اولین مصاحبه مسی بعد از فتح جام جهانی؛ دوست داشتم مارادونا جام طلایی را به من می‌داد

لیونل مسی، اسطوره فوتبال جهان دو ماه پیش، ویترین افتخاراتش را کامل کرد و قهرمان جهان شد؛ تصاویری که از در جام جهانی ۲۰۲۲ ثبت شد، احتمالا برای دهه‌ها، نمادین‌ترین تصاویر از جام جهانی خواهند بود، همانطور که کاپ در دست پله و مارادونا هنوز هم نماد نشستن بر قله جهان فوتبال است.

مسی در گفتگویش با رادیو اوربانا پلی درباره شباهت تصویری که از او و مارادونا با کاپ جام جهانی ثبت شده و جای خالی مارادونا گفت: «دوست داشتم دیه‌گو مارادونا جام را به من بدهد. عکسی که از من روی دست‌ها گرفته شد واقعا زیبا درآمده. همه با دیدن این عکس یاد عکس تاریخی دیه‌گو افتادند. من هم خیلی خوشم آمد؛ چراکه معتقدم هرچه دارم را از کسانی گرفته‌ام که همیشه از من حمایت کرده‌اند. سرودی که هواداران می‌خواندند واقعا احساسی‌ام کرده بود.»

100%

اما یکی از تصاویر جنجالی مسی در جام جهانی قطر، شادی پس از گل در بازی مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل هلند است.

حرکت مسی شخصیت کارتونی توپو جیجیو را تداعی می‌کرد: «همان لحظه به فکرم رسید. بعضی از بچه‌های هم‌تیمی گفتند دیدی فن‌خال چه گفت؟ همین باعث شد تحریک بشوم و آن حرکت را بکنم. اتفاقی بود که افتاد. از آن کارم خوشم نمی‌آید. ولی ما در لحظاتی پرتنش بودیم و همه عصبی شده بودیم. به‌هیچ‌وجه از قبل به این ماجرا فکر نکرده بودم. دوست ندارم که آن تصویر از من باقی بماند.»

100%

عشق‌بازی مسی با جام پیش از اهداء آن، بسیار جلب توجه کرد. مسی درباره این صحنه گفت: «وقتی جام طلایی را آنجا دیدم نمی‌توانستم از آن چشم بردارم. جام صدایم کرد و گفت بیا و بلندم کن. حالا می‌توانی به من دست بزنی. وقتی در آن استادیوم زیبا جام را دیدم که می‌درخشد، دیگر به هیچ چیز فکر نمی‌کردم جز آن لحظه جادویی.»

مسی بعد از جام جهانی تغییر کرده است؟ پاسخ لئو را بخوانید: «واقعیت این است که از آن روز همه‌چیز برای من و همه عوض شده. واقعا اتفاق بزرگی بود. حالا که مدتی گذشته، تازه می‌فهمیم چه ابعاد عظیمی داشت. ما به چیزی رسیدیم که بزرگترین رویایمان بود و من در طول دوران فوتبالی‌ام می‌خواستم به آن برسم.»

100%

او درباره ترانه «لا موسکا» که نوای هماهنگ آرژانتینی ها بعد از قهرمانی شد هم گفت: «قبل از جام جهانی هم گفته بودم خیلی دوستش دارم ولی آن روزها هنوز معروف نشده بود. هرچه گذشت، افراد بیشتری آن را زمزمه کردند و فریاد زدند. در جام جهانی همه این آهنگ را می‌خواندند؛ نه فقط آرژانتینی‌ها. ریتم و ترانه‌اش جوری است که آدم را اسیر می‌کند.»