.
مهمترین کمک ایران پهپادهای شاهد بود که روسیه از پاییز ۲۰۲۲ برای جبران کمبود موشکهای دقیق خود در جنگ اوکراین به کار گرفت.
در مقابل، روسیه طبق گزارشها تجهیزات نظامی جدیدی به ایران ارائه کرد و از جمله هواپیماهای آموزشی یاک-۱۳۰ (Yak-130)، بالگردهای تهاجمی امآی-۲۸ (Mi-28)، خودروهای زرهی اسپارتاک (Spartak) و سلاحهای سبک در اختیار ایران گذاشت.
ایران همچنین قراردادهایی برای خرید جنگندههای سوخو-۳۵ (Su-35) و سامانههای پدافند هوایی قابل حمل امضا کرد، هرچند وضعیت تحویلشان مشخص نیست.
به گزارش فارین افرز، مهمترین حوزه همکاری امنیتی احتمالا در حوزه فضا است. زیرساختهای پرتاب و تخصص مداری روسیه، نقش مهمی در توسعه برنامه موشکی ایران داشته است.
بهرهبرداری از بحران
فارین افرز در ادامه گزارش خود افزوده است با وجود تعمیق روابط، محدودیتهای قدرت پوتین بهوضوح آشکار شده است. روسیه همان چیزهایی را در اختیار دارد که ایران در جنگ با آمریکا و اسرائیل بیش از هر چیز میخواهد: جنگندههای پیشرفته، سامانههای دفاع هوایی و مهمات دقیق. اما روسیه به همه این تجهیزات در جنگ اوکراین نیاز دارد.
حتی اگر مسکو میخواست چنین سامانههایی را به ایران تحویل دهد، انجام آن زمانبر بود. آموزش اپراتورهای ایرانی برای سامانه اس-۴۰۰ بهتنهایی حدود شش تا هشت ماه طول میکشد.
از سوی دیگر، مذاکرات روسیه با دولت ترامپ برای پایان دادن به جنگ اوکراین نیز مانع حمایت آشکار از تهران شده است.
علاوه بر این، روسیه باید روابط خود را با کشورهای خلیج فارس نیز حفظ کند. کشورهایی که اکنون هدف حملات ایران هستند، مانند امارات متحده عربی و عربستان سعودی، خود شرکای مهم روسیهاند.
با این حال، روسیه ممکن است کمکهایی ارائه دهد که کمتر قابل مشاهدهاند، مانند اطلاعات ماهوارهای و دادههای هدفگیری.
سود بردن از پیامدهای جنگ
فارین افرز در پایان گزارش خود به سودی که روسیه از جنگ کنونی میبرد پرداخته و نوشته است حتی در حالی که روسیه از ایران حمایت جدی نمیکند، از پیامدهای جنگ سود میبرد:
آمریکا اکنون موشکهای دفاع هوایی و مهماتی را مصرف میکند که اوکراین به آنها نیاز دارد.
از سوی دیگر، افزایش قیمت انرژی میتواند روسیه را دوباره به یک تامینکننده ضروری نفت و گاز تبدیل کند.
هر افزایش ۱۰ دلاری قیمت نفت میتواند روزانه حدود ۹۵ میلیون دلار به درآمد روسیه اضافه کند.
اگر جنگ به زیرساختهای انرژی خلیج فارس آسیب جدی وارد کند، قیمت انرژی ممکن است برای مدت طولانی بالا بماند و این امر منبع مالی بزرگی برای کرملین ایجاد خواهد کرد.
در چنین شرایطی، چین ممکن است بالاخره برای تامین انرژی پایدار به ساخت خطوط لوله جدید از روسیه روی آورد؛ چیزی که پوتین سالهاست در پی آن است.
در نهایت، شکستهای اخیر روسیه در کمک به شرکایش در سوریه، ونزوئلا و ایران، محدودیت قدرت جهانی آن را آشکار کرده است.
با درگیر بودن منابع نظامی در جنگ اوکراین، مسکو نمیتواند کمک مادی قابل توجهی به متحدان اقتدارگرای خود ارائه دهد و آنچه باقی میماند، هدف محدودتری است: بهرهبرداری از پیامدهای ناخواسته مداخلات ایالات متحده.
