خبر فوری

  • فرهاد رهبر: ۲۰ هزار دانشجوی دکترای بیکار در ایران داریم
  • سفر قریب‌الوقوع وزیرخارجه فرانسه به ایران و روسیه
  • کشته شدن دست‌کم ۲۵۰ نفر در دو روز گذشته در غوطه شرقی
  • سقوط ۲۰درصدی ارزش ریال ایران
  • نامزد پیشین ریاست‌جمهوری مصر در فهرست «تروریست‌ها» قرار گرفت
  • محمود عباس خواستار عضویت کامل فلسطین در سازمان‌ ملل شد
  • ذوالنور: سپاه، پا در کفش وزارت اطلاعات نکرده است
  • ورود کاروان نیروهای شیعی طرفدار اسد به عفرین
  • تخریب سنگ قبر ابراهیم یزدی
  • رئیس هلال‌احمر: پیکر ۳۲ مسافر هواپیمای تهران - یاسوج پیدا شده، نه ۴۵ جسد

یوروژیا: اعتراضات ایران آشفتگی سیاسی جهان اسلام را برملا کرد

 

وبسایت تحلیلی- خبری یوروژیا، در گزارشی می‌نویسد، تظاهرات اعتراضی هفته گذشته در سراسر ایران نه‌تنها مشکلات و ناهنجاری‌های عمیق اقتصادی و سیاسی حکومت جمهوری اسلامی را برملا کرد، بلکه در صحنه‌ای بزرگ‌تر آشفتگی جهان اسلام در عصر کنونی را به‌نمایش گذاشت.

در این گزارش آمده است: «واکنش رژیم‌های مسلمان خاورمیانه و شمال آفریقا به اعتراضات همگانی مردم کشورشان نشان می‌دهد که در جهان اسلام هنوز یک کشوری که بتواند خود را نمونه و رهبر پیشرفته آن‌ها نشان دهد وجود ندارد».

اگرچه عربستان سعودی و ایران در سال‌های اخیر برای یافتن این جایگاه در رقابت‌های سختی بوده‌اند، اما به‌نظر می‌رسد در حال حاضر مجموعه‌ای از کشورهای ترکیه، ایران و مصر مشترکاً رهبری جهان اسلام را به‌عهده گرفته‌اند.

در این میان عربستان سعودی به‌طرز شگفتی‌آوری از ابراز نظر مستقیم در مورد حوادث اخیر ایران خودداری کرده است. اگرچه رسانه‌های عربستان سعودی گزارش‌های روزمره‌ای را در مورد انفجار نارضایتی مردم ایران از حکومتشان منتشر کرده‌اند، ولی رهبران این کشور سکوت اختیار کرده‌اند.

در نقطه مقابل عربستان سعودی، دولت رجب طیب اردوغان ضمن حمایت از حق مردم ایران برای اعتراض، در حمایت بی‌قید و شرط از حکومت ایران کوتاهی نکرده است. اردوغان شاید تنها رهبر خارجی بود که با آغاز اعتراضات عمومی در ایران شخصاً به حسن روحانی تلفن کرد و حمایت خود را از حکومت او اعلام کرد.

دولت مصر نیز چندان واکنش مشهودی در مورد اعتراضات ایرانیان نشان نداده است. در این میان آنچه مشخص است اینست که در این آشفتگی جهان اسلام، هریک از قدرت‌های منطقه‌ای در صدد است کشور خود را به‌عنوان نمونه پیشرو در آن نشان دهد، اگرچه هر کدام آنها از نواقص و کمبودهای گوناگونی مانند کمی جمعیت، اقتصاد ناتوان، تضادهای قومی و وجود افراطیون سیاسی در میان خود رنچ می‌برد.»